అశ్వినౌ తౌ తతో జ్ఞేయౌ దండనాయకపింగలౌ
కాబట్టి, అశ్వినులు ఇద్దరినీ దండనాయకుడు, పింగళుడు అని తెలుసుకోవాలి.
రేవతశ్చైవ దిండిశ్చ ఇత్యేతే ప్రవరా మయా
రేవతుడు, డిండీ—ఈ ప్రముఖులను నేను వివరించాను.
ఇత్యేభిర్నామభిస్త్వన్యే దానవానాం జిఘాంసయా
ఈ పేర్లతో, మరికొందరు దానవులను నాశనం చేయాలనే ఉద్దేశంతో,
సరూపాశ్చాన్యరూపాశ్చ విరూపాః కామరూపిణః
ఒకే రూపంలో ఉన్నవారు, వేరే రూపాల్లో ఉన్నవారు, వికలాంగులు, కావలసిన రూపం ధరించగలవారు—అందరూ,
ధాతుర్దివితి వై ప్రోక్తో క్రీడాయాం స తు ఉచ్యతే
'దివ్' అనే ధాతువు ఆటలో ఉపయోగించబడుతుందని చెప్పబడింది.
ఋచో యజూంషి సామాని యాన్యుక్తానీహ వై మయా
ఇక్కడ నేను చెప్పిన ఋగ్వేదం, యజుర్వేదం, సామవేదం,
తే శ్రుత్వారాధ్య దేవేశం సంసిద్ధా దివి సంస్థితాః ।। 1.124.
వాటిని వినిపించి దేవతల అధిపతిని పూజించి, వారు సిద్ధిని పొందారు మరియు స్వర్గంలో నివసిస్తున్నారు.
ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణే బ్రాహ్మే పర్వణి సప్తమీకల్పే బ్రహ్మర్షిసంవాదే ప్రవరవర్ణనం నామ చతుర్వింశత్యుత్తరశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీభవిష్య మహాపురాణంలో, బ్రాహ్మ పర్వంలో, సప్తమీకల్పంలో, బ్రహ్మర్షుల సంభాషణలో, 'ప్రముఖుల వివరాలు' అనే నూట ఇరవై నాల్గవ అధ్యాయం ముగిసింది.
తదుచ్యతే కిమాత్మా చ కథంభూతశ్చ కథ్యతామ్
ఇప్పుడు అడుగుతున్నారు: ఆత్మ అంటే ఏమిటి? అది ఎలా ఉంటుంది? వివరించండి.
యదాత్మకం హి యత్ప్రోక్తం యథా వసంతి దేవతాః
ఏది ఆత్మ స్వరూపంగా చెప్పబడిందో, దేవతలు ఎలా నివసిస్తున్నారో,
పురస్తాచ్చ చతుఃశృంగం తద్వ్యోమాయతనం రవేః
ముందుగా, ఆకాశంలో ఉన్న సూర్యుని నాలుగు శిఖరాల నివాసం,
గైరికార్ణవసంభూతం యదంతర్గర్భమాశ్రితమ్
అది ఎర్ర సముద్రం నుండి ఉద్భవించి, లోపల సారంగా ఉన్నది,
వరుణస్య యథా పాశో హుఙ్కారో వేధసో యథా
వరుణుని పాశం ఎలా ఉంటుందో, సృష్టికర్త యొక్క 'హుం' ధ్వని ఎలా ఉంటుందో,
ఇన్ద్రస్య చ యథా వజ్రం తథా వ్యోమ రవేః స్మృతమ్
ఇంద్రుని వజ్రాయుధం ఎలా ఉంటుందో, అలాగే సూర్యునికి ఆకాశం అని చెప్పబడింది.
హరశ్చ వర్షశుద్ధశ్చ త్ర్యంబకశ్చాపరాజితః ఈశ్వరో భువనశ్చైతే రుద్రా ఏకాదశ స్మృతాః
హరుడు, వర్షశుద్ధుడు, త్రయంబకుడు, అపరాజితుడు, ఈశ్వరుడు, భువనుడు—ఇలా పదకొండు మంది రుద్రులు గుర్తించబడ్డారు.
ఆదిత్యానాం చ నామాని విష్ణోశ్చక్రస్య దీయతామ్
ఆదిత్యుల పేర్లు మరియు విష్ణువు చక్రం పేర్లు చెప్పండి.
వివస్వాన్త్సవితా చైవ పూషా త్వష్టా తథైవ చ
వివస్వాన్, సవిత, పూషా, త్వష్టా—ఇవన్నీ మీరు.
పారావతాస్తథా చాన్యే తే హ్యాసంస్తుషితైః సహ । । ౧౪ సాధ్యాన్దేవాన్ప్రవక్ష్యామి నామతస్తాన్నిబోధ మే । మనోఽనుమన్తా ప్రాణశ్చ నరో నారాయణస్తథా । । ౧౫ వృత్తిలమ్బో మనుశ్చైవ సమో౪ ధర్మశ్చ వీర్యవాన్ । విత్తస్వామీ ప్రభుశ్చైవ సాధ్యా ద్వాదశ కీర్తితాః । । ౧౬ ఏతే యజ్ఞభుజో దేవాః సర్వలోకేషు పూజితాః । ఆదిత్యామేవ తే ధీర కశ్యపస్యాత్మజాః స్మృతాః । । ౧౭ విశ్వే చ వసవః సాధ్యా విజ్ఞేయా ధర్మసూనవః । ఏవం ధర్మసుతః సోమస్తృతీయో వసురిష్యతే । । ౧౮ ధర్మోఽపి బ్రహ్మణః పుత్రః పురాణే నిశ్చయం గతః । అథ చేన్ద్రాన్వసూంశ్చైవ నామభిశ్చ నిబోధ మే । । ౧౯ స్వాయమ్భువో మనుః పూర్వః తతః స్వారోచిషః స్మృతః । ఉత్తమస్తామసశ్చైవ రైవతశ్చాక్షుషస్తథా । । 1.125.౨౦ ఇత్యేతే షడతిక్రాన్తాః సప్తమః సామ్ప్రతో మనుః । వైవస్వతేతి విజ్ఞేయో భవిష్యాః సప్త చాపరే । । ౨౧ ఏషామాద్యోర్కసావర్ణిర్బ్రహ్మసావర్ణిరేవ చ । తస్మాచ్చ భవసావర్ణిర్ధర్మసావర్ణిరిత్యుత । । ౨౨ పఞ్చమో దక్షసావర్ణిః సావర్ణిః౫ పఞ్చ కీర్తితాః । రౌచ్యో భౌవ్యశ్చ ద్వావన్యావిత్యేతే మనవః స్మృతాః । । ౨౩ ఇన్ద్రస్తు విష్ణుభుగ్జ్ఞేయో విద్యుతిస్తదనన్తరమ్ । విభుః ప్రభుశ్చైవ శిఖీ తథైవ చ మనోజవః । । ౨౪ ఓజస్వీ సామ్ప్రతిస్విన్ద్రో బలిర్భావ్యస్తతః పరమ్ । అద్భుతస్త్రిదివశ్చైవ దశమస్త్విన్ద్ర ఉచ్యతే । । ౨౫ సుసాత్త్వికశ్చ౧ కీర్తిశ్చ శతధామా౨ దివస్పతిః । ఇతి భూతా భవిష్యాశ్చ ఇన్ద్రా జ్ఞేయాశ్చతుర్దశ । । ౨౬ కశ్యపోఽత్రిర్వశిష్ఠశ్చ భరద్వాజశ్చ గౌతమః । విశ్వామిత్రో జమదగ్నిః సప్తైతే ఋషయః స్మృతాః । । ౨౭ అతః పరం ప్రవక్ష్యామి మరుతోఽగ్నిపరిగ్రహాన్ । ప్రవహోథావహశ్చైవ ఉద్వహః సంవహస్తథా । । ౨౮ వివహో నివహశ్చైవ పరివాహస్తథైవ చ । అన్తరిక్షచరా౩ హ్యేతే పృథఙ్మార్గవిసారిణః । । ౨౯ సూర్యోఽగ్నిశ్చ శుచిర్నామ్నా వైద్యుతః పావకః స్మృతః । నిర్మన్థః పవమానోఽగ్నిస్త్రయః ప్రోక్తా ఇమేగ్నయః । । 