તથા પૂયવહઃ પાપો વહ્નિજ્વાલો હ્ય્ અધઃશિરાઃ સદંશઃ કૃષ્ણસૂત્રશ્ ચ તમશ્ ચાવીચિર્ એવ ચ
એ જ રીતે, પૂયવહ, પાપ, અગ્નિજ્વાલા, અધઃશિરા, સદંશ, કૃષ્ણસૂત્ર, તમસ અને અવીચિ—આ બધા પણ નરક છે.
શ્વભોજનો ઽથાપ્રતિષ્ઠોમઆવીચિશ્ ચ તથાપરઃ ઇત્ય્ એવમાદયશ્ ચાન્યે નરકા ભૃશદારુણાઃ
શ્વભોજન, અપ્રતિષ્ઠા, અવીચિ અને બીજા પણ અનેક ભયાનક અને દુઃખદાયક નરક છે.
યમસ્ય વિષયે ઘોરાઃ શસ્ત્રાગ્નિવિષદર્શિનઃ પતન્તિ યેષુ પુરુષાઃ પાપકર્મરતાશ્ ચ યે
યમરાજના પ્રદેશમાં, જ્યાં શસ્ત્રો, અગ્નિ અને ઝેર ભરેલું છે, ત્યાં જે લોકો પાપમાં રત રહે છે, તેઓ પડી જાય છે.
કૂટસાક્ષી તથા સમ્યક્ પક્ષપાતેન યો વદેત્ યશ્ ચાન્યદ્ અનૃતં વક્તિ સ નરો યાતિ રૌરવમ્
જે માણસ ખોટી સાક્ષી આપે, પક્ષપાતથી બોલે અથવા જુઠું બોલે, તે રૌરવ નરકમાં જાય છે.
ભ્રૂણહા પુરહન્તા ચ ગોઘ્નશ્ ચ મુનિસત્તમાઃ યાન્તિ તે રૌરવં ઘોરં યશ્ ચોચ્છ્વાસનિરોધકઃ
જે ભ્રૂણહત્યા કરે, ગામ નાશે, ગાયને મારે અથવા બીજાના શ્વાસ રોકે, હે શ્રેષ્ઠ મુનિઓ, એ બધા ભયાનક રૌરવ નરકમાં જાય છે.
સુરાપો બ્રહ્મહા હર્તા સુવર્ણસ્ય ચ શૂકરે પ્રયાતિ નરકે યશ્ ચ તૈઃ સંસર્ગમ્ ઉપૈતિ વૈ
જે દારૂ પીવે, બ્રાહ્મણને મારે, ચોરી કરે, સોનુ ચોરી કરે અથવા આવા લોકો સાથે સંગ કરે, એ બધા શૂકર નામના નરકમાં પડે છે.
રાજન્યવૈશ્યહા ચૈવ તથૈવ ગુરુતલ્પગઃ તપ્તકુમ્ભે સ્વસૃગામી હન્તિ રાજભટં ચ યઃ
જે ક્ષત્રિય કે વૈશ્યને મારે, ગુરુની પથારીમાં જાય, બહેન સાથે સંબંધ રાખે અથવા રાજાના સેવકને મારે, તે તપ્ત કુંડમાં પડે છે.
માધ્વીવિક્રયકૃન્ વધ્યપાલઃ કેસરવિક્રયી તપ્તલોહે પતન્ત્ય્ એતે યશ્ ચ ભક્તં પરિત્યજેત્
જે મધ વેચે, મૃત્યુદંડ પામનારને રક્ષે, સિંહના વાળ વેચે અથવા ભોજન છોડી દે, એ બધા તપેલા લોહમાં પડે છે.
સુતાં સ્નુષાં ચાપિ ગત્વા મહાજ્વાલે નિપાત્યતે અવમન્તા ગુરૂણાં યો યશ્ ચાક્રોષ્ટા નરાધમઃ
જે પોતાની દીકરી કે વહુ પાસે જાય, તેને મહાજ્વાલા નરકમાં નાખવામાં આવે છે; ગુરુઓનું અપમાન કરે કે બીજાને ગાળ આપે, એ પણ એ જ નરકમાં જાય છે.
વેદદૂષયિતા યશ્ ચ વેદવિક્રયકશ્ ચ યઃ અગમ્યગામી યશ્ ચ સ્યાત્ તે યાન્તિ શબલં દ્વિજાઃ
જે વેદને બગાડે, વેદ વેચે અથવા અયોગ્ય સ્ત્રી પાસે જાય, હે દ્વિજો, એ બધા શબલ નરકમાં જાય છે.
