ભગવાને કહ્યુ: "તમે સર્વ લોકમાં નિર્ભય અને તૃપ્ત રહેશો. તમારું આશ્રમ, ચિત્રકૂટ તરીકે પ્રસિદ્ધ, ખૂબ જ પૂજ્ય બનશે." એ સ્થળે જે કોઈ પુણ્ય માટે આવે છે, તેને અશ્વમેધ યજ્ઞના ફળની પ્રાપ્તિ થશે; અને જે અહીં મૃત્યુ પામે છે, તે બ્રહ્મલોકમાં જશે. અહીં, જે વ્યક્તિ નિયમિત રીતે, યોગ્ય રીતે પ્રાણત્યાગ કરે છે, તે દેવીની તપસ્યા સાથે એકતામાં, મહા ગણાધિપતિ બની જાય છે. આ રીતે worldsના સર્જક અને સર્વ જીવોના સ્વામી ભગવાને, હિમવતની પુત્રીને વિદાય આપી, અદૃશ્ય થઈ ગયા. તેમનાથી વિદાય લીધા પછી, દેવી એ સ્થળે એક પથ્થર પર સ્થિર થઈ, અને પોતાનું સ્વરૂપ પ્રગટ કર્યું. તે ભગવાન, લોકના મહાસ્વામી, માટે એકાગ્ર રહી, અને તે સમયે, ચાંદ્રહીન રાત જેવી, ઉદાસ દેખાઈ. ત્યારે, પર્વતની પુત્રીને આશ્રમ પાસે, પાણીથી ભરેલી સરોવરના કિનારે, distressed બાળકની ચીસ સંભળાઈ. એ સમયે દેવોના દેવ, શિવજી, રમણ માટે બાળ રૂપ ધારણ કરી, સરોવર વચ્ચે મગર દ્વારા પકડી લેવામાં આવ્યા. યોગમાયાનો આશ્રય લઈને, જગતના સર્જનનું કારણ બની, એ સ્વરૂપ ધારણ કરીને, એ બોલ્યા: "કોઈ મને બચાવો!" એમ તેઓ દુઃખી મનથી બોલ્યા. "હાય, શું દુઃખ! હું તો બાળક છું, મારી આશા-ઇચ્છા પૂર્ણ થઈ નથી." "હું આ દુષ્ટ મગરના મોઢામાં મારી અંતિમે જઈ રહ્યો છું. મારા શરીર માટે હું શોક કરતો નથી, પણ મગર દ્વારા પકડીને દુઃખી છું." "મારા તપસ્વી માતા-પિતા માટે હું શોક કરું છું, જે સાંભળશે કે મગર દ્વારા પકડાઈને હું મૃત્યુ પામ્યો, longingથી દુઃખી થઈ જશે." "તેમનો એકમાત્ર પુત્ર, એકમાત્ર સંતાન, ચોક્કસ જીવન છોડશે. હાય, શું ભયાનક દુઃખ! હું બાળક છું, હજુ સંસ્કાર નથી મળ્યો, મગર દ્વારા અંદરથી પકડાઈને મૃત્યુ પામું છું." દેવી એ distressed અને ઉત્તમ બાળકની અવાજ સાંભળી, ઊભી થઈ અને જ્યાં那个 બ્રાહ્મણ બાળક હતો ત્યાં ગઈ. ચાંદની જેવું મુખ ધરાવતો, સુંદર બાળક, મગરના મોઢામાં પકડાઈ, કાંપતો અને બેકસ દેખાયો. મગરનો રાજા, દેવીને આવતી જોઈ, બાળકને પકડીને જલદી સરોવર વચ્ચે લઈ ગયો. બાળક ખેંચાતો હતો ત્યારે, તેજસ્વી બાળક દુઃખથી ચીસ પાડ્યો. દેવી, બાળકને મગર દ્વારા પકડાયેલ જોઈ, દુઃખથી બોલી: "મગરના રાજા, શક્તિશાળી, આ એકમાત્ર બાળકને છોડો! ભયાનક, ઝડપી અને દાંતવાળા, તરત તેને મુક્ત કરો!" મગર બોલ્યો: "દેવી, જે પ્રથમ છઠ્ઠા દિવસે આવે છે, એ મારા માટે ભોજન છે, એ જગતના સર્જકોએ પૂર્વે ordained કર્યું છે." "આ બાળક, પર્વતકન્યા, છઠ્ઠા દિવસે, ચોક્કસ બ્રહ્માએ મને મોકલ્યો છે. હું તેને કોઈ રીતે છોડી