1.125.౩౦ అగ్నీనాం పుత్రపౌత్రాస్తు చత్వారింశత్తథైవ తు । మరుతామపి సర్వేషాం విజ్ఞేయాః సప్తసప్తకాః । । ౩౧ ఋతుః సంవత్సరోఽహ్యగ్నిర్ఋతవస్తస్య జజ్ఞిరే । ఋతుపుత్రాశ్చ వై పఞ్చ ఇతి సర్గః సనాతనః । । ౩౨ సంవత్సరస్తు ప్రథమో ద్వితీయః పరివత్సరః । ఇద్వత్సరస్తృతీయస్తు చతుర్థస్త్వనువత్సరః । । ౩౩ పఞ్చమో వత్సరస్తేషామిత్యేవం పఞ్చ తే స్మృతాః । తేషు సంవత్సరో హ్యగ్నిః సూర్యస్తు పరివత్సరః । । ౩౪ సోమ ఇద్వత్సరస్తేషాం వాయుశ్చైవానువత్సరః । రుద్రస్తు వత్సరో జ్ఞేయః పఞ్చైతా ' యుగదేవతాః । । ౩౫ ఆర్తవా పితరో జ్ఞేయా యే జాతాః ఋతుసూనవః । పితామహాస్తు విజ్ఞేయాః పఞ్చాబ్దా బ్రహ్మణః సుతాః । । ౩౬ సౌమ్యా బర్హిషదశ్చైవ అగ్నిష్వాత్తాశ్చ యే త్రయః । ఏతే వై పితరస్తేషాం యే జీవత్పితృకా నరాః । । ౩౭ ఆదిత్యశ్చైవ సోమశ్చ లోహితాఙ్గో బుధస్తథా । బృహస్పతిశ్చ శుక్రశ్చ తథా హేలిసుతశ్చ యః । । ౩౮ ఉపరాగః శిఖీ చోభౌ నవైతే ను గ్రహాః స్మృతాః । త్రైలోక్యస్య త్విమే నిత్యం భావాభావనివేదకాః । । ౩౯ ఆదిత్యశ్చైవ సోమశ్చ ద్వావేతౌ మణ్డలగ్రహౌ । రాహుశ్ఛాయాగ్రహస్తేషాం శేషాస్తారా గ్రహాః స్మృతాః । ।1.125.౪ ౦ నక్షత్రాధిపతిః సోమో గ్రహరాజో దివాకరః । పఠ్యతే చాగ్నిరాదిత్య ఉదకశ్చన్ద్రమాః స్మృతః । । ౪౧ ఆదిత్యః పఠ్యతే బ్రహ్మా విష్ణుస్తేషాం తు చన్ద్రమాః । మహేశ్వరస్తు విజ్ఞేయస్తృతీయస్తారకగ్రహః । । ౪౨ కశ్యపస్య సుతః సూర్యః సోమో ధర్మసుతః స్మృతః । దేవాసురగురూ ద్వౌ తు నామతస్తౌ౧ మహాగ్రహౌ । । ౪౩ ప్రజాపతిసుతావేతావుభౌ శుక్రబృహస్పతీ । బుధః సోమాత్మజః శ్రీమాఞ్ఛనీ రవిసుతః స్మృతః । । ౪౪ సింహికాయాః సుతో రాహుః కేతుస్తు బ్రహ్మణః సుతః । సర్వేషాం చ గ్రహాణాం హి అధస్తాచ్చరతే రవిః । । ౪౫ తతో దూరం స్మృతం తావద్విధోర్నక్షత్రమణ్డలమ్ । నక్షత్రేభ్యః కుజబుధౌ శ్వేతాహ్వస్తదనన్తరమ్ । । ౪౬ తస్మాన్మాహేశ్వరశ్చోర్ద్ధ్వం ధిషణస్తదనన్తరమ్ । కృష్ణశ్చోర్ధ్వం తతస్తస్మాదథ చిత్రశిఖణ్డిజః । । ౪౭ ఏషామేవ క్రమః ప్రోక్తాశ్చాసక్తం త్రిదివం ధ్రువే । ఆదిత్యనిలయో రాహుః కదాచిత్సోమమార్గగః । । ౪౮ సూర్యమణ్డలసంస్థస్తు౧ శిఖీ సర్పతి సర్వదా । నవయోజనసాహస్రో విస్తారో భార్గవస్య౨ తు । । ౪౯ ద్విగుణః సూర్యవిస్తారాద్విస్తారః శనినః స్మృతః । త్రిగుణం౩ మండలం జ్ఞేయం నాక్షత్రం విస్తరాద్విధోః । । 1.125.౫౦ నక్షత్రమణ్డలాత్తత్ర పాదహీనో బృహస్పతిః । బృహస్పతేః పాదహీనః శుక్రోఙ్గారక ఏవ హి । । ౫౧ విస్తారో మణ్డలానాం తు పాదహీనస్తయోర్బుధః । బుధతుల్యాని ఋక్షాణి సర్వఋక్షాణి యాని తు । । ౫౨ యోజనాన్యర్ధమాత్రాణి తేభ్యో హ్రస్వం న విద్యతే । రాహుః సూర్యప్రమాణశ్చ కదాచిత్సోమసన్నిభః । । ౫౩ నక్షత్రగ్రహమానస్తు౧ కేతుస్త్వనియతః స్మృతః । అవిజ్ఞాతగతిశ్చైవ చఞ్చలత్వన్నరాధిప । । ౫౪ తథాలక్షితరూపస్తు బహురూపధరో హి సః । భూర్లోకః పృథివీ ప్రోక్తా అన్తరిక్షం భువః స్మృతమ్ । । ౫౫ స్వర్లోకస్త్రిదివం జ్ఞేయం శేషాదూర్ధ్వం యథాక్రమమ్ । భూపతిస్తు సదా త్వగ్నిస్తేనాసౌ భూపతిః స్మృతః । । ౫౬ వాయుర్నభస్పతిస్తేన తథా సూర్యో దివస్పతిః । గన్ధర్వాప్సరసశ్చైవ గుహ్యకాః సిద్ధరాక్షసాః । ।౫౭ భూర్లోకవాసినః సర్వే అన్తరిక్షచరాఞ్ఛృణు । మరుతః సప్తమస్కంధే రుద్రాస్తత్రైవ చాశ్వినౌ । ।౫౮ ఆదిత్యా వసవః సర్వే తథైవ చ గవాం గణాః । చతుర్థే తు మహర్లోకే వసన్తే కల్పవాసినః । ।౫ ౯ ప్రజానాం పతిభిః సర్వేః సహితాః కురునన్దన । జనలోకే పఞ్చమే చ వసన్తే భూమిదాః సదా । । 1.125.౬౦ ఋతుః సనత్కుమారాద్యా వైరాజభ్ర తథాశ్రయాః । సత్యస్తు సప్తమే లోకే హ్యపునర్మార్గగామినామ్ । । ౬౧ బ్రహ్మలోకః సమాఖ్యాతో హ్యప్రతీఘాతలక్షణః । ఇతిహాసవిదో యత్ర క్రీడన్తే కురునన్దన । । ౬౨ శృణ్వన్తి చ పురాణాని యే సదా భీమనందన । మహీతలాత్సహస్రాణాం శతాదూర్ధ్వం దివాకరః । । ౬౩ శతయోజనకోట్యస్తు౧ భూమేరూర్ధ్వం ధ్రువః స్థితః । తతో వింశతిలక్షస్తు త్రైలోక్యోత్సేధ ఉచ్యతే । । ౬౪ ద్విగుణైస్తు సహస్రైస్తు యోజనానాం శతేషు చ । లోకాంతరమథో చైవం ధ్రువాదూర్ధ్వం విధీయతే । । ౬౫ దేవదానవగన్ధర్వా యక్షరాక్షసపన్నగాః । భూతా విద్యాధరాశ్చైవ అష్టౌ తే దేవయోనయః । । ౬౬ యస్మిన్వ్యోమ్ని త్విమే లోకాః సప్త వై సమ్ప్రతిష్ఠితాః । మరుతః పితరో హ్యేతే తస్మిన్నేవాగ్నయో గ్రహాః । । ౬౭ యాస్త్వప్యేతాః సమాఖ్యాతా మయాష్టౌ దేవయోనయః । మూర్తాశ్చామూర్తయశ్చైవ సర్వాస్తా వ్యోమ్ని సంస్థితాః । । ౬ ౮ ఏవంవిధమిదం వ్యోమ సర్వవ్యోమమయం స్మృతమ్ । సర్వదేవమయం చైవ సర్వగ్రహమయం తథా । । ౬౯ తస్మాద్యో హ్యర్చయేద్వ్యోమ తేన సర్వేఽర్చితాః సురాః । తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన శుభార్థీ వ్యోమ చార్చయేత్ । । 