త్యక్త్వా మానమహంకారం కుర్వంతస్తప ఉత్తమమ్
గర్వం, అహంకారం వదిలిపెట్టి, వారు ఉత్తమమైన తపస్సు చేశారు.
వ్యోమ్ని కృత్వా చతుష్కోణం బ్రహ్మా నిత్యమపూజయత్
బ్రహ్మ ఆకాశంలో నాలుగు మూలలుగా ఏర్పరిచి, ఎప్పుడూ పూజించాడు.
హరోఽపి సతతం వీర తేజసా వహ్నిసన్నిభమ్
హరుడు కూడా ఎప్పుడూ వీరుడిగా, అగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ, అదే విధంగా ఆచరించాడు.
దివ్యవర్షసహస్రాంతే పూజయంతో దివాకరమ్
వెయ్యి దివ్య సంవత్సరాల చివరికి వారు సూర్యుని పూజించారు.
అతోషయన్మహాత్మానం కుర్వాణాస్తప ఉత్తమమ్
ఉత్తమమైన తపస్సు చేసి, వారు ఆ మహాత్ముడిని సంతోషపరిచారు.
అథ తేషాం మహారాజ ప్రసన్నో భువనాధిపః 1.155.
అప్పుడు, మహారాజా, భువనాధిపతి వారికి ప్రసన్నుడయ్యాడు.
కృష్ణాత్మా చ మహాతేజాశ్చతుర్ధా యోగతోనఘ
కృష్ణాత్మ, మహాప్రభావంతో యోగబలంతో నాలుగు రూపాలలో విభజించబడింది, పాపరహితుడా!
అన్యేన శంకరం మన్యే అన్యేన గరుడధ్వజమ్
ఒక రూపంతో శంకరుడిని, మరొక రూపంతో గరుడధ్వజుడిని నేను భావిస్తున్నాను.
ఏవం యోగబలాద్భానుః కృతవాన్మహదద్భుతమ్
అలా యోగబలం వలన భాను ఒక గొప్ప, ఆశ్చర్యకరమైన కార్యం చేశాడు.
పూజయన్తం మహద్వ్యోమ భూగతైర్ముఖపఙ్కజైః
భూమిపై ఉన్నవారు తమ పద్మముఖాలతో ఆ విస్తారమైన ఆకాశాన్ని పూజించారు.
పశ్యపశ్య సురశ్రేష్ఠ వరదం మాముపాగతమ్
చూడండి, చూడండి దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా, వరాలిచ్చేవాడిని, నేను నీ వద్దకు వచ్చాను.
దృష్ట్వా జగామ ప్రణతో హ్యవనిం ముఖపంకజైః ఉవాచ పరమం వాక్యం కృతాంజలిపుటః స్థితః
అది చూసి, పద్మముఖాలతో భూమికి నమస్కరించి, చేతులు జోడించి నిలబడి, పరమమైన మాటలు చెప్పాడు.
నమస్తే భూత భవ్యేశ భూతాదే భూతభావన
నమస్కారం భూత భవ్యేశా, భూతాదీ, భూతభావనా!
ప్రసాదం కురు మే దేవ ప్రసన్నోఽథ దివాకరః
దేవా, నన్ను అనుగ్రహించు; నీవు సంతోషిస్తే, ఓ దివాకరా, నాకు దయచేయు.
త్వం మే ప్రథమజః పుత్రః సంభూతః కారణాత్పురా
నీవే నా మొదటి కుమారుడు, ప్రాచీనకాలంలో ఒక కారణం కోసం పుట్టినవాడు.
వరం వరయ భద్రం తే వరదోస్మి తవాగ్రతః 1.155.
నీకు శుభం కలగాలి, ఒక వరం కోరుకో; నేను నీ ముందు వరాలిచ్చేవాడిని.
కర్తుం శక్నోమి సృష్టిం చ ప్రసాదాత్తవ గోపతే
నీ అనుగ్రహంతోనే, ఓ గోపాలకా, నేను సృష్టిని చేయగలుగుతున్నాను.
తవాన్వయే గమిష్యామి పుత్రత్వం హి మరీచయే
నీ వంశంలోనే నేను మరీచికి కుమారుడిగా జన్మిస్తాను.
తతో యాస్యతి తే సిద్ధిం కృత్స్నా సృష్టిశ్చతుర్ముఖ
అప్పుడే, ఓ నాలుగు ముఖాలవాడా, నీకు సంపూర్ణ విజయమూ, సృష్టి కూడా లభిస్తుంది.
ఏవముక్తో విరించిస్తు రవిణా పృథివీపతే
అలా రవిచేత అడిగినప్పుడు, ఓ భూమిపాలకా, విరించీ మాట్లాడాడు.
పునరాహ సురజ్యేష్ఠః ప్రణమ్య శిరసా రవిమ్
మళ్లీ దేవతలలో శ్రేష్ఠుడు తలవంచి రవిని నమస్కరించి ఇలా అన్నాడు.
తత్ర దేవకదంబైస్తు భవాన్నిత్యం నివత్స్యతి
అక్కడ దేవతల సమూహాల్లో నీవు ఎప్పుడూ నివసిస్తావు.
ఇన్ద్రః పూర్వదిశో భాగే ఆగ్నేయ్యాం శాండిలీసుతః
తూర్పు దిశలో ఇంద్రుడు, అగ్నికోణంలో శాండిలి కుమారుడు ఉంటారు.
పశ్చిమాయాం తు వరుణో వాయవ్యాం తు సదాగతిః
పడమటి దిశలో వరుణుడు, వాయవ్య దిశలో సదాగతి ఉంటాడు.
ఐశాన్యాం శంకరో దేవో మధ్యే త్వం విష్ణునా సహ
ఈశాన్య దిశలో శంకరుడు, మధ్యలో నీవు విష్ణుతో కలిసి ఉంటావు.
కృతకృత్యం తథాత్మానం మన్యతే చ నరాధిప 1.155.
అలా రాజు తనను తాను సర్వసిద్ధుడిగా, సంతృప్తుడిగా భావించాడు.
స చ సిద్ధిం గతో వీర ప్రసాదాద్భాస్కరస్య తు
ఆ వీరుడు భాస్కరుని కృపతో సిద్ధిని పొందాడు.
జగామ సహ దేవేన పర్వతం గన్ధమాదనమ్
ఆయన దేవుడితో కలిసి గంధమాదన పర్వతానికి వెళ్లాడు.
కపర్దినం శూలధరం చన్ద్రార్కకృతశేఖరమ్
చంద్రుడు, సూర్యుడు కిరీటంగా ధరించిన శూలధారి కపర్దిని వద్దకు వెళ్లాడు.
గన్ధమాల్యోపహారైశ్చ నృత్యగీతప్రవాదితైః । సంపూజ్యైవ మహద్వ్యోమ జగామ శిరసా మహీమ్
సువాసన గల పుష్పమాలలు, నృత్యం, పాటలు, వాద్యాలతో ఆ మహా ఆకాశాన్ని పూజించి, తలతో భూమిని వందించాడు.