ఏతాని వ్యాకరణాని పురాణాని నిబోధ మే । బ్రాహ్మం పాద్మం వైష్ణవం చ శైవం భాగవతం తథా
నేను మీ ముందుకు తెచ్చిన ఈ వ్యాకరణశాస్త్రాలు మరియు పురాణాలు వినండి: బ్రాహ్మ, పాద్మ, వైష్ణవ, శైవ మరియు భాగవత పురాణాలు.
తథాన్యన్నారదీయం చ మార్కణ్డేయం చ సప్తమమ్ । ఆగ్నేయమష్టమం వీర భవిష్యం నవమం స్మృతమ్
ఇంకా మరి ఇతరాలను కూడా వినండి: ఆరాదీయ, మmarkerṇḍేయుడు ఏడవయిట్టవోత్సాహంగా చెప్పబడినట్టుగా; ఆగ్నేయా ఎనిమిదవటుగా; వీరా తొమ్మిదవటుగా అని అంటారు.
దశమం బ్రహ్మవైవర్త్తం లైఙ్గమేకాదశం స్మృతమ్ । వారాహం ద్వాదశం ప్రోక్తం స్కాన్దం చైవ త్రయోదశమ్
పదవది బ్రహ్మవైవర్త; పదకొండవది లైంగ; పన్నెండవది వారాహ; పదమూడవది సృగంగా అంటే స్కంధుని పురాణం.
చతుర్దశం వామనం చ కౌర్మం పఞ్చదశం స్మృతమ్ । మాత్స్యం చ గారుడం చైవ బ్రహ్మాణ్డం చ తతః పరమ్
పద్నాల్గవం వామన; పదియంపదవం కౌర్మ; ఆ తర్వాత మాత్ర్ష్య మరియు గరుడPURANAలు, వాటికీపైన బ్రహ్మాండPURANA ఉంటుంది.
ఏతాని కురుశార్దూల ధర్మశాస్త్రాణి పణ్డితైః । సాధారణాని ప్రోక్తాని వర్ణానాం శ్రేయసే సదా
ఈవే, కురు పులి వంటి శ్రీమన్, పండితులచే తెలిపే ధర్మ శాస్త్రాలు; ఇవి సామాన్యంగా, వ్యవహారకుల సంక్షేమార్థం ఎప్పుడూ లాభదాయకంగా అని ప్రకటించబడ్డవి.
చతుర్ణామిహ రాజేన్ద్ర శ్రోతుమర్హాణి సువ్రత । కిమిచ్ఛసి మహాబాహో శ్రోతుమేషాం నృపోత్తమ
ఓ రాజలలో ప్రథముడు, రాజు ఈ నాల్గింటిని వినూతె యావన్య; ఓ శక్తివంతుడా, నీవు వినదలచున్నవా? వాటిని వింటారా?
శతానీక ఉవాచ భారతం తు శ్రుతం విప్ర తాతస్యాఙ్కగతేన తు । రామస్య చరితం చాపి శ్రుతం బ్రహ్మన్సమన్తతః
శతనీకుడు చెప్పాడు: "ఓ బ్రాహ్మణా, నేను వినిపోయాను, మరియుInternal భరతుని కథను కూడా హృదయవాసినైన వాడు మాట్లాడు; నేను విష్ణుని సేవకులైన పండితుల నుంచి రాముని విధులను కూడా విన్నాను."
పురాణాని చ విప్రేన్ద్ర భవిష్యం న తు సువ్రత । పురాణం వద విప్రేన్ద్ర! భవిష్యం కౌతుకం హి మే
బ్రాహ్మణాధిపతి ప్రతిస్పందించాడు: "సువ్రతా, నేను భవిష్య పురాణాలను చెప్పను. చెప్పు బ్రాహ్మణాధిపతి, భవిష్య పురాణమును; నేను తెలుసుకోవడానికి ఆసక్తిని కలిగి ఉన్నాను."
