అమలే వాససీ రాజన్గంధమాల్యవిభూషణే
పరిశుద్ధమైన వస్త్రాలు, రాజసమయమైన సుగంధాలు, పూలమాలలు, ఆభరణాలతో
జ్ఞాత్వా సర్వసమాప్తిం తు పూజయేచ్ఛ్రావకో ధువమ్
అన్ని కర్మలు పూర్తయ్యాయని తెలుసుకుని, భక్తుడు తప్పకుండా పూజ చేయాలి.
నైమిత్తికాం చ నిత్యాం చ దక్షి ణామప్రదాయ చ
ఒక్కొక్కసారి చేసే దానమూ, ప్రతిరోజూ చేసే దానమూ, నిర్ణయించిన దానాన్ని తప్పకుండా ఇవ్వాలి.
యథా చ దక్షిణాహీనాద్యజ్ఞాన్న ఫలమశ్నుతే
దానం లేకుండా చేసే యజ్ఞానికి ఫలం లేనట్లు,
చతుర్గుణా భవేద్రాజన్యా నిత్యా దక్షిణా విభో
ఓ ప్రభూ, రాజులకు ఇచ్చే నిత్యదానం నాలుగు రెట్లు ఎక్కువగా ఉండాలి.
ఇత్యేష కథితో రాజన్పురాణశ్రవణే విధిః
ఇలా, ఓ రాజా, పురాణ శ్రవణానికి సంబంధించిన ఈ విధానం చెప్పబడింది.
స్నానం దానం జపో హోమః పితృదేవాభిపూజనమ్ 1.216.
స్నానం, దానం, జపం, హోమం, పితృదేవతలకు పూజ చేయడం—
ఫలదం నృపశార్దూల పురాణశ్రవణం తథా
—ఇవి ఫలదాయకమైనవే, అలాగే పురాణాన్ని వినడమూ ఫలప్రదమే, ఓ రాజశార్దూల.
యథోక్తం తు యథా జీవం యథోక్తం బ్రహ్మవాదినా
ఎలా చెప్పారో అలా ఆచరించాలి, బ్రహ్మజ్ఞాని చెప్పిన ప్రకారం.
యథాశ్రుతం మహాబాహో తథేదం కథితం తవ
ఓ మహాబాహువంతుడా, వినినదాన్ని నీకు ఇలానే వివరించాను.
తథా చ సప్తమీకల్పః సర్వపాపభయాపహః
అలాగే, సప్తమీ వ్రతాన్ని ఆచరించటం అన్ని పాపాలు, భయాలను తొలగిస్తుంది.
భగలోకం సమాసాద్య త్రిషు లోకేషు గీయతే
భగలోకాన్ని పొందినవాడు, మూడు లోకాల్లోనూ ప్రశంసించబడతాడు.
తస్మాదపి మహాబాహో గచ్ఛేల్లోకం దివాకరమ్
కాబట్టి, ఓ మహాబాహువంతుడా, ఆ తరువాత సూర్యలోకాన్ని పొందుతాడు.
ఋతస్య చ తతో గచ్ఛేత్కంజజస్య తతః పరమ్
అక్కడి నుంచి సత్యలోకానికి, ఆపై కమలలోకానికి వెళ్తాడు.
శ్రవణాత్ఫలమాప్నోతి పితామహవచో యథా
వినడం వలన ఫలం లభిస్తుంది, పితామహుడు చెప్పినట్టు.
ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణే బ్రాహ్మే పర్వణి సప్తమీకల్పే సౌరధర్మే ఆదిత్యమాహాత్మ్యవాచకమాహాత్మ్యపురాణ శ్రవణ విధివర్ణనం నామ షోడశాధికద్విశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీభవిష్య మహాపురాణంలో బ్రాహ్మపర్వంలో సప్తమీకల్పంలో సౌరధర్మంలో ఆదిత్యమాహాత్మ్యవాచకమాహాత్మ్యపురాణ శ్రవణ విధివర్ణన అనే రెండువందల అరవై ఆరవ అధ్యాయం ముగిసింది.
బ్రహ్మోవాచ వ్యోమ్నః పరం తిష్ఠతి యస్తు మగ్నః స ముచ్యతే రుద్ర ఇహాపి దిండీ
బ్రహ్మ చెప్పాడు: పరమమైన ఆకాశాన్ని దాటి నిలిచినవాడు, రుద్రా! ఇక్కడ ఈ శిక్ష నుండి కూడా విముక్తి పొందుతాడు.
