ઇન્દ્રે અગ્નિ અને બ્રાહ્મણોનું પૂજન કરીને, યુદ્ધ માટે તૈયાર થઈને, માંગનારાને દાન આપ્યું અને ભાટો દ્વારા પ્રશંસા પામ્યો. તેને ખબર પડી કે માયા નામનો મહા દૈત્ય, જાદુગર અને શત્રુ, યુદ્ધ માટે આવી રહ્યો છે. ત્યારે ઇન્દ્ર, મેઘાવાન, બ્રાહ્મણનું રૂપ ધારણ કરીને તેની પાસે ગયો અને વારંવાર માયાને સંબોધિત કર્યો. 'હે દૈત્યરાજ, હું શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ તરીકે તારી દાનશીલતાની ખ્યાતિ સાંભળી અહીં આવ્યો છું. મને જે વર માંગું છું, તે આપ.' માયાએ તેને બ્રાહ્મણ સમજીને ઉત્તર આપ્યો: 'તમે જે માંગો છો, તે આપી દીધું. વિદ્વાનો માંગનારાને કેટલું આપવું એ વિચારે છે.' પછી હરિએ કહ્યું: 'મારે તારી મિત્રતા જોઈએ છે.' માયાએ પુછ્યું: 'હે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ, આ મિત્રતાનો શું લાભ?' હરિએ કહ્યું: 'મારો તારી સાથે કોઈ વૈર નથી, મિત્ર. સાચું બોલ.' ત્યારબાદ દૈત્યે પોતાનું સ્વરૂપ બતાવ્યું. ઇન્દ્રે પણ સહસ્રાક્ષ નામનું પોતાનું સ્વરૂપ દર્શાવ્યું. આ જોઈને માયા આશ્ચર્યચકિત થઈને બોલ્યો: 'હે વજ્રપાણી, આ તો તારા લાયક કાર્ય નથી.' હરિએ હસતાં-હસતાં તેને ભેટી પાડી અને કહ્યું: 'કાર્ય તો પૂરું થયું. બુદ્ધિમાન લોકો કોઈક રીતે પોતાનું ઉદ્દેશ સિદ્ધ કરે છે.' ત્યારબાદ શક્ર અને માયા વચ્ચે ઘનિષ્ઠ સ્નેહ થયો અને માયા હંમેશા હરિનો ભક્ત રહ્યો. પછી માયા ઇન્દ્રના મહેલમાં ગયો અને બધું વર્ણન કર્યું. હરિએ માયા, જાદુગરને પુછ્યું: 'હવે હું શું કરું?' માયાએ આનંદપૂર્વક પોતાની માયા હરિને આપી અને હરિએ પુછ્યું: 'માય, હવે શું કરવું?' માયાએ કહ્યું: 'તમે અગસ્ત્યના આશ્રમ જાઓ; ત્યાં દિતિ, જે ગર્ભવતી છે, રહે છે. ત્યાં તેની સેવા કરો અને થોડો સમય રહો.' 'હે મેઘાવાન, તું તેના ગર્ભમાં પ્રવેશી, વજ્ર પકડીને, ગર્ભમાં રહેલા ભ્રૂણને કાપ; જ્યારે સુધી તે શમાય નહીં કે મરે નહીં, તું વજ્રથી આ પ્રહાર કર, કેમ કે ત્યારે તારો શત્રુ નાશ પામશે.' મેઘાવાને 'તથાસ્તુ' કહ્યું અને માયાને વંદન કરીને, એકલા, વિનમ્રતાથી દિતિ પાસે ગયો અને દૈત્યમાતાની સેવા કરવા લાગ્યો. દિતિને ખબર નહોતી કે ઇન્દ્રનું હેતુ શત્રુતાપૂર્વક છે. ગર્ભમાં જે જીવ હતો, તે દેવતાના સ્વામીના કર્મથી અને કશ્યપ ઋષિના શક્તિથી અડગ અને અપરાજિત રહ્યો. પછી સહસ્રાક્ષ, પુરંદર, વજ્ર પકડીને, ગર્ભમાં પ્રવેશવા ઈચ્છતો, લાંબા સમય સુધી ત્યાં રહ્યો. એક સાંજના સમયે, દિતિએ માથું ધોઈને ઊંઘી રહી ત્યારે, ઇન્દ્રે વિચાર્યું: 'આ સારો અવસર છે,' અને વજ્ર લઈને દિતિના ગર્ભમાં પ્રવેશ્યો. ત્યાં, સશસ્ત્ર અને વધનો ઉદ્દેશ ધરાવતો ઇન્દ્ર જોઈને, ગર્ભમાં રહેલા ભ્રાતાએ નિર્ભયતાથી વારંવાર કહ્યું: 'હે વજ્રધારી, તું મને કેમ બચાવતો નથી? તું પોતે પોતાના ભાઈને મારવા ઈચ્છે છે. યુદ્ધ સિવાય ભાઈને મારવું મહાપાપ છે.' 