భూతాత్మానం మహాత్మానం దివ్యం వర్షసహస్రకమ్
ప్రతి జీవిలో ఉన్న మహాత్ముడైన పరమాత్మ, దివ్యుడిగా వెయ్యేండ్ల పాటు వెలిగాడు.
సురాణాం శరణం దేవశ్చాసురాణాం వినాశనః
ఆయన దేవతలకు ఆశ్రయం, అసురులకు నాశనం చేసే వాడు.
ఆదదానస్తు తేజాంసి త్రైలోక్యస్య నరాధిప
ఓ రాజా, ఆయన మూడు లోకాల శక్తులను తనలోకి తీసుకున్నాడు.
ప్రహత్య దైత్యసంఘాంశ్చ సురాణాం నాదవర్ధనే
దైత్యుల గుంపులను సంహరించి, దేవతల ఆనందాన్ని పెంచాడు.
సూర్యావతారవర్ణనమ్ సుమంతురువాచ దక్షః ప్రజాపతిశ్చైవ నమస్కారం చకార హ
సూర్యావతార వర్ణనము సుమంతుడు ఇలా చెప్పాడు: దక్షుడు, ప్రజాపతి, నమస్కారం చేశాడు.
ఉపాతిష్ఠత దేవేశం భానుం చర్షిగణైః సహ బహుభిః సహ గంధర్వైః ప్రగాయత్సు మహీపతే
దేవతల అధిపతియైన భాను వద్దకు, ఋషుల సమూహంతో పాటు, అనేక గంధర్వులు పాటలు పాడుతుండగా, దక్షుడు చేరి నమస్కరించాడు.
ఏవం తే దేవగంధర్వా ఉపాగాయంత భక్తితః
అలా దేవతలు, గంధర్వులు భక్తితో పాటలు పాడారు.
ఇన్ద్రో వివస్వాన్పూషా చ త్వష్టా చ సవితా తథా ఇత్యేకాదశ ఏవైతే ద్వాదశో విష్ణురుచ్యతే
ఇంద్రుడు, వివస్వాన్, పుషణ్, త్వష్ట, సవితా—ఇలా పదకొండు మంది; ద్వాదశుడిగా విష్ణువు అంటారు.
ఏవం ద్వాదశధా జాతమంశుమంతం మహాద్భుతమ్
అలా అద్భుతమైన అంశుమంతుడు పన్నెండు రూపాల్లో జన్మించాడు.
మృగవ్యాధశ్చ శర్వశ్చ మృగాంకాంకో మహాయశాః
మృగవ్యతుడు, శర్వుడు, మృగచిహ్నం ఉన్న మహాత్ముడు.
దమనశ్చేశ్వరశ్చైవ కపాలీ చ విశాంపతే
దమనం, ఈశ్వరుడు, కపాలి—ఇలా వారు, ఓ మహారాజా.
అశ్వినౌ వసవశ్చాష్టౌ గరుడశ్చ మహాబలః
అశ్వినీదేవతలు ఇద్దరూ, ఎనిమిది వసువులు, మహాబలుడు గరుత్మంతుడు.
నాగరాజో మహారాజ వాసుకిః ప్రాంజలిః స్థితః
పాముల రాజైన వాసుకి, చేతులు జోడించి అక్కడ నిలబడ్డాడు, ఓ మహారాజా.
తార్క్ష్యశ్చారిష్టనేమిశ్చ గరుడశ్చ మహాబలః 1.159.
తార్క్ష్యుడు, అరిష్టనేమి, మహాబలుడు గరుత్మంతుడు.
పితామహశ్చ భగవాన్స్వయమాగమ్య లోకకృత్
లోకాల సృష్టికర్త అయిన పితామహుడు స్వయంగా వచ్చాడు.
యస్మాత్ప్రేక్షయతే సర్వం ప్రభవిష్ణుః సనాతనః
ఎందుకంటే, శాశ్వతుడైన పరమేశ్వరుడు అన్నింటినీ దర్శిస్తాడు.
