રાજા શ્રીવત્સના ચિહ્નથી અલંકૃત, વનફૂલોની વણાવેલી વણમાલા વક્ષસ્થળ પર ધારણ કરનાર, કમળની પાંખડી જેવી વિશાળ આંખો ધરાવનાર, મુગટ અને કંકણોથી તેજસ્વી એવા મહારાજાએ પોતાના પ્રજાજનોના ઈશ્વર તરીકે ઉજ્જયિની નગરમાંથી વિદાય લીધી. તેમના સાથે મહાન સેનાદળ, રાજકિય પુરોહિતો અને અનુયાયીઓ હતા. રાજાના રથચાલકો, હાથે શસ્ત્રો ધારણ કરીને, દેવલોકના રથોને પણ લજાવી દે એવા ધ્વજાવાળા અને પટાકાવાળા રથોમાં પાછળ-પાછળ ચાલતા હતા. ઘોડેસવારો પણ વજ્રની જેમ ઝડપી ઘોડાઓ પર ભાલા અને ગદાઓ લઈને રાજાને અનુસરી રહ્યા હતા. હિમાલયમાં જન્મેલા, ઉન્મત્ત અને પર્વત જેવા, વક્રદંત, સદા મદમાં અને ભયાનક એવા સાઠ વર્ષના હાથીઓ સુવર્ણ કવચ અને ધ્વજોથી સજ્જ, ઘંટની ધ્વનિથી શોભતા, કુશળ મહાવતો સાથે રાજાને અનુસરી રહ્યા હતા. અનગણિત પદાતિકો ધનુષ્ય, ભાલા અને તલવારોથી સજ્જ, દિવ્ય માળાઓ અને વસ્ત્રો પહેરી, સ્વર્ગીય સુગંધોથી સુગંધિત, સૌ યુવાન, ચમકતા કાનના કુંડળવાળા, શસ્ત્રવિદ્યા અને યુદ્ધમાં નિપુણ, હંમેશા યુદ્ધ માટે તત્પર, રાજાની પાછળ ચાલતા હતા. રાજમહેલની આંતરપુરમાં રહેનારી સ્ત્રીઓ પણ સર્વાંગે શૃંગાર કરીને, બિંબફળ જેવી લાલ હોઠો, સુંદર દંતપંક્તિ અને સર્વાંગે આભૂષણોથી અલંકૃત, દિવ્ય વસ્ત્રો અને માળાઓથી સજ્જ, સ્વર્ગીય સુગંધોથી સુગંધિત, શરદચંદ્ર જેવી ચહેરાવાળી, પાતળી કમર, આકર્ષક વસ્ત્રો અને વણેલા વાળ, પાનથી લાલ થયેલા મુખ, સુશિક્ષિત દાસીઓથી રક્ષિત, ઊંચા-નીચા, રત્ન અને સોનાથી શોભતા વાહનોમાં, સંગીતકારો અને સ્તુતિગાયકોએ ઘેરાયેલાં, રાજાને અનુસરી રહી હતી. સશસ્ત્ર રક્ષકો, કમળની પાંખડી જેવી આંખો ધરાવનાર, બ્રાહ્મણ, ક્ષત્રિય અને વૈશ્ય વર્ગના લોકો પણ રાજાને અનુસરી રહ્યા હતા. વિવિધ નગરોના વેપારીઓ, વેપારી સંઘો, પોતપોતાની સંપત્તિ, રત્નો અને સોનાની સાથે, પત્નીઓ અને સેવકો સાથે જોડાયા. શસ્ત્ર, પાન, ઘાસ, લાકડું, રંગમંચ, માંસ, તેલ, કપડાં, ફળ, પાંદડા, ભાર વહેનાર, ધોબી, ગવાળી, નાઈ, વસ્ત્રસિલાઈ કરનાર, ભેંસ-બકરાં અને હરણ-હંસના પાલક, અનાજ, લાપસી, ગોળ, મીઠું વેચનાર, ગાયક, નૃત્યકાર, શુભ મંત્રોચ્ચારક, કલાકાર, વાર્તાકાર, અને પુરાણકથાના અર્થવિદ—all joined the procession. કવિઓ, છંદકારો, ઝેર ઉતારનાર, ગરુડ શાસ્ત્રના નિષ્ણાતો, રત્નવિદ, લોહાર, તાંબાવાળા, પિત્તળકાર, સોનાર, રેશમના વણનાર, ચિત્રકાર, કુંભાર, અગ્નિકાર, લાકડાની લાઠી-તલવાર બનાવનાર, દારૂ બનાવનાર, મલ્લયોધા, દૂત, લેખક, વણકર, પ્રતિમાકાર, શિલ્પી, તેલ ઘસનાર, લાપસી વેચનાર, પક્ષી શિકારી, જંગલી પ્રાણીઓના શિકારી, હાથી-વૈદ્ય, માનવ-ડોક્ટર, વૃક્ષ-ડોક્ટર, ગાય-વૈદ્ય અને ચીરફાડ-દાઝકામ કરનાર—all the townspeople, named and unnamed, enthusiastically followed the king. જેમ પુત્રો ઉત્સાહપૂર્વક પિતાને બીજા ગામે જતાં અનુસરે છે, તેમ તમામ નગરવાસીઓ રાજાને અનુસરી રહ્યા હતા. આ રીતે મહાન પ્રજાવર્ગથી ઘેરાયેલા, હાથી, ઘોડા, રથ અને પદાતિકોની મહાસેનાથી વિહરતા મહારાજા ધીરે-ધીરે આગળ વધ્યા. આ રીતે લાંબા સમય સુધી સર્વેના અનુસરણમાં રાજા દક્ષિણ સમુદ્રકાંઠે પહોંચ્યા. ત્યાં તેમણે સુંદર સમુદ્રને જોયો—જે જાણે નૃત્ય કરતા હોય, અઢળક લહેરો અને તરંગોથી ભરેલો, અનેક રત્નો અને જીવજંતુઓથી યુક્ત, મહાન ચમત્કારોવાળો, ગર્જના કરતા, અપરિમિત, ભયાનક, મેઘમાળા જેવો, માકરનો નિવાસ, માછલી, કાચબા, શંખ, મોતી, મગર, કાંટાવાળી માછલીઓ, શિશુમાર, કાંકડા અને મહાવિષધારી સાપોથી ભરીને—હરિનો વિશ્રામસ્થાન, નદીઓનો સ્વામી, પાપનાશક અને સર્વ ઇચ્છાઓ પૂરી પાડનાર. અનંત ભવરોવાળો, દાનવોનું આશ્રય, અમૃતમંથનનો મથાનદંડ, દેવોનું સ્ત્રોત, જળોના સ્વામી, સર્વજીવોમાં શ્રેષ્ઠ, જીવધારક, પવિત્રોમાં પવિત્ર, શુભોમાં શુભ, તીર્થોના શ્રેષ્ઠ, અવિનાશી, જલચરોનાં સ્વામી, ચંદ્રના વધઘટ જેવું નિશ્ચિત માપ ધરાવનાર, સર્વજીવો માટે અપ્રવેશ્ય, દેવો માટે અમરતાનું સ્થાન, સૃષ્ટિ-સ્થિતિ-લયનું કારણ—એવા મહાસમુદ્રને જોઈ, સર્વ પુણ્યનો સ્ત્રોત જાણીને, રાજા અતિ આશ્ચર્યચકિત થયા. પછી તેમણે સમુદ્રકાંઠે, પવિત્ર અને આનંદદાયક એવા સર્વ ગુણોથી યુક્ત ભૂમિ પર પોતાનું નિવાસ બનાવ્યું.