1.125.౭౦ యస్త్వర్చతే సదా వ్యోమ భక్త్యా శ్రద్ధాసమన్వితః । వృషధ్వజసదో రాజన్స గచ్ఛేన్నాత్ర సంశయః । । ౭౧ ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణే బ్రాహ్మే పర్వణి సప్తమీకల్పే వ్యోమ మాహాత్మ్యే భువనకోశవర్ణనం నామ పఞ్చవింశత్యధికశతతమోఽధ్యాయః
౬౧ స్థాపయిత్వా తు దేవేశం దాతవ్యోఽర్ఘః సుపణ్డితైః । దేవస్య పురతః కార్యం వ్యోమస్థానం సమీపతః । । పుస్తకవాచనస్థానమథ వా యత్ర రోచతే । । ౬౨ ఏష స్థానవిధిః ప్రోక్తో దేవతానాం యథాక్రమమ్ । గృహరాజ్ఞోఽథ రుద్రస్తు ద్వావేతౌ భాస్కరప్రియౌ । । ౬౩ ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణే బ్రాహ్మే పర్వణి సప్తమీకల్పే సామ్బోపాఖ్యానే ప్రాసాదలక్షణవర్ణనం నామ త్రింశదధికశతతమోఽధ్యాయః
దేవేశ్వరుని ప్రతిష్ఠించిన తరువాత, పండితులు అర్ఘ్యం సమర్పించాలి. దేవుని ముందు, వ్యోమ స్థానం దగ్గర లేదా వేదపఠనం జరిగే ప్రదేశంలో దేవతా స్థానం ఏర్పాటుచేయాలి. ఇది దేవతల స్థాపన క్రమంగా చేయవలసిన నియమం. గృహరాజు, రుద్రుడు — వీరిద్దరూ సూర్యునికి ప్రియమైనవారు.
పారావతులు, ఇతర దేవతలు, తుషితులతో కలిసి అక్కడ ఉన్నారు; ఇప్పుడు నేను సాధ్య దేవతల పేర్లు చెబుతాను, వినండి.
వ్యోమమాహాత్మ్యవర్ణనమ్ సుమన్తురువాచ ఆకాశం ఖం దిశో వ్యోమ అన్తరిక్షం నభోఽమ్బరమ్ । పుష్కరం గగనం మేరుర్విపులం చ బిలం తథా । । ౧ ఆపోఛిద్రం తథా శూన్యం తమో వై రోదసీ తథా । నామాన్యేతాని తే వ్యోమ్నః కీర్తితాని మహీపతే । । ౨ లవణక్షీరదధ్యమ్లఘృతమధ్విక్షవస్తథా । స్వాదూదకశ్చ సప్తైతే సముద్రాః పరికీర్తితాః । । ౩ హిమవాన్హేమకూటశ్చ నిషధో నీల ఏవ చ । శ్వేతశ్చ శృఙ్గవాంశ్చైవ షడేతే వర్షపర్వతాః । ।౪ మధ్యసంస్థస్తథైతేషాం మహారాజతపర్వతః । మాహేన్ద్రీ చాప్యథాగ్నేయీ యామ్యా చ నైర్ఋతీ తథా । । ౫ వారుణీ చాథ వాయవ్యా సౌమ్యైశానీ తథైవ చ । ఏతాః పుర్యస్తు దేవానాం తథోపరి సమాశ్రితాః । । ౬ పృథివ్యాం తు స్థితో వీర లోకాలోకస్తు పర్వతః । తతశ్చణ్డకపాలం తు తస్మాత్తత్పరతస్తు యః । । ౭ తతోఽగ్నిర్వాయురాకాశం తతో భూతాదిరుచ్యతే । తతో మహానహఙ్కారః ప్రకృతిః పురుషస్తతః । । ౮ పురుషాదీశ్వరో శ్రేయ ఈశ్వరేణావ్రృతం జగత్ । ఈశ్వరో భగవన్భానుస్తేనేదం పూరితం జగత్ । । ౯ సహస్రాంశుర్మహాతేజాశ్చతుర్బాహుర్మహాబలః । ఊర్ధ్వమప్యథ లోకాస్తు ప్రాఙ్మయా యే ప్రకీర్తితాః । । 1.126.౧౦ భూయస్తాన్సమ్ప్రవక్ష్యామి అణ్డావరణకారకాన్ । భూర్లోకస్తుభువర్లోకస్తృతీయః పరికీర్తితః । । ౧౧ మహర్జనస్తపః సత్యః సప్తలోకాః ప్రకీర్తితాః । ౧తతస్తవండకపాలం తు తస్మాచ్చ పరస్తపః । । ౧౨ తతోఽగ్నిర్వాయురాకాశం తతో భూతాదిరుచ్యతే । తతో మహాన్ప్రధానశ్చ ప్రకృతిపురుషస్తతః । । ౧౩ పురుషాదీశ్వరో జ్ఞేయ ఈశ్వరేణావృతం జగత్ । భూమేరధస్తాత్సప్తైవ లోకానభిమతాఞ్ఛృణు । । ౧౪ తలం సుతలపాతాలే తలాతలం తథాతలమ్ । వితలం చ కురుశ్రేష్ఠ సప్తమం చ రసాతలమ్ । । ౧౫ తతోఽగ్నిర్వాయురాకాశం తతో భూతాదిరుచ్యతే । తతో మహాన్ప్రధానశ్చ ప్రకృతిః పురుషస్తతః । । ౧౬ పురుషాదీశ్వరో జ్ఞేయ ఈశ్వరేణావృతం జగత్ । ఏవం మేరోః ప్రమాణం తు సర్వమేతత్ప్రకీర్తితమ్ । । ౧౭ చతురస్రశ్చతుః శృంగః స మేరుః కాఞ్చనః శుభః । పృథివ్యాం సంస్థితో మధ్యే సిద్ధగన్ధర్వసేవితః । । ౧౮ చతుర్భిః కాఞ్చనైః శృంగైర్దివ్యైర్దివమివోల్లిఖన్ । యోజనానాం సహస్రాణి చతురాశీతిరుచ్ఛ్రితః । । ౧౯ ప్రవిష్టః షోడశాధస్తాదష్టవింశతివిస్తృతః । విస్తారస్త్రిగుణశ్చాస్య పరిణాహస్తతః స్మృతః । । 1.126.