પ્રેમથી ભરપૂર અને શ્રદ્ધાપૂર્વક, હવે હું આપને આ પાવન કથા કહું છું, જે બ્રહ્માંડ પુરાણના વર્ણિત શ્લોકો પરથી એકસૂત્રમાં ગૂંથાયેલી છે. શ્રીકૃષ્ણએ ગોપલબાળકોને સમજાવ્યું: "પ્રિય મિત્રો, જો કોઈ બીજાના જ્ઞાનના ફળનો આનંદ માણે છે અને બીજાના દેવતાની પૂજા કરે છે, તો તેને અહીં કે પરલોકમાં ક્યારેય શુભ ફળ મળતાં નથી. આપણું સર્વોચ્ચ માર્ગ એ છે કે, જે પ્રસિદ્ધ સીમાઓ, સરહદો, જંગલ, પર્વતો અને ટેકરીઓ છે, તેનું માન આપવું જોઈએ." કૃષ્ણએ કહ્યું: "આથી, આપણે પર્વતયજ્ઞ અને ગૌયજ્ઞ કરવો જોઈએ. અમારું ઈન્દ્ર સાથે શું કામ? ગૌ અને પર્વત એ જ આપણા દેવતા છે. બ્રાહ્મણો મંત્રપૂર્વક યજ્ઞમાં તત્પર રહે છે, ખેડૂત સીમાયજ્ઞ કરે છે, અને અમે તો ગૌ અને પર્વતયજ્ઞમાં તત્પર છીએ, જેઓ જંગલ અને પર્વતોમાં વસે છે." "તેથી, તમે સર્વે ગોવર્ધન પર્વતની વિવિધ ભેટો અને ઉપચારોથી પૂજા અને સન્માન કરો. વિધિવત્ શુદ્ધ પશુનું યજ્ઞ કરો. આખા ગૌવંશનું દૂધ એકત્ર કરો અને કોઇ સંકોચ રાખ્યા વિના, બ્રાહ્મણો અને અન્ય ઈચ્છુકોને પીરસો. જ્યારે હવન, યજ્ઞ અને બ્રાહ્મણભોજન પૂર્ણ થાય, ત્યારે ગૌવંશને શરદ્કાળના ફૂલો વડે શોભિત કરી, તેમને સ્વેચ્છાએ ફરવા દો." "મારો મત એવો છે, હે ગોપાલો, જો આ આનંદથી કરશો તો ગૌઓ, પર્વત અને મને પણ સંતોષ મળશે." કૃષ્ણના વચન સાંભળતા નંદ અને અન્ય ગોપો ખુશીથી ખીલી ઉઠ્યા અને બ્રાહ્મણોને કહ્યું: "અતિ ઉત્તમ! તારી વાત અત્યંત કલ્યાણકારી છે. અમે સર્વે ગોવર્ધન યજ્ઞ પૂર્ણ કરીશું." પછી ગોપલોએ પર્વતયજ્ઞ આરંભ્યો. દહીં, ખીર, માંસ અને વિવિધ ભોજનોથી ગોવર્ધન પર્વતને અર્પણ કર્યું. સૈંકડો-હજારો બ્રાહ્મણોને ભોજન કરાવ્યું. પછી ગૌઓએ પર્વતની પરિક્રમા કરી. વાછરડાઓ સાથે બળદોએ મેઘોથી ભરેલા વાદળની જેમ ગર્જના કરી. તે સમયે, ગોવિંદ પોતે પર્વતરૂપે પ્રગટ થયા અને કહ્યું: "હું જ પર્વત છું." કૃષ્ણએ એ જ રૂપમાં, ગોપો અને બ્રાહ્મણો સાથે, ગોપલોએ લાવેલા વિવિધ ભોજન પર્વત પર આરોગ્યા. પછી, કૃષ્ણએ પોતાના પ્રથમ રૂપને અદૃશ્ય કરી, બીજા રૂપમાં પર્વતની પૂજા કરી અને ગોપો પાસેથી આશીર્વાદ લઈને પોતાના ગૌચરમાં પાછા ફર્યા. આ બધું જોઈને, ઈન્દ્રનું મહાયજ્ઞ વિઘ્નિત થયું. તે અત્યંત ક્રોધથી ભરાયો અને સમ્વર્તક નામના વાદળોને બોલાવ્યો: "હે વાદળો, મારી આજ્ઞા સાંભળો અને વિલંબ કર્યા વિના કાર્ય કરો. નંદગોપ અને અન્ય ગોપો કૃષ્ણની શક્તિ પર આધાર રાખીને મોટું વિઘ્ન ઊભું કર્યું છે. તેમનું જીવન ગૌપાલન પર આધારિત