નરનારાયણસ્થાને પવિત્રિતમહીતલે મન્મના મત્પ્રસાદેન તત્ર સિદ્ધિમ્ અવાપ્સ્યસિ
ત્યાં, નર-નારાયણના પાવન સ્થાન પર, મન મને અર્પણ કરીને અને મારી કૃપાથી તું પૂર્ણતા પ્રાપ્ત કરશે.
અહં સ્વર્ગં ગમિષ્યામિ ઉપસંહૃત્ય વૈ કુલમ્ દ્વારકાં ચ મયા ત્યક્તાં સમુદ્રઃ પ્લાવયિષ્યતિ
હું વંશને સંહારીને સ્વર્ગ જઈશ; અને મારા દ્વારા ત્યજાયેલી દ્વારકાને દરિયો ડૂબાડી દેશે.
ઇત્ય્ ઉક્તઃ પ્રણિપત્યૈનં જગામ સ તદોદ્ધવઃ નરનારાયણસ્થાનં કેશવેનાનુમોદિતઃ
આવી આજ્ઞા મળ્યા પછી, ઉદ્ધવએ તેમને વંદન કર્યું અને કેશવની મંજૂરીથી નર-નારાયણના સ્થાને ગયો.
તતસ્ તે યાદવાઃ સર્વે રથાન્ આરુહ્ય શીઘ્રગાન્ પ્રભાસં પ્રયયુઃ સાર્ધં કૃષ્ણરામાદિભિર્ દ્વિજાઃ
પછી બધા યાદવો ઝડપથી રથમાં ચડીને કૃષ્ણ, રામ અને અન્ય લોકો સાથે પ્રભાસ તરફ ગયા.
પ્રાપ્ય પ્રભાસં પ્રયતા પ્રીતાસ્ તે કુક્કુરાન્ધકાઃ ચક્રુસ્ તત્ર સુરાપાનં વાસુદેવાનુમોદિતાઃ
પ્રભાસ પહોંચીને, શુદ્ધ અને આનંદિત થયેલા કુકુર અને અંધકોએ વાસુદેવની મંજૂરીથી ત્યાં દારૂ પીધું.
પિબતાં તત્ર વૈ તેષાં સંઘર્ષેણ પરસ્પરમ્ યાદવાનાં તતો જજ્ઞે કલહાગ્નિઃ ક્ષયાવહઃ
ત્યાં દારૂ પીતા-પીતા યાદવો વચ્ચે ઝઘડો થયો અને એમાંથી વિનાશક કલહાગ્નિ પ્રગટ થયો.
જઘ્નુઃ પરસ્પરં તે તુ શસ્ત્રૈર્ દૈવબલાત્ કૃતાઃ ક્ષીણશસ્ત્રાસ્ તુ જગૃહુઃ પ્રત્યાસન્નામ્ અથૈરકામ્
દૈવના પ્રભાવે, તેઓએ એકબીજાને શસ્ત્રોથી માર્યા; અને જ્યારે શસ્ત્રો ખૂટી ગયા, ત્યારે નજીકના એરકા ઘાસના ડાંઠા પકડી લીધા.
એરકા તુ ગૃહીતા તૈર્ વજ્રભૂતેવ લક્ષ્યતે તયા પરસ્પરં જઘ્નુઃ સંપ્રહારૈઃ સુદારુણૈઃ
એરકા ઘાસ તેમના હાથમાં વજ્ર જેવું લાગતું હતું; એથી તેમણે અત્યંત ભયાનક યુદ્ધમાં એકબીજાને માર્યા.
પ્રદ્યુમ્નસામ્બપ્રમુખાઃ કૃતવર્માથ સાત્યકિઃ અનિરુદ્ધાદયશ્ ચાન્યે પૃથુર્ વિપૃથુર્ એવ ચ
પ્રદ્યુમ્ન, સામ્બ, કૃતવર્મા, સાત્યકી, અનિરુદ્ધ અને અન્ય, તેમજ પૃથુ અને વિપૃથુ,
ચારુવર્મા સુચારુશ્ ચ તથાક્રૂરાદયો દ્વિજાઃ એરકારૂપિભિર્ વજ્રૈસ્ તે નિજઘ્નુઃ પરસ્પરમ્
ચારુવર્મા, સુચારુ, અક્રૂર અને અન્યોએ પણ, એ વજ્રરૂપ એરકા ડાંઠાથી એકબીજાને માર્યા.