స్థిత్వా పురా బ్రహ్మశిరః కిలాసౌ ప్రగృహ్య తత్తస్య శిరఃకపాలమ్
పూర్వం బ్రహ్మశిరస్సును పట్టుకుని నిలిచినవాడు, అప్పుడు ఆ శిరస్సు ఆయనకే కపాలంగా మారింది.
నగ్నో యదా దారువనే మునీనాం దృష్ట్వా చ తం భైక్ష్యచరం సురేశమ్ విహాయ దిండిః స తు తాన్సురర్షీంస్తతో రవేర్లోకమథాజగామ
వనంలో మునులు ఆయనను నగ్నంగా చూశారు. దేవతల అధిపతి అయిన ఆయన భిక్షాటన చేస్తూ, ఆ శిక్షను వదిలిపెట్టి, ఆ దేవమునులను విడిచి సూర్యలోకానికి వెళ్లిపోయాడు.
ఆగచ్ఛమానం ప్రమథాస్తమూచుర్దేవేశ నిత్యం భ్రమసే కిమర్థమ్
అతను వస్తుండగా ప్రమథులు ఇలా అడిగారు: 'దేవేశా! నిత్యం ఎందుకు తిరుగుతావు?'
తే భూయ ఊచుః ప్రమథాస్తమేవమత్రైవ తిష్ఠస్వ రవేః పురస్తాత్
ప్రమథులు మళ్లీ ఇలా అన్నారు: 'ఈ స్థలంలోనే, సూర్యుని ముందుగా నిలుచు.'
ఇత్యేవముక్తః ప్రమథైస్తు రుద్రస్తత్రైవ తస్థౌ రవితోషణాయ
ప్రమథులు ఇలా చెప్పిన తరువాత, రుద్రుడు అక్కడే నిలిచి, సూర్యుని సంతోషపెట్టేందుకు ఉన్నాడు.
ఉక్తః స తుష్టేన తతః సవిత్రా ప్రీతోస్మి దేవాగమనాత్తవాహమ్
తర్వాత సంతోషించిన సవిత్రుడు ఇలా అన్నాడు: 'నీ రాకతో నేను సంతృప్తి చెందాను, దేవా!'
అష్టాదశైతే ప్రమథాస్తు భానోశ్చతుర్దశాన్యే తు రవే రథస్థాః
ఈ పదెనిమిది ప్రమథులు భాను వశంలో ఉన్నారు. మరో పద్నాలుగు మంది సూర్యుని రథంలో ఉన్నారు.
యక్షౌ చ సిద్ధౌ చ నిశాచరౌ చాదిత్యాత్మజావప్సరసాం ప్రధానౌ 1.124.
యక్షులు, సిద్ధులు, రాత్రిపూట సంచరించే వారు, ఆదిత్యుని ఇద్దరు కుమారులు, అప్సరసలలో ముఖ్యులు కూడా ఉన్నారు.
ఇత్యాదిదేవప్రవరాస్తు సర్వే ధాత్వర్థశబ్దైశ్చ భవంతి సిద్ధాః
ఇలా, ఈ ప్రాచీన దేవతలందరూ ధాతువుల అర్థాన్ని తెలిపే పదాలతో సిద్ధులవుతారు.
యతశ్చ కౌతుకం బ్రహ్మన్నస్మాకమిహ జాయతే
ఈ కారణంగా, బ్రహ్మన్! మాకు ఇక్కడ ఆసక్తి కలుగుతోంది.
బ్రహ్మోవాచ భూయస్తవ ప్రవక్ష్యామి దండనాయకపింగలౌ
బ్రహ్మ చెప్పాడు: మళ్లీ నీకు దండనాయకుడు, పింగళుడి గురించి చెబుతాను.
మయా సహ సమాగమ్య పురా దేవైర్విచారితమ్
పూర్వం నేను దేవతలతో కలసి, వారితో కలిసి ఆలోచించాను.
తే తు లబ్ధవరా భూత్వా అమాత్యాద్యా హ్యభీక్ష్ణశః
వారు వరాలు పొంది, మంత్రులు మొదలైనవారిగా పునఃపునః మారిపోయారు.