సుమన్తురువాచ సాధు సాధు మహాబాహో సాధు పృష్టోఽస్మి మానద । శృణు మే వదతో రాజన్ పురాణం నవమం మహత్
సుమంతు చెప్పాడు: "సరే చెప్పావు, సరే చెప్పావు! ఓ శక్తివంతుడా, నువ్వు అడిగినందుకు ఆనందంగా ఉన్నాను. ఇప్పుడు విను, ఓ రాజా, నేను చెప్పనున్న మహత్తరమైన తొమ్మిదవ పురాణమును."
యచ్ఛ్రుత్వా సర్వపాపేభ్యో ముచ్యతే మానవో నృప । అశ్వమేధఫలం ప్రాప్య గచ్ఛేద్ భానౌ న సంశయః
రాజు దీన్ని వింటే ఏదైనా పాపములన్నీ విడిపోతాయి; అశ్వమెధఫలమును పొందినవనై సూర్యదేవుడి దివ్యలోకానికి నిశ్చయంగా పోతాడు.
ఇదం తు బ్రహ్మణా ప్రోక్తం ధర్మశాస్త్రమనుత్తమమ్ । విదుషా బ్రాహ్మణేనేదమధ్యేతవ్యం ప్రయత్నతః
ఈ అత్యుపరి ధర్మసూక్ష్మం బ్రహ్మద్వారా ప్రకటించబడింది; పండితులకనుగుణంగా ఒక బ్రాహ్మణుడు దీన్ని శ్రద్ధతో, కృషితో అధ్యయనం చేయవలెను అని అంటారు.
శిష్యేభ్యశ్చైవ వక్తవ్యం చాతుర్వర్ణ్యేభ్య ఏవ హి । అధ్యేతవ్యం న చాన్యేన బ్రాహ్మణం క్షత్రియం వినా । శ్రోతవ్యమేవ శూద్రేణ నాధ్యేతవ్యం కదాచన
ఇది శిష్యులకు మరియు నాలుగు వర్ణాలకు బోధించాలని చెప్పబడింది — నిజానికి వర్ణాలకు మాత్రమే; బ్రాహ్మణం లేదా క్షత్రియుడు లేకుండా ఎవరికైనా ఇది నేర్పరాదు, శూద్రుడు ఈ శాస్త్రాన్ని ఎప్పుడూ నేర్చుకోకూడదు.
దేవార్చాం పురతః కృత్వా బ్రాహ్మణైశ్చ నృపోత్తమ । శ్రోతవ్యమేవ శూద్రైశ్చ తథాన్యైశ్చ ద్విజాతిభిః
ముందుగా దేవతలకు పూజ Weber చేసి తర్వాత, శ్రేష్ఠుడైన రాజుడు బ్రాహ్మణుల్ని గౌరవించవలెను; శూద్రులు మరియు ఇతరులు కేవలం శ్రోతులుగా ఉండటానికి మాత్రమే సముచితులు, అలాగే ద్విజులు కూడా.
శ్రౌతం స్మార్తం హి వై ధర్మం ప్రోక్తమస్మిన్నృపోత్తమ । తస్మాచ్ఛూద్రైర్వినా విప్రాన్న శ్రోతవ్యం కథఞ్చన
ఓ శ్రేష్ఠ రాజా, ఇక్కడ శ్రుతి మరియు స్మృతి న్యాయంగా ప్రకటించబడ్డాయి; అందుకే శూద్రుల్లేకుండానే బ్రాహ్మణులు సరైన విధంగా బోధింపబడలేవు.
ఇదం శాస్త్రమధీయానో బ్రాహ్మణః సంశితవ్రతః । మనోవాగ్దేహజైర్నిత్యం కర్మదోషైర్న లిమ్పతే
ఈ శాస్త్రాన్ని అధ్యయనం చేసి, వ్రతాలలో నిలబడే ఒక బ్రాహ్మణుడు, చిత్తం, వాణి, శరీరాన్ని నిరంతరంగా నియంత్రించుకుంటూ పాపకర్మలను నివారించినవాడు, కర్మల వల్ల కలుషితం అవడు కాదు.