౨౦ తస్య సౌమనసం నామ శృంగమేకం తు కాఞ్చనమ్ । ద్వితీయం పద్మరాగాభం జ్యోతిష్కం నామ నామతః । । ౨౧ తృతీయం నామతశ్చిత్రం సర్వదేవమయం శుభమ్ । చతుర్థం రాజతం శుక్లం చన్ద్రౌజస్కమితి స్మృతమ్ । । ౨౨ యత్తు సౌమనసం నామ శృంగం గాఙ్గేయముచ్యతే । తదేవ చోదయో నామ్నా యత్రోద్యన్దృశ్యతే రవిః । । ౨౩ ఉత్తరేణ పరిక్రమ్య జమ్బూద్వీపం దివాకరః । దృశ్యో భవతి భూతానాం శిఖరం చ సమాస్థితః । । ౨౪ కాఞ్చనస్య చ శైలస్య తేజసార్కస్య చాహృతే । ఉభే సన్ధ్యే ప్రకాశేతే ఆతామ్రే పూర్వపశ్చిమే । । ౨౫ శృంగే సౌమనసే సూర్య ఉత్తిష్ఠత్యుత్తరాయణే । జ్యోతిషే దక్షిణే చాపి విషువే మధ్యతస్తయోః । । ౨౬ ఈశేన్ద్రోద్రిశ్చ ఐశాన్యాం తత్రాగ్నిః పూర్వదక్షిణే । నైర్ఋతేఽపి తతో జ్ఞేయో వాయవ్యే మరుతస్తథా । । ౨౭ మధ్యే తు కంజజః సాక్షాద్గ్రహా జ్యోతీంషి చైవ హి । ఆదిత్యస్తేన రూపేణ తస్మిన్వ్యోమ్ని ప్రతిష్ఠితః । । ౨౮ ఇదం దేవమయం వ్యోమ తథా లోకమయం స్మృతమ్ । పూర్వకోణస్థితే శృంగే స్థితః శుక్రో మహీపతే । । ౨౯ హేలిజశ్చాపరే జ్ఞేయో ధననాథస్తథాపరే । సోమశ్చాపి చతుర్థే తు స్థితః శృంగే జనాధిప । । 1.126.౩౦ మధ్యే కేశాస్థితో రాజన్హుఙ్కారశ్చ పినాకినః । శృంగే పూర్వోత్తరే రాజన్స్థితో దేవో విధుక్షయే
ఆకాశ మహిమ వివరము సుమంతుడు చెప్పెను: ఆకాశం, ఖం, దిశలు, వ్యోమం, అంతరిక్షం, నభో, అంబరం, పుష్కరం, గగనం, మేరు, విపులం, బిలం, ఆపోచిద్రం, శూన్యం, తిమిరం, రోదసీ—ఇవి అన్నీ వ్యోమానికి పేర్లుగా చెప్పబడ్డాయి, ఓ మహారాజా. ఉప్పు, పాలు, పెరుగు, నెయ్యి, తేనె, మద్యం, తీపి నీరు—ఈ ఏడు సముద్రాలు ప్రసిద్ధి చెందాయి. హిమవాన్, హేమకూట, నిషధ, నీల, శ్వేత, శృంగవాన్—ఈ ఆరు పర్వతాలు వర్షపర్వతాలు. వీటి మధ్యలో మహారాజతపర్వతం ఉంది. మాహేంద్రి, అగ్నేయి, యామ్య, నైరృతి, వారుణి, వాయవ్య, సౌమ్య, ఐశాన్య—ఈ ఎనిమిది నగరాలు దేవతలకు పై భాగంలో ఉన్నాయి. భూమిపై లోకలోక పర్వతం నిలిచి ఉంది; దాని తరువాత చండకపాలం, దాని తరువాత మరొకటి. అది తర్వాత అగ్ని, వాయువు, ఆకాశం, ఆ తరువాత భూతాది అని చెప్పబడింది. తర్వాత మహానహంకారం, ప్రకృతి, పురుషుడు. పురుషుని నుంచి ఈశ్వరుడు, ఈశ్వరుడి వల్ల జగత్తు ఆవరించబడి ఉంది. ఈశ్వరుడు, భగవాన్, భాను—ఈయన వల్ల ఈ జగత్తు నిండిపోయింది. వెయ్యి కిరణాలవాడు, మహాతేజస్సు, నాలుగు భుజాలతో, అపార బలంతో ఉన్నవాడు. పై లోకాలు కూడా నేను చెప్పినవే; ఇప్పుడు అండావరణాలను వివరంగా చెబుతాను. భూలోకము, భువర్లోకము, మూడవది మహర్లోకము, జనలోకము, తపోలోకము, సత్యలోకము—ఈ ఏడు లోకాలు ప్రసిద్ధి. దాని తరువాత అండకపాలం, దాని తరువాత మరొక లోకం. తర్వాత అగ్ని, వాయువు, ఆకాశం, ఆ తరువాత భూతాది. తర్వాత మహాన్, ప్రధానము, ప్రకృతి, పురుషుడు. పురుషుని నుంచి ఈశ్వరుడు, ఈశ్వరుడి వల్ల జగత్తు ఆవరించబడి ఉంది. భూమికి కింద ఏడు లోకాలు ఉన్నాయి: తలం, సుతలం, పాతాళం, తలాతలం, విటలం, రసాతలం. తర్వాత అగ్ని, వాయువు, ఆకాశం, ఆ తరువాత భూతాది. తర్వాత మహాన్, ప్రధానము, ప్రకృతి, పురుషుడు. పురుషుని నుంచి ఈశ్వరుడు, ఈశ్వరుడి వల్ల జగత్తు ఆవరించబడి ఉంది. ఇలా మేరు పర్వత పరిమాణం మొత్తం వివరించబడింది. మేరుపర్వతం నాలుగు మూలలతో, నాలుగు శిఖరాలతో, బంగారు రంగులో, భూమి మధ్యలో నిలిచి, సిద్ధులు, గంధర్వులు సేవించేలా ఉంది. నాలుగు బంగారు శిఖరాలతో, ఆకాశాన్ని తాకేలా ఉంది. యోజనాల నలభై వేల ఎత్తు, పది ఆరు వేల లోతు, ఇరవై ఎనిమిది వేల వెడల్పు. దాని పరిధి మూడు రెట్లు ఎక్కువగా ఉంటుంది. దానికి సౌమనసం అనే బంగారు శిఖరం ఒకటి, రెండవది పద్మరాగపు రంగులో జ్యోతిష్కం, మూడవది చిత్రంగా, అన్ని దేవతలతో కూడినది, నాల్గవది వెండి రంగులో, చంద్రుడి తేజస్సుతో ఉన్నది. సౌమనసం అనే శిఖరం గంగా ప్రదేశంగా పిలవబడుతుంది; అదే ఉదయ శిఖరం, అక్కడే సూర్యుడు ఉదయించటం కనిపిస్తుంది. ఉత్తరంగా జంబూద్వీపాన్ని చుట్టి సూర్యుడు ఆ శిఖరంపై భూతాలకు కనిపిస్తాడు. బంగారు పర్వతం తేజస్సుతో, సూర్యుని తేజస్సుతో కలిసినప్పుడు, రెండు సంధ్యలు తూర్పు, పడమర వైపులా ఎర్రగా ప్రకాశిస్తాయి. సౌమనస శిఖరంలో సూర్యుడు ఉత్తరాయణంలో ఉదయిస్తాడు; జ్యోతిష్కంలో దక్షిణాయణంలో, మధ్యలో విషువత్కాలంలో. ఈశ, ఇంద్ర, ద్రువ, ఐశాన్య దిక్కుల్లో అగ్ని, తూర్పు-దక్షిణ దిక్కుల్లో, నైరృతి, వాయవ్య దిక్కుల్లో మరుతులు. మధ్యలో కమలజుడు, గ్రహాలు, నక్షత్రాలు. ఆకాశంలో ఆ రూపంలో ఆదిత్యుడు ప్రతిష్ఠితుడై ఉన్నాడు. ఇది దేవతలతో కూడిన ఆకాశం, లోకాలతో కూడినది. తూర్పు మూలలో శుక్రుడు, మరొక మూలలో హేలిజుడు, ఇంకొక మూలలో ధననాథుడు, నాల్గవ శిఖరంలో సోముడు నిలిచి ఉన్నాడు. మధ్యలో కేశవుడు, హుంకారంగా పినాకిని. తూర్పు-ఉత్తర దిశలో దేవుడు, చంద్రుని క్షయ సమయంలో ఆ శిఖరంలో ఉన్నాడు.