దేవదానవయక్షాణాం గంధర్వోరగరక్షసామ్
దేవతలు, దానవులు, యక్షులు, గంధర్వులు, నాగులు, రాక్షసులు—వారందరిలోనూ.
ఏవముక్త్వా తు భగవాన్సార్ధం దేవర్షిభిః ప్రభుః
అలా చెప్పిన తరువాత, భగవంతుడు దేవర్షులతో కలిసి, ప్రభువు—
యా గతిర్యజ్ఞశీలానాం యా గతిః పుణ్యకర్మణామ్
యజ్ఞంలో నిమగ్నులైనవారు, పుణ్యమైన కార్యాలు చేసినవారు పొందే గమ్యం —
యస్యాష్టగుణమైశ్వర్యం సమభూద్దేవసత్తమమ్.
ఎనిమిది విధాల ఐశ్వర్యంతో కూడినది, అది పరమదైవంలో ఉద్భవించింది —
వాలఖిల్యాదయో యే చ సర్వాశ్రమనివాసినః
వాలఖిల్యులు మరియు ఇతరులు, అన్ని ఆశ్రమాలలో నివసించే వారు —
యో యజ్ఞ ఇతి విప్రేంద్రైరర్చ్యతే సుఖమీప్సుభిః
యజ్ఞమే అని పిలవబడే వాడు, బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా, సుఖాన్ని కోరేవారు ఆ యజ్ఞాన్ని ఆరాధిస్తారు —
యం వేదవిదో గాయంతి వేత్తారం యజ్ఞదాయి నమ్ 1.159.
వేదాలను తెలిసినవారు పాడే వాడు, యజ్ఞాన్ని ఇచ్చే వాడు, అన్నింటిని తెలిసిన వాడిని నేను నమస్కరిస్తాను —
ముదం లేభే సహాదిత్యా సుఖం చ పరమం విభో
ఆయన ఆదిత్యులతో కలిసి ఆనందాన్ని, పరమమైన సుఖాన్ని పొందాడు, ఓ మహాబలుడా —
మధుపింగలో మహాబాహుః కంబుగ్రీవో హసన్నివ
మధుపింగళుడు, మహాబాహువు, శంఖంలాంటి మెడతో, నవ్వుతున్నట్టు కనిపించాడు —
స ఉవాచ మహాతేజాః కశ్యపం చర్షిసత్త మమ్
ఆ మహాతేజస్వి, కశ్యపుడైన ఋషులలో శ్రేష్ఠుడికి ఇలా చెప్పాడు —
దత్త్వా వరం పురా విప్ర విరంచస్య మహాత్మనః
పూర్వంలో మహాత్ముడైన విరంచికి వరమిచ్చిన తరువాత, ఓ బ్రాహ్మణా —
ఏవమారాధ్య దేవేశం బ్రహ్మా సృష్టిమవాప్తవాన్
ఇలా దేవతల అధిపతిని ఆరాధించి, బ్రహ్మా సృష్టిని పొందాడు —
ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణే బ్రాహ్మే పర్వణి సప్తమీకల్పే ఉభయసప్తమీమహాత్మ్యే సూర్యావతారవర్ణనం నామైకోనషష్ట్యుత్తరశతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీభవిష్య మహాపురాణంలో బ్రాహ్మపర్వంలో, ఏడవ కల్పంలో, ఉభయ సప్తమి మహిమను వివరించే 'సూర్యావతార వర్ణనం' అనే నూరయ్యింధవ అధ్యాయము ముగిసింది.
సూర్యావతారవర్ణనమ్ బ్రహ్మాదయోఽపి యం నిత్యం పూజయంతి విధానతః
బ్రహ్మా మొదలైన వారు కూడా ఆయన్ని ఎల్లప్పుడూ నియమానుసారం పూజిస్తారు —