શુક્લપક્ષસ્ય સપ્તમ્યામ્ ઉપવાસપરો નરઃ સર્વશુક્લોપહારેણ પૂજયેદ્ યસ્ તુ ભાસ્કરમ્
શુક્લપક્ષની સાતમના દિવસે, જે માણસ ઉપવાસમાં તત્પર રહે છે અને સર્વે શુદ્ધ ઉપહારથી ભાસ્કરની પૂજા કરે છે.
સર્વપાપવિનિર્મુક્તઃ સૂર્યલોકં સ ગચ્છતિ અર્કસંપુટસંયુક્તમ્ ઉદકં પ્રસૃતં પિબેત્
જે સર્વે પાપોથી મુક્ત થાય છે, તે સૂર્યલોકમાં પહોંચે છે; તેને સૂર્યસંબંધિત પાત્રમાં અર્પિત પાણી પીવું જોઈએ.
ક્રમવૃદ્ધ્યા ચતુર્વિંશમ્ એકૈકં ક્ષપયેત્ પુનઃ દ્વાભ્યાં સંવત્સરાભ્યાં તુ સમાપ્તનિયમો ભવેત્
ક્રમશઃ સંખ્યા વધારીને, ચોવીસમા દિવસે ફરીથી એક દિવસ છોડવો જોઈએ; બે વર્ષમાં આ નિયમ પૂર્ણ થાય છે.
સર્વકામપ્રદા હ્ય્ એષા પ્રશસ્તા હ્ય્ અર્કસપ્તમી શુક્લપક્ષસ્ય સપ્તમ્યાં યદાદિત્યદિનં ભવેત્
આ અર્કસપ્તમી સર્વ ઇચ્છાઓ પૂરી કરતી અને બહુ પ્રસિદ્ધ છે; શુક્લ પક્ષની સાતમી અને રવિવારના દિવસે આ વિશેષ શુભ માનવામાં આવે છે.
સપ્તમી વિજયા નામ તત્ર દત્તં મહત્ ફલમ્ સ્નાનં દાનં તપો હોમ ઉપવાસસ્ તથૈવ ચ
સપ્તમીને વિજયા કહે છે; એ દિવસે આપેલું દાન, સ્નાન, ઉપવાસ, તપ અને હોળી બધું જ મહાન ફળ આપે છે.
સર્વં વિજયસપ્તમ્યાં મહાપાતકનાશનમ્ યે ચાદિત્યદિને પ્રાપ્તે શ્રાદ્ધં કુર્વન્તિ માનવાઃ
વિજયાસપ્તમીના દિવસે કરેલું બધું જ મહાપાપોનો નાશ કરે છે; અને જે લોકો રવિવારે શ્રાદ્ધ કરે છે—
યજન્તિ ચ મહાશ્વેતં તે લભન્તે યથેપ્સિતમ્ યેષાં ધર્મ્યાઃ ક્રિયાઃ સર્વાઃ સદૈવોદ્દિશ્ય ભાસ્કરમ્
અને મહાશ્વેત રૂપે પૂજા કરે છે, તેમને ઇચ્છિત ફળ મળે છે; એમના બધા ધર્મકર્મ હંમેશા ભાસ્કરને સમર્પિત હોય છે.
ન કુલે જાયતે તેષાં દરિદ્રો વ્યાધિતો ઽપિ વા શ્વેતયા રક્તયા વાપિ પીતમૃત્તિકયાપિ વા
એવા લોકોના કુટુંબમાં ક્યારેય ગરીબ કે બીમાર બાળક જન્મતું નથી, ભલે સફેદ, લાલ કે પીળી માટીથી પૂજા કરવામાં આવે.
ઉપલેપનકર્તા તુ ચિન્તિતં લભતે ફલમ્ ચિત્રભાનું વિચિત્રૈસ્ તુ કુસુમૈશ્ ચ સુગન્ધિભિઃ
જે ઉપલેપન કરે છે, તેને મનગમતું ફળ મળે છે; અને ચિત્રભાનુની વિવિધ સુગંધિત ફૂલો વડે પૂજા કરવી જોઈએ.
પૂજયેત્ સોપવાસો યઃ સ કામાન્ ઈપ્સિતાંલ્ લભેત્ ઘૃતેન દીપં પ્રજ્વાલ્ય તિલતૈલેન વા પુનઃ
જે ઉપવાસ રાખીને પૂજા કરે છે, તેને ઇચ્છિત ફળ મળે છે; ઘી કે તિલના તેલથી દીવો પ્રગટાવવો જોઈએ.