౩౧ తతః స్థితో మహాదేవో గోపతిర్లోకపూజితః । పూర్వాగ్నేయీస్థితే శృంగే స్థితో వై శాణ్డిలః సుతః । । ౩౨ తతః స్థితో మహాతేజాః కీనాశో హేలినన్దనః । స్థితో వై నైర్ఋతే శృంగే విరూపాక్షో మహాబలః । । ౩౩ తస్మాదనన్తరో దేవః స్థితో వై యాదసాం పతిః । తతః స్థితో మహాతేజా వీర మిత్రో మహాబలః । । ౩౪ వాయవ్యం శృంగమాశ్రిత్య సర్వదేవనమస్కృతమ్ । తతః స్థితో దశబలో నరమారుహ్య భారత । । ౩౫ బ్రహ్మా మధ్యే స్థితో దేవో హ్యనన్తశ్చాధ ఏవ హి । ఉపేన్ద్రశఙ్కరౌ దేవౌ బ్రహ్మణోఽన్తే సమాస్థితౌ । । ౩౬ ఏష మేరుస్తథా వ్యోమ ఏష ధర్మశ్చ పఠ్యతే । సర్వదేవమయశ్చాయం మేరుర్వ్యోమ ఇతి స్మృతః । । ౩౭ తథా వేదమయశ్చాపి పఠ్యతే నాత్ర సంశయః । శృంగాణి వేదాశ్చత్వారః పూర్వశృంగాదయో విదుః । । ౩౮ ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణే బ్రాహ్మే పర్వణి సప్తమీకల్పే వ్యోమమాహాత్మ్యవర్ణనం నామ షడ్వింశత్యధికశతతమోఽధ్యాయః
అప్పుడే మహాదేవుడు, గోపాలుడు, లోకాలందరిచే పూజింపబడే వాడు, అక్కడ నిలిచాడు. తూర్పు-ఆగ్నేయ దిశలో ఉన్న శిఖరంపై శాండిలుని కుమారుడు నిలిచాడు. ఆ తరువాత మహాతేజస్సుతో కూడిన కీనాశుడు, హేలినందనుడు, అక్కడ నిలిచాడు. నైరుతి దిశలో ఉన్న శిఖరంపై విరూపాక్షుడు, మహాబలుడు నిలిచాడు. ఆ తర్వాత యాదసములకు అధిపతి అయిన దేవుడు అక్కడ నిలిచాడు. మహాతేజస్సుతో కూడిన వీరమిత్రుడు కూడా అక్కడ నిలిచాడు. వాయవ్య దిశలో ఉన్న శిఖరాన్ని ఆశ్రయించి, అందరు దేవతలు నమస్కరించే స్థలంలో దశబలుడు, నరుని మీద కూర్చుని నిలిచాడు. మధ్యలో బ్రహ్మ దేవుడు నిలిచాడు; అడుగున అనంతుడు ఉన్నాడు. బ్రహ్మకు చివరగా ఉపేంద్రుడు, శంకరుడు నిలిచారు. ఇదే మేరుపర్వతం, ఇదే వ్యోమం, ఇదే ధర్మం అని చెప్పబడింది. ఈ మేరుపర్వతం అన్నీ దేవతల సమాహారంగా భావించబడుతుంది, దీనినే వ్యోమం అని కూడా అంటారు. అలాగే ఇది వేదమయమైనదిగా చెప్పబడింది, ఇందులో సందేహం లేదు. ఈ శిఖరాలు నాలుగు వేదాలకు ప్రతీకలు అని పండితులు చెబుతారు.
సూర్యప్రసాదవర్ణనమ్ శతానీక ఉవాచ కథమారాధితః సూర్యః సామ్బేనామితతేజసా । విముక్తస్తు కథం రోగైర్బ్రూహి మాం ద్విజసత్తమ । । ౧ సుమన్తురువాచ సాధు పృష్టోఽస్మి రాజేన్ద్ర శృణు సామ్బకథాం పురా । విస్తారాద్వచ్మి తే సర్వాం కథాం పాపవిమోచినీమ్ । । ౨ పురా సంశ్రుత్య మాహాత్మ్యం భాస్కరస్య స నారదాత్ । వినయాదుపసఙ్గమ్య వచః పితరమబ్రవీత్ । । ౩ కశ్మలేనాభిభూతోఽస్మి మలేన వ్యాధినాచ్యుత । వైద్యైరోషధిభిశ్చాపి న శాన్తిర్మమ విద్యతే । । ౪ వనం గచ్ఛామి భగవన్ననుజ్ఞాం దాతుమర్హసి । శివేన పుణ్డరీకాక్ష ధ్యాయ మాం పురుషోత్తమ । । ౫ అనుజ్ఞాతః స కృష్ణేన సిన్ధోరుత్తరకూలతః । గత్వా సన్తారయామాస చన్ద్రభాగాం మహానదీమ్ । । ౬ తతో మిత్రవనం గత్వా తీర్థం త్రైలోక్యవిశ్రుతమ్ । ఉపవాసపరః సామ్బః శుష్కో ధమనిసన్తతః । । ౭ ఆరాధనార్థం సూర్యస్య గుహ్యం స్తోత్రం౧ జజాప హ । వేదైశ్చతుర్భిః సమితం పురాణాశ్రయబృంహితమ్ । । ౮ యదేతన్మణ్డలం శుక్లం దివ్యం హ్యజరమవ్యయమ్ । యుక్తం మనోజవైరశ్వైర్హారీతైర్బ్రహ్మవాదిభిః
శతానీకుడు అడిగాడు: సాంబుడు అమిత తేజస్సుతో సూర్యుని ఎలా ఆరాధించాడు? అతడు వ్యాధుల నుండి ఎలా విముక్తి పొందాడు? దయచేసి నాకు చెప్పు, మహర్షీ! సుమంతుడు ఇలా చెప్పాడు: రాజా! నువ్వు మంచి ప్రశ్న అడిగావు. సాంబుని కథను విను. నేను నీకు విస్తృతంగా, పాపాలను తొలగించే ఆ కథను చెబుతాను. ఒకప్పుడు నారదుని ద్వారా భాస్కరుని మహిమను తెలుసుకొని, వినయంతో తన తండ్రిని ఇలా అడిగాడు: నన్ను వ్యాధి మరియు మలమాలిన్యాలు బాధిస్తున్నాయి, వైద్యులు, ఔషధాలు ఉపయోగించినా నాకు ఉపశమనం లేదు. ప్రభూ! నేను అడవికి వెళ్తాను, దయచేసి అనుమతి ఇవ్వండి. శివుడు, పుండరీకాక్షుడు, నన్ను ధ్యానించు, పురుషోత్తమా! కృష్ణుడు అనుమతి ఇచ్చి, సాంబుడు సింధునది ఉత్తర తీరానికి వెళ్లి, చంద్రభాగానదిని దాటి, మిత్రవనానికి చేరాడు. అక్కడ త్రిలోక ప్రసిద్ధి చెందిన తీర్థంలో ఉపవాసంతో, క్షీణించి, ధమనులు స్పష్టంగా కనిపించేలా ఉన్నాడు. సూర్యుని ఆరాధన కోసం, గుప్తమైన స్తోత్రాన్ని, నాలుగు వేదాలతో కూడిన పురాణాధారంగా ఉన్నదాన్ని జపించాడు. ఆ శ్వేతవర్ణమైన, దివ్యమైన, నిత్యమైన, నశించని సూర్యమండలాన్ని, మనోజవులైన అశ్వాలతో, హారీతులతో, బ్రహ్మవాదులు వర్ణించినదాన్ని జపించాడు.
