પ્રસાદસુમુખૌ નાથૌ મમ ગેહમ્ ઉપાગતૌ ધન્યો ઽહમ્ અર્ચયિષ્યામીત્ય્ આહ તૌ માલ્યજીવિકઃ
કૃપાભર્યા ચહેરાવાળા પ્રભુઓ મારા ઘરમાં આવ્યા—હું તો ધન્ય થયો! હું તેમની પૂજા કરીશ, એમ માળાવાળાએ કહ્યું.
તતઃ પ્રહૃષ્ટવદનસ્ તયોઃ પુષ્પાણિ કામતઃ ચારૂણ્ય્ એતાનિ ચૈતાનિ પ્રદદૌ સ વિલોભયન્
પછી, આનંદિત ચહેરે, તેણે મનપસંદ સુંદર પુષ્પો તેમને આપ્યા અને તેમને આનંદિત કર્યા.
પુનઃ પુનઃ પ્રણમ્યાસૌ માલાકારોત્તમો દદૌ પુષ્પાણિ તાભ્યાં ચારૂણિ ગન્ધવન્ત્ય્ અમલાનિ ચ
પુનઃપુનઃ નમન કરીને, એ શ્રેષ્ઠ માળાવાળાએ તેમને સુંદર, સુગંધિત અને નિર્મળ પુષ્પો આપ્યા.
માલાકારાય કૃષ્ણો ઽપિ પ્રસન્નઃ પ્રદદૌ વરમ્ શ્રીસ્ ત્વાં મત્સંશ્રયા ભદ્ર ન કદાચિત્ ત્યજિષ્યતિ
કૃષ્ણે પ્રસન્ન થઈને માળાવાળાને આશીર્વાદ આપ્યો: 'ભલા માનવી, મારી શરણમાં રહેલી લક્ષ્મી કદી તને છોડશે નહીં.'
બલહાનિર્ ન તે સૌમ્ય ધનહાનિર્ અથાપિ વા યાવદ્ ધરણિસૂર્યૌ ચ સંતતિઃ પુત્રપૌત્રિકી
હે સૌમ્ય, તારી તાકાત કે ધન ક્યારેય ઓછું નહીં થાય, જેટલી વાર સુધી પૃથ્વી અને સૂર્ય રહેશે અને તારી વંશ પરંપરા પુત્ર-પૌત્રથી ચાલતી રહેશે.
ભુક્ત્વા ચ વિપુલાન્ ભોગાંસ્ ત્વમ્ અન્તે મત્પ્રસાદતઃ મમાનુસ્મરણં પ્રાપ્ય દિવ્યલોકમ્ અવાપ્સ્યસિ
તુ અનેક સુખોનો આનંદ માણીશ અને અંતે મારી કૃપાથી મને યાદ કરીને દિવ્ય લોકને પ્રાપ્ત કરિશ.
ધર્મે મનશ્ ચ તે ભદ્ર સર્વકાલં ભવિષ્યતિ યુષ્મત્સંતતિજાતાનાં દીર્ઘમ્ આયુર્ ભવિષ્યતિ
હે ભદ્ર, તારો મન હંમેશા ધર્મમાં સ્થિર રહેશે અને તારા વંશમાં જન્મેલા બધા લાંબુ આયુષ્ય પામશે.
નોપસર્ગાદિકં દોષં યુષ્મત્સંતતિસંભવઃ અવાપ્સ્યતિ મહાભાગ યાવત્ સૂર્યો ભવિષ્યતિ
હે મહાભાગ્યશાળી, તારા વંશમાં જન્મેલા કોઈને પણ સૂર્ય રહે ત્યાં સુધી કોઈ દુઃખ કે દોષ લાગશે નહીં.
ઇત્ય્ ઉક્ત્વા તદ્ગૃહાત્ કૃષ્ણો બલદેવસહાયવાન્ નિર્જગામ મુનિશ્રેષ્ઠા માલાકારેણ પૂજિતઃ
આ રીતે કહીને કૃષ્ણ બલદેવ સાથે તે ઘરેથી નીકળી ગયા, જ્યાં માલાકારએ તેમની પૂજા કરી હતી, હે શ્રેષ્ઠ મુનિ.
રાજમાર્ગે તતઃ કૃષ્ણઃ સાનુલેપનભાજનામ્ દદર્શ કુબ્જામ્ આયાન્તીં નવયૌવનગોચરામ્
પછી રાજમાર્ગ પર કૃષ્ણે નવયૌવનથી ચમકતી, સુગંધિત લપસણના વાસણો લઈને આવતી કુબ્જાને જોયી.
