જ્યારે મહાન ઋષિએ વિષ્ણુના બાળકના શરીરમાં પ્રવેશ કર્યો, ત્યારે તેણે સૌપ્રથમ સુમેરુ પર્વતને જોયો—સોનાથી ઝળહળતો, વિવિધ કિંમતી રત્નોથી શોભાયમાન, અને અનેક ગુફાઓથી ભરેલો. તેની ચોટીઓ પર અનેક રત્નો ઝગમગતા હતા. એ પર્વત અનેક પ્રકારના ઋષિઓથી, ઘન જંગલો અને વનોથી, વિવિધ પ્રાણીઓથી અને અદભૂત ચમત્કારોથી ભરપૂર હતો. સુમેરુ પર વાઘ, સિંહ, જંગલી શૂંકાર, ચૌરી-બળદ, ભેંસ, હાથી, હરણ, વાંદરા અને અન્ય અનેક પ્રાણી વસતા, જે પર્વતને અત્યંત મનમોહક બનાવતા. એ પર્વત પર ઈન્દ્રથી શરૂ થતા અનેક દેવતાઓ, સિદ્ધો, ગંધર્વો, નાગો, ઋષિઓ, યક્ષો, અપ્સરાઓ અને અન્ય દૈવી સત્તાઓનું સમૂહ હાજર હતું. એ રીતે, શ્રેષ્ઠ ઋષિએ બાળકના શરીરમાં ફરતા ફરતા એ વિભૂતિમય સુમેરુને જોયો. પછી તેણે હિમવત, હેમકૂટ, નિષધ, ગંધમાદન, શ્વેત, દુર્ધર, નીલ, કૈલાસ અને મંદર જેવા પર્વતો પણ જોયા. મહેન્દ્ર, મલય, વિંધ્ય, પારીયાત્ર, અર્બુદ, સહ્ય, શુક્તિમાન, મેણાક અને વક્રપર્વત સહિત અનેક પર્વતો—ભૂમિને સંભાળતા અને રત્નોથી શોભાયમાન—ઋષિએ બધાં જોઈ લીધા. પછી તેણે કુરુક્ષેત્ર, પંચાલ, માત્સ્ય, મદ્ર, કૈકય, બાહ્લીક, શુરસેન, કાશ્મીર, તંગણ અને ખસ જેવા પ્રદેશો પણ જોયા. પર્વતવાસી, કિરાત, કાનમાં કુંડલ પહેરનાર, રણવાસી, અછૂત અને અન્ય અછૂત જાતિઓ પણ બાળકના શરીરમાં દેખાયાં. પ્રાણીઓમાં હરણ, વાંદરા, સિંહ, જંગલી શૂંકાર, હાયના, સસલાં, હાથી અને અનેક અન્ય જીવ જણાઈ આવ્યા. પવિત્ર તીર્થ, ગામ, શહેર, ખેતી, પશુપાલન, વેપાર, ખરીદી-વેચાણ—પૃથ્વી પર જે કંઈ છે, તે બધું તેણે જોયું. પછી તેણે ઈન્દ્રથી શરૂ થતા શ્રેષ્ઠ દેવતાઓ, ગંધર્વો, અપ્સરાઓ, યક્ષો અને પ્રાચીન ઋષિઓ પણ જોયા. દૈત્ય, દાનવ, નાગ, મહાન ઋષિ, સિંહિકા પુત્રો અને દેવોના દુશ્મન પણ દેખાયાં. આ જગતમાં જે કંઈ ચળતું કે અચળ છે, તે બધું તેણે બાળકના પેટમાં જોઈ લીધું. અરે, શું ઘણું કહેવું? બ્રહ્માથી લઈને ઘાસના તણાં સુધી, ચળતું-અચળતું જે કંઈ છે—તે બધું શ્રેષ્ઠ ઋષિએ જોઈ લીધું. પૃથ્વી, અંતરિક્ષ, સ્વર્ગ, મહર, જનસ, તપસ, સત્ય, અટલ, વિટલ—સૌ લોક—તેણે જોયા. પાતાળ, સુતલ, વિટલ, રસાતલ, મહાતલ અને બ્રહ્માંડ પણ બાળકના પેટમાં દેખાયા. તે સમયે, એ દેવની કૃપાથી, ઋષિનું ગતિ unobstructed હતું અને તેને સ્મૃતિનો હાનિ થયો નહીં. ગર્ભમાં ફરતા, ઓ બ્રાહ્મણો, તે વિષ્ણુના શરીરનો અંત સુધી પહોંચી શક્યો નહીં, ભલે સમગ્ર બ્રહ્માંડ ત્યાં હોય. જ્યારે તે શરીરનો અંત શોધી શક્યો નહીં, ત્યારે ઋષિએ એ વરદાતા દેવમાં શરણાગતિ લીધી. પછી, ઓ બ્રાહ્મણો, હવામાંથી થયેલા બળથી, તે મહાન આત્માવાન વ્યક્તિના ખુલેલા મોઢામાંથી અચાનક બહાર આવી ગયો. પેટમાંથી બહાર આવી, શ્રેષ્ઠ ઋષિઓ, તેણે ફરી પૃથ્વીને એકમાત્ર મહાસાગર રૂપે, નિર્વાસી, જોઈ. તેણે ફરી એ દેવને જોયા, જેમ અગાઉ જોયા હતા—બાળક રૂપે, વટના ડાળ પર પથારી પર બેઠેલા. તે દેવ, શ્રીવત્સના ચિહ્નથી શોભાયમાન, પીતવસ્ત્ર ધારણ કરનાર, ચાર હાથવાળો, સમગ્ર બ્રહ્માંડને ધારણ કરનાર, કમળ જેવી વિશાળ આંખો ધરાવનાર, એ રીતે દેખાયો. એ દેવ, ઋષિને, જે તરતા અને બેભાન અવસ્થામાં મોઢામાંથી બહાર આવ્યો, સ્મિત સાથે બોલ્યો: "બાળક, શું તું મારા પેટમાં આરામ કર્યો? અને ત્યાં ફરતા, શું કંઈ અદભૂત જોયું?" "તું મારા ભક્ત છે, શ્રેષ્ઠ ઋષિ, થાકેલો અને મારી શરણમાં આવેલો; તેથી, હું તારા હિત માટે તને કહું છું—મને અહીં નિરખ." તેના શબ્દો સાંભળીને, ઋષિનો શરીર રોમાંચથી ઉભી ગયો; તેણે એ દેવને, જે દૃષ્ટિથી અઘરો છે અને દૈવી રત્નોથી શોભાયમાન છે, જોયા. તેના દૃષ્ટિ એક ક્ષણે સ્વચ્છ અને પવિત્ર થઈ ગઈ, ઓ બ્રાહ્મણો, એ દેવની કૃપાથી, અને નવી દૃષ્ટિ ફરી પ્રાપ્ત થઈ. પછી, ઋષિએ દેવના પગને, જે પાંપણના ટિપ પર લાલ છે અને દેવો દ્વારા પૂજાય છે, મસ્તકથી વંદન કરી, આનંદથી ભરી અવાજે બોલ્યો: હાથ જોડીને, આનંદ અને આશ્ચર્યથી, ફરી-ફરી એ પરમાત્માને જોઈ, તેણે સ્તુતિ શરૂ કરી: "હે દેવોમાં દેવ, બ્રહ્માંડના સ્વામી, જાદુભર્યા બાળક રૂપે વિરાજમાન, મને રક્ષા કરો, હે સુંદર કમળ-નેત્ર, હું દુ:ખી છું અને શરણમાં આવ્યો છું. હે શ્રેષ્ઠ દેવ, હું સંવર્તક અગ્નિથી પીડાયો છું, અને અંગારની વરસાદથી ડર્યો છું; મને રক্ষা કરો, હે પરમ પુરુષ. હું પ્રચંડ પવનથી, જે બ્રહ્માંડનો પ્રાણ છે, સૂકાઈ ગયો છું; distressed અને થાકેલો છું—મને રক্ষা કરો, હે પરમ પુરુષ. વિનાશના દૂતોથી, વિઘ્નવાયુઓથી અને આવા વિઘ્નોથી હું દહાયો છું; શાંતિ મળતી નથી—મને રક્ષા કરો, હે પરમ પુરુષ. પ્યાસ અને ભૂખથી પીડાય રહેલો, દુ:ખી, હે જગતના સ્વામી, અહીં કોઈ રક્ષક દેખાતો નથી; મને બચાવો, હે પરમ પુરુષ. આ ભયાનક, એકમાત્ર મહાસાગરમાં, જ્યાં સર્વ ચળતું-અચળતું નાશ પામ્યું છે, હું અંત શોધી શકતો નથી; મને બચાવો, હે પરમ પુરુષ. તમારા પેટમાં, હે દેવોમાં દેવ, મેં સર્વ ચળતું-અચળતું જોયું છે; હું આશ્ચર્યચકિત અને distressed છું—મને બચાવો, હે પરમ પુરુષ. આ જગતમાં, આધાર વિહોણો, કૃપા કરો, હે પરમ પુરુષ; કૃપા કરો, હે શ્રેષ્ઠ દેવ; કૃપા કરો, હે દેવોના પ્રિય.