વજ્રમ્ આહારયત્ તસ્ય બાહુમ્ ઉત્ક્ષિપ્ય વૃત્રહા સ બાહુર્ ઉત્થિતસ્ તસ્ય તથૈવ સમતિષ્ઠત
વૃત્રહંતાએ હાથ ઉંચો કરીને વજ્ર લાવ્યું, પણ એ બાળકનો હાથ પણ એ જ રીતે ઊંચો રહીને સ્થિર રહ્યો.
સ્તમ્ભિતઃ શિશુરૂપેણ દેવદેવેન શંભુના વજ્રં ક્ષેપ્તું ન શશાક વૃત્રહા ચલિતું ન ચ
શંભુના દિવ્ય શક્તિથી એ બાળક સ્થિર થઈ ગયો; વૃત્રહંતા વજ્ર ફેંકી શક્યા નહીં અને હલાવી પણ શક્યા નહીં.
ભગો નામ તતો દેવ આદિત્યઃ કાશ્યપો બલી ઉત્ક્ષિપ્ય આયુધં દીપ્તં છેત્તુમ્ ઇચ્છન્ વિમોહિતઃ
પછી કશ્યપપુત્ર, બળવાન ભગવાન ભાગાએ તેજસ્વી શસ્ત્ર ઉંચું કર્યું, પણ તેને પણ મોહ આવી ગયો.
તસ્યાપિ ભગવાન્ બાહું તથૈવાસ્તમ્ભયત્ તદા બલં તેજશ્ ચ યોગશ્ ચ તથૈવાસ્તમ્ભયદ્ વિભુઃ
ત્યારે ભગવાને તેનો હાથ પણ એ જ રીતે સ્થિર કરી દીધો અને એ સમયે તેની શક્તિ, તેજ અને યોગ પણ રોકી દીધા.
શિરઃ પ્રકમ્પયન્ વિષ્ણુઃ શંકરં સમવૈક્ષત અથ તેષુ સ્થિતેષ્વ્ એવં મન્યુમત્સુ સુરેષુ ચ
વિષ્ણુએ માથું હલાવતાં શંકર તરફ જોયું; અને એ રીતે બધા દેવતાઓ અને અન્ય દેવતાઓ પણ ગુસ્સે ભરાયા હતા.
અહં પરમસંવિગ્નો ધ્યાનમ્ આસ્થાય સાદરમ્ બુદ્ધવાન્ દેવદેવેશમ્ ઉમોત્સઙ્ગે સમાસ્થિતમ્
હું ખૂબ ચિંતિત થઈ, શ્રદ્ધાપૂર્વક ધ્યાનમાં બેસ્યો અને દેવોના દેવ, ઉમાના ખોળામાં બેઠેલા ભગવાનને જોયા.
જ્ઞાત્વાહં પરમેશાનં શીઘ્રમ્ ઉત્થાય સાદરમ્ વવન્દે ચરણં શંભોઃ સ્તુતવાંસ્ તમ્ અહં દ્વિજાઃ
પરમેશ્વરને ઓળખીને, હું તરત જ શ્રદ્ધાથી ઊભો થયો, શંભુના પગે નમન કર્યું અને તેમની સ્તુતિ કરી, હે દ્વિજો.
પુરાણૈઃ સામસંગીતૈઃ પુણ્યાખ્યૈર્ ગુહ્યનામભિઃ અજસ્ ત્વમ્ અજરો દેવઃ સ્રષ્ટા વિભુઃ પરાપરમ્
સામવેદના પ્રાચીન પવિત્ર અને ગુપ્ત નામવાળા સ્તોત્રોથી મેં કહ્યુઃ 'હે ભગવાન, તમે અજન્મા છો, વૃદ્ધાવસ્થાથી પર છો, સર્વના સર્જનહાર અને સર્વત્ર વ્યાપક છો, પ્રગટ અને અપ્રગટ બંનેથી પર છો.'
પ્રધાનં પુરુષો યસ્ ત્વં બ્રહ્મ ધ્યેયં તદ્ અક્ષરમ્ અમૃતં પરમાત્મા ચ ઈશ્વરઃ કારણં મહત્
તમે મૂળ પુરુષ છો, ધ્યાન કરવા યોગ્ય અક્ષય બ્રહ્મ છો, અમર, સર્વોચ્ચ આત્મા, ઈશ્વર અને મહાન કારણ છો.
બ્રહ્મસૃક્ પ્રકૃતેઃ સ્રષ્ટા સર્વકૃત્ પ્રકૃતેઃ પરઃ ઇયં ચ પ્રકૃતિર્ દેવી સદા તે સૃષ્ટિકારણમ્
તમે બ્રહ્માના સર્જનહાર, પ્રકૃતિના સર્જક, સર્વના કર્તા અને પ્રકૃતિથી પણ પર છો; અને આ દેવી પ્રકૃતિ પણ હંમેશા તમારી સર્જનશક્તિનું કારણ છે.