౯ ఆదిరేష౧ హి భూతానామాదిత్య ఇతి సంజ్ఞితః । త్రైలోక్యచక్షురేవాత్ర పరమాత్మా ప్రజాపతిః । । 1.127.౧౦ ఏష వై మణ్డలే హ్యస్మిన్పురుషో దీప్యతే మహాన్ । ఏష విష్ణురచిన్త్యాత్మా బ్రహ్మా చైష పితామహః । । ౧౧ రుద్రో మహేన్ద్రో వరుణ ఆకాశం పృథివీ జలమ్ । వాయుః శశాఙ్కః పర్జన్యో ధనాధ్యక్షో విభావసుః । । ౧౨ యష ఏష మణ్డలే హ్యస్మిన్ పురుషో దీప్యతే మహాన్ । ఏకః సాక్షాన్మహాదేవో వృత్రమణ్డనిభః సదా । । ౧౩ కాలో హ్యేష మహాబాహుర్నిబోధోత్పత్తిలక్షణః । య ఏష మణ్డలే హ్యస్మింస్తేజోభిః పూరయన్మహీమ్ । । ౧౪ భ్రామ్యతే హ్యవ్యవచ్ఛిన్నో వాతైర్యోఽమృతలక్షణః । నాతః పరతరం కిఞ్చిత్తేజసా విద్యతే క్వచిత్ । । ౧౫ పుష్ణాతి సర్వభూతాని ఏష ఏవ సుధామృతైః । అన్తస్థాన్మ్లేచ్ఛజాతీయాంస్తిర్యగ్యోనిగతానపి । । ౧౬ కారుణ్యాత్సర్వభూతాని పాసి త్వం చ విభావసో । శ్విత్రకుష్ఠ్యంధబధిరాన్పంగూంశ్చాపి తథా విభో । । ౧౭ ప్రపన్నవత్సలో దేవ కురుతే నీరుజో భవాన్ । చక్రమణ్డలమగ్రాంశ్చ నిర్ధనాల్పాయుషస్తథా । । ౧౮ ప్రత్యక్షదర్శీ త్వం దేవ సముద్ధరసి లీలయా । కా మే శక్తిః స్తవైః స్తోతుమార్తోఽహం రోగపీడితః । । ౧౯ స్తూయసే త్వం సదా దేవైర్బ్రహ్మవిష్ణుశివాదిభిః । మహేన్ద్రసిద్ధగన్ధర్వైరప్సరోభిః సగుహ్యకైః । । 1.127.౨౦ స్తుతిభిః కిం పవిత్రైర్వా తవ దేవ సమీరితైః । యస్య తే ఋగ్యజుః సామ్నాం త్రితయ మణ్డలస్థితమ్ । । ౨౧ ధ్యానినాం త్వం పరం ధ్యానం మోక్షద్వారం చ మోక్షిణామ్ । అనన్తతేజసాక్షోభ్యో హ్యచింత్యావ్యక్తనిష్కలః । । ౨౨ యదయం వ్యాహతః కిఞ్చిత్స్తోత్రేఽస్మిఞ్జగతః పతిః । ఆర్తిం భక్తిం చ విజ్ఞాయ తత్సర్వం జ్ఞాతుమర్హసి । । ౨౩ తమువాచ తతః సూర్యః ప్రీత్యా జామ్బవతీసుతమ్ । ప్రీతోఽస్మి తపసా వత్సే బ్రూహి తన్మాం యదిచ్ఛసి । । ౨౪ సామ్బ ఉవాచ యది ప్రసన్నో భగవానేష ఏవ వరో మమ । భక్తిర్భవతు మేఽత్యర్థం త్వయి దేవ సనాతన । । ౨౫ శ్రీసూర్య ఉవాచ భూయస్తుష్టోఽస్మి భద్రం తే వరం వరయ సువ్రత । స ద్వితీయం వరం వవ్రే తదైవ వరదం విభుమ్ । । ౨౬ మలః శరీరసంస్థో మే త్వత్ప్రసాదాత్ప్రణశ్యతు । యేన మే శుద్ధమఖిలం వపుర్భవతు గోపతే । । ౨౭ సుమన్తురువాచ స తథాస్త్వితి తేనోక్తో భాస్కరేణ మహాత్మనా । తాం ముమోచ రుజం సామ్బో దేహాత్త్వచమివోరగః । । ౨౮ తతో రూపేణ దివ్యేన రూపవానభవత్పునః । ప్రణమ్య శిరసా దేవం పురతోఽవస్థితోఽభవత్ । । ౨౯ శ్రీసూర్య ఉవాచ భూయశ్చ శృణు మే సామ్బం తుష్టోఽహం యద్బ్రవీమి తే । అద్య ప్రభృతి త్వన్నామ్నా మమ స్థానాని సువ్రత । । క్షితౌ యే స్థాపయిష్యన్తి తేషాం లోకాః సనాతనాః । । 1.127.౩౦ స్థాపయస్వైవ మామస్మింశ్చన్ద్రభాగాతటే శుభే । తవ నామ్నా చ సామ్బేదం పరాం ఖ్యాతిం గమిష్యతి । । ౩౧ కీర్తిస్తవాక్షయా లోకే ఖ్యాతిం యాస్యతి సువ్రత । భూయశ్చ తే ప్రదాస్యామి ప్రత్యహం స్వప్నదర్శనమ్ । । ౩౨ సుమన్తురువాచ ఏవం దత్త్వా వరం తస్మై వృష్ణిసింహాయ చాపరమ్ । ప్రత్యక్షదర్శనం దత్త్వా తత్రైవాన్తరధాద్ధరిః । । ౩౩ య ఇదం పఠతే స్తోత్రం త్రికాలం భక్తిమాన్నరః । త్రిసప్తశతమావర్త్య హోమం వా సప్తరాత్రకమ్ । । ౩౪ రాజ్యకామో లభేద్రాజ్యం ధనకామో లభేదధనమ్ । రోగార్తో ముచ్యతే రోగాద్యథా సామ్బస్తథైవ సః । । ౩౫ సూర్యలోకం వ్రజేచ్చాపి భక్త్యా పూజ్య దివాకరమ్ । రమతే చ తథా తస్మిన్దేవైశ్చ పరివారితః । । ౩౬ ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణే బ్రాహ్మే పర్వణి సప్తమీకల్పే సామ్బోపాఖ్యానే సూర్యప్రసాదవర్ణనం నామ సప్తవింశత్యధికశతతమోఽధ్యాయః