శృణ్వన్తి చాపి యే రాజన్ భక్త్యా వై బ్రాహ్మణాదయః । ముచ్యన్తే పాతకైః సర్వైర్గచ్ఛన్తి చ దివం ప్రభో
రాజా, బ్రాహ్మణుల నుంచి భక్తితో శ్రవణం చేసే వారు అన్ని పాపాల నుంచి విముక్తులు కావు; వారు స్వర్గానికి చేరతారు, మహారాజా।
శ్రావయేచ్చాపి యో విప్రః సర్వాన్వర్ణాన్నృపోత్తమ । స గురుః ప్రోచ్యతే తాత వర్ణానామిహ సర్వశః
ఓ రాజులలో ఉత్తమా, అన్ని వర్ణాలను బోధించే బ్రాహ్మణుడే గురువు అని పిలవబడడు; అతని గురువత్వాన్ని ఏ వర్ణమై ఉంటెను తప్పకుండా ప్రకటించాలి।
స పూజ్యః సర్వకాలేషు సర్వైర్వర్ణైర్నరాధిప । పృథివీం చ తథైవేమాం కృత్స్నామేకోఽపి సోఽర్హతి
సర్వేషు కాలేషు ఆయనే వర్ణాలచే గౌరవింపబడవలెను, తాడు ఒకే వ్యక్తిగా సర్వ భూమినే యాజకునిగా సాక్షాత్కరించుకొనలేనిది యోగ్యతగలవాడు।
ఇదం స్వస్త్యయనం శ్రేష్ఠమిదం బుద్ధివివర్ధనమ్ । ఇదం యశస్యం సతతమిదం నిఃశ్రేయసం పరమ్
ఇది శుభయనీయం అయిన పాఠశాస్త్రం, ఉత్తమం; ఇది బుద్ధిని పెంచును; సవ్యంగా ఖ్యాతి మరియు పరమకృపా దీని నుండే ప్రసూతి।
అస్మిన్ధర్మోఽఖిలేనోక్తో గుణదోషౌ చ కర్మణామ్ । చతుర్ణామపి వర్ణానామాచారశ్చాపి శాశ్వతః
ఈ ధర్మే కార్య సంబంధ అనుచితం లక్షణములు అగతులూ, నాలుగు వర్ణాల ఆచరణా విధానమునూ వెల్లడిస్తుంది — ఇవన్నీ శాశ్వతమనే స్థితి కలదు।
ఆచారః ప్రథమో ధర్మః శ్రుత్యుక్తశ్చ నరోత్తమ । తస్మాదస్మిన్సమాయుక్తో నిత్యం స్యాదాత్మవాన్ద్విజః
ఆచారమే ప్రథమ ధర్మము; ఉత్తముడు శ్రుతి ప్రకారమే వక్త చేయును; ఆ విధానంలో స్థిరమైన ద్విజుడు తాను స్వానుకూలుడేనని ఎప్పుడూ భావించెయ్యాలి।
ఆచారాద్విచ్యుతో విప్రో న వేదఫలమశ్నుతే । ఆచారేణ చ సంయుక్తః సమ్పూర్ణఫలభాక్స్మృతః
శ్రేయ conduct నిండా విరమించిన బ్రాహ్మణుడు వేదఫలములు పొందనీ; కానీ ఆచారంలో చేర్చుకున్నవన్ సంపూర్ణ ఫలాని భాగములుగా పొందునట్లే గణ్యుడవును।
ఏవమాచారతో దృష్ట్వా ధర్మస్య మునయో గతిమ్ । సర్వస్య తపసో మూలమాచారం జగృహుః పరమ్
ఆచార నియమములతో ఆచరించే మహర్షుల చలనం చూడగానే, austerity యొక్క మూలం ఆచారమే అని గ్రహింపబడినది; వారు ఆ ప్రథమ ఆచారణను స ఏకముగా గ్రహించెరులు।