પત્નીરૂપં સમાસ્થાય જગત્કારણમ્ આગતા નમસ્ તુભ્યં મહાદેવ દેવ્યા વૈ સહિતાય ચ
પત્નીરૂપ ધારણ કરીને, એ જગતના સર્જનનું કારણ બની આવી છે; હે મહાદેવ, અને દેવી સાથે, તમને વંદન છે.
પ્રસાદાત્ તવ દેવેશ નિયોગાચ્ ચ મયા પ્રજાઃ દેવાદ્યાસ્ તુ ઇમાઃ સૃષ્ટા મૂઢાસ્ ત્વદ્યોગમાયયા
હે દેવોના સ્વામી, તમારી કૃપાથી અને આજ્ઞાથી મેં આ પ્રજાઓ, દેવો અને અન્ય સર્વનું સર્જન કર્યું છે; પણ તેઓ તમારી યોગમાયાથી મોહિત થયા છે.
કુરુ પ્રસાદમ્ એતેષાં યથાપૂર્વં ભવન્ત્વ્ ઇમે તત એવમ્ અહં વિપ્રા વિજ્ઞાપ્ય પરમેશ્વરમ્
તેમને કૃપા કરો જેથી તેઓ પહેલાં જેવા થઈ જાય; હે વિદ્વાનો, મેં પરમેશ્વરને આ રીતે વિનંતી કરી.
સ્તમ્ભિતાન્ સર્વદેવાંસ્ તાન્ ઇદં ચાહં તદોક્તવાન્ મૂઢાશ્ ચ દેવતાઃ સર્વા નૈનં બુધ્યત શંકરમ્
હું બધાં સ્થિર થયેલા દેવતાઓને સંબોધી એમ કહ્યુ; બધા દેવતાઓ મોહિત થયા હતા અને શંકરને ઓળખી શક્યા નહોતા.
ગચ્છધ્વં શરણં શીઘ્રમ્ એનમ્ એવ મહેશ્વરમ્ સાર્ધં મયૈવ દેવેશં પરમાત્માનમ્ અવ્યયમ્
હવે, તમે બધા મારી સાથે જલ્દી મહેશ્વર પાસે શરણ જાવ, દેવોના સ્વામી, સર્વોચ્ચ અને અવિનાશી આત્મા પાસે.
તતસ્ તે સ્તમ્ભિતાઃ સર્વે તથૈવ ત્રિદિવૌકસઃ પ્રણેમુર્ મનસા શર્વં ભાવશુદ્ધેન ચેતસા
પછી એ બધા સ્થિર થયેલા સ્વર્ગવાસીઓએ મનથી શુદ્ધ ભાવથી શર્વને નમન કર્યું.
અથ તેષાં પ્રસન્નો ઽભૂદ્ દેવદેવો મહેશ્વરઃ યથાપૂર્વં ચકારાશુ દેવતાનાં તનૂસ્ તદા
પછી દેવોના દેવ મહેશ્વર તેમનાથી પ્રસન્ન થયા અને દેવતાઓના શરીરોને પહેલાં જેવા જ ઝડપથી પુનઃસ્થાપિત કર્યા.
તત એવં પ્રવૃત્તે તુ સર્વદેવનિવારણે વપુશ્ ચકાર દેવેશસ્ ત્ર્યક્ષં પરમમ્ અદ્ભુતમ્
આ રીતે બધા દેવતાઓને રોકાયા ત્યારે, દેવોના સ્વામી એ અદભુત અને ત્રણ આંખવાળું રૂપ ધારણ કર્યું.
તેજસા તસ્ય તે ધ્વસ્તાશ્ ચક્ષુઃ સર્વે ન્યમીલયન્ તેભ્યઃ સ પરમં ચક્ષુઃ સ્વવપુર્દૃષ્ટિશક્તિમત્
તેમના તેજથી બધા ચમકી ઉઠ્યા અને આંખો બંધ કરી દીધી; ત્યારે તેમણે પોતાનું દિવ્ય રૂપ જોવા માટે સર્વોચ્ચ દ્રષ્ટિ આપી.
પ્રાદાત્ પરમદેવેશમ્ અપશ્યંસ્ તે તદા વિભુમ્ તે દૃષ્ટ્વા પરમેશાનં તૃતીયેક્ષણધારિણમ્
તેમણે તેમને પરમ દેવના દર્શન આપ્યા; ત્યારે બધા એ સર્વવ્યાપક પરમેશાન, ત્રીજી આંખવાળા ભગવાનને જોયા.
શક્રાદ્યા મેનિરે દેવાઃ સર્વ એવ સુરેશ્વરાઃ તસ્ય દેવી તદા હૃષ્ટા સમક્ષં ત્રિદિવૌકસામ્
ઇન્દ્ર સહિત બધા દેવતાઓ અને દેવોના સ્વામીઓએ તેમને જોયા; એ સમયે દેવી સ્વર્ગવાસીઓની સામે આનંદિત થઈ.
