તે પવિત્ર ક્ષણે, ઋષિએ પોતાના સમક્ષ એક દિવ્ય દર્શન કર્યું—તેમણે એવા સ્વરૂપને જોયું જે અળસીના પુષ્પ જેવું શોભાયમાન હતું, તેમની આંખો કમળની પાંખડીઓ જેટલી વિશાળ અને સુંદર હતી. તેમના ચાર હાથોમાં શંખ, ચક્ર અને ગદા હતી; શિરો પર મુગટ અને હાથમાં કંગણોથી શોભિત, તેઓ અત્યંત રમણીય લાગતા. તે દિવ્ય પુરુષના અંગો સર્વોત્તમ હતા, તેઓ પીળા વસ્ત્ર પહેરેલા, શુભ લક્ષણોથી યુક્ત અને શ્રીવત્સના ચિહ્નથી અલંકૃત હતા. વનમાલાથી શોભિત, તેમના શરીર પર સ્વર્ગીય ચંદનનું લિપન હતું અને તેઓ દૈવી ફૂલોની માળાઓથી સજ્જ હતા. દરેક શુભ લક્ષણ અને રત્નોથી ભવ્ય, તેઓનો દિવ્ય કાયાં અદભુત તેજથી ઝગમગતો હતો. આ અવિસ્મરણીય દર્શનથી ઋષિ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા; તેમના રોમાંચથી રોમકૂંપ ઊભા થઈ ગયા. તેઓ જમીન પર ઢળી પડ્યા અને ભક્તિપૂર્વક નમન કર્યું. આનંદ અને કૃતાર્થતાથી ઋષિએ કહ્યું, "આજે મારું જન્મ સફળ થયું, આજે મારા તપસ્યાનું ફળ મળ્યું!" અને પછી તેમણે તે દિવ્ય સ્વરૂપની સ્તુતિ કરવાનું આરંભ્યું. "હે નારાયણ! હે હરિ! હે કૃષ્ણ! શ્રીવત્સ ચિહ્નધારી, જગતના સ્વામી, જગતના બીજ, જગતના આધાર, જગતના સાક્ષી—તમને વંદન!" ઋષિએ ભાવપૂર્વક બોલ્યા. "અવિભૂત, વિજયી, સર્વના આધાર, પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ, કમળનેત્ર, ગોવિંદ, જગતના ઈશ્વર, તમારે હું નમું છું. "હિરણ્યગર્ભ, શ્રીના સ્વામી, કમળના સ્વામી, શાશ્વત, ધરતીના ગર્ભ, અડગ, શાસક, ઇન્દ્રિયોના સ્વામી—તમને પ્રણામ. અનાદિ, અનંત, અમર, અજેય, વિજયી, વિજયોમાં શ્રેષ્ઠ, અખંડિત, શ્રીકૃષ્ણ, વૈભવના નિવાસ—તમને વંદન. "વૃષ્ટિ અને ધર્મના સર્જક, દુર્ગમ, સ્થિર, દુઃખ અને પીડાના વિનાશક, જળમાં શયન કરનાર હરિ—તમને નમું છું. ભૂતોના સ્વામી, અવ્યક્ત, ભૂતાધિપતિ, પાંછ તત્વોથી અપ્રભાવિત, સર્વમાં વસતા, સર્વના આત્મા, સર્વના ગર્ભ—તમને નમસ્કાર. "યજ્ઞ, યજમાન, યજ્ઞના આધાર, અભયદાતા, યજ્ઞના ગર્ભ, સુવર્ણાંગી, પૃષ્ણિથી જન્મેલા—તમને વંદન. ક્ષેત્રજ્ઞ, ક્ષેત્રપાલક, ક્ષેત્રમાં નિવાસી, ક્ષેત્રના વિનાશક, ક્ષેત્રના સર્જક, ક્ષેત્રના સ્વામી, ક્ષેત્રના આત્મા, ક્ષેત્રથી પર, ક્ષેત્રના સર્જક—તમને નમું છું. "ગુણોના આશ્રય, ગુણોના નિવાસ, ગુણોના શરણ, ગુણોના દાતા, ગુણોના ભોક્તા, ગુણોમાં આનંદિત, ગુણોના ત્યાગી—તમને નમું. તમે વિષ્ણુ, તમે હરિ, ચક્રધારી, વિજયી, જનાર્દન, તત્વરૂપ, વષટકાર, ભવિષ્ય, ભવના સ્વામી. "ભૂતોના સર્જક, અવ્યક્ત, ભવ, ભૂતોના આધાર, ભૂતોના ઉત્પત્તિકારક, દેવો તમને અજન્મા અને ઈશ્વર કહે છે. તમે અનંત, કર્મજ્ઞ, પ્રકૃતિ, વૃશાકપિ, રુદ્ર, દુર્ગમ, અવિનાશી, સ્વામી. "વિશ્વના સર્જક, વિજયી, શંભુ, વૃષરૂપ, શંકર, ઉશનાસ, સત્ય, તપ, જનતા—તમને નમું. વિશ્વવિજયી, શરણ, રક્ષક, અક્ષય, શંભુ, સ્વયંભૂ, પ્રાચીન, પરમગતિ—તમને વંદન. "સૂર્ય, ઓમકાર, પ્રાણ, અંધકારના વિનાશક, વૃષ્ટિકારક, યશસ્વી, સર્જક, દેવોના સ્વામી—તમને નમું. રુચ, યજુષ, સામવેદ, આત્મા, અગ્નિ, વાયુ, જળ, ભૂમિ—તમને વંદન. "સર્જક, ભોક્તા, અર્પક, હવન, યજ્ઞ, સ્વામી, સર્વવ્યાપી, શ્રેષ્ઠ, અવિનાશી જગતનાથ—તમને નમું. સર્વદ્રષ્ટા, તેજસ્વી, સર્વજિત, શત્રુહંત, દિવસ, રાત્રિ, વિદ્વાનો તમને વર્ષ કહે છે. "સમય, સમયના વિભાગ, ક્ષણ, નિમિષ, અણુ; બાળક, વૃદ્ધ, પુરૂષ, સ્ત્રી અને નપુંસક—તમને નમું. જગતના મૂળ, નેત્ર, ધીરજવાન, શુદ્ધ યશસ્વી, શાશ્વત, અજેય, ઉપેન્દ્ર, પરમ—તમને વંદન. "તમારે સર્વલોકો સુખી છે, તમે વેદાંગ, અક્ષય, વેદજ્ઞ, સર્જક, વ્યવસ્થાપક, સ્થિતપ્રજ્ઞ—તમને નમું. સમુદ્રથી ઊંડા, ધારક, ધન, વૈદ્ય, સંયમી, ઇન્દ્રિયાતીત—તમને વંદન. "આગેવાન, મુખ્ય, સુપર્ણ, પ્રથમજ, આધાર, મહાન, સંયમી, અપ્રપતન—તમને નમું. નિયમ, શમ, ઉત્તમ, ચતુર્ભુજ—તમ જ અન્નના આંતરાત્મા, પરમાત્મા કહેવાય છો. "શિક્ષક, મહાશિક્ષક, વામ, શુભ, ઉડુંબર વૃક્ષ, શાસ્ત્ર, પ્રગટ, પ્રજાપતિ—તમને નમું. સુવર્ણનાભિ, દેવ, ચંદ્ર, પ્રજાપતિ, અણુરૂપ, યમ, દેવદ્વિષીનો સંહારક—તમને નમું. "સંકર્ષણ, દેવ, સર્જક, શાશ્વત, વસુદેવ, અપરિમિત સ્વરૂપ, ગુણાતીત—તમને નમું. પ્રાચીન, શ્રેષ્ઠ, ધીરજવાન, માધવ, સહસ્રમસ્તક, અવ્યક્ત, સહસ્રનેત્ર—તમને વંદન. "સહસ્રપાદ, વિરાટરૂપ, દેવાધિદેવ, દશ અંગુલમાં વ્યાપક—તમને નમું. જે કંઈ ભૂતકાળમાં હતું, તે તમે જ છો, પરમ પુરુષ, મહેન્દ્ર; જે કંઈ ભવિષ્યમાં હશે, તે પણ તમે જ છો, તમે સ્વામી, સત્ય, અમૃત પણ તમે જ. "તમાથી આ જગત ઉત્પન્ન થયું, તમે સર્વથી મહાન, અપરાજિત, શ્રેષ્ઠ પુરુષ, દશ રૂપે વ્યાપક છો. તમે ચતુર્ભાગ વિશ્વરૂપ, નવ ભાગ અમર સ્વર્ગમાં, નવ ભાગ મધ્યલોકમાં, શાશ્વત અને પુરુષના. "બે ભાગ પૃથ્વી પર સ્થિત, ચાર ભાગ અહીં પણ છે; તમારાથી યજ્ઞ ઉત્પન્ન થાય છે, જે જગતમાં વરસાદ લાવે છે. તમારાથી વિરાટ પુરુષ જન્મ્યા, જે જગતના હૃદયમાં નિવાસ કરે છે, તેઓ પ્રકાશ, યશ અને તેજમાં સર્વથી શ્રેષ્ઠ છે. "તમેથી દેવોના અન્નરૂપ ઘૃત ઉત્પન્ન થયું, તમેથી ખેતી તથા જંગલના વનસ્પતિઓ, પશુ, હરણ અને અન્ય પ્રાણીઓ ઉત્પન્ન થયા." આ રીતે ઋષિએ દિવ્ય સ્વરૂપની મહિમા ગાઈ, તેમની ઉપસ્થિતિમાં હૃદયપૂર્વક નમન અને સ્તુતિ કરી.