అన్యే చ మానవా రాజన్నాచారం సంశ్రితా సదా । ఏవమస్మిన్పురాణే తు ఆచారస్య తు కీర్తనమ్
రాజా, మిగిలిన మనుష్యులు ఎల్లవేళలా ఆచార మీదనే ఆధారపడరుట వల్ల ఈ పురాణంలో వినియోగానికి మరియు ఆచారప్రశంసకు నిస్సందేహమైన స్థానం ఉంది।
వృత్తాన్తాని చ రాజేన్ద్ర తథా చోక్తాని పణ్డితైః । త్రిలోక్యాస్తు సముత్పత్తిః సంస్కారవిధిరుత్తమః । శ్రవణం చేతిహాసస్య విధానం కథ్యతే నృప
రాజునికి పండితులచే చెప్పబడ్డ కథలు మరియు అంశాలు వివరింపబడును; త్రిలోకాల మూలం, సంస్కారముల పరమోత్తమ విధానము, శ్రవణ విశేషమునూ చరిత్రానుసరణచెల్లు విధానమునూ అందుచేయబడ్డది, రాజా।
తథాస్మిన్కథ్యతే రాజన్మాహాత్మ్యం వాచకస్య తు । వ్రతచర్యాశ్రమాచారాః స్నాతకస్య పరో విధిః
అలాగే చెప్పబడింది, మహారాజా, వక్త యొక్క మహిమాన్వితత: వ్రతాల అనురక్తి, ఆశ్రామ ధర్మాల కర్తవ్యం,(snātaka) נקాదుడి సచ్చరిత్ర ఆచరణ అనే విషయాలు వివరిస్తున్నాయి।
దారాదిగమనం చైవ వివాహానాం చ లక్షణమ్ । పుంసాం చ లక్షణం రాజన్యోషితాం చాత్ర కథ్యతే
గృహస్తుల సంబంధ విషయాలు—భార్యల వచ్చుటకెళ్ళుట, వివాహ సంకేతములు, రాజుగా స్వీకరించబడిన వారిలో పురుషుల లక్షణములు తదితరములు ఇక్కడ ప్రకటించబడ్డాయి।
మహాయజ్ఞవిధానం చ శాస్త్రకల్పం చ శాశ్వతమ్ । పృథివ్యా లక్షణం తాత దేవార్చాయాః సులక్షణమ్
మహా యాగ సంస్కార విధి మరియు శాస్త్రాల శాశ్వత యోజన వివరింపబడ్డాయి; బిడ్డా, భూమి లక్షణములు మరియు దేవతల సుగమమైన పూజాప్రవ్రుత్తుల సూచనలు నిరూపించబడ్డాయి।
వృత్తీనాం లక్షణం చైవ స్నాతకస్య వ్రతాని చ । భక్ష్యాభక్ష్యం చ శౌచం చ ద్రవ్యాణాం శుద్ధిరేవ చ
వృత్తి లక్షణములు, స్నాతకుని వ్రతములు, తినవచ్చిన వాటి మరియు నివారించవలసిన వాటి గైడ్లు, శుద్ధి నియమములు, ఆస్తి యొక్క సముచిత స్థితి అన్నివి వివరింపబడ్డాయి।
స్త్రీధర్మయోగస్తాపస్యం మోక్షః సంన్యాస ఏవ చ । రాజ్ఞశ్చ ధర్మో హ్యఖిలః కార్యాణాం చ వినిర్ణయః
స్త్రీ ధర్మం ఏదంటే సంయోగము మరియు పావిత్ర్యం; విమోక్షం ఆస్తిత్వవేదనలో మీస్తత్యా త్యాగంలోనే లభిస్తుంది; రాజుని కోసం యథార్థ ధర్మం అన్ని కార్యాల సందేహరాహిత్య నిర్ణయమే।