ઇત્ય્ ઉક્ત્વા સ તુ ગોવિન્દઃ કેશિનઃ સંમુખં યયૌ વિવૃતાસ્યશ્ ચ સો ઽપ્ય્ એનં દૈતેયશ્ ચ ઉપાદ્રવત્
આવું કહીને ગોવિંદ કેશીના સામેથી આગળ વધ્યા, અને એ દૈત્ય પણ મોઢું ઉઘાડી તેમને દોડી આવ્યો.
બાહુમ્ આભોગિનં કૃત્વા મુખે તસ્ય જનાર્દનઃ પ્રવેશયામ્ આસ તદા કેશિનો દુષ્ટવાજિનઃ
જનાર્દને પોતાનો હાથ સાપ જેવો વળાવીને, દુષ્ટ કેશીના મોઢામાં નાખી દીધો.
કેશિનો વદનં તેન વિશતા કૃષ્ણબાહુના શાતિતા દશનાસ્ તસ્ય સિતાભ્રાવયવા ઇવ
કૃષ્ણનો હાથ કેશીના મોઢામાં ગયો ત્યારે, તેના દાંત વાદળ જેટલા સફેદ અને તૂટી પડ્યા.
કૃષ્ણસ્ય વવૃધે બાહુઃ કેશિદેહગતો દ્વિજાઃ વિનાશાય યથા વ્યાધિર્ આપ્તભૂતૈર્ ઉપેક્ષિતઃ
કૃષ્ણનો હાથ કેશીના શરીરમાં ગયો ત્યારે, એ વધતો ગયો, એના વિનાશ માટે, જેમ રોગ અવગણવાથી વધે છે.
વિપાટિતૌષ્ઠો બહુલં સફેનં રુધિરં વમન્ સૃક્કણી વિવૃતે ચક્રે વિશ્લિષ્ટે મુક્તબન્ધને
તેના હોઠ ફાટી ગયા, ઘણું ફેંણાળુ લોહી ઉગળી રહ્યું હતું, જડબાં ખુલ્લાં અને બંધન છૂટી ગયા હતા.
જગામ ધરણીં પાદૈઃ શકૃન્મૂત્રં સમુત્સૃજન્ સ્વેદાર્દ્રગાત્રઃ શ્રાન્તશ્ ચ નિર્યત્નઃ સો ઽભવત્ તતઃ
એ જમીન પર લથડતો ગયો, શક્કર અને મૂત્ર છોડતો, શરીર પર પસીનો, થાકેલો અને નિર્વીર્ય થઈ ગયો.
વ્યાદિતાસ્યો મહારૌદ્રઃ સો ઽસુરઃ કૃષ્ણબાહુના નિપપાત દ્વિધાભૂતો વૈદ્યુતેન યથા દ્રુમઃ
મોઢું ઉઘાડીને, ભયાનક દૈત્ય કૃષ્ણના હાથથી બે ભાગમાં વહેંચાઈ, વીજળી પડેલી વૃક્ષ જેવો પડી ગયો.
દ્વિપાદપૃષ્ઠપુચ્છાર્ધશ્રવણૈકાક્ષનાસિકે કેશિનસ્ તે દ્વિધા ભૂતે શકલે ચ વિરેજતુઃ
એના બે પગ, પીઠ, પૂંછડી, અડધું કાન, એક આંખ અને નાક સાથે, કેશી બે ભાગમાં વિભાજિત થઈ, ટુકડાઓમાં ચમકતો પડ્યો.
હત્વા તુ કેશિનં કૃષ્ણો મુદિતૈર્ ગોપકૈર્ વૃતઃ અનાયસ્તતનુઃ સ્વસ્થો હસંસ્ તત્રૈવ સંસ્થિતઃ
કૃષ્ણે કેશીને માર્યા પછી, આનંદિત ગોપો સાથે ઘેરાયેલો, કશુંયે થાક્યા વિના, હસતો અને નિરાંતે ત્યાં ઊભો રહ્યો.
તતો ગોપાશ્ ચ ગોપ્યશ્ ચ હતે કેશિનિ વિસ્મિતાઃ તુષ્ટુવુઃ પુણ્ડરીકાક્ષમ્ અનુરાગમનોરમમ્
પછી ગોપો અને ગોપીઓ કેશી મારાયો તે જોઈ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા અને કમળની જેમ આંખો ધરાવતા, પ્રેમથી સૌને આનંદ આપતા કૃષ્ણની સ્તુતિ કરવા લાગ્યા.
