દેવતાઓ, શાક્રના નેતૃત્વમાં, અને બધા સ્વર્ગના મહાનુભાવો, હિમવતને નિહાળતા હતા; એ પળે, દેવીઓની હાજરીમાં દેવી અત્યંત પ્રસન્ન થઈ. તેણે તેમના પગે અપરિમિત તેજથી ઝળહળતી હાર અર્પણ કરી; બધા દેવોએ ‘અતિ ઉત્તમ, અતિ ઉત્તમ!’ કહીને ભગવાનને ફરીથી વંદન કર્યું. દેવી સાથે, બધા દેવોએ ધરતી પર માથું ટેકીને વંદન કર્યું; એ ક્ષણે, હે બ્રાહ્મણો, હું પણ દેવતાઓ સાથે મળીને હિમવતને સંબોધન કર્યો. મેં એ મહાન અને તેજસ્વી પર્વતને કહ્યું: ‘તમે પ્રશંસનીય છો, પૂજનીય છો, અને શ્રદ્ધા માટે પાત્ર છો; બધા પૈકી તમે સાચા મહાન છો.’ ‘શરવ સાથે તમારી એવી મહાન સંધિ છે, તો આ દિવ્ય લગ્નની વ્યવસ્થા કેમ નહિ થાય? હે મહાન, શા માટે અચકાવું છો?’ પછી, હિમવતે વંદન કરીને મને ઉત્તર આપ્યો: ‘હે દેવ, મારા સર્વ સુખ-સમૃદ્ધિનું કારણ તમે જ છો; તમારી કૃપાથી બધું પ્રાપ્ત થયું છે, અને તમે જ એ માટે કારણ છો. લગ્ન વિષે, જે રીતે તમે યોગ્ય માનો, એ રીતે કરો, હે પિતામહ.’ હિમવતના એ વચન સાંભળીને, હે બ્રાહ્મણો, મેં ભગવાનને કહ્યું: ‘લગ્નની વિધિ પૂર્ણ કરો, હે દેવ.’ ભગવાન શંકરે મને કહ્યું: ‘જેમ તમે ઇચ્છો, હે લોકના સ્વામી.’ એ જ પળે, હે બ્રાહ્મણો, અમે એક દિવ્ય શહેર રચ્યું. મહેશના લગ્ન માટે તે શહેર વિવિધ રત્નોથી સુશોભિત હતું; ત્યાં મણિ, અનેક કિંમતી પથ્થરો, સોનાં અને મુક્તાઓ હતા. પ્રગટ થયેલી દૈવી શક્તિઓએ આવીને એ ઉત્તમ શહેરને શણગાર્યું; તેની જમીન અનેક પ્રકારની પન્નાંથી બનેલી, સુવર્ણ સ્તંભોથી શોભિત હતી. તેના ઝળહળતા ક્રિસ્ટલના દીવાલો પર મુક્તાની માળાઓ લટકતી હતી; શહેરના સુંદર દ્વાર પર લગ્નમંડપ બાંધવામાં આવ્યો. એ શહેર મહાદેવ મહેશ માટે ચાંદ અને સૂર્ય એકસાથે તેજસ્વી કિરણોથી પ્રકાશિત કરતા ઝળહળતું હતું. સुगંધિત અને આનંદદાયક પવન, મીઠી સુગંધ લઈને, ભવના ભક્તિ દર્શાવતો હળવા વહેતો હતો. ત્યાં ચાર મહાસાગર, ઈન્દ્ર જેવા શ્રેષ્ઠ દેવ, દૈવી નદીઓ, મહાન નદીઓ, સિદ્ધો અને ઋષિઓ પણ ઉપસ્થિત હતા. બધા ગંધર્વો અને અપ્સરાઓ, નાગ, યક્ષ, રાક્ષસ, જળમાં રહેનારા, આકાશમાં વિહરતા, કિન્નર અને દૈવી ચારણો પણ હાજર હતા. તુંબુરુ, નારદ, હાહા, હૂહૂ અને સામગાન ગાતા ગાયકોએ આનંદદાયક વાદ્યો સાથે શહેરમાં આગમન કર્યું. ઋષિઓ, તપસ્યામાં સમૃદ્ધ, ત્યાં કથાઓ અને વૈદિક સ્તોત્રોનું પઠન કરતા, પવિત્ર લગ્નમંત્રો આનંદથી ગાતા હતા. જગતની તમામ માતાઓ અને દૈવી કન્યાઓ, આનંદથી ભરપૂર, પરમ ભગવાનના લગ્નમાં ગીતો ગાતા હતા. છેંઠ ઋતુઓ, દરેક પોતાના સુગંધિત delights લઈને, ત્યાં સ્વરૂપમાં હાજર હતા, ‘આ શંકરનું લગ્ન છે’ એમ કહેતા. મોરો, કાળા મેઘ જેવા, સર્વત્ર નૃત્ય કરતા, મંત્રોના અવાજથી આનંદિત થઈને