'મહાબાહુ, યુદ્ધ તો બહાર જ થાય, જ્યારે હું બહાર આવી જાઉં ત્યારે લડ; આ તારા માટે યોગ્ય નથી, શક્ર. તું સદાય શ્રેષ્ઠ ગણાય છે, તારા માટે આવા કર્મ યોગ્ય નથી.' 'જો તારે મારી સાથે યુદ્ધ કરવું હોય, તો મને બહાર નીકળી જવા દે, પછી જે રીતે ઇચ્છે તે રીતે લડ.' 'મહાન લોકો પણ સંકટમાં અધર્મથી વર્તતા નથી; અજ્ઞાની અને નિર્બળ સામે યુદ્ધ કરવું યોગ્ય નથી. તું વિદ્વાન છે, તને શરમ આવવી જોઈએ. સજ્જન પુરુષ કદી દોષપૂર્ણ કર્મ નથી કરતા.' 'ભાઈઓને ગર્ભમાં જ મારવાથી કઈ પ્રતિષ્ઠા કે પુણ્ય મળે? એમાં પુરુષાર્થ શું છે? જો તારી યુદ્ધપ્રિતિ સાચી છે, તો હું તારા સામે ઉભો છું.' 'બાળહત્યા, બ્રાહ્મણહત્યા, વિશ્વાસઘાત—આ બધાનો ફળ ભોગવો પડે છે. શક્ર, તું મને કેમ મારવા ઇચ્છે છે?' 'જેણે આ સર્વ સૃષ્ટિ રચી છે, તે જ બાળકને મારી નાખે, તો તેમાં શું પ્રતિષ્ઠા છે?' આ રીતે બોલતાં, ઇન્દ્રે વજ્રથી ગર્ભને કાપી નાખ્યો; ક્રોધ અને લોભથી અંધ થયેલા માટે દયા ક્યાંય રહેતી નથી. ભાઈઓ દુઃખથી મર્યા નહીં; તેઓ બોલ્યા: 'અમે જીવિત છીએ.' ઇન્દ્રે ફરી કાપ્યા, તેઓ બોલ્યા: 'અમને ન માર.' ઇન્દ્ર, દ્વેષથી અંધ, માતાના ગર્ભમાં રહેલા, વિશ્વાસપૂર્વક રહેલા ભાઈઓ પર પણ દયા ન આવી. આ રીતે, ગર્ભના ટુકડા થયા, દરેકના હાથ-પગ અને અંગ હતા; ઇન્દ્રે જોયું કે તે સાત સાતના જૂથોમાં જીવંત છે, અને તે ખૂબ આશ્ચર્યચકિત થયો. એકજ ભ્રૂણમાંથી અનેક રૂપે, શુભ અને સુંદર, તે બાલકો રડતા હતા; હરિએ કહ્યું: 'રડો નહીં.' પછી તે મરુતો જન્મ્યા, શક્તિશાળી અને મહાપ્રભાવી; ગર્ભમાં જ તેમણે પરસ્પર વાત કરી, અને ઇન્દ્રને સંબોધ્યા: 'અમારી માતા અગસ્ત્યના આશ્રમમાં રહે છે, અગસ્ત્ય જે ઋષિમાં શિખર છે. અમારા પિતા તમારા ભાઈ છે. માતા તમારું મૈત્રી ખૂબ મૂલ્યવાન માને છે.' 'હે ઋષિ, અમને ખબર છે કે તારા મનમાં અમારે માટે સ્નેહ છે; જે અધર્મી કરે છે, એ વજ્રધારી ઇન્દ્ર કદી કરતો નથી.' આ સાંભળીને અગસ્ત્ય વ્યાકુળ થઈને દિતિ પાસે ગયો, જે ગર્ભવેદનાથી પીડાતી હતી. ત્યાં અગસ્ત્યે અત્યંત ક્રોધથી શક્રને શાપ આપ્યો: 'હે હરિ, યુદ્ધમાં તારા શત્રુઓ હંમેશા તારો પીઠ જોઈ શકે—મહાન લોકો માટે, યુદ્ધમાં પીઠ દેખાડવી જીવતાં મરવું છે.' આવી રીતે, ઇન્દ્ર અને દૈત્યમાતાના ગર્ભની આ અનોખી અને કરુણ કથા સંભવી.