આયયૌ ત્વરિતો વિપ્રો નારદો જલદસ્થિતઃ કેશિનં નિહતં દૃષ્ટ્વા હર્ષનિર્ભરમાનસઃ
એ સમયે મહર્ષિ નારદ જલદ પર ઊભા રહી ઝડપથી આવ્યા; તેમણે કેશીનો વિનાશ જોયો અને તેમનું મન આનંદથી છલકાયું.
સાધુ સાધુ જગન્નાથ લીલયૈવ યદ્ અચ્યુત નિહતો ઽયં ત્વયા કેશી ક્લેશદસ્ ત્રિદિવૌકસામ્
"શાબાશ, શાબાશ, જગન્નાથ! અચ્યૂત, માત્ર રમતમાં જ તું દેવતાઓને દુઃખ આપનારા કેશીને સંહાર્યો છે."
સુકર્માણ્ય્ અવતારે તુ કૃતાનિ મધુસૂદન યાનિ વૈ વિસ્મિતં ચેતસ્ તોષમ્ એતેન મે ગતમ્
"મધુસૂદન, તારા અવતારમાં કરેલા સારા કાર્યો મનને આશ્ચર્યમાં પાડી દે છે; એથી મારું હૃદય સંતોષ પામ્યું છે."
તુરગસ્યાસ્ય શક્રો ઽપિ કૃષ્ણ દેવાશ્ ચ બિભ્યતિ ધુતકેસરજાલસ્ય હ્રેષતો ઽભ્રાવલોકિનઃ
"કૃષ્ણ, આ ઘોડાની ગર્જના અને વાળ ઝાડવાથી પણ ઈન્દ્ર અને દેવતાઓ ડરી ગયા હતા, કારણ કે એ વાદળોને હલાવી નાખતો હતો."
યસ્માત્ ત્વયૈષ દુષ્ટાત્મા હતઃ કેશી જનાર્દન તસ્માત્ કેશવનામ્ના ત્વં લોકે ગેયો ભવિષ્યસિ
"જનાર્દન, તું આ દુષ્ટ કેશીને સંહાર્યો છે, તેથી તને દુનિયામાં 'કેશવ' નામથી ઓળખવામાં આવશે."
સ્વસ્ત્ય્ અસ્તુ તે ગમિષ્યામિ કંસયુદ્ધે ઽધુના પુનઃ પરશ્વો ઽહં સમેષ્યામિ ત્વયા કેશિનિષૂદન
"હવે હું જાઉં છું; કન્સ સાથેના યુદ્ધ સમયે ફરી પાછો આવીશ. પરમદિવસે, હે કેશીવિનાશક, તારી મુલાકાત લઈશ."
ઉગ્રસેનસુતે કંસે સાનુગે વિનિપાતિતે ભારાવતારકર્તા ત્વં પૃથિવ્યા ધરણીધર
"ઉગ્રસેનપુત્ર કન્સ અને તેના સાથીઓના વિનાશ પછી, પૃથ્વી પરનો ભાર ઉતારનાર તું જ ધરણીધર બનશે."
તત્રાનેકપ્રકારેણ યુદ્ધાનિ પૃથિવીક્ષિતામ્ દ્રષ્ટવ્યાનિ મયા યુષ્મત્પ્રણીતાનિ જનાર્દન
"ત્યાં પૃથ્વી પર અનેક પ્રકારના યુદ્ધો, હે જનાર્દન, તારા નેતૃત્વમાં, હું જોઈશ."
સો ઽહં યાસ્યામિ ગોવિન્દ દેવકાર્યં મહત્ કૃતમ્ ત્વયા સભાજિતશ્ ચાહં સ્વસ્તિ તે ઽસ્તુ વ્રજામ્ય્ અહમ્
"હવે હું જાઉં છું, ગોવિંદ; તારા દ્વારા મોટું દૈવી કાર્ય પૂર્ણ થયું છે. તારી તરફથી સન્માન પામી, તને શુભકામના આપી, વિદાય લઉં છું."
નારદે તુ ગતે કૃષ્ણઃ સહ ગોપૈર્ અવિસ્મિતઃ વિવેશ ગોકુલં ગોપીનેત્રપાનૈકભાજનમ્
નારદે વિદાય લીધી પછી, કૃષ્ણ ગોપો સાથે શાંતપણે ગોકુલમાં પ્રવેશ્યા, જ્યાં ગોપીઓની નજરમાં તે એકમાત્ર પ્રિય હતા.
અક્રૂરો ઽપિ વિનિષ્ક્રમ્ય સ્યન્દનેનાશુગામિના કૃષ્ણસંદર્શનાસક્તઃ પ્રયયૌ નન્દગોકુલે
અક્રૂર પણ ઝડપથી રથમાં બેઠા, કૃષ્ણના દર્શનના વિચારમાં તલીન થઈ, નંદના ગોકુલ તરફ રવાના થયા.