નિવારયામ્ આસ હરિર્ યાદવાસ્ તે ચ કેશવમ્ સહાયં મેનિરે પ્રાપ્તં તે નિજઘ્નુઃ પરસ્પરમ્
હરિએ યાદવોને અટકાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો, પણ તેઓએ કેશવને સહાયરૂપ માન્યો અને છતાં પણ એકબીજાને માર્યા.
કૃષ્ણો ઽપિ કુપિતસ્ તેષામ્ એરકામુષ્ટિમ્ આદદે વધાય તેષાં મુશલં મુષ્ટિલોહમ્ અભૂત્ તદા
કૃષ્ણ પણ તેમના પર ગુસ્સે થઈને એરકા ઘાસની મુઠી ઉઠાવી; અને તેમના વિનાશ માટે એ ઘાસ તત્કાળ લોખંડની ગદા બની ગઈ.
જઘાન તેન નિઃશેષાન્ આતતાયી સ યાદવાન્ જઘ્નુશ્ ચ સહસાભ્યેત્ય તથાન્યે તુ પરસ્પરમ્
એ શસ્ત્ર વડે એ હુમલાખોરે બધા યાદવોને એક પણ બાકી ન રહે એવી રીતે મારી નાખ્યા; અને બીજાઓ પણ અચાનક એકબીજાને હુમલો કરીને મારી નાખવા લાગ્યા.
તતશ્ ચાર્ણવમધ્યેન જૈત્રો ઽસૌ ચક્રિણો રથઃ પશ્યતો દારુકસ્યાશુ હૃતો ઽશ્વૈર્ દ્વિજસત્તમાઃ
પછી, દરિયાના વચમાં, વિજયી ચક્રધારીનું રથ ઘોડાઓએ ઝડપથી ખેંચી લીધું, અને દારુક એ બધું જોઈ રહ્યો હતો, હે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણો.
ચક્રં ગદા તથા શાર્ઙ્ગં તૂણૌ શઙ્ખો ઽસિર્ એવ ચ પ્રદક્ષિણં તતઃ કૃત્વા જગ્મુર્ આદિત્યવર્ત્મના
પછી ચક્ર, ગદા, શારંગ ધનુષ્ય, તૂણીઓ, શંખ અને તલવાર—આ બધાએ પ્રદક્ષિણ કરીને, સૂર્યમાર્ગે જતા રહ્યા.
ક્ષણમાત્રેણ વૈ તત્ર યાદવાનામ્ અભૂત્ ક્ષયઃ ઋતે કૃષ્ણં મહાબાહું દારુકં ચ દ્વિજોત્તમાઃ
ત્યાં એક પળમાં જ બધા યાદવોનો વિનાશ થયો, માત્ર મહાબાહુ કૃષ્ણ અને દારુક બચી ગયા, હે શ્રેષ્ઠ દ્વિજ.
ચઙ્ક્રમ્યમાણૌ તૌ રામં વૃક્ષમૂલકૃતાસનમ્ દદૃશાતે મુખાચ્ ચાસ્ય નિષ્ક્રામન્તં મહોરગમ્
બન્ને ત્યાં ફરતા ફરતા ગયા ત્યારે તેમણે રામને વૃક્ષની નીચે બેઠેલા જોયા, અને તેમના મોઢામાંથી એક વિશાળ સાપ બહાર આવી રહ્યો હતો.
નિષ્ક્રમ્ય સ મુખાત્ તસ્ય મહાભોગો ભુજંગમઃ પ્રયાતશ્ ચાર્ણવં સિદ્ધૈઃ પૂજ્યમાનસ્ તથોરગૈઃ
તે મહાન સાપ તેમના મોઢામાંથી બહાર આવીને દરિયાની તરફ ગયો, અને સિદ્ધો તથા નાગોએ તેની પૂજા કરી.
તમ્ અર્ઘ્યમ્ આદાય તદા જલધિઃ સંમુખં યયૌ પ્રવિવેશ ચ તત્તોયં પૂજિતઃ પન્નગોત્તમૈઃ દૃષ્ટ્વા બલસ્ય નિર્યાણં દારુકં પ્રાહ કેશવઃ
પછી દરિયો અર્ઘ્ય લઈને સામો આવ્યો અને તે પાણીમાં પ્રવેશ્યો, અને શ્રેષ્ઠ નાગોએ તેની પૂજા કરી. બલરામના પ્રસ્થાનને જોઈ કૃષ્ણે દારુકને કહ્યું.
ઇદં સર્વં ત્વમ્ આચક્ષ્વ વસુદેવોગ્રસેનયોઃ નિર્યાણં બલદેવસ્ય યાદવાનાં તથા ક્ષયમ્
તમે જઈને વસુદેવ અને ઉગ્રસેનને બધું કહો—બલદેવના વિદાય અને યાદવોના વિનાશની વાત.