అతడే సృష్టిలోని సమస్త భూతాలకు ఆదిగా, ఆదిత్యుడనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందినవాడు. ఈయనే మూడు లోకాలకూ కళ్ళు, పరమాత్మ, ప్రజాపతి. ఈ సూర్యమండలంలో మహాతేజస్సుతో కూడిన పురుషుడు ప్రకాశిస్తున్నాడు. ఈయనే విష్ణువు, అచింత్యాత్మ, బ్రహ్మ, పితామహుడు. రుద్రుడు, మహేంద్రుడు, వరుణుడు, ఆకాశం, భూమి, జలం, వాయువు, చంద్రుడు, వర్షదేవుడు, కుబేరుడు, అగ్ని — వీరందరూ ఈయనలోనే ఉన్నారు. ఈ సూర్యమండలంలో ప్రకాశించే మహాపురుషుడు ఒక్కడే, ప్రత్యక్షంగా మహాదేవుడే, ఎప్పుడూ వృత్రమర్థనుడే. ఈయనే కాలమూర్తి, మహాబాహువు, సృష్టి లక్షణాలతో కూడినవాడు. ఈ సూర్యమండలంలో తన తేజస్సుతో భూమిని నింపుతున్నాడు. ఎటువంటి అడ్డంకులు లేకుండా, వాయువులతో తిరుగుతూ, అమృత లక్షణంతో ప్రకాశిస్తున్నాడు. ఈ తేజస్సుకు మించినది ఎక్కడా లేదు. ఈయనే సమస్త భూతాలను తన అమృతస్వరూపమైన కిరణాలతో పోషిస్తున్నాడు; లోపల ఉన్న మ్లేచ్ఛ జాతులు, జంతుజాతులకూ దయతో పరిరక్షిస్తున్నాడు. వర్ణభేదం, కుష్ఠురోగం, అంధత్వం, చెవిటితనం, లంగడితనం ఉన్నవారిని కూడా కరుణతో రక్షించేవాడవు. నీకు శరణు వచ్చినవారిని ఆరోగ్యవంతులను చేసే దేవుడవు. చక్రమండలంలో ఉన్నవారు, ధనం లేని వారు, తక్కువ ఆయుష్కాలున్నవారు కూడా నీ దయతో రక్షింపబడతారు. ప్రత్యక్షంగా దర్శనమిచ్చే దేవుడవు, లీలగా రక్షించేవాడవు. నన్ను బాధిస్తున్న వ్యాధులతో నేను నీ స్తోత్రాలు చేయగల శక్తి లేదు. బ్రహ్మ, విష్ణు, శివాది దేవతలు, మహేంద్రుడు, సిద్ధులు, గంధర్వులు, అప్సరసలు, గుహ్యకులు ఎప్పుడూ నిన్ను స్తుతిస్తారు. నీ మహిమను వర్ణించడానికి ఎంతటి పవిత్రమైన స్తోత్రాలు చేసినా సరిపోవు. ఎందుకంటే మూడు వేదాలూ నీ సూర్యమండలంలోనే స్థితమై ఉన్నాయి. ధ్యానించేవారికి నీవే పరమ ధ్యానం, ముక్తికాములకు నీవే మోక్ష ద్వారం. అనంత తేజస్సుతో, అచంచలుడవు, అచింత్యుడు, అవ్యక్తుడు, నిష్కలుడవు. నా స్తోత్రంలో ఏదైనా లోపం ఉన్నా, నా ఆర్తి, భక్తిని తెలుసుకొని దయచేసి అర్థం చేసుకో. అప్పుడు సూర్యదేవుడు ఆనందంతో జాంబవతీసుతుడైన సాంబుని చూచి ఇలా అన్నాడు: నీ తపస్సుతో సంతోషించాను, వత్స! నీవు కోరిన వరాన్ని అడుగు. సాంబుడు ఇలా అన్నాడు: భగవంతుడవు సంతోషిస్తే నాకు ఒకే ఒక్క వరం కావాలి — నీపై నాకు ఎప్పటికీ భక్తి ఉండాలి. సూర్యదేవుడు ఇలా అన్నాడు: నేను మరింత సంతోషించాను, మంచి వరాన్ని కోరుకో. అప్పుడు సాంబుడు రెండవ వరంగా ఇలా అడిగాడు: నా శరీరంలో ఉన్న మలము నీ కృపతో పోయిపోవాలి, నా శరీరం పూర్తిగా పవిత్రంగా మారాలి. సుమంతుడు ఇలా అన్నాడు: అలా జరుగుతుందని భాస్కరుడు వరమిచ్చాడు. వెంటనే సాంబుడు తన శరీరంలో ఉన్న వ్యాధిని పాము చర్మాన్ని విడిచిపెట్టినట్టు విడిచిపెట్టాడు. ఆ తరువాత దివ్యరూపంతో, ఆరోగ్యవంతుడై, దేవునికి నమస్కరించి ముందుండి నిలిచాడు. సూర్యదేవుడు ఇలా అన్నాడు: సాంబా! నేను సంతోషంగా ఉన్నాను, విను. ఈ రోజు నుండి నీ పేరుతో నా స్థానాలు భూమిపై స్థాపించబడతాయి. ఎవరు వాటిని స్థాపిస్తారో వారికి శాశ్వత లోకాలు లభిస్తాయి. చంద్రభాగానది తీరంలో నన్ను స్థాపించు; నీ పేరుతో ఈ స్థలం పరిప్రసిద్ధి పొందుతుంది. నీ కీర్తి ఎప్పటికీ నిలిచి ఉంటుంది. నీకు ప్రతిరోజూ నేను స్వప్నంలో దర్శనం ఇస్తాను. సుమంతుడు ఇలా అన్నాడు: ఇలా వరమిచ్చి, వృష్ణిసింహుడైన సాంబునికి ప్రత్యక్ష దర్శనం ఇచ్చి, అక్కడే భగవంతుడు అంతర్ధానమయ్యాడు. ఈ స్తోత్రాన్ని భక్తితో రోజూ మూడుసార్లు చదివేవాడు, ఏడురోజులు హోమం చేసినా, ఏదైనా కోరిక నెరవేరుతుంది. రాజ్యం కోరేవాడు రాజ్యం పొందుతాడు, ధనం కోరేవాడు ధనం పొందుతాడు, వ్యాధితో బాధపడేవాడు వ్యాధి నుండి విముక్తి పొందుతాడు. సాంబుడు ఎలా విముక్తి పొందాడో, అలాగే. సూర్యలోకాన్ని చేరి, దేవతలతో కలిసి ఆనందంగా ఉంటాడు.