શકતો નથી." દેવી બોલી: "હિમાલયની શિખરે મેં જે શ્રેષ્ઠ તપસ્યા કરી, એથી આ બાળકને મુક્ત કરો, મગરના રાજા, તમને નમસ્કાર." મગર બોલ્યો: "દેવી, તમારું તપસ્યા વ્યર્થ ન કરો; જે હું કહું, તે શ્રેષ્ઠ રીતે કરો, તો તમને મુક્તિ મળશે." દેવી બોલી: "મગરના રાજા, શું શ્રેષ્ઠ અને નિર્દોષ છે, તે બોલો; હું નિશ્ચયથી કરું, કેમ કે બ્રાહ્મણો મને પ્રિય છે." મગર બોલ્યો: "તમે જે તપસ્યા કરી છે, થોડી કે વધુ, તે બધું મને આપો; પછી તમને મુક્તિ મળશે." દેવી બોલી: "મગરના મહારાજ, જન્મથી મેં જે પુણ્ય મેળવ્યું છે, તે બધું તમને આપી દઈ છું; બાળકને મુક્ત કરો." મગર, એ તપસ્યા પ્રાપ્ત કરીને, મધ્યાહ્નના સૂર્ય જેવો તેજસ્વી બની, સંતોષથી દેવીને બોલ્યો: "દેવી, તમારો આ દૃઢ સંકલ્પ, કેમ? તપસ્યા મેળવવી મુશ્કેલ છે, અને તેનો ત્યાગ પ્રશંસનીય નથી." "તમે તમારું તપસ્યા અને આ બાળકને પાછું લઈ લો; હું તમારી બ્રાહ્મણ પ્રત્યેની ભક્તિથી પ્રસન્ન છું, તમને વર આપું છું." દેવી બોલી: "મગર, મારા શરીરથી પણ, હું બ્રાહ્મણનું રક્ષણ કરવું જોઈએ; તપસ્યા પાછી લઉં, પણ બ્રાહ્મણ ફરીથી લઈ શકાતો નથી." "મગરના મહારાજ, દૃઢ સંકલ્પથી, બાળકની મુક્તિ થઈ; શ્રેષ્ઠ તપસ્યા બ્રાહ્મણો માટે withheld કરી શકાતી નથી, તેઓ મને શ્રેષ્ઠ છે." "મગરના રાજા, જે આપ્યું છે, તે પાછું નથી લેવું; જે આપ્યું છે, એ તમારે ordained છે, કોઈ માણસે મગરને આપેલું પાછું લેવું જોઈએ નહીં." "આ મેં આપ્યું છે, પાછું નથી લેવું; એ તમામાં રહે, અને બાળક મુક્ત થાય." આ રીતે, મગરે દેવીની પ્રશંસા કરી, બાળકને મુક્ત કર્યો અને દેવીને નમસ્કાર કરી, સૂર્ય જેવો તેજસ્વી બની, અદૃશ્ય થઈ ગયો. બાળક, મગર દ્વારા મુક્ત, સરોવર કિનારે, એક સપનામાં અનેક વસ્તુઓ મળી હોય તેમ, અદૃશ્ય થઈ ગયો. દેવી, પોતાની તપસ્યા ગુમાવ્યાનું વિચાર્યું, અને ફરી તપસ્યા કરવા લાગ્યા, હિમાલયના રાજાની પુત્રી, દૃઢ નિયમમાં સ્થિર રહી. શિવજી, તેમનો તપસ્યા કરવાનો વિચાર જાણીને, પોતે બોલ્યા: "દેવી, તપસ્યા ન કરો." "દેવી, મહા-વ્રતધારિ, તમે મને જે તપસ્યા આપી છે, એથી, એ તપસ્યા તમારે માટે હજારગણે અક્ષય બનશે." આ રીતે, શ્રેષ્ઠ, અક્ષય તપસ્યાનો વર પ્રાપ્ત કરીને, દેવી આનંદિત થઈ, અને પોતાના પસંદના પતિ માટે રાહ જોઈ રહી. જે કોઈ શંભુના બાળ-સ્વરૂપના આ કથા સતત વાંચે છે, તે શરીર છોડ્યા પછી શुद्ध થઈ, ગણેશ તરીકે, કુમાર સમાન સ્થાન મેળવે છે. હિમવતના વિશાળ ઢોળા પર, અનેક મહેલો થી ભરેલા, યોગ્ય સમયે, પર્વતકન્યાની સ્વયંવર વિધિ આરંભ થઈ.