આદિત્યં પૂજયેદ્ યસ્ તુ ચક્ષુષા ન સ હીયતે દીપદાતા નરો નિત્યં જ્ઞાનદીપેન દીપ્યતે
જે આંખે ādityaની પૂજા કરે છે, તેનો કદી પણ હાનિ થતી નથી; અને જે હંમેશા દીવો આપે છે, તે જ્ઞાનના પ્રકાશથી ઉજવાય છે.
તિલાઃ પવિત્રં તૈલં વા તિલગોદાનમ્ ઉત્તમમ્ અગ્નિકાર્યે ચ દીપે ચ મહાપાતકનાશનમ્
તિલ, શુદ્ધ તેલ કે તિલવાળી ગાયનું દાન—આ બધું અગ્નિકાર્ય અને દીવડામાં મહાપાપોનો નાશ કરે છે.
દીપં દદાતિ યો નિત્યં દેવતાયતનેષુ ચ ચતુષ્પથેષુ રથ્યાસુ રૂપવાન્ સુભગો ભવેત્
જે હંમેશા દેવમંદિરો, ચોરાસ્તા અને રસ્તાઓમાં દીવો આપે છે, તે સુંદર અને ભાગ્યશાળી બને છે.
હવિર્ભિઃ પ્રથમઃ કલ્પો દ્વિતીયશ્ ચૌષધીરસૈઃ વસામેદોસ્થિનિર્યાસૈર્ ન તુ દેયઃ કથંચન
પ્રથમ દીવો હવનના પદાર્થોથી, બીજો ઔષધીના રસથી કરવો; પણ ક્યારેય ચરબી, માદ, કે અસ્થિમાંથી દીવો આપવો નહીં.
ભવેદ્ ઊર્ધ્વગતિર્ દીપો ન કદાચિદ્ અધોગતિઃ દાતા દીપ્યતિ ચાપ્ય્ એવં ન તિર્યગ્ગતિમ્ આપ્નુયાત્
દીવો હંમેશા ઉપર જ જાય છે, કદી નીચે નથી જતો; દીવો આપનાર પ્રકાશિત થાય છે અને કદી નીચા ગતિને પામતો નથી.
જ્વલમાનં સદા દીપં ન હરેન્ નાપિ નાશયેત્ દીપહર્તા નરો બન્ધં નાશં ક્રોધં તમો વ્રજેત્
સદા પ્રગટતા દીવડાને ક્યારેય ચોરવો કે બુઝાવવો નહીં; દીવો ચોરનારને બંધન, વિનાશ, ક્રોધ અને અંધકાર મળે છે.
દીપદાતા સ્વર્ગલોકે દીપમાલેવ રાજતે યઃ સમાલભતે નિત્યં કુઙ્કુમાગુરુચન્દનૈઃ
દીવો આપનાર સ્વર્ગમાં દીવા જેવો તેજસ્વી બને છે; અને જે હંમેશા દીવડાને કુંકુમ, અગરુ અને ચંદનથી શોભાવે છે—
સંપદ્યતે નરઃ પ્રેત્ય ધનેન યશસા શ્રિયા રક્તચન્દનસંમિશ્રૈ રક્તપુષ્પૈઃ શુચિર્ નરઃ
એવો માણસ મૃત્યુ પછી ધન, યશ અને સમૃદ્ધિ પામે છે; અને જે લાલ ચંદન તથા લાલ ફૂલો વડે શુદ્ધ રહે છે—
ઉદયે ઽર્ઘ્યં સદા દત્ત્વા સિદ્ધિં સંવત્સરાલ્ લભેત્ ઉદયાત્ પરિવર્તેત યાવદ્ અસ્તમને સ્થિતઃ
સૂર્યોદયે હંમેશા અર્ઘ્ય આપવાથી, એક વર્ષમાં સિદ્ધિ મળે છે; સૂર્યોદયથી સૂર્યાસ્ત સુધી આ નિયમ ચાલુ રાખવો.
જપન્ન્ અભિમુખઃ કિંચિન્ મન્ત્રં સ્તોત્રમ્ અથાપિ વા આદિત્યવ્રતમ્ એતત્ તુ મહાપાતકનાશનમ્
સૂર્યમુખે બેઠા મંત્ર કે સ્તોત્રનું થોડું પણ જપ કરવો—આ આદિત્યવ્રત મહાપાપોનો નાશ કરે છે.