તામ્ આહ લલિતં કૃષ્ણઃ કસ્યેદમ્ અનુલેપનમ્ ભવત્યા નીયતે સત્યં વદેન્દીવરલોચને
કૃષ્ણે તેને મીઠા શબ્દોમાં પૂછ્યું: 'હે કમળની આંખવાળી, તું કોના માટે આ લપસણ લઈ જઈ રહી છે? સાચું કહેજે.'
સકામેનૈવ સા પ્રોક્તા સાનુરાગા હરિં પ્રતિ પ્રાહ સા લલિતં કુબ્જા દદર્શ ચ બલાત્ તતઃ
કુબ્જા હરિ પ્રત્યે પ્રેમ અને ઇચ્છાથી ભરેલી, કૃષ્ણને મૃદુ વાણીથી જવાબ આપ્યો અને પછી બલરામ તરફ પણ જોયું.
કાન્ત કસ્માન્ ન જાનાસિ કંસેનાપિ નિયોજિતા નૈકવક્રેતિ વિખ્યાતામ્ અનુલેપનકર્મણિ
'પ્રિય, તને ખબર નથી? મને તો કંસે પણ નિમણૂક કરી છે. હું લપસણ બનાવવામાં જાણીતી છું.'
નાન્યપિષ્ટં હિ કંસસ્ય પ્રીતયે હ્ય્ અનુલેપનમ્ ભવત્ય્ અહમ્ અતીવાસ્ય પ્રસાદધનભાજનમ્
'કંસને બીજું કોઈ લપસણ પસંદ નથી, એના આનંદ માટે માત્ર મારું જ લપસણ છે. હું એના વિશેષ પ્રસાદ અને ધનની પાત્ર છું.'
સુગન્ધમ્ એતદ્ રાજાર્હં રુચિરં રુચિરાનને આવયોર્ ગાત્રસદૃશં દીયતામ્ અનુલેપનમ્
'આ લપસણ સુગંધિત છે, રાજાને યોગ્ય છે, હે સુંદર મુખવાળી. આ લપસણ અમારે શરીર માટે યોગ્ય છે, અમને આપ.'
શ્રુત્વા તમ્ આહ સા કૃષ્ણં ગૃહ્યતામ્ ઇતિ સાદરમ્ અનુલેપં ચ પ્રદદૌ ગાત્રયોગ્યમ્ અથોભયોઃ
આ સાંભળી, તેણે કૃષ્ણને આદરપૂર્વક કહ્યું: 'લઈ જજો,' અને બંનેના શરીર માટે યોગ્ય લપસણ આપી દીધું.
ભક્તિચ્છેદાનુલિપ્તાઙ્ગૌ તતસ્ તૌ પુરુષર્ષભૌ સેન્દ્રચાપૌ વિરાજન્તૌ સિતકૃષ્ણાવ્ ઇવામ્બુદૌ
ભક્તિથી સુગંધિત લપસણ લગાવેલા એ બે શ્રેષ્ઠ પુરુષો, ઇન્દ્રધનુષથી શોભતા, સફેદ અને શ્યામ વાદળ જેવા લાગતા હતા.
તતસ્ તાં ચિબુકે શૌરિર્ ઉલ્લાપનવિધાનવિત્ ઉલ્લાપ્ય તોલયામ્ આસ દ્વ્યઙ્ગુલેનાગ્રપાણિના
પછી શૌર્યવાન કૃષ્ણે, ચિબુક ઉંચું કરવાની કળા જાણતો, પોતાના હાથની બે આંગળીથી તેનો ચિબુક ઉંચું કર્યું.
ચકર્ષ પદ્ભ્યાં ચ તદા ઋજુત્વં કેશવો ઽનયત્ તતઃ સા ઋજુતાં પ્રાપ્તા યોષિતામ્ અભવદ્ વરા
પછી, પગથી ખેંચી કૃષ્ણે તેને સીધી કરી, અને એ સ્ત્રીઓમાં શ્રેષ્ઠ બની.
વિલાસલલિતં પ્રાહ પ્રેમગર્ભભરાલસમ્ વસ્ત્રે પ્રગૃહ્ય ગોવિન્દં વ્રજ ગેહં મમેતિ વૈ
પ્રેમથી ભરપૂર, રમૂજી રીતે તેણે ગોવિંદના વસ્ત્ર પકડીને કહ્યું: 'મારા ઘેર આવો.'
આયાસ્યે ભવતીગેહમ્ ઇતિ તાં પ્રાહ કેશવઃ વિસસર્જ જહાસોચ્ચૈ રામસ્યાલોક્ય ચાનનમ્
કૃષ્ણે તેને કહ્યું: 'હું તારા ઘેર આવીશ,' અને પછી તેને વિદાય આપી, ઉંચે હસી અને બલરામના ચહેરા તરફ જોયું.
