ગન્ધર્વસંઘૈઃ સહિતો ઽપ્સરોભિઃ શક્રાજ્ઞયા તત્ર સમાજગામ અન્યે ચ દેવાસ્ ત્રિદિવાત્ તદાનીં પૃથક્ પૃથક્ ચારુગૃહીતવેશાઃ
ગંધર્વો અને અપ્સરાઓના સમૂહ સાથે, તેઓ ઇન્દ્રના આદેશે ત્યાં આવ્યા. બીજા દેવતાઓ પણ સ્વર્ગમાંથી અલગ અલગ, સુંદર વેશમાં આવ્યા.
આજગ્મુર્ આરુહ્ય વિમાનપૃષ્ઠં ગન્ધર્વયક્ષોરગકિંનરાશ્ ચ શચીપતિસ્ તત્ર સુરેન્દ્રમધ્યે રરાજ રાજાધિકલક્ષ્યમૂર્તિઃ
ગંધર્વો, યક્ષો, સાપો અને કિન્નરો પણ વિમાન પર ચડી આવ્યા. દેવમધ્યે શચીપતિ એવા ઇન્દ્રની મુર્તિ સર્વ રાજાઓ કરતાં વિશિષ્ટ અને તેજસ્વી લાગી.
આજ્ઞાબલૈશ્વર્યકૃતપ્રમોદઃ સ્વયંવરં તં સમલંચકાર હેતુસ્ ત્રિલોકસ્ય જગત્પ્રસૂતેર્ માતા ચ તેષાં સસુરાસુરાણામ્
આદેશ અને સત્તાના બળથી આનંદિત થઈ, તેણે સ્વયંવરનું આયોજન કર્યું. જેણે ત્રણેય લોક અને જગતનું સર્જન કર્યું, એવી દેવી દેવો અને અસુરોની માતા હતી.
પત્ની ચ શંભોઃ પુરુષસ્ય ધીમતો ગીતા પુરાણે પ્રકૃતિઃ પરા યા દક્ષસ્ય કોપાદ્ ધિમવદ્ગૃહં સા કાર્યાર્થમાયાત્ ત્રિદિવૌકસાં હિ
શંભુની પત્ની, વિદ્વાન પુરુષની, જે પુરાણોમાં પરા પ્રકૃતિ તરીકે ગવાય છે, દક્ષના રોષથી ધીમાનના ઘરમાંથી ફરજ માટે નીકળી, અને સ્વર્ગવાસીઓમાં આવી.
વિમાનપૃષ્ઠે મણિહેમજુષ્ટે સ્થિતા વલચ્ચામરવીજિતાઙ્ગી સર્વર્તુપુષ્પાં સુસુગન્ધમાલાં પ્રગૃહ્ય દેવી પ્રસભં પ્રતસ્થે
મણિ અને સોનાથી શોભતા વિમાન પર ઊભી રહી, ચામરાથી પંખાવાળી, સર્વ ઋતુના સુગંધિત અને સુંદર ફૂલોની માળા લઈને દેવી નિર્ભયતાથી આગળ વધી.
માલાં પ્રગૃહ્ય દેવ્યાં તુ સ્થિતાયાં દેવસંસદિ શક્રાદ્યૈર્ આગતૈર્ દેવૈઃ સ્વયંવર ઉપાગતે
દેવી જ્યારે દેવસભામાં માળા લઈને ઊભી રહી, ત્યારે ઇન્દ્ર અને બીજા દેવતાઓ હાજર હતા અને સ્વયંવર શરૂ થયું.
દેવ્યા જિજ્ઞાસયા શંભુર્ ભૂત્વા પઞ્ચશિખઃ શિશુઃ ઉત્સઙ્ગતલસંસુપ્તો બભૂવ સહસા વિભુઃ
દેવીની જિજ્ઞાસાથી શંભુએ પાંચ જટાવાળો બાળક રૂપ ધારણ કર્યું અને અચાનક તેની ગોદમાં સુઈ ગયો.
તતો દદર્શ તં દેવી શિશું પઞ્ચશિખં સ્થિતમ્ જ્ઞાત્વા તં સમવધ્યાનાજ્ જગૃહે પ્રીતિસંયુતા
પછી દેવીએ એ પાંચ જટાવાળું બાળક જોયું, તેને યોગ્ય ઓળખી આનંદપૂર્વક ઉઠાવી લીધું.
અથ સા શુદ્ધસંકલ્પા કાઙ્ક્ષિતં પ્રાપ્ય સત્પતિમ્ નિવૃત્તા ચ તદા તસ્થૌ કૃત્વા સા હૃદિ તં વિભુમ્
પછી, શુદ્ધ મનથી, ઇચ્છિત પતિ પ્રાપ્ત કરી, તેણે એ ભગવાનને હૃદયમાં ધારણ કરીને શાંત રહી.