યોગે સ્થિત્વાહમ્ અપ્ય્ એતત્ પરિત્યજ્ય કલેવરમ્ વાચ્યશ્ ચ દ્વારકાવાસી જનઃ સર્વસ્ તથાહુકઃ
હું પણ હવે યોગમાં સ્થિત થઈને આ શરીર ત્યજીશ; અને દ્વારકાના બધા લોકો તથા આહુકને પણ જાણ કરવી.
યથેમાં નગરીં સર્વાં સમુદ્રઃ પ્લાવયિષ્યતિ તસ્માદ્ રથૈઃ સુસજ્જૈસ્ તુ પ્રતીક્ષ્યો હ્ય્ અર્જુનાગમઃ
જ્યારે દરિયો આ આખી નગરીને પાણીમાં ગરકાવ કરશે, ત્યારે સજ્જ રથો સાથે અર્જુનના આવવાની રાહ જોવી.
ન સ્થેયં દ્વારકામધ્યે નિષ્ક્રાન્તે તત્ર પાણ્ડવે તેનૈવ સહ ગન્તવ્યં યત્ર યાતિ સ કૌરવઃ
પાંડવ ત્યાંથી નીકળી જાય પછી દ્વારકામાં કોઈ રહેવું નહીં; એ કૌરવ સાથે જવું, જ્યાં પણ તે લઈ જાય.
ગત્વા ચ બ્રૂહિ કૌન્તેયમ્ અર્જુનં વચનં મમ પાલનીયસ્ ત્વયા શક્ત્યા જનો ઽયં મત્પરિગ્રહઃ
જઈને કુંતીપુત્ર અર્જુનને મારા શબ્દો કહેજે: 'મારા આશ્રયમાં આવેલા આ લોકોનું તું તારી શક્તિ પ્રમાણે રક્ષણ કરજે.'
ઇત્ય્ અર્જુનેન સહિતો દ્વારવત્યાં ભવાઞ્ જનમ્ ગૃહીત્વા યાતુ વજ્રશ્ ચ યદુરાજો ભવિષ્યતિ
આ રીતે, અર્જુન સાથે મળીને તું દ્વારકાથી લોકોને લઈ જઈશ, અને વજ્ર યાદવોનો રાજા બનશે.
ઇત્ય્ ઉક્તો દારુકઃ કૃષ્ણં પ્રણિપત્ય પુનઃ પુનઃ પ્રદક્ષિણં ચ બહુશઃ કૃત્વા પ્રાયાદ્ યથોદિતમ્
આવી રીતે કહેતાં દારુકે કૃષ્ણને વારંવાર પ્રણામ કર્યા, ઘણીવાર પ્રદક્ષિણ કર્યા અને જેમ કહ્યું તેમ ચાલ્યો ગયો.
સ ચ ગત્વા તથા ચક્રે દ્વારકાયાં તથાર્જુનમ્ આનિનાય મહાબુદ્ધિં વજ્રં ચક્રે તથા નૃપમ્
તે દારુકે જઈને દ્વારકામાં બધું કર્યું, અને મહાબુદ્ધિ અર્જુનને લાવ્યો, અને વજ્રને પણ રાજા બનાવ્યો.
ભગવાન્ અપિ ગોવિન્દો વાસુદેવાત્મકં પરમ્ બ્રહ્માત્મનિ સમારોપ્ય સર્વભૂતેષ્વ્ અધારયત્
ભગવાન ગોવિંદે પણ, વાસુદેવરૂપે પોતાના પરમ આત્માને પરમ બ્રહ્મમાં સ્થિર કરીને, સર્વ જીવોમાં સ્થાપિત કર્યું.
સ માનયન્ દ્વિજવચો દુર્વાસા યદ્ ઉવાચ હ યોગયુક્તો ઽભવત્ પાદં કૃત્વા જાનુનિ સત્તમાઃ
તે મહાન યોગમાં સ્થિત થઈ, દુર્વાસા ઋષિએ જે વચન આપ્યું હતું તેનું માન રાખીને, પગ ઘૂંટણે મૂકી બેઠા, હે શ્રેષ્ઠ દ્વિજ.
સંપ્રાપ્તો વૈ જરા નામ તદા તત્ર સ લુબ્ધકઃ મુશલશેષલોહસ્ય સાયકં ધારયન્ પરમ્
ત્યારે જરા નામનો એક શિકારી ત્યાં આવ્યો, જે મુષલના બચેલા લોખંડમાંથી બનેલા તીણ સાથે આવ્યો હતો.