దమనశ్చేశ్వరశ్చైవ కపాలీ చ విశాంపతే
దమనం, ఈశ్వరుడు, కపాలి—ఇలా వారు, ఓ మహారాజా.
అశ్వినౌ వసవశ్చాష్టౌ గరుడశ్చ మహాబలః
అశ్వినీదేవతలు ఇద్దరూ, ఎనిమిది వసువులు, మహాబలుడు గరుత్మంతుడు.
నాగరాజో మహారాజ వాసుకిః ప్రాంజలిః స్థితః
పాముల రాజైన వాసుకి, చేతులు జోడించి అక్కడ నిలబడ్డాడు, ఓ మహారాజా.
తార్క్ష్యశ్చారిష్టనేమిశ్చ గరుడశ్చ మహాబలః 1.159.
తార్క్ష్యుడు, అరిష్టనేమి, మహాబలుడు గరుత్మంతుడు.
పితామహశ్చ భగవాన్స్వయమాగమ్య లోకకృత్
లోకాల సృష్టికర్త అయిన పితామహుడు స్వయంగా వచ్చాడు.
యస్మాత్ప్రేక్షయతే సర్వం ప్రభవిష్ణుః సనాతనః
ఎందుకంటే, శాశ్వతుడైన పరమేశ్వరుడు అన్నింటినీ దర్శిస్తాడు.
దేవదానవయక్షాణాం గంధర్వోరగరక్షసామ్
దేవతలు, దానవులు, యక్షులు, గంధర్వులు, నాగులు, రాక్షసులు—వారందరిలోనూ.
ఏవముక్త్వా తు భగవాన్సార్ధం దేవర్షిభిః ప్రభుః
అలా చెప్పిన తరువాత, భగవంతుడు దేవర్షులతో కలిసి, ప్రభువు—
యా గతిర్యజ్ఞశీలానాం యా గతిః పుణ్యకర్మణామ్
యజ్ఞంలో నిమగ్నులైనవారు, పుణ్యమైన కార్యాలు చేసినవారు పొందే గమ్యం —
యస్యాష్టగుణమైశ్వర్యం సమభూద్దేవసత్తమమ్.
ఎనిమిది విధాల ఐశ్వర్యంతో కూడినది, అది పరమదైవంలో ఉద్భవించింది —
వాలఖిల్యాదయో యే చ సర్వాశ్రమనివాసినః
వాలఖిల్యులు మరియు ఇతరులు, అన్ని ఆశ్రమాలలో నివసించే వారు —
యో యజ్ఞ ఇతి విప్రేంద్రైరర్చ్యతే సుఖమీప్సుభిః
యజ్ఞమే అని పిలవబడే వాడు, బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా, సుఖాన్ని కోరేవారు ఆ యజ్ఞాన్ని ఆరాధిస్తారు —
యం వేదవిదో గాయంతి వేత్తారం యజ్ఞదాయి నమ్ 1.159.
వేదాలను తెలిసినవారు పాడే వాడు, యజ్ఞాన్ని ఇచ్చే వాడు, అన్నింటిని తెలిసిన వాడిని నేను నమస్కరిస్తాను —
ముదం లేభే సహాదిత్యా సుఖం చ పరమం విభో
ఆయన ఆదిత్యులతో కలిసి ఆనందాన్ని, పరమమైన సుఖాన్ని పొందాడు, ఓ మహాబలుడా —
మధుపింగలో మహాబాహుః కంబుగ్రీవో హసన్నివ
మధుపింగళుడు, మహాబాహువు, శంఖంలాంటి మెడతో, నవ్వుతున్నట్టు కనిపించాడు —
స ఉవాచ మహాతేజాః కశ్యపం చర్షిసత్త మమ్
ఆ మహాతేజస్వి, కశ్యపుడైన ఋషులలో శ్రేష్ఠుడికి ఇలా చెప్పాడు —
దత్త్వా వరం పురా విప్ర విరంచస్య మహాత్మనః
పూర్వంలో మహాత్ముడైన విరంచికి వరమిచ్చిన తరువాత, ఓ బ్రాహ్మణా —
ఏవమారాధ్య దేవేశం బ్రహ్మా సృష్టిమవాప్తవాన్
ఇలా దేవతల అధిపతిని ఆరాధించి, బ్రహ్మా సృష్టిని పొందాడు —
ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణే బ్రాహ్మే పర్వణి సప్తమీకల్పే ఉభయసప్తమీమహాత్మ్యే సూర్యావతారవర్ణనం నామైకోనషష్ట్యుత్తరశతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీభవిష్య మహాపురాణంలో బ్రాహ్మపర్వంలో, ఏడవ కల్పంలో, ఉభయ సప్తమి మహిమను వివరించే 'సూర్యావతార వర్ణనం' అనే నూరయ్యింధవ అధ్యాయము ముగిసింది.
సూర్యావతారవర్ణనమ్ బ్రహ్మాదయోఽపి యం నిత్యం పూజయంతి విధానతః
బ్రహ్మా మొదలైన వారు కూడా ఆయన్ని ఎల్లప్పుడూ నియమానుసారం పూజిస్తారు —
బ్రహ్మా విష్ణుః సురా బ్రహ్మంస్తమారాధ్య దివాకరమ్
బ్రహ్మా, విష్ణువు, దేవతలు, బ్రహ్మాన్ని, ఆ సూర్యుని ఆరాధించారు —
కవిష్ణూ కురుశార్దూల జగ్మతుస్తౌ హిమాచలమ్
కవి, విష్ణువు, ఓ కురు వంశశూరా, హిమాచలాన్ని చేరారు —
గోపతేరంతికం వీర ప్రహృష్టౌ విభుదర్శనే
గోపతేరం దగ్గరికి, ఓ వీరా, దేవతలను చూసి ఆనందంతో వెళ్లారు —
దదృశతుర్మహాత్మానం చంద్రార్ధకృతశేఖరమ్
వారు చంద్రార్ధాన్ని కిరీటంగా ధరించిన మహాత్ముడిని చూశారు —
ఆర్చ్యోచతుర్మహాత్మానం కవిష్ణూ తం త్రిలోచనమ్
కవి, విష్ణువు ఆ మహాత్ముడైన త్రినేత్రుణ్ణి ఆరాధించారు —
శ్రుత్వోవాచ తయోర్వాక్యం కంజజస్యాచ్యుతస్య చ
వారిద్దరి మాటలు, కమలజుడు మరియు అచ్యుతుని మాటలు విని, ఆయన ఇలా చెప్పాడు —
ఉవాచ మధురం వాక్యం శిక్షాక్షరసమన్వితమ్
ఆయన మధురంగా, బోధనతో నిండిన మాటలు పలికాడు.
కిమారాధ్య రవిం ప్రాప్తౌ సర్వదేవవరం విభుమ్
సూర్యుని ఆరాధించి, మేము ఎలా దేవతలందరిలో శ్రేష్ఠుడైన పరమేశ్వరుని పొందగలిగాము?
దృష్టవంతౌ పరం కించిద్రూపం దేవస్య శంకరమ్ 1.160.౧
మేము శివుని ఒక అద్భుతమైన పరమరూపాన్ని చూశాము.
నిశమ్య వచనం వీర శంకరస్య మహాత్మనః
వీరుడైన మహాత్ముడైన శంకరుని మాటలు విని,