તતો દૃષ્ટ્વા શિશું દેવા દેવ્યા ઉત્સઙ્ગવર્તિનમ્ કો ઽયમ્ અત્રેતિ સંમન્ત્ર્ય ચુક્રુશુર્ ભૃશમોહિતાઃ
પછી દેવોએ દેવીની ગોદમાં એ બાળક જોઈને વિચાર્યું, 'આ કોણ છે?' અને ખૂબ જ આશ્ચર્યચકિત થઈને બોલી ઉઠ્યા.
વજ્રમ્ આહારયત્ તસ્ય બાહુમ્ ઉત્ક્ષિપ્ય વૃત્રહા સ બાહુર્ ઉત્થિતસ્ તસ્ય તથૈવ સમતિષ્ઠત
વૃત્રહંતાએ હાથ ઉંચો કરીને વજ્ર લાવ્યું, પણ એ બાળકનો હાથ પણ એ જ રીતે ઊંચો રહીને સ્થિર રહ્યો.
સ્તમ્ભિતઃ શિશુરૂપેણ દેવદેવેન શંભુના વજ્રં ક્ષેપ્તું ન શશાક વૃત્રહા ચલિતું ન ચ
શંભુના દિવ્ય શક્તિથી એ બાળક સ્થિર થઈ ગયો; વૃત્રહંતા વજ્ર ફેંકી શક્યા નહીં અને હલાવી પણ શક્યા નહીં.
ભગો નામ તતો દેવ આદિત્યઃ કાશ્યપો બલી ઉત્ક્ષિપ્ય આયુધં દીપ્તં છેત્તુમ્ ઇચ્છન્ વિમોહિતઃ
પછી કશ્યપપુત્ર, બળવાન ભગવાન ભાગાએ તેજસ્વી શસ્ત્ર ઉંચું કર્યું, પણ તેને પણ મોહ આવી ગયો.
તસ્યાપિ ભગવાન્ બાહું તથૈવાસ્તમ્ભયત્ તદા બલં તેજશ્ ચ યોગશ્ ચ તથૈવાસ્તમ્ભયદ્ વિભુઃ
ત્યારે ભગવાને તેનો હાથ પણ એ જ રીતે સ્થિર કરી દીધો અને એ સમયે તેની શક્તિ, તેજ અને યોગ પણ રોકી દીધા.
શિરઃ પ્રકમ્પયન્ વિષ્ણુઃ શંકરં સમવૈક્ષત અથ તેષુ સ્થિતેષ્વ્ એવં મન્યુમત્સુ સુરેષુ ચ
વિષ્ણુએ માથું હલાવતાં શંકર તરફ જોયું; અને એ રીતે બધા દેવતાઓ અને અન્ય દેવતાઓ પણ ગુસ્સે ભરાયા હતા.
અહં પરમસંવિગ્નો ધ્યાનમ્ આસ્થાય સાદરમ્ બુદ્ધવાન્ દેવદેવેશમ્ ઉમોત્સઙ્ગે સમાસ્થિતમ્
હું ખૂબ ચિંતિત થઈ, શ્રદ્ધાપૂર્વક ધ્યાનમાં બેસ્યો અને દેવોના દેવ, ઉમાના ખોળામાં બેઠેલા ભગવાનને જોયા.
જ્ઞાત્વાહં પરમેશાનં શીઘ્રમ્ ઉત્થાય સાદરમ્ વવન્દે ચરણં શંભોઃ સ્તુતવાંસ્ તમ્ અહં દ્વિજાઃ
પરમેશ્વરને ઓળખીને, હું તરત જ શ્રદ્ધાથી ઊભો થયો, શંભુના પગે નમન કર્યું અને તેમની સ્તુતિ કરી, હે દ્વિજો.
પુરાણૈઃ સામસંગીતૈઃ પુણ્યાખ્યૈર્ ગુહ્યનામભિઃ અજસ્ ત્વમ્ અજરો દેવઃ સ્રષ્ટા વિભુઃ પરાપરમ્
સામવેદના પ્રાચીન પવિત્ર અને ગુપ્ત નામવાળા સ્તોત્રોથી મેં કહ્યુઃ 'હે ભગવાન, તમે અજન્મા છો, વૃદ્ધાવસ્થાથી પર છો, સર્વના સર્જનહાર અને સર્વત્ર વ્યાપક છો, પ્રગટ અને અપ્રગટ બંનેથી પર છો.'
પ્રધાનં પુરુષો યસ્ ત્વં બ્રહ્મ ધ્યેયં તદ્ અક્ષરમ્ અમૃતં પરમાત્મા ચ ઈશ્વરઃ કારણં મહત્
તમે મૂળ પુરુષ છો, ધ્યાન કરવા યોગ્ય અક્ષય બ્રહ્મ છો, અમર, સર્વોચ્ચ આત્મા, ઈશ્વર અને મહાન કારણ છો.
