તતઃ કદમ્બાત્ સહસા મદ્યધારાં સ લાઙ્ગલી પતન્તીં વીક્ષ્ય મુનયઃ પ્રયયૌ પરમાં મુદમ્
પછી, કદંબ વૃક્ષમાંથી અચાનક મદિરાની ધારા પડતી જોઈ, લાંગલધારી અને ઋષિઓ ખૂબ આનંદિત થયા.
પપૌ ચ ગોપગોપીભિઃ સમવેતો મુદાન્વિતઃ ઉપગીયમાનો લલિતં ગીતવાદ્યવિશારદૈઃ
પછી તે ગોપ અને ગોપીઓ સાથે ખુશીથી બેઠો અને પીધું, જયારે સંગીત અને ગીતમાં નિપુણ લોકોએ મીઠા ગીતો ગાઈ તેને વખાણ્યો.
શ્રમતો ઽત્યન્તઘર્મામ્ભઃકણિકામૌક્તિકોજ્જ્વલઃ આગચ્છ યમુને સ્નાતુમ્ ઇચ્છામીત્ય્ આહ વિહ્વલઃ
ઘણો થાકી ગયો હતો, તેના શરીર પર ઘમ અને પાણીના મોતી જેવા ટીપાં ઝળહળતા હતા. તેણે કાંપતા અવાજે કહ્યું: 'યમુના, આવ, મને સ્નાન કરવું છે.'
તસ્ય વાચં નદી સા તુ મત્તોક્તામ્ અવમન્ય વૈ નાજગામ તતઃ ક્રુદ્ધો હલં જગ્રાહ લાઙ્ગલી
નદી એના મદમાં આપેલા આદેશને અવગણીને આવી નહીં; ત્યારે લાંગલધારી ગુસ્સે થઈ લાંગલ પકડી લીધું.
ગૃહીત્વા તાં તટેનૈવ ચકર્ષ મદવિહ્વલઃ પાપે નાયાસિ નાયાસિ ગમ્યતામ્ ઇચ્છયાન્યતઃ
મદમાં ચૂર થઈ તેણે નદીના કાંઠે પકડીને ખેંચી, અને કહ્યું: 'દુષ્ટે, તું આવતી નથી, આવતી નથી; જ્યાં ઇચ્છા હોય ત્યાં જા.'
સા કૃષ્ટા તેન સહસા માર્ગં સંત્યજ્ય નિમ્નગા યત્રાસ્તે બલદેવો ઽસૌ પ્લાવયામ્ આસ તદ્ વનમ્
એમ અચાનક ખેંચાતાં, નદી એ પોતાનો રસ્તો છોડ્યો અને જ્યાં બલદેવ હતા ત્યાં વનને પાણીથી ભરમાર કરી દીધું.
શરીરિણી તથોપેત્ય ત્રાસવિહ્વલલોચના પ્રસીદેત્ય્ અબ્રવીદ્ રામં મુઞ્ચ માં મુશલાયુધ
પછી નદી શરીર ધારણ કરીને, ડરીને કાંપતી આંખોથી રામને વિનંતી કરી: 'દયા કરો, મુશલધારી, મને છોડો.'
સો ઽબ્રવીદ્ અવજાનાસિ મમ શૌર્યબલં યદિ સો ઽહં ત્વાં હલપાતેન નયિષ્યામિ સહસ્રધા
તેને ઉત્તર આપ્યો: 'જો તું મારી શૂરવીરતા અને બળને અવગણે છે, તો હું તને લાંગલથી ખેંચી હજાર ભાગમાં વહેંચી નાખીશ.'
ઇત્ય્ ઉક્તયાતિસંત્રસ્તસ્ તયા નદ્યા પ્રસાદિતઃ ભૂભાગે પ્લાવિતે તત્ર મુમોચ યમુનાં બલઃ
આ રીતે કહ્યાથી, ખૂબ ડરી ગયેલી નદીએ તેને શાંત કર્યો; અને જ્યારે જમીન પાણીથી ભરાઈ ગઈ, ત્યારે બલદેવે યમુનાને મુક્ત કરી.
તતઃ સ્નાતસ્ય વૈ કાન્તિર્ આજગામ મહાવને અવતંસોત્પલં ચારુ ગૃહીત્વૈકં ચ કુણ્ડલમ્
પછી, સ્નાન કર્યા પછી, મહાવનમાં તેની કાંતિ પાછી આવી; તેણે વાળમાં ગાંઠવા માટે સુંદર કમળ અને એક કુંડળ લીધું.