પાદયોઃ સ્થાપયામ્ આસ સ્રઙ્માલામ્ અમિતદ્યુતિઃ સાધુ સાધ્વ્ ઇતિ તે હોચુઃ સર્વે દેવાઃ પુનર્ વિભુમ્
દેવી એ તેમના પગે અદભુત તેજવાળી ફૂલમાળાં મૂકી; બધા દેવોએ ફરીથી 'સારા, સારું' કહીને ભગવાનની સ્તુતિ કરી.
સહ દેવ્યા નમશ્ ચક્રુઃ શિરોભિર્ ભૂતલાશ્રિતૈઃ અથાસ્મિન્ન્ અન્તરે વિપ્રાસ્ તમ્ અહં દૈવતૈઃ સહ
દેવી સાથે તેઓએ માથું ઝુકાવી જમીન પર વંદન કર્યું. એ સમયે, હે બ્રાહ્મણો, હું દેવતાઓ સાથે મળીને તેમને સંબોધિત કર્યો.
હિમવન્તં મહાશૈલમ્ ઉક્તવાંશ્ ચ મહાદ્યુતિમ્ શ્લાઘ્યઃ પૂજ્યશ્ ચ વન્દ્યશ્ ચ સર્વેષાં ત્વં મહાન્ અસિ
હિમવંત મહાશૈલને મેં કહ્યું: 'તમે ખૂબ જ પ્રસંશનીય, પૂજનીય અને વંદનીય છો; બધા પૈકી તમે ખરેખર મહાન છો.'
શર્વેણ સહ સંબન્ધો યસ્ય તે ઽભ્યુદયો મહાન્ ક્રિયતાં ચારુર્ ઉદ્વાહઃ કિમર્થં સ્થીયતે પરમ્ તતઃ પ્રણમ્ય હિમવાંસ્ તદા માં પ્રત્યભાષત
'તમારો શર્વ સાથે મોટો સંબંધ છે, તો આ સુંદર લગ્નની તૈયારી કરો—પછી શા માટે વિલંબ કરો, હે મહાન?' ત્યારબાદ હિમવંતે નમન કરીને મને જવાબ આપ્યો.
ત્વમ્ એવ કારણં દેવ યસ્ય સર્વોદયે મમ પ્રસાદઃ સહસોત્પન્નો હેતુશ્ ચાપિ ત્વમ્ એવ હિ ઉદ્વાહસ્ તુ યદા યાદૃક્ તદ્ વિધત્સ્વ પિતામહ
'હે દેવ, મારા બધા સુખ-સમૃદ્ધિના મૂળ કારણ તમે જ છો; તમારી કૃપાથી બધું પ્રાપ્ત થયું છે. લગ્ન વિષે પણ, હે પિતામહ, તમે જે યોગ્ય માનો તે કરો.'
તત એવં વચઃ શ્રુત્વા ગિરિરાજસ્ય ભો દ્વિજાઃ ઉદ્વાહઃ ક્રિયતાં દેવ ઇત્ય્ અહં ચોક્તવાન્ વિભુમ્
પછી, હે બ્રાહ્મણો, જ્યારે મેં ગિરિરાજના આ વચન સાંભળ્યા, ત્યારે મેં ભગવાનને કહ્યું: 'હે દેવ, હવે લગ્ન કરો.'
મામ્ આહ શંકરો દેવો યથેષ્ટમ્ ઇતિ લોકપઃ તત્ક્ષણાચ્ ચ તતો વિપ્રા અસ્માભિર્ નિર્મિતં પુરમ્
શંકરદેવએ મને કહ્યું: 'જેમ તમારી ઈચ્છા હોય તેમ કરો, હે જગતના સ્વામી.' અને એ ક્ષણે, હે બ્રાહ્મણો, અમે એક નવું શહેર ઊભું કર્યું.
ઉદ્વાહાર્થં મહેશસ્ય નાનારત્નોપશોભિતમ્ રત્નાનિ મણયશ્ ચિત્રા હેમમૌક્તિકમ્ એવ ચ
મહેશના લગ્ન માટે એ શહેર વિવિધ રત્નોથી શોભાયમાન હતું; તેમાં મોતી, રંગબેરંગી રત્નો, સોનાં અને મુક્તા હતા.
મૂર્તિમન્ત ઉપાગમ્ય અલંચક્રુઃ પુરોત્તમમ્ ચિત્રા મારકતી ભૂમિઃ સુવર્ણસ્તમ્ભશોભિતા
દિવ્ય સ્વરૂપધારીઓ આવીને એ ઉત્તમ શહેરને શણગારી દીધું; તેની જમીન સુંદર પાચા પથ્થર જેવી હતી અને સોનાના સ્તંભોથી શોભતી હતી.