બ્રહ્મસૃક્ પ્રકૃતેઃ સ્રષ્ટા સર્વકૃત્ પ્રકૃતેઃ પરઃ ઇયં ચ પ્રકૃતિર્ દેવી સદા તે સૃષ્ટિકારણમ્
તમે બ્રહ્માના સર્જનહાર, પ્રકૃતિના સર્જક, સર્વના કર્તા અને પ્રકૃતિથી પણ પર છો; અને આ દેવી પ્રકૃતિ પણ હંમેશા તમારી સર્જનશક્તિનું કારણ છે.
પત્નીરૂપં સમાસ્થાય જગત્કારણમ્ આગતા નમસ્ તુભ્યં મહાદેવ દેવ્યા વૈ સહિતાય ચ
પત્નીરૂપ ધારણ કરીને, એ જગતના સર્જનનું કારણ બની આવી છે; હે મહાદેવ, અને દેવી સાથે, તમને વંદન છે.
પ્રસાદાત્ તવ દેવેશ નિયોગાચ્ ચ મયા પ્રજાઃ દેવાદ્યાસ્ તુ ઇમાઃ સૃષ્ટા મૂઢાસ્ ત્વદ્યોગમાયયા
હે દેવોના સ્વામી, તમારી કૃપાથી અને આજ્ઞાથી મેં આ પ્રજાઓ, દેવો અને અન્ય સર્વનું સર્જન કર્યું છે; પણ તેઓ તમારી યોગમાયાથી મોહિત થયા છે.
કુરુ પ્રસાદમ્ એતેષાં યથાપૂર્વં ભવન્ત્વ્ ઇમે તત એવમ્ અહં વિપ્રા વિજ્ઞાપ્ય પરમેશ્વરમ્
તેમને કૃપા કરો જેથી તેઓ પહેલાં જેવા થઈ જાય; હે વિદ્વાનો, મેં પરમેશ્વરને આ રીતે વિનંતી કરી.
સ્તમ્ભિતાન્ સર્વદેવાંસ્ તાન્ ઇદં ચાહં તદોક્તવાન્ મૂઢાશ્ ચ દેવતાઃ સર્વા નૈનં બુધ્યત શંકરમ્
હું બધાં સ્થિર થયેલા દેવતાઓને સંબોધી એમ કહ્યુ; બધા દેવતાઓ મોહિત થયા હતા અને શંકરને ઓળખી શક્યા નહોતા.
ગચ્છધ્વં શરણં શીઘ્રમ્ એનમ્ એવ મહેશ્વરમ્ સાર્ધં મયૈવ દેવેશં પરમાત્માનમ્ અવ્યયમ્
હવે, તમે બધા મારી સાથે જલ્દી મહેશ્વર પાસે શરણ જાવ, દેવોના સ્વામી, સર્વોચ્ચ અને અવિનાશી આત્મા પાસે.
તતસ્ તે સ્તમ્ભિતાઃ સર્વે તથૈવ ત્રિદિવૌકસઃ પ્રણેમુર્ મનસા શર્વં ભાવશુદ્ધેન ચેતસા
પછી એ બધા સ્થિર થયેલા સ્વર્ગવાસીઓએ મનથી શુદ્ધ ભાવથી શર્વને નમન કર્યું.
અથ તેષાં પ્રસન્નો ઽભૂદ્ દેવદેવો મહેશ્વરઃ યથાપૂર્વં ચકારાશુ દેવતાનાં તનૂસ્ તદા
પછી દેવોના દેવ મહેશ્વર તેમનાથી પ્રસન્ન થયા અને દેવતાઓના શરીરોને પહેલાં જેવા જ ઝડપથી પુનઃસ્થાપિત કર્યા.
તત એવં પ્રવૃત્તે તુ સર્વદેવનિવારણે વપુશ્ ચકાર દેવેશસ્ ત્ર્યક્ષં પરમમ્ અદ્ભુતમ્
આ રીતે બધા દેવતાઓને રોકાયા ત્યારે, દેવોના સ્વામી એ અદભુત અને ત્રણ આંખવાળું રૂપ ધારણ કર્યું.
તેજસા તસ્ય તે ધ્વસ્તાશ્ ચક્ષુઃ સર્વે ન્યમીલયન્ તેભ્યઃ સ પરમં ચક્ષુઃ સ્વવપુર્દૃષ્ટિશક્તિમત્
તેમના તેજથી બધા ચમકી ઉઠ્યા અને આંખો બંધ કરી દીધી; ત્યારે તેમણે પોતાનું દિવ્ય રૂપ જોવા માટે સર્વોચ્ચ દ્રષ્ટિ આપી.
પ્રાદાત્ પરમદેવેશમ્ અપશ્યંસ્ તે તદા વિભુમ્ તે દૃષ્ટ્વા પરમેશાનં તૃતીયેક્ષણધારિણમ્
તેમણે તેમને પરમ દેવના દર્શન આપ્યા; ત્યારે બધા એ સર્વવ્યાપક પરમેશાન, ત્રીજી આંખવાળા ભગવાનને જોયા.