વરુણપ્રહિતાં ચાસ્મૈ માલામ્ અમ્લાનપઙ્કજામ્ સમુદ્રાર્હે તથા વસ્ત્રે નીલે લક્ષ્મીર્ અયચ્છત
વરુણે તેને કદી ન વાંઝા થતી કમળમાળ, સમુદ્રને યોગ્ય એવા વસ્ત્રો અને લક્ષ્મીએ નીલા કપડા આપ્યા.
કૃતાવતંસઃ સ તદા ચારુકુણ્ડલભૂષિતઃ નીલામ્બરધરઃ સ્રગ્વી શુશુભે કાન્તિસંયુતઃ
કમળ વડે વાળ શોભાવતો, સુંદર કુંડળ પહેરેલો, નીલા વસ્ત્ર અને માળા ધારણ કરેલો, તે તેજથી ઝગમગતો દેખાતો હતો.
ઇત્થં વિભૂષિતો રેમે તત્ર રામસ્ તદા વ્રજે માસદ્વયેન યાતશ્ ચ પુનઃ સ મથુરાં પુરીમ્
આ રીતે શોભાયમાન રહી રામ વ્રજમાં આનંદથી રહ્યો; બે મહિના પછી તે ફરીથી મથુરા શહેર ગયો.
રેવતીં ચૈવ તનયાં રૈવતસ્ય મહીપતેઃ ઉપયેમે બલસ્ તસ્યાં જજ્ઞાતે નિશઠોલ્મુકૌ
પછી બલે રૈવત નામના રાજાના પુત્રી રેવતીને લગ્ન કર્યા; અને તેના ગર્ભે નિશઠ અને ઉલ્મુક જન્મ્યા.
ભીષ્મકઃ કુણ્ડિને રાજા વિદર્ભવિષયે ઽભવત્ રુક્મિણી તસ્ય દુહિતા રુક્મી ચૈવ સુતો દ્વિજાઃ
કુંદિનમાં, વિદર્ભ દેશમાં ભીષ્મક રાજા હતો; તેની પુત્રી રુક્મિણી અને પુત્ર રુક્મિ, હે દ્વિજો.
રુક્મિણીં ચકમે કૃષ્ણઃ સા ચ તં ચારુહાસિની ન દદૌ યાચતે ચૈનાં રુક્મી દ્વેષેણ ચક્રિણે
કૃષ્ણે રુક્મિણીને ઇચ્છી, અને સુંદર સ્મિતવાળી રુક્મિણી પણ તેને ઇચ્છતી હતી; પણ રુક્મિ, દ્વેષવશ, યાચના છતાં તેને ચક્રધારીને આપ્યો નહીં.
દદૌ સ શિશુપાલાય જરાસંધપ્રચોદિતઃ ભીષ્મકો રુક્મિણા સાર્ધં રુક્મિણીમ્ ઉરુવિક્રમઃ
જરસંધના ઉશ્કેરાવથી, ભીષ્મકે રુક્મિ સાથે મળીને રુક્મિણીને શક્તિશાળી શિશુપાલને આપી દીધી.
વિવાહાર્થં તતઃ સર્વે જરાસંધમુખા નૃપાઃ ભીષ્મકસ્ય પુરં જગ્મુઃ શિશુપાલશ્ ચ કુણ્ડિનમ્
પછી લગ્ન માટે, જરસંધને આગેવાન રાખી બધા રાજાઓ ભીષ્મકના શહેર ગયા અને શિશુપાલ પણ કુંદિન પહોંચ્યો.
કૃષ્ણો ઽપિ બલભદ્રાદ્યૈર્ યદુભિઃ પરિવારિતઃ પ્રયયૌ કુણ્ડિનં દ્રષ્ટું વિવાહં ચૈદ્યભૂપતેઃ
કૃષ્ણ, બલભદ્ર અને બીજા યદુઓની સાથે ઘેરાઈને, ચેદી દેશના રાજાના લગ્ન જોવા માટે કુણ્ડિનપુર ગયો.
શ્વોભાવિનિ વિવાહે તુ તાં કન્યાં હૃતવાન્ હરિઃ વિપક્ષભાવમ્ આસાદ્ય રામાદ્યેષ્વ્ એવ બન્ધુષુ
લગ્નના એક દિવસ પહેલા, જ્યારે પોતાના જ બંધુઓ જેમ કે રામજી પણ વિરોધી બની ગયા, ત્યારે હરિએ એ કન્યાને અપહરણ કરી લીધી.
