గృహే జప్త్వా మహామంత్రం చాముణ్డాబీజసంయుతమ్
ఇంట్లో చాముండాదేవి బీజాక్షరంతో కూడిన మహామంత్రాన్ని జపించాడు.
ఏకయా సుందరీ కన్యా ద్వాదశాబ్దమయీ శుభా
అక్కడ ఒకే ఒక అందమైన, పన్నెండు సంవత్సరాల వయస్సున్న మంగళకరమైన యువతి ఉండేది.
ద్వౌ గతౌ రాజసదనే నృపమాశీర్భిరర్చ్య తమ్ 3.2.14.
ఆ ఇద్దరూ రాజభవనానికి వెళ్లి, రాజును ఆశీర్వదిస్తూ పూజించారు.
పలాయితౌ సుతః పత్నీ తావన్వేష్టుం సమాయయౌ
పారిపోయిన కుమారుడు, భార్య ఇద్దరూ వారిని వెతకడానికి కలిసి వచ్చారు.
యావదహం న గచ్ఛామి స్వగేహే రక్ష ధర్మతః తస్యై సమర్ప్య తాం పశ్చాత్స ద్విజో గేహమాయయౌ
నేను నా ఇంటికి తిరిగి వచ్చే వరకు, నీవు ఆమెను ధర్మబద్ధంగా కాపాడాలి. ఆ స్త్రీకి ఆమెను అప్పగించిన తర్వాత ఆ ద్విజుడు తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.
సుదేవస్తు నిశీథే వై రమణీం ప్రాహ నిర్భయః
అంతలో, అర్ధరాత్రి సమయంలో, సుదేవుడు భయపడకుండా ఆ స్త్రీతో మాట్లాడాడు.
సాహ మే హృదయే నిత్యం సుదేవో బ్రాహ్మణోత్తమః
ఆమె చెప్పింది: 'సుదేవుడు, బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడు, ఎప్పుడూ నా హృదయంలో ఉన్నాడు.'
సుదేవశ్చాహ భోః సుభూర్యది తే బ్రాహ్మణోత్తమమ్ సాహ తే సర్వదా దాసీ భవామి ద్విజభామిని
దీనికి సుదేవుడు ఇలా అన్నాడు: 'సుభూ, నీకు బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడు కావాలంటే, నేను ఎప్పుడూ నీకు దాసుడిగా ఉంటాను, ద్విజకన్యా.'
ఇతి శ్రుత్వా సుదేవస్తు ముఖాన్నిష్కృష్య యంత్రకమ్
ఇలా ఆమె మాటలు విని, సుదేవుడు ఆమె నోటిలో ఉన్న పరికరాన్ని తీసేశాడు.
చతుర్మాస్యో భవద్గర్భస్తస్మిన్కాలే తు భో నృప
ఓ రాజా, ఆ సమయంలో నాలుగు నెలలు గడిచిన తర్వాత ఆమె గర్భవతి అయ్యింది.
అమాత్యతనయో విప్రస్త్రీరూపం ప్రతి మోహితః
అమాత్యుని కుమారుడు, ఆ బ్రాహ్మణ స్త్రీ రూపానికి మోహించి పోయాడు.
మన్త్రీ స్నేహాచ్చ బహుధా సఞ్చిత్య హృది పండితైః 3.2.14.
అమాత్యుడు, తన మనసులో పండితులతో కలిసి ఎన్నోసార్లు ఆలోచించి, ప్రేమతో నిర్ణయం తీసుకున్నాడు.
సాహ భోమాత్యతనయ త్రిమాసం తీర్థమణ్డలే
ఆ అమాత్యుని కుమారుడు మూడు నెలలు తీర్థప్రాంతంలో ఉన్నాడు.
తథా మత్వా మంత్రిసుతో నమ్రాత్మా మదనాలసః
అలా అనుకుని, అమాత్యుని కుమారుడు వినయంగా, ప్రేమవశుడై అలసిపోయి ఉన్నాడు.
భూపకాంతిం కామవశాం చాలిలింగ స కాముకః
కామంతో మదించిన ఆ యువకుడు, రాజుని ప్రియమైనవారిని, ఆమె కూడా కామవశురాలై ఉండగా, ఆలింగనం చేశాడు.
సుదేవో మానుషో భూత్వా మూలదేవగృహం యయౌ
సుదేవుడు మానవ రూపంలో మారి, మూలదేవుని ఇంటికి వెళ్లాడు.
మూలదేవః ప్రసన్నాత్మా శశినం నామ మిత్రకమ్
మూలదేవుడు హర్షంతో ఉన్నాడు. అతనికి శశినీ అనే మిత్రుడు ఉన్నాడు.
రాజ్ఞే నివేద్య తత్సర్వం వధూం మే దేహి భూపతే
రాజుకు అన్నీ వివరంగా చెప్పి, 'రాజా, నాకు వధువును ఇవ్వండి' అని కోరాడు.
మన్త్రీ రాజకరో నామ తత్పుత్రో మదనాలసః
అమాత్యుడు రాజకరో అనే పేరు కలవాడు. అతనికి మదనాలస అనే కుమారుడు ఉన్నాడు.
స్వపుత్రస్య వియోగేన స మన్త్రీ చ తథేదృశః
తన కుమారుడి వేరుపాటు వల్ల, ఆ అమాత్యుడు చాలా బాధలో ఉన్నాడు.
యథా ప్రసన్నో హి భవాన్కురు త్వం చ తథావిధమ్
మీరు సంతోషంగా ఉన్నట్టు, అలాగే మీరు చేయండి.
దేహి భూప సుతాం మహ్యం తత్పుత్రస్య సురతాయ వై 3.2.14.
రాజా, ఆ కుమారుని ఆనందానికి మీ కుమార్తెను నాకు ఇవ్వండి.
దత్త్వా చ వేదవిధినా బహుధా ద్రవ్యసంయుతామ్
వేద నియమం ప్రకారం, ఎన్నో రకాల దానాలు ధనంతో కూడి ఇచ్చారు.
శశీ తు భూపతేః కన్యాం గృహీత్వా స్వగృహం యయౌ
శశీ ఆ రాజకుమార్తెను తీసుకొని తన ఇంటికి వెళ్లాడు.
మదీయేయం నృపసుతా భోగపత్నీ మహోత్తమా
ఈ రాజకుమార్తె నా భార్య, అనుభవానికి అతి ఉత్తమురాలు.
ఇత్యుక్త్వా నృపతిం ప్రాహ వైతాలో రుద్రకింకరః
అలా చెప్పి, రుద్రుని సేవకుడు వైతాళుడు రాజును ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
రాజోవాచ పితామాత్రాజ్ఞయా పుత్రీ దేవానాం సన్ముఖే స్థితా
రాజు ఇలా అన్నాడు: తండ్రి తల్లి ఆజ్ఞతో, ఆ కుమార్తె దేవతల ముందు నిలిచింది.
శాస్త్రేషు కథితం దేవ స్త్రీరత్నం సర్వదైవ హి
శాస్త్రాలలో ఎప్పుడూ చెప్పబడింది దేవా, స్త్రీ మణి లాంటిదని.
తత్క్షేత్రం కృషికారస్య బీజదాతుర్న చైవ హ
ఆ పొలం రైతుదే, విత్తనం ఇచ్చినవాడిదే కాదు.
సుదేవస్య వై తనయో యోగ్యత్వం హి గమిష్యతి
సుదేవుని కుమారుడు నిజంగా యోగ్యతను పొందుతాడు.