છે. હવે મારી આજ્ઞાથી ભારે વરસાદ પાડી, તેમની ગૌઓને પીડિત કરો. હું પણ ગજદંત જેવો ઉંચો પર્વત ચઢી, પવન સાથે મળીને મદદ કરીશ." ઈન્દ્રની આજ્ઞાએ, વાદળોએ ભયંકર પવન અને વરસાદ શરૂ કર્યો, ગૌઓને નાશ કરવા માટે. પળમાં જ ધરતી, દિશાઓ અને આકાશ એક જ પ્રચંડ ધોધથી ભરાઈ ગયા. ગૌઓ ભારે પવન અને વરસાદથી પીડાઈ, બધી જમીન પર બાજુએ માથું મૂકી પડી ગઈ. કેટલીક ગાયોએ પોતાના વાછરડાને બાજુએ દબાવી રાખ્યું, તો કેટલીક વાછરડાઓથી વિભાજિત થઈ ગઈ. વાછરડાઓ પવનથી કંપતી કાંધ સાથે, દુઃખી ચહેરા કરીને ધીમે ધીમે બોલી ઉઠી: "બચાવો, બચાવો!" જાણે કૃષ્ણને પોકારી રહી હોય. આવી ભયાનક સ્થિતિ જોઈ, શ્રીહરીએ સમગ્ર ગોકુલને, જ્યાં ગૌઓ, ગોપીઓ અને ગોપો ભયભીત હતા, રક્ષણ આપવાનું મનમાં નક્કી કર્યું: "મહાન ઈન્દ્રએ આ બધું કર્યું છે. હવે મને આખા ગૌચરનું રક્ષણ કરવું છે. મારી શક્તિથી હું આ પર્વતને ઉખાડી, છત્રીની જેમ ગૌચર ઉપર ધારણ કરીશ." આવી પ્રતિજ્ઞા કરીને કૃષ્ણએ રમતાં રમતાં મહા ગોવર્ધન પર્વતને એક જ હાથે ઉખાડી લીધો. જગતના પ્રભુએ પર્વત ઉંચકીને ગોપોને કહ્યું: "તમામ ગોપો, અહીં અંદર આવો, વરસાદથી બચી જશો. જ્યાં પવન નરમ હોય, ત્યાં જમાવટ કરો. ડરો નહિ, પર્વત કદી પડી જશે નહિ." કૃષ્ણના આ વચન સાંભળીને, ગોપો પોતાના ગૌવંશ અને સામાન સાથે, ગોપીઓ પણ વરસાદથી પીડાઈ અંદર આવી. કૃષ્ણએ પર્વતને એકદમ સ્થિર રાખ્યો, અને વ્રજવાસીઓ આનંદ અને આશ્ચર્યથી ભરપૂર આંખે આ દૃશ્ય નિહાળતા રહ્યા. ગોપો અને ગોપીઓ કૃષ્ણના વિહંગમ કાર્યની સ્તુતિ કરતા રહ્યા. સાત રાત સુધી ઈન્દ્ર દ્વારા પ્રેરિત મહાવાદળો નંદના ગોકુલ પર વરસાદ વરસાવતા રહ્યા, ભયંકર વિનાશ લાવતો રહ્યો. પણ ગોવર્ધન પર્વત ઉંચકીને ગોકુલનું રક્ષણ કરતાં કૃષ્ણે ઈન્દ્રના વાદળોને રોકી દીધા. પછી, જ્યારે આકાશ સ્વચ્છ થયું અને ઈન્દ્રના પ્રયાસો નિષ્ફળ ગયા, ત્યારે ઈન્દ્ર પોતાનું મંત્રજાપ કરીને ગોકુલ છોડીને આનંદપૂર્વક પોતાના લોકે પાછો ગયો. પછી કૃષ્ણએ ગોવર્ધન પર્વતને તેના સ્થાને મૂક્યો, વ્રજવાસીઓ આશ્ચર્યથી નિહાળતા રહ્યા. ગોવર્ધન પર્વત ઉંચકાઈ રહ્યો અને ગોકુલ બચી ગયો, ત્યારે યજ્ઞના સ્વામી ઈન્દ્રે કૃષ્ણને મળવાની ઇચ્છા કરી. ઈન્દ્ર, દુશ્મનોના વિજયી, મહાન ઐરાવત હાથી પર આરૂઢ થઈ, ગોવર્ધન પર્વત પર કૃષ્ણને દર્શન કરવા આવ્યો. આ રીતે, કૃષ્ણના ગૌવર્ધન ઉદ્ધારનું મહિમા, ગોપોની ભક્તિ અને ઈન્દ્રના અહંકારનો વિઘ્ન, સર્વે વ્રજવાસીઓ witnessing, પવિત્ર અને અનંત પ્રસંગ બની રહ્યો.