તતશ્ ચ પૌણ્ડ્રકઃ શ્રીમાન્ દન્તવક્ત્રો વિદૂરથઃ શિશુપાલો જરાસંધઃ શાલ્વાદ્યાશ્ ચ મહીભૃતઃ
પછી પૌંડ્રક, ધનવાન દંતવક્ત્ર, વિદૂરથ, શિશુપાલ, જરાસંધ, શાલ્વ અને બીજા રાજાઓ એકઠા થયા.
કુપિતાસ્ તે હરિં હન્તું ચક્રુર્ ઉદ્યોગમ્ ઉત્તમમ્ નિર્જિતાશ્ ચ સમાગમ્ય રામાદ્યૈર્ યદુપુંગવૈઃ
એ બધા ગુસ્સે થઈને હરિને મારવા માટે મોટી તૈયારી કરી, પણ રામજી અને યદુઓના શ્રેષ્ઠ વીરોથી તેઓ હારી ગયા.
કુણ્ડિનં ન પ્રવેક્ષ્યામિ અહત્વા યુધિ કેશવમ્ કૃત્વા પ્રતિજ્ઞાં રુક્મી ચ હન્તું કૃષ્ણમ્ અભિદ્રુતઃ
રુક્મીએ પ્રતિજ્ઞા લીધી કે 'હું કેશવને યુદ્ધમાં મારી નાખ્યા વિના કુણ્ડિનપુરમાં પ્રવેશીશ નહીં' અને કૃષ્ણને મારવા દોડી આવ્યો.
હત્વા બલં સ નાગાશ્વપત્તિસ્યન્દનસંકુલમ્ નિર્જિતઃ પાતિતશ્ ચોર્વ્યાં લીલયૈવ સ ચક્રિણા
એણે હાથી, ઘોડા, પદાતી અને રથોથી ભરેલી સેના માર્યા પછી પણ, ચક્રધારી કૃષ્ણે રમતમાં જ તેને હરાવી જમીન પર પાડી દીધો.
નિર્જિત્ય રુક્મિણં સમ્યગ્ ઉપયેમે સ રુક્મિણીમ્ રાક્ષસેન વિધાનેન સંપ્રાપ્તો મધુસૂદનઃ
રુક્મીને સારી રીતે હરાવીને, મધુસૂદને રાક્ષસ વિધાન પ્રમાણે રુક્મિણી સાથે લગ્ન કર્યા.
તસ્યાં જજ્ઞે ચ પ્રદ્યુમ્નો મદનાંશઃ સ વીર્યવાન્ જહાર શમ્બરો યં વૈ યો જઘાન ચ શમ્બરમ્
એમાંથી પ્રદ્યુમ્ન જન્મ્યો, જે કામદેવનો અંશ અને મહાવીર હતો; શમ્બરે તેને અપહરણ કર્યો, પણ પ્રદ્યુમ્ને શમ્બરને મારી નાખ્યો.
શમ્બરેણ હૃતો વીરઃ પ્રદ્યુમ્નઃ સ કથં પુનઃ શમ્બરશ્ ચ મહાવીર્યઃ પ્રદ્યુમ્નેન કથં હતઃ
શમ્બરે જે પ્રદ્યુમ્નને અપહરણ કર્યો હતો, તે ફરી કેવી રીતે પાછો આવ્યો? અને મહાવીર શમ્બર પ્રદ્યુમ્નના હાથથી કેવી રીતે મારાયો?
ષષ્ઠે ઽહ્નિ જાતમાત્રે તુ પ્રદ્યુમ્નં સૂતિકાગૃહાત્ મમૈષ હન્તેતિ દ્વિજા હૃતવાન્ કાલશમ્બરઃ
પ્રદ્યુમ્નના જન્મના છઠ્ઠા દિવસે, બ્રાહ્મણો કહે છે કે, 'આ મને મારી નાખશે' એમ વિચારીને કાળશમ્બરે તેને સુવાસગૃહમાંથી લઈ ગયો.
નીત્વા ચિક્ષેપ ચૈવૈનં ગ્રાહો ઽગ્રે લવણાર્ણવે કલ્લોલજનિતાવર્તે સુઘોરે મકરાલયે
શમ્બરે તેને લઈ જઈને, ભયાનક મકરોથી ભરેલા, મોજાં ઉછળતા લવણસાગરમાં, ભયાનક ઘુમ્મસમાં ફેંકી દીધો.
પતિતં ચૈવ તત્રૈકો મત્સ્યો જગ્રાહ બાલકમ્ ન મમાર ચ તસ્યાપિ જઠરાનલદીપિતઃ
ત્યાં એક માછલીએ એ બાળકને ગળી લીધું, પણ માછલીના પેટની અગ્નિથી દહાય છતાં પણ એ મર્યો નહીં.