ప్రాప్తే పూర్వవివాహే తు విధిర్వైవాహికః శివః
ముందుగా పెళ్లి జరిగితే, ఆ వివాహ విధి పూర్తయినట్టే.
దోషవత్యాః ప్రదానే తు దాతుః షణ్ణవతిర్దమః
దోషాలు ఉన్న మహిళను ఇచ్చినవారికి తొంభై ఆరు నాణేలు జరిమానా విధించబడుతుంది.
మోక్షోపవర్తనం ద్వేషః స్త్రీధనస్య నివర్తనమ్
విడిపోవడం, శత్రుత్వం, మరియు మహిళకు చెందిన ఆస్తి తిరిగి ఇవ్వడం జరుగుతుంది.
పరస్పరస్య సంబంధాన్మోక్షః స్త్రీపుంసయోః స్మృతః
పురుషుడు, మహిళ ఇద్దరి సంబంధం నుంచి విడిపోవడాన్ని విడాకులు అంటారు.
బాధతే చేత్పతిర్భార్యాం స తు ద్వేష ఇతి స్మృతః
భర్త భార్యను బాధిస్తే, దానిని శత్రుత్వంగా పరిగణిస్తారు.
భోక్తృస్తు స్వయమేవేదం ప్రతిజ్ఞాహననం భవేత్
భర్త తానే స్వయంగా ఆమెను అనుభవిస్తే, అది ఒప్పందాన్ని ఉల్లంఘించినట్టు అవుతుంది.
ఆపత్తిసమయే జాతే స్త్రీధనం భోక్తుమర్హతి
కష్టసమయంలో, భర్తకు ఆమె ఆస్తిని ఉపయోగించడానికి అనుమతి ఉంటుంది.
జాయన్తే యది నో పుత్రాస్తస్యాం యత్నే మహత్యపి 1.182.
ఎంత ప్రయత్నించినా ఆమెకు కుమారులు పుట్టకపోతే—
పుత్రలాభాత్పరం లోకే నాస్తి హి ప్రసవార్థినః సమస్తాస్తోషయిత్వార్థైః సూర్యోఢాం పరమాం వరేత్
ఈ లోకంలో సంతానం కోరేవారికి కుమారుని జననం కన్నా గొప్పది ఏదీ లేదు. అందరినీ బహుమతులతో సంతుష్టిపర్చిన తరువాత, ఉదయాన్నే ఉత్తమ వధువును ఎంపిక చేసుకోవాలి.
ఏకా శూద్రస్య వైశ్యస్య ద్వే తిస్రః క్షత్రియస్య తు
శూద్రునికి ఒక భార్య, వైశ్యునికి రెండు, క్షత్రియునికి మూడు భార్యలు ఉండవచ్చు.
అతీర్థగమనాత్పుంసస్తీర్థే సంగాహనాత్స్త్రియాః
పురుషుడు తీర్థం కాకుండా వేరే చోటికి వెళ్లడం నిషిద్ధం. స్త్రీలు తీర్థంలో గుంపుగా చేరడం అనుమతించబడదు.
యౌగపద్యే తు తీర్థానాం వివాహక్రమశో వ్రజేత్
ఒకేసారి అనేక తీర్థాలు వచ్చినప్పుడు, వివాహ క్రమానుసారం వాటికి వెళ్ళాలి.
బ్రాహ్మాదిభిర్వివాహైస్తు సంస్కృతౌ తౌ ఖగాధిప
బ్రాహ్మ మొదలైన వివాహాలతో ఇద్దరూ పవిత్రులవుతారు, ఓ పక్షిరాజా.
బ్రాహ్మో దైవస్తథార్షశ్చ ప్రాజాపత్యః ఖగా ధిప
బ్రాహ్మ, దైవ, ఆర్ష, ప్రాజాపత్య వివాహాలు, ఓ పక్షిరాజా,
ప్రశస్తాః క్షత్రియాదీనాం విప్రాదీనాం తు మానతః
క్షత్రియులకు మొదలైనవారికి ఇవి ప్రశంసించబడతాయి; బ్రాహ్మణులకు మొదలైనవారు ఇవి గౌరవిస్తారు.
క్షత్రియస్యాపి దేయా తు ప్రతిగ్రహవివర్జితా పావనం పురుషాణాం తు వివాహం పరిచక్షతే
క్షత్రియునికైనా, ప్రతిఫలం తీసుకోకుండా వధువును ఇవ్వాలి. వివాహం పురుషులకు పవిత్రతను ఇస్తుందని చెబుతారు.
ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణే సప్తమీకల్పే బ్రాహ్మే పర్వణి సూర్యారుణసంవాదే వివాహవిధివర్ణనం నామ ద్వ్యశీత్యుత్తరశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీ భవిష్య మహాపురాణంలో, సప్తమీకల్పంలో, బ్రాహ్మ పర్వంలో, సూర్యుడు, అరుణునితో చేసిన సంభాషణలో, వివాహ విధి వివరించే నూట ఎనభై రెండవ అధ్యాయం పూర్తయింది.
శ్రాద్ధవిధికథావర్ణనమ్ భాస్కర ఉవాచ భూతపిత్రమరబ్రహ్మమనుష్యాణాం యథావిధి
శ్రాద్ధ విధి వివరము. భాస్కరుడు ఇలా అన్నాడు: భూతాలు, పితృదేవతలు, దేవతలు, మనుష్యులకు యథావిధిగా —
సదా సదాన కృత్యానాం ఫలార్థమపరే స్థితాః
ఇతరులు ఎప్పుడూ తమ కార్యాల ఫలితాల కోసమే శ్రమిస్తారు.
అతిథేః పరితోషాయ పరిచర్యా విధీయతే
అతిథిని సంతుష్టిపర్చేందుకు సేవ చేయాలని నియమించబడింది.
తిస్రోష్టకాస్తు కర్తవ్యా మధ్యావర్తీ చతుర్థికా
మూడు అష్టకాలు చేయాలి, నాల్గవది మధ్యలో చేయాలి.
ప్రతిపది క్రియతే యత్తు చతుష్పార్వణముచ్యతే
ప్రతిపద రోజున చేసే దాన్ని చతుర్పర్వం అంటారు.
నిత్యం నైమిత్తికం కామ్యం వృద్ధిశ్రాద్ధం సపిండనమ్ కర్మాంగం నవమం ప్రోక్తం వైదికం దశమం స్మృతమ్
నిత్యం, నైమిత్తికం, కామ్యం, వృద్ధి శ్రాద్ధం, సపిండనం, తొమ్మిదవది కర్మాంగం, పదవది వైదికం అని చెప్పబడింది.
అనూరురువాచ యదేతద్భవతా ప్రోక్తం శ్రాద్ధం ద్వాదశధా విభో
అనూరురు ఇలా అన్నాడు: ప్రభూ! మీరు చెప్పిన ఈ ద్వాదశ విధాల శ్రాద్ధం —
నిత్యం కిముచ్యతే శ్రాద్ధం కిం వా నైమిత్తికం భవేత్
దేనిని నిత్య శ్రాద్ధం అంటారు? దేనిని నైమిత్తికం అంటారు?
వైశ్వదేవవిహీనం తు అశక్తావుదకేన తు
వైశ్వదేవం చేయలేనప్పుడు, నీటితో ఆచరించాలి.
ఏకోద్దిష్టం తు యచ్ఛ్రాద్ధం తన్నైమిత్తికముచ్యతే 1.183.
ఒకరికి మాత్రమే చేసే శ్రాద్ధాన్ని నైమిత్తికం అంటారు.
కామయుక్తం హి తత్కామ్యమభిప్రేతార్థసిద్ధయే
ఏదైనా కోరికతో చేసే శ్రాద్ధాన్ని కామ్య శ్రాద్ధం అంటారు, కోరుకున్న ఫలితాన్ని పొందడానికి చేస్తారు.
వృద్ధౌ యత్క్రియతే శ్రాద్ధం వృద్ధిశ్రాద్ధం తదుచ్యతే
పెరుగుదల సందర్భంలో చేసే శ్రాద్ధాన్ని వృద్ధి శ్రాద్ధం అంటారు.
గంధోదకతిలైర్యుక్తం కుర్యాత్పాత్రచతుష్టయమ్
సువాసన గల నీరు, నువ్వులు నింపిన నాలుగు పాత్రలు సిద్ధం చేయాలి.