પોકારતા હતા. શહેર cranesથી શોભિત હતી, જે જળકમળની ચોટી જેટલા સફેદ, સ્પષ્ટ વીજળીના ઝલક સાથે હસતા, ચંચલ અને પીળા રંગના. લતાવલ્લી, વૃક્ષો અને નવું બાંસ, તાજા કળીઓથી સુંદર બન્યા, અને શુભ મેઘોની પ્રેમલ સ્પર્શથી જાગેલા મહા દેડકાઓના ઉંચા અવાજથી ગુંજી ઉઠ્યા. પ્રેમલ મહિલાઓના ગર્વભર્યા હૃદય, પોતાના પ્રેમી પર ગુસ્સા કરેલા, મોરોની મોહક, ક્ષણિક પોકારથી તરત જ મંત્રમુગ્ધ થઈ જાય છે અને તેમનો ગર્વ તૂટી જાય છે. સર્વત્ર, ચાંદની જેમ વળાંકવાળા, મેઘોમાં પ્રકાશિત, સુંદર ધનુષથી શહેર ઝળહળતું હતું. આનંદદાયક, સુગંધિત પવન, ઘનવત મેઘોથી ઠંડક પામીને, દૈવી સ્ત્રીઓની સુંદર વાળને ફૂલોની સુગંધથી ભેજી હલાવતો હતો. ચાંદની ગોળક ઘમઘમતા મેઘોથી છુપાઈ, તાજા, વરસાદથી ભેજી, સુંદર ઘાસ પર મુસાફર સ્ત્રીઓની ઉત્સુક આંખો longingથી તાકી રહી, તેમના ઉદાસ શ્વાસ ધુમાડા જેવા હતા. હંસ-પાયલના અવાજથી સમૃદ્ધ, ઉંચા સ્તન, વીજળીના ઝલકના હારથી શોભિત, અને સ્પષ્ટ કમળ જેવા આંખોથી સુંદર. વરસાદી ઋતુ પર્વતકન્યાના લગ્નમાં આવી, ફૂલોની સુગંધથી વધુ સુંદર, ઘનઘોર મેઘના ઘમઘમથી હંસોના શરીર ભયભીત, પવિત્ર પ્રવાહો કમળને ઉંચે ઉઠાવતા, અને દરેક અંગે પરાગથી શોભિત. મેઘના આવરણમાંથી મુક્ત, સ્તન કમળની કળ જેવી ખીલી, હંસ-પાયલના ઝણકારથી ગુંજી, દરેક દિશામાં પાક-પેદાશથી ભરપૂર. પહોળા રેતાળ કિનારા તેના હિપ્સ, cranesના કૂજનથી કમર બંધ, blooming blue lotuses જેવી આંખોથી મોહક. પક્વ બિમ્બા ફળ જેવી લાલ ઓઠ, જાસ્મીન જેવી સફેદ દાંતથી સ્મિત, કાળી, કોમળ અંગ પર નવી કાળી લતાની તાજી કળીઓથી શોભિત. ચાંદની કણાલથી બનેલી હાર ગળા અને છાતી પર, સ્વર્ગના વાસીઓના હૃદયને આનંદિત કરે છે. મધુર અવાજમાં, મદમસ્ત ભમરોના ગીતથી બોલતી, લટકતી જળકમળની સુંદર કાનપાંખથી શોભિત. લાલ અશોક વૃક્ષની તાજી કળીઓથી આંગળીના શણગાર, એ વૃક્ષના ફૂલોની વસ્ત્રધારી. લાલ કમળથી શોભિત પગ, જાસ્મીન જેવી નખ, કેળાના તણા જેવી સુંદર જાંઘ, અને ચાંદ જેવી ચહેરા. દરેક શુભ ચિન્હથી યુક્ત, સર્વ ઓરનામેન્ટથી શોભિત, પ્રેમથી પોતાના પ્રિયને સ્પર્શ કરે, પ્રેમલ સ્ત્રી જેવી મોહક. ઘનવત મેઘનો ધૂમપટ છોડીને, ચાંદ જેવી પૂર્ણ ચહેરા, blue lotuses જેવી આંખ, કમળ જેવા સ્તન, અનેક ફૂલોના પરાગથી સુગંધિત પવન, અને હંસ-પાયલના અવાજથી હૃદય આનંદિત, પર્વતકન્યાના લગ્નમાં શરદ ઋતુ આવી. દોઢ તેજસ્વી ઋતુઓ, હેમંત અને શિશિર, દિશાઓમાં અતિશય ઠંડા જળથી flood કરતા આવ્યા. એ બંને ઋતુઓ આવ્યા ત્યારે, મહાન પર્વત હિમવત ઝડપથી ચમક્યો, બરફના ઝાંઝા વર્ષાથી શોભિત, ચાંદીથી ઢંકાયેલો લાગે. ઘનવત બરફવર્ષાથી, એ સમયે હિમાલય ઝળહળતો હતો, અગાધ, દૂધના સાગર જેવો.