ચૌરો વિમોહે પતતિ મર્યાદાદૂષકસ્ તથા દેવદ્વિજપિતૃદ્વેષ્ટા રત્નદૂષયિતા ચ યઃ
ચોર વિમોહન નરકમાં પડે છે; જે સીમા તોડે, દેવ, બ્રાહ્મણ કે પિતૃઓનો દ્વેષ કરે અથવા રત્ન બગાડે—
સ યાતિ કૃમિભક્ષ્યે વૈ કૃમીશે તુ દુરિષ્ટિકૃત્ પિતૃદેવાતિથીન્ યસ્ તુ પર્યશ્નાતિ નરાધમઃ
એ કૃમિભક્ષણ નરકમાં જાય છે; પણ જે ભારે પાપ કરે અથવા પિતૃ, દેવતા કે અતિથિની પૂજા કર્યા વિના જમણારે, હે નરાધમ—
લાલાભક્ષ્યે સ યાત્ય્ ઉગ્રે શરકર્તા ચ વેધકે કરોતિ કર્ણિનો યશ્ ચ યશ્ ચ ખડ્ગાદિકૃન્ નરઃ
એ લાલાભક્ષ નરકમાં જાય છે; જે તીરો વડે ઘાયલ કરે, છિદ્ર કરે, કાન કાપે અથવા તલવાર ચલાવે—
પ્રયાન્ત્ય્ એતે વિશસને નરકે ભૃશદારુણે અસત્પ્રતિગ્રહીતા ચ નરકે યાત્ય્ અધોમુખે
આ બધા વિશાસન નામના અત્યંત ભયાનક નરકમાં જાય છે; અને જે અયોગ્ય દાન સ્વીકાર કરે, તે ઉંધા મોઢે નરકમાં જાય છે.
અયાજ્યયાજકસ્ તત્ર તથા નક્ષત્રસૂચકઃ કૃમિપૂયે નરશ્ ચૈકો યાતિ મિષ્ટાન્નભુક્ સદા
જે અયોગ્યને યજ્ઞ કરાવે, નક્ષત્રથી શુક-અપશુક કહે અથવા હંમેશાં શ્રેષ્ઠ ભોજન જમે, એ માણસ એકલો જ કૃમિ અને પૂયવાળા નરકમાં જાય છે.
લાક્ષામાંસરસાનાં ચ તિલાનાં લવણસ્ય ચ વિક્રેતા બ્રાહ્મણો યાતિ તમ્ એવ નરકં દ્વિજાઃ
જે બ્રાહ્મણ લાખ, માંસ, રસ, તિલ કે મીઠું વેચે, હે દ્વિજો, એ પણ એ જ નરકમાં જાય છે.
માર્જારકુક્કુટચ્છાગશ્વવરાહવિહંગમાન્ પોષયન્ નરકં યાતિ તમ્ એવ દ્વિજસત્તમાઃ
જે વ્યક્તિ બિલાડી, કૂકડી, બકરો, ઘોડો, વરાહ અથવા પંખીઓને પાળે છે, એ શ્રેષ્ઠ દ્વિજો, એ નરકમાં જાય છે.
રઙ્ગોપજીવી કૈવર્તઃ કુણ્ડાશી ગરદસ્ તથા સૂચી માહિષિકશ્ ચૈવ પર્વગામી ચ યો દ્વિજઃ
જુઆ રમનાર, માછીમાર, ખાડામાંથી ખાવાવાળો, ઝેર આપનાર, સોઇ બનાવનાર, ભેંસો રાખનાર અને તહેવારના દિવસે મુસાફરી કરનાર દ્વિજ—
અગારદાહી મિત્રઘ્નઃ શકુનિગ્રામયાજકઃ રુધિરાન્ધે પતન્ત્ય્ એતે સોમં વિક્રીણતે ચ યે
ઘર સળગાવનાર, મિત્રનો વધ કરનાર, પક્ષી પકડનાર, ગામનો યજમાન, લોહીથી અંધ થયેલા અને સોમરસ વેચનાર—આ બધા પાપમાં પડે છે.
મધુહા ગ્રામહન્તા ચ યાતિ વૈતરણીં નરઃ રેતઃપાનાદિકર્તારો મર્યાદાભેદિનશ્ ચ યે
મધ ચોર, ગામ નાશક, વીરસ્રાવ પીવનારો અને સીમા તોડનાર—all એ લોકો વૈતરણી નદીમાં જાય છે.