ભક્તિચ્છેદાનુલિપ્તાઙ્ગૌ નીલપીતામ્બરાવ્ ઉભૌ ધનુઃશાલાં તતો યાતૌ ચિત્રમાલ્યોપશોભિતૌ
ભક્તિથી સુગંધિત લપસણ લગાવેલા, નિલા અને પીળા વસ્ત્ર પહેરેલા, બંને સુંદર માળાથી શોભતા ધનુષાલય તરફ ગયા.
અધ્યાસ્ય ચ ધનૂરત્નં તાભ્યાં પૃષ્ટૈસ્ તુ રક્ષિભિઃ આખ્યાતં સહસા કૃષ્ણો ગૃહીત્વાપૂરયદ્ ધનુઃ
કૃષ્ણે ઉત્તમ ધનુષ પર બેસી, રક્ષકોના પ્રશ્નોના જવાબ આપ્યા પછી, અચાનક જાણ્યું અને ધનુષ ઉઠાવીને તેને ચડાવ્યું.
તતઃ પૂરયતા તેન ભજ્યમાનં બલાદ્ ધનુઃ ચકારાતિમહાશબ્દં મથુરા તેન પૂરિતા
પછી જ્યારે તેણે ધનુષ ચડાવવાનું શરૂ કર્યું, ત્યારે તે જોરથી તૂટી ગયું અને એટલો મોટો અવાજ થયો કે આખી મથુરા એ ધ્વનિથી ગુંજી ઉઠી.
અનુયુક્તૌ તતસ્ તૌ ચ ભગ્ને ધનુષિ રક્ષિભિઃ રક્ષિસૈન્યં નિકૃત્યોભૌ નિષ્ક્રાન્તૌ કાર્મુકાલયાત્
પછી ધનુષ તૂટી ગયા પછી, બંનેને રક્ષકો દ્વારા ઘેરવામાં આવ્યા; રક્ષકોના સૈન્યને હરાવીને, બંને શસ્ત્રાલયમાંથી બહાર નીકળી ગયા.
અક્રૂરાગમવૃત્તાન્તમ્ ઉપલભ્ય તથા ધનુઃ ભગ્નં શ્રુત્વાથ કંસો ઽપિ પ્રાહ ચાણૂરમુષ્ટિકૌ
અકૃૂર આવી પહોંચ્યા અને ધનુષ તૂટી ગયાની ઘટના જાણીને, કંસે ચાણૂર અને મુષ્ટિકાને બોલાવીને કહ્યું.
ગોપાલદારકૌ પ્રાપ્તૌ ભવદ્ભ્યાં તૌ મમાગ્રતઃ મલ્લયુદ્ધેન હન્તવ્યૌ મમ પ્રાણહરૌ હિ તૌ
એ બે ગોપાળ છોકરાઓ આવ્યા છે, તેમને તમે બંને મારી સામે લાવો; મલ્લયુદ્ધમાં તેમને મારી નાખો, કેમ કે એ બંને મારા જીવના દુશ્મન છે.
નિયુદ્ધે તદ્વિનાશેન ભવદ્ભ્યાં તોષિતો હ્ય્ અહમ્ દાસ્યામ્ય્ અભિમતાન્ કામાન્ નાન્યથૈતન્ મહાબલૌ
યુદ્ધમાં તેમને નાશ કરી મને પ્રસન્ન કરશો તો, હું તમને ઇચ્છિત વાંછિત વસ્તું આપીશ; નહિ તો એ બંને બહુ જ બળવાન છે.
ન્યાયતો ઽન્યાયતો વાપિ ભવદ્ભ્યાં તૌ મમાહિતૌ હન્તવ્યૌ તદ્વધાદ્ રાજ્યં સામાન્યં વો ભવિષ્યતિ
ન્યાયથી કે અન્યાયથી પણ, એ મારા દુશ્મનોને તમે બંને મારી નાખો; તેમનું વધ થયા પછી રાજ્ય તમે બંનેમાં વહેંચાશે.
ઇત્ય્ આદિશ્ય સ તૌ મલ્લૌ તતશ્ ચાહૂય હસ્તિપમ્ પ્રોવાચોચ્ચૈસ્ ત્વયા મત્તઃ સમાજદ્વારિ કુઞ્જરઃ
આ રીતે બંને મલ્લોને આદેશ આપીને, પછી હાથીના સંભાળનારને બોલાવીને ઉંચે અવાજે કહ્યું: 'મારા હુકમથી ઉગ્ર થયેલો હાથી સમારંભના દ્વારે ઉભો રાખો.'