వ్రీడితా తు కథాం కృత్వా భూపతిం ప్రాహ కామినీ
సిగ్గుతో, ఆ కామంతో ఉన్న మహిళ తన కథ చెప్పి రాజును ఇలా అడిగింది.
చిరందేవం తు సంప్రాప్య కామాంధా త్వాం సమాగతా శాపితా దేవదేవేన నరభోగకరీ హ్యహమ్
చాలా కాలం దేవుని చేరుకుని, కోరికతో మత్తులో నిన్ను కలిసాను; దేవదేవుడి శాపంతో నేను మానవులతో సుఖపడే వాడిగా మారాను.
ఇతి శ్రుత్వా స భూపాలో ధర్మాత్మా శీలవిగ్రహః
అది విని, ధర్మాత్ముడైన, సద్గుణాల రూపమైన రాజు స్పందించాడు.
చిరందేవస్తు రాజన్యో మత్పుత్ర ఇవ వర్తతే
చిరందేవుడు ఆ క్షత్రియుడు, నా కుమారుడిలా ప్రవర్తిస్తున్నాడు.
లజ్జితా సా తదా దేవీ స్నుషేవః చ వవర్త వై
ఆ సమయంలో, ఆ దేవి సిగ్గుతో, కోడలిలా ప్రవర్తించింది.
ఇత్యుక్త్వా భూపతిం ప్రాహ వైతాలో రుద్రకింకరః
ఇలా చెప్పి, రుద్రుని సేవకుడైన వేతాళుడు రాజును ఇలా అడిగాడు.
సత్యం ధర్మశ్చ వేతాల శృణు తత్కారణం శుభమ్
వేతాళా! ఇది సత్యం, ధర్మం కూడా. ఆ శుభకారణాన్ని విను.
నృపాణాం పరమో ధర్మః సర్వోపకరణం స్మృతః
రాజులకు ఉన్న అత్యున్నత ధర్మం అందరికీ ఉపకారం చేయడమే అని గుర్తించబడింది.
భృత్యేన చ కృతం కర్మ తచ్ఛృణుష్వ వదామ్యహమ్ సేవా వృత్తిః కృతా సర్వా యథాన్యైర్న నరైః కృతా
సేవకుడు చేసిన పనిని నేను చెబుతాను, విను. ఇతరులు చేసినట్లే, అన్ని సేవలు, జీవనోపాధి కూడా జరిగింది, కానీ మనుషులచేత కాదు.
పశ్చాద్భూపతినా జ్ఞాతః సంకటే బృహదాగతే 3.2.8.
తర్వాత, పెద్ద కష్టసమయంలో ఆ రాజు ఆ విషయం తెలుసుకున్నాడు.
మహాప్రవీణశ్చ మతస్తమాహ స చ భూపతిమ్
అత్యంత పాండిత్యమున్న వాడు ఆ రాజును ఇలా ఉద్దేశించి చెప్పాడు.
రాజన్కామపురే రమ్యే వీరసింహో మహీపతిః
రాజా! కామపురం అనే అందమైన నగరంలో వీరసింహుడు అనే గొప్ప రాజు ఉండేవాడు.
హిరణ్యదత్తస్తత్రైవ వైశ్యో ధనమదాన్వితః
అక్కడ హిరణ్యదత్తుడు అనే వాణికుడు, తన ధనంతో గర్వంగా జీవించేవాడు.
అవసత్సుఖతో నిత్యం వసంతే కుసుమప్రియా
అతడు ఎప్పుడూ సుఖంగా ఉండేవాడు, వసంతకాలంలో పువ్వులతో ఆనందించేవాడు.
గచ్ఛన్తీం తాం సమాలోక్య ధర్మదత్తాత్మజో బలీ
ఆమె వెళ్తున్నప్పుడు, ధర్మదత్తుని బలవంతుడైన కుమారుడు ఆమెను చూశాడు.
సా తు తం నిర్జనే స్థానే ప్రోవాచ వినయాన్వితా
ఆమె వినయంతో, ఒంటరిగా ఉన్న చోట అతనితో మాట్లాడింది.
వివాహే సతి పూర్వం త్వాం భజామి దశమేఽహని
పెళ్లి జరిగితే, పదవ రోజు నేను నీ దగ్గరకు వస్తాను.
తథేతి మత్వా తాం త్యక్త్వా నిజగేహం సమాగతః
అతడు 'అలా కావచ్చు' అని అనుకొని, ఆమెను వదిలి తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.
మదపాలాయ వైశ్యాయ మణిగ్రీవసుతాయ చ
మదపాల అనే వాణికుడికి, మణిగ్రీవ కుమార్తెకు కూడా ఇదే జరిగింది.
నవమేఽహని తత్స్వామీ గృహీత్వా కామినీం బలాత్ 3.2.9.
తొమ్మిదవ రోజు, ఆమె యజమాని బలవంతంగా ఆ స్త్రీని తీసుకున్నాడు.
అరుదత్సా తు తత్పత్నీ మిత్రవాక్యేన కర్షితా
ఆమె స్నేహితురాలి మాటలతో బాధపడి, ఆ భార్య ఏడ్చింది.
కిం రోదిషి మదాపూర్ణే సత్యం కథయ శోభనే
ఏమిటి, గర్వంతో నిండినవాడివి, ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు? అందమైనవాడివి, నిజం చెప్పు.
యది నాయామి పార్శ్వే త్వాం సోమదత్త ధనోత్తమ
సోమదత్తా, ధనవంతుల్లో నీవు గొప్పవాడివి, నేను నీ దగ్గరకు రాకపోతే,
ఇతి వాక్యేన బద్ధాహం యాస్యామ్యద్య తదంతికే
ఈ మాటల వల్ల నేను బంధించబడ్డాను; ఈ రోజు అతని దగ్గరకు వెళ్తాను.
సుష్వాప సా తు తత్పార్శ్వే హ్యగమత్కామవిహ్వలా
ఆమె అతని పక్కన బాగా నిద్రపోయింది, కోరికతో మునిగిపోయింది.
వచశ్చోవాచ లోభాత్మా కుత్ర యాసి చ సున్దరి
లోభంతో ఉన్నవాడు ఇలా అడిగాడు: 'అందమైనవాడివి, ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు?'
కామాలసా తు తం చౌరమువాచ మదవిహ్వలా
కామంతో అలసిపోయిన ఆమె, మదంతో మనసు కలవరపడి ఆ దొంగతో మాట్లాడింది.
చౌరస్తామాహ భోః సుభ్రూర్భూషణ దేహి మేఽబలే
ఆ దొంగ ఆమెతో ఇలా అన్నాడు: 'సుందరమైన కనుబొమ్మలవాడివి, నాతోటి నీ ఆభరణం ఇవ్వు, మృదువైనవాడివి.'
ఆలింగ్యోపపతిం మిత్రం తుభ్యం దాస్యామి భూషణమ్
నీ ప్రియుడిని, నీ స్నేహితుడిని ఆలింగనం చేస్తే, నేను నీకు ఆభరణం ఇస్తాను.
దృష్ట్వా తామబ్రవీద్వైశ్యః కథం యాతా స్మరాలసే 3.2.9.
ఆమెను చూసి, వాణికుడు అడిగాడు: 'కామంతో అలసిపోయి, నీవు ఎలా వచ్చావు?'