તે કૃચ્છ્રે યાન્ત્ય્ અશૌચાશ્ ચ કુહકાજીવિનશ્ ચ યે અસિપત્ત્રવનં યાતિ વનચ્છેદી વૃથૈવ યઃ
અશુદ્ધ, છેતરપિંડીથી જીવન ગુજરાન કરનાર અને જે વ્યર્થ જંગલ કાપે છે, એ બધા મુશ્કેલીથી અસિપત્રવનમાં જાય છે.
ઔરભ્રિકા મૃગવ્યાધા વહ્નિજ્વાલે પતન્તિ વૈ યાન્તિ તત્રૈવ તે વિપ્રા યશ્ ચાપાકેષુ વહ્નિદઃ
ભેંસો રાખનાર, શિકારી અને આગ લગાવનાર અગ્નિમાં પડે છે; અને જે બ્રાહ્મણ બીજાના ઘરમાં આગ લગાવે છે, એ પણ ત્યાં જાય છે.
વ્રતોપલોપકો યશ્ ચ સ્વાશ્રમાદ્ વિચ્યુતશ્ ચ યઃ સંદંશયાતનામધ્યે પતતસ્ તાવ્ ઉભાવ્ અપિ
જે વ્રતમાં વિઘ્ન લાવે છે અને જે પોતાનાં આશ્રમમાંથી પડી જાય છે, એ બંને દાંતથી કટકટાવાની યાતનામાં પડે છે.
દિવા સ્વપ્નેષુ સ્યન્દન્તે યે નરા બ્રહ્મચારિણઃ પુત્રૈર્ અધ્યાપિતા યે તુ તે પતન્તિ શ્વભોજને
જે બ્રહ્મચારી દિવસે સ્વપ્નમાં વીરસ્રાવ કરે છે અને જે પિતાને પુત્ર પાઠ ભણાવે છે, એ બધા શ્વાનભોજનમાં પડે છે.
એતે ચાન્યે ચ નરકાઃ શતશો ઽથ સહસ્રશઃ યેષુ દુષ્કૃતકર્માણઃ પચ્યન્તે યાતનાગતાઃ
આ ઉપરાંત，还有 અનેક શતાબ્દી અને હજારો નરકો છે, જેમાં દુષ્કર્મ કરનાર લોકો યાતનામાં પકવાય છે.
તથૈવ પાપાન્ય્ એતાનિ તથાન્યાનિ સહસ્રશઃ ભુજ્યન્તે જાતિપુરુષૈર્ નરકાન્તરગોચરૈઃ
આ રીતે, જાતિ અને પુરુષ પ્રમાણે, આ અને હજારો બીજા પાપો નરકમાં રહેતા લોકો ભોગવે છે.
વર્ણાશ્રમવિરુદ્ધં ચ કર્મ કુર્વન્તિ યે નરાઃ કર્મણા મનસા વાચા નિરયેષુ પતન્તિ તે
જે લોકો જાતિ અને આશ્રમના ધર્મ વિરુદ્ધ કર્મ કરે છે—કર્મથી, મનથી કે વાણીથી—એ બધા નરકમાં પડે છે.
અધઃશિરોભિર્ દૃશ્યન્તે નારકૈર્ દિવિ દેવતાઃ દેવાશ્ ચાધોમુખાન્ સર્વાન્ અધઃ પશ્યન્તિ નારકાન્
નરકવાસીઓ દેવતાઓને ઉપરથી તલકટા જોઈ શકે છે અને દેવતાઓ પણ બધા નરકવાસીઓને નીચે જોઈ શકે છે.
સ્થાવરાઃ કૃમયો ઽજ્વાશ્ ચ પક્ષિણઃ પશવો નરાઃ ધાર્મિકાસ્ ત્રિદશાસ્ તદ્વન્ મોક્ષિણશ્ ચ યથાક્રમમ્
સ્થાવર, જંતુ, બકરા, પક્ષીઓ, પશુઓ, મનુષ્યો, ધર્મી, દેવતાઓ અને મુક્ત—all પોતપોતાના ક્રમમાં રહે છે.
સહસ્રભાગઃ પ્રથમાદ્ દ્વિતીયો ઽનુક્રમાત્ તથા સર્વે હ્ય્ એતે મહાભાગા યાવન્ મુક્તિસમાશ્રયાઃ
પ્રથમમાંથી બીજાને હજારમું ભાગ મળે છે; આ બધા મહાન આત્માઓ મુક્તિ સુધી રહે છે.