ચિન્તયામ્ આસ ચાક્રૂરો નાસ્તિ ધન્યતરો મયા યો ઽહમ્ અંશાવતીર્ણસ્ય મુખં દ્રક્ષ્યામિ ચક્રિણઃ
અક્રૂરે વિચાર્યું: "મારા કરતાં વધુ ધન્ય બીજો કોઈ નથી, કારણ કે હું સ્વયં અવતાર ધારણ કરેલા ચક્રધારી ભગવાનનું મુખ જોઈશ."
અદ્ય મે સફલં જન્મ સુપ્રભાતા ચ મે નિશા યદ્ ઉન્નિદ્રાબ્જપત્ત્રાક્ષં વિષ્ણોર્ દ્રક્ષ્યામ્ય્ અહમ્ મુખમ્
"આજે મારું જન્મ સફળ થયું, મારી રાત શુભ બની, કારણ કે હું કમળની પાંખડી જેવી આંખો ધરાવતા વિષ્ણુનું મુખ જોઈશ."
પાપં હરતિ યત્ પુંસાં સ્મૃતં સંકલ્પનામયમ્ તત્ પુણ્ડરીકનયનં વિષ્ણોર્ દ્રક્ષ્યામ્ય્ અહં મુખમ્
"જે વિષ્ણુનું કમળની આંખોવાળું મુખ સ્મરણ કરતાં કે મનમાં લાવતાં મનુષ્યોના પાપો દૂર થાય છે—એ મુખ હું જોઈશ."
નિર્જગ્મુશ્ ચ યતો વેદા વેદાઙ્ગાન્ય્ અખિલાનિ ચ દ્રક્ષ્યામિ યત્ પરં ધામ દેવાનાં ભગવન્મુખમ્
"જેથી બધા વેદો અને તેમના અંગો ઉત્પન્ન થયા છે—એ દેવતાઓનું પરમ ધામ, ભગવાનનું મુખ હું જોઈશ."
યજ્ઞેષુ યજ્ઞપુરુષઃ પુરુષૈઃ પુરુષોત્તમઃ ઇજ્યતે યો ઽખિલાધારસ્ તં દ્રક્ષ્યામિ જગત્પતિમ્
"યજ્ઞોમાં જે યજ્ઞરૂપે, પુરુષોત્તમ રૂપે, સર્વનું આધારરૂપે પૂજાય છે—એ જગતના સ્વામીનું દર્શન હું કરીશ."
ઇષ્ટ્વા યમ્ ઇન્દ્રો યજ્ઞાનાં શતેનામરરાજતામ્ અવાપ તમ્ અનન્તાદિમ્ અહં દ્રક્ષ્યામિ કેશવમ્
યમરાજની પૂજા કરીને, ઇન્દ્રે સો યજ્ઞો કર્યા અને અમર દેવતાઓ પર રાજ કર્યું. હવે હું એ અનંત અને આદિ કેશવને જોઈશ.
ન બ્રહ્મા નેન્દ્રરુદ્રાશ્વિવસ્વાદિત્યમરુદ્ગણાઃ યસ્ય સ્વરૂપં જાનન્તિ સ્પૃશત્ય્ અદ્ય સ મે હરિઃ
બ્રહ્મા, ઇન્દ્ર, રુદ્ર, અશ્વિનીકુમાર, વસુ, આદિત્ય અને મરુદગણો પણ જેમનું સાચું સ્વરૂપ જાણતા નથી, આજે એ હરિ મને સ્પર્શી રહ્યા છે.
સર્વાત્મા સર્વગઃ સર્વઃ સર્વભૂતેષુ સંસ્થિતઃ યો ભવત્ય્ અવ્યયો વ્યાપી સ વીક્ષ્યતે મયાદ્ય હ
જે સર્વના આત્મા છે, સર્વત્ર વ્યાપક છે, દરેક જીવમાં વસે છે, જે અવિનાશી અને સર્વવ્યાપી છે, એ મને આજે દેખાય છે.
મત્સ્યકૂર્મવરાહાદ્યૈઃ સિંહરૂપાદિભિઃ સ્થિતમ્ ચકાર યોગતો યોગં સ મામ્ આલાપયિષ્યતિ
માછલી, કચ્છપ, વરાહ, સિંહ અને બીજા રૂપ ધારણ કરીને, જેમણે યોગ દ્વારા યોગ સ્થાપ્યો, એ હવે મને સંવાદ આપશે.