અર્ઘ્યેણ સહિતં ચૈવ સર્વે સાઙ્ગં પ્રદાપયેત્ ઉદયે શ્રદ્ધયા યુક્તઃ સર્વપાપૈઃ પ્રમુચ્યતે
સૂર્યોદય સમયે શ્રદ્ધાપૂર્વક, સર્વે સામગ્રી સાથે અર્ઘ્ય અર્પણ કરવું જોઈએ; આવું કરવાથી બધા પાપો દૂર થાય છે.
સુવર્ણધેનુઅનડ્વાહવસુધાવસ્ત્રસંયુતમ્ અર્ઘ્યપ્રદાતા લભતે સપ્તજન્માનુગં ફલમ્
સુવર્ણ, ગાય, વાછરડો, જમીન અને વસ્ત્ર સાથે અર્ઘ્ય આપનારને સાત જન્મ સુધી ફળ મળે છે.
અગ્નૌ તોયે ઽન્તરિક્ષે ચ શુચૌ ભૂમ્યાં તથૈવ ચ પ્રતિમાયાં તથા પિણ્ડ્યાં દેયમ્ અર્ઘ્યં પ્રયત્નતઃ
અગ્નિમાં, પાણીમાં, આકાશમાં, શુદ્ધ જમીન પર, પ્રતિમાને અને પિંડ પર પણ અર્ઘ્ય ધ્યાનપૂર્વક અર્પણ કરવું જોઈએ.
નાપસવ્યં ન સવ્યં ચ દદ્યાદ્ અભિમુખઃ સદા સઘૃતં ગુગ્ગુલં વાપિ રવેર્ ભક્તિસમન્વિતઃ
સदैવ આગળ મોઢું રાખીને, ડાબી કે જમણી બાજુ નહિ, ઘી કે ગુગ્ગળ સાથે, ભક્તિપૂર્વક સૂર્યને અર્ઘ્ય આપવું જોઈએ.
તત્ક્ષણાત્ સર્વપાપેભ્યો મુચ્યતે નાત્ર સંશયઃ શ્રીવાસં ચતુરસ્રં ચ દેવદારું તથૈવ ચ
તે ક્ષણે જ બધા પાપોથી મુક્તિ મળે છે—આમાં કોઈ સંશય નથી—ચોરસ પાત્ર કે દેવદારુના પાત્ર વડે અર્ઘ્ય આપવું જોઈએ.
કર્પૂરાગરુધૂપાનિ દત્ત્વા વૈ સ્વર્ગગામિનઃ અયને તૂત્તરે સૂર્યમ્ અથવા દક્ષિણાયને
કપૂર અને અગરબત્તી અર્પણ કરવાથી, ઉત્તરાયણ કે દક્ષિણાયણ બંને સમયે, સ્વર્ગમાર્ગ પ્રાપ્ત થાય છે.
પૂજયિત્વા વિશેષેણ સર્વપાપૈઃ પ્રમુચ્યતે વિષુવેષૂપરાગેષુ ષડશીતિમુખેષુ ચ
વિશેષપૂર્વક પૂજા કરવાથી, સંક્રાંતિ, ગ્રહણ અને અડસઠ મુખના આરંભે બધા પાપો દૂર થાય છે.
પૂજયિત્વા વિશેષેણ સર્વપાપૈઃ પ્રમુચ્યતે એવં વેલાસુ સર્વાસુ સર્વકાલં ચ માનવઃ
વિશેષપૂર્વક પૂજા કરવાથી બધા પાપો દૂર થાય છે; તેથી દરેક સમયે અને સર્વકાલે મનુષ્યે આવું કરવું જોઈએ.
ભક્ત્યા પૂજયતે યો ઽર્કં સો ઽર્કલોકે મહીયતે કૃસરૈઃ પાયસૈઃ પૂપૈઃ ફલમૂલઘૃતૌદનૈઃ
જે ભક્તિપૂર્વક સૂર્યની પૂજા કરે છે, તે સૂર્યલોકમાં માન પામે છે, ખીચડી, પાયસ, પુઆ, ફળ, મૂળ, ઘી અને પાકથી પૂજા કરવાથી.
બલિં કૃત્વા તુ સૂર્યાય સર્વાન્ કામાન્ અવાપ્નુયાત્ ઘૃતેન તર્પણં કૃત્વા સર્વસિદ્ધો ભવેન્ નરઃ
સૂર્યને બલિ આપવાથી સર્વે ઇચ્છાઓ પૂર્ણ થાય છે; ઘીથી તર્પણ કરવાથી મનુષ્ય સર્વ સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરે છે.