సామ్బస్తవవర్ణనమ్ సుమన్తురువాచ అస్తావీచ్చ తత సామ్బః కృశో ధమనిసన్తతః । రాజన్నామసహస్రేణ సహస్రాంశుం దివాకరమ్ । । ౧ ఖిద్యమానం తతో దృష్ట్వా సూర్యః కృష్ణాత్మజం తదా । స్వప్నేఽస్మై దర్శనం దత్త్వా పునర్వచనమబ్రవీత్ । । ౨ శ్రీసూర్య ఉవాచ సామ్బ సామ్బ మహావాహో శృణు జామ్బవతీసుత । అలం నామసహస్రేణ పఠ చేమం శుభం స్తవమ్ । । ౩ యాని గుహ్యాని నామాని పవిత్రాణి శుభాని చ । తాని తే కీర్తియిష్యామి ప్రయత్నాదవధారయ । ౪ వైకర్తనో వివస్వాంశ్చ మార్తణ్డో భాస్కరో రవిః । లోకప్రకాశకః శ్రీమాంల్లోకచక్షుర్గ్రహేశ్వరః । ౫ లోకసాక్షీ త్రిలోకేశః కర్తా హర్తా తమిస్రహా । తపనస్తాపనశ్చైవ శుచిః సప్తాశ్వవాహనః । ౬ గభస్తిహస్తో బ్రహ్మా చ సర్వదేవనమస్కృతః । ఏకర్విశతిరిత్యేష స్తవ ఇష్టస్సదా మమ । । ౭ శరీరారోగ్యదశ్చైవ ధనవృద్ధియశస్కరః । స్తవరాజ ఇతి ఖ్యాతస్త్రిషు లోకేషు విశ్రుతః । ౮ య ఏతేన మహాబాహో ద్వే సన్ధ్యేఽస్తమనోదయే । స్తౌతి మాం ప్రణతో భూత్వా సర్వపాపైః ప్రముచ్యతే ।। ౯ మానసం వాచికం వాపి కాయికం యచ్చ దుష్కృతమ్ । ఏకజాప్యేన తత్సర్వం ప్రణశ్యతి మమాగ్రతః । 1.128.౧౦ ఏష జప్యశ్చ హోమశ్చ సన్ధ్యోపాసనమేవ చ । బలిమన్త్రోఽర్ఘ్యమన్త్రోఽథ ధూపమన్త్రస్తథైవ చ । ।౧౧ అన్నప్రదానే స్నానే చ ప్రణిపాతే ప్రదక్షిణే । పూజితోఽయం మహామన్త్రః సర్వపాపహరః శుభః । । ౧౨ ఏవముక్త్వా స భగవాన్భాస్కరో జగతాం పతిః । ఆమన్త్ర్య కృష్ణతనయం తత్రైవాన్తర్హితోఽభవత్ । । ౧౩ సామ్బోఽపి స్తవరాజేన స్తుత్వా సప్తాశ్వవాహనమ్ । ప్రీతాత్మా నీరుజః శ్రీమాంస్తస్మాద్రోగాద్విముక్తవాన్ । । ౧౪ ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణే బ్రాహ్మే పర్వణి సప్తమీకల్పే సామ్బస్తవవర్ణనం నామాష్టావింశత్యధికశతతమోఽధ్యాయః
సుమంతుడు ఇలా చెప్పాడు: ఆ తరువాత సాంబుడు బలహీనంగా, నాడులు స్పష్టంగా కనిపించేలా, సూర్యుని సహస్రనామాలతో ఆరాధించాడు. అప్పుడు సూర్యదేవుడు కృష్ణుని కుమారుడైన సాంబుని బాధను చూసి, స్వప్నంలో దర్శనం ఇచ్చి ఇలా అన్నాడు: సాంబా! జాంబవతీ కుమారుడా! సహస్రనామాలు చాలవు, ఈ శుభమైన స్తోత్రాన్ని చదువు. ఇవి రహస్యమైన, పవిత్రమైన నా నామాలు. వాటిని నేను నీకు వివరంగా చెబుతాను, జాగ్రత్తగా విను. వైకర్తనుడు, వివస్వాన్, మార్తాండుడు, భాస్కరుడు, రవి, లోకప్రకాశకుడు, శ్రీమంతుడు, లోకచక్షువు, గ్రహాధిపతి, లోకసాక్షి, త్రిలోకేశుడు, సృష్టికర్త, సంహారకుడు, అంధకారాన్ని తొలగించేవాడు, తాపనుడు, తాపకుడు, శుచిగా ఉండేవాడు, ఏడు గుర్రాలపై ప్రయాణించేవాడు, కిరణాలతో చేతులు కలిగినవాడు, బ్రహ్మ, అందరు దేవతలచే పూజింపబడే వాడు — ఇవే నా ఇష్టమైన ఇరవై ఒక నామాలు. ఈ స్తోత్రం శరీర ఆరోగ్యాన్ని, ధనవృద్ధిని, యశస్సును ఇస్తుంది. మూడు లోకాలలో 'స్తవరాజు'గా ప్రసిద్ధి పొందింది. మహాబాహువైనవాడు ఉదయం, సాయంత్రం, సూర్యోదయ, సూర్యాస్తమయ సమయాల్లో ఈ స్తోత్రాన్ని భక్తితో చదివితే అన్ని పాపాలు పోతాయి. మనసుతో, వాక్కుతో, శరీరంతో చేసిన దుష్కర్మలు ఒక్కసారి జపించినా నాశనం అవుతాయి. ఇది జపానికి, హోమానికి, సంధ్యోపాసనకు, బలిమంత్రానికి, అర్ఘ్యమంత్రానికి, ధూపమంత్రానికి, అన్నదానానికి, స్నానానికి, నమస్కారానికి, ప్రదక్షిణకు కూడా ఉపయోగపడే మహామంత్రం — ఇది అన్ని పాపాలను తొలగించే శుభమైనది. ఇలా చెప్పి భాస్కరుడు, జగత్పతిగా, కృష్ణుని కుమారుడిని ఆశీర్వదించి, అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు. సాంబుడు కూడా స్తవరాజుతో సూర్యుని స్తుతించి, ఆనందంతో, ఆరోగ్యంతో, వైభవంతో వ్యాధి నుండి విముక్తి పొందాడు.
సామ్బకృతాదిత్యమూర్తిస్థాపనవర్ణనమ్ సుమన్తురువాచ అథ లబ్ధవరః సామ్బో వరం ప్రాప్య పురాతనమ్ । మన్యమానస్తదాశ్చర్యం ప్రహృష్టేనాన్తరాత్మనా । । ౧ పూర్వాభ్యాసేన తేనైవ సార్ధమన్యైస్తపస్విభిః । స్నాపనార్థం నాతిదూరం చన్ద్రభాగాం నదీం యయౌ । । ౨ కృత్వాత్మమణ్డలాకారం శ్రద్దధానో దినేదినే । సస్నౌ సఞ్చిన్తయామాస కిం రూపం స్థాపయామ్యహమ్ । । ౩ స స్నాతః సహసైవాథ ప్రణమ్య౧ తు ప్రభావతీమ్ । ఉహ్యమానాం జలౌఘేన ప్రతిమాం సమ్ముఖీం రవేః । । ౪ తాం దృష్ట్వా తస్య వీరస్య సముత్పన్నమిదం యథా । దేవేన యత్తదాజ్ఞప్తం తదిదం నాత్ర సంశయః । । ౫ స తాముత్తార్య సలిలాదానీయ చ మహీపతే । తస్మిన్