વૃક્ષોએ તે ભ્રૂણને સંભાળી લીધું, અને પવનએ તેને એકરૂપ બનાવી દીધું. સોમ અને ગાયો દ્વારા પોષિત થતું તે ભ્રૂણ ધીરે-ધીરે વિકસતું ગયું. એ રીતે, વૃક્ષોમાંથી મારેષા નામની સુંદર ને વિશાળ નેત્રો ધરાવતી કન્યા જન્મી. એ પછી, મારેષા પ્રાચેતસની પત્ની બની અને દક્ષની માતા થઈ, હે દ્વિજશ્રેષ્ઠ. આ સમયે, પુણ્યશાળી કંડુ ઋષિ જ્યારે તેમની તપશ્ચર્યા પૂર્ણ કરી ચુક્યા, ત્યારે તેઓ વિષ્ણુના પુરુષોત્તમ નામના પવિત્ર ધામ તરફ ગયા. તેમણે સમુદ્રના દક્ષિણ કાંઠે આવેલું, મુક્તિ આપનારું અને ધરતી પર દુર્લભ એવા પરમ ક્ષેત્રનું દર્શન કર્યું—જે સર્વ ઇચ્છિત ફળ આપનારું હતું. તે સ્થળ અત્યંત મનોહર હતું, સફેદ રેતીથી ઢંકાયેલું, કેતકીના વૃક્ષોના ઝાડથી શોભાયમાન, વિવિધ વૃક્ષો અને લતાઓથી ભરપૂર અને અનેક પંખીઓના કલરવથી ગુંજતું, શુભ અને પાવન હતું. ચારે બાજુ સરળતાથી ચાલવા યોગ્ય, સર્વ ઋતુના ફૂલોની શોભાથી સજ્જ, લોકો માટે સુખદાયક, કલ્યાણકારી અને સર્વ ગુણોના સ્ત્રોતરૂપ હતું. અહીં ભૃગુ વગેરે ઋષિઓ, સિદ્ધો, ગંધર્વો, કિનર, યક્ષ અને અન્ય મુક્તિ ઇચ્છુકો દ્વારા અગાઉ સેવા કરવામાં આવી હતી. ત્યાં કંડુએ હરીનું દર્શન કર્યું—જે સર્વ દેવતાઓથી શોભાયમાન, બ્રાહ્મણો અને અન્ય સર્વ વર્ણના લોકો તથા આશ્રમવાસીઓ દ્વારા સેવા પામતા હતા. આ પવિત્ર ક્ષેત્ર અને પરમેશ્વરનું દર્શન કરીને, મહાન ઋષિ કંડુએ પોતાને ધન્ય માન્યા. પછી, મનને એકાગ્ર કરી, તેમણે હરીની ઉપાસના શરૂ કરી. તેઓ ઊભા રહી, હાથ ઉપર ઉઠાવી, પરમ બ્રહ્મમંત્રનો એકાગ્રતાથી જપ કરવા લાગ્યા—એ મહાન યોગી, મહાન ઋષિ. હે મહર્ષિ, અમને એ પરમ અને શુભ બ્રહ્મમંત્ર વિષે સાંભળવા ઇચ્છા છે, જેના દ્વારા કંડુએ કેશવનું જપ કરીને પૂજન કર્યું હતું. વિષ્ણુ એ પરમ પરે પરમ છે, સીમારહિત અને સર્વથી પર છે; એ પરમ આત્મા, પરમ બ્રહ્મ, સર્વોત્તમોમાં સર્વોત્તમ—even beyond what is beyond. એ સર્વ કારણોમાં રહેણાર કારણ છે; એનું પણ કારણ છે, સર્વ કારણોનું અંતિમ મૂળ; એ પરિણામરૂપ પણ છે, અનેક રૂપે અહીં પ્રગટ થઈ, સર્વ ક્રિયાઓનો કર્તા છે. એ બ્રહ્મા, ભગવાન, સર્વ જીવનો સાર, અક્ષય સ્વામી, અવિનાશી; એ શાશ્વત, અજન્મા વિષ્ણુ, ક્ષય પામનારોથી અલિપ્ત છે. જેવી રીતે એ અક્ષય, અજ, શાશ્વત બ્રહ્મ અને પરમ પુરુષ છે, તેવી જ રીતે મારા અંદર કામાદિ દોષો શાંત થાય. જ્યારે ભગવાનના પરમ બ્રહ્મમંત્રનું ઋષિ દ્વારા જપ સાંભળ્યું, અને તેમની અડગ તથા શ્રેષ્ઠ ભક્તિ જોઈ, ત્યારે પરમ પુરુષ—ભગવાન— પરમ પ્રેમથી, જે પોતાના ભક્તોને ખૂબ પ્રિય છે, તેમને મળવા આવ્યા અને કહ્યું, "હે મધુનાશક, કહો, શું ઈચ્છો છો?" વિનતા પુત્ર ગરુડ પર આરૂઢ થઈ, તેમની ગર્જનાસમાન ગૂંજી ઉઠેલી વાણી સર્વ દિશાઓમાં પ્રસરી. "હે ઋષિ, તારી શ્રેષ્ઠ ઇચ્છા કહો, મનમાં જે હોય તે માંગો. હું વરદાન આપનાર બની આવ્યો છું—તમારો વર પસંદ કરો, હે ધીરજવાન." ભગવાનના આ વચનો સાંભળીને, ચક્રધારી ભગવાનને સમક્ષ જોઈને, કંડુએ તુરંત આંખો ખોલી અને હરીને પોતાના સમક્ષ ઊભેલા જોયા. તેમણે ભગવાનને અલસીના ફૂલ જેવો, કમળની પાંખડી જેવા વિશાળ નેત્રો ધરાવતા, શંખ, ચક્ર, ગદા ધારણ કરેલા, મુક્તા, કંકણ અને મકુટથી શોભાયમાન, ચાર હાથવાળા, સુંદર અંગો, પીળા વસ્ત્રો પહેરેલા, શ્રીવત્સ ચિહ્નયુક્ત, વનમાલાથી શોભિત, સર્વ શુભ ચિહ્નોથી યુક્ત, સર્વ રત્નોથી શોભાયમાન, દિવ્ય કાયામાં સ્વર્ગીય ચંદન અને હારોથી અલંકૃત જોયા. આ દ્રશ્ય જોઈ, આશ્ચર્યથી રોમાંચિત થઈ, કંડુ ઋષિ જમીન પર દંડવત્ નમન કરીને ભગવાનને વંદન કર્યા. "આજે મારું જન્મ સફળ થયું, આજે મારી તપશ્ચર્યા ફળદાયી થઈ," એમ કહી, તેમણે ભગવાનની સ્તુતિ શરૂ કરી: "હે નારાયણ, હે હરી, હે કૃષ્ણ, શ્રીવત્સ ચિહ્નવાળા, જગતના સ્વામી, જગતનું બીજ, જગતનું નિવાસ, જગતના સાક્ષી—તમને વંદન!" "અવ્યક્ત, વિજયી, સર્વના મૂળ, પરમ પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ, કમળનેત્ર, ગોવિંદ, લોકના સ્વામી—તમને વંદન!" "હિરણ્યગર્ભ, શ્રીના સ્વામી, કમળના સ્વામી, શાશ્વત, ધરતીનું ગર્ભ, અચળ, શાસક, ઇન્દ્રિયોના સ્વામી—તમને વંદન!" "અનાદિ, અનંત, અમર, અજેય, વિજયી, વિજયમાં શ્રેષ્ઠ, અવિભાજ્ય, શ્રીકૃષ્ણ, શ્રીના નિવાસ—તમને વંદન!" "વૃષ્ટિ અને ધર્મના સર્જક, દુર્ગમ, સ્થિર, દુઃખ અને સંકટના વિનાશક, જળ પર શયન કરતી હરી—તમને વંદન!" "પ્રાણીઓના સ્વામી, અવ્યક્ત, પ્રાણીઓના અધિપતિ, તત્વોથી અવિચલિત, પ્રાણીઓમાં નિવાસી, આત્મા, ગર્ભ—તમને વંદન!" "યજ્ઞ, યજમાન, યજ્ઞના આધાર, નિર્ભયતા આપનાર, યજ્ઞનું ગર્ભ, સુવર્ણાંગી, પૃશ્નિથી જન્મેલા—તમને વંદન!" "ક્ષેત્રજ્ઞ, ક્ષેત્રના પોષક, ક્ષેત્રમાં નિવાસી, ક્ષેત્રના વિનાશક, ક્ષેત્રના સર્જક, સ્વામી, ક્ષેત્રના આત્મા, ક્ષેત્રથી પર, ક્ષેત્રના સર્જક—તમને વંદન!" "ગુણોના નિવાસ, ગુણોમાં વસતા, ગુણોના આશ્રય, ગુણોના દાતા, ગુણોના ભોક્તા, ગુણોમાં આનંદ મેળવનાર, ગુણોના ત્યાગી—તમને વંદન!" "તમે વિષ્ણુ, તમે હરી, ચક્રધારી, વિજયી, જનાર્દન, તત્વરૂપ, વષટ્કાર, ભવિષ્ય, ભવનના સ્વામી છો." "તમે પ્રાણીઓના સર્જક, અવ્યક્ત, ભવ, પ્રાણીઓના આધાર, પ્રાણીઓના મૂળ, દેવો તમને અજ અને સ્વામી કહે છે." "તમે અનંત, કર્મોના જ્ઞાતા, પ્રકૃતિ, વૃષાકપિ, રુદ્ર, દુર્જય, અવિનાશી, સ્વામી છો." "તમે સૃષ્ટિનાં સર્જક, વિજયી, શંભુ, વૃષરૂપ, શંકર, ઉશનસ, સત્ય, તપ, જનતા છો." "તમે વિશ્વના વિજયી, આશ્રય, રક્ષક, અક્ષય, શંભુ, સ્વયંભૂ, પ્રાચીન, પરમ ગતિ છો." "તમે સૂર્ય, ઓમ, પ્રાણ, અંધકારના નાશક, વૃષ્ટિદાતા, પ્રસિદ્ધ, સર્જક, દેવોના સ્વામી છો." આ રીતે કંડુ ઋષિએ ભગવાનની ભક્તિપૂર્વક સ્તુતિ કરી, અને ભગવાન વિષ્ણુએ તેમની ભક્તિથી પ્રસન્ન થઈ, તેમને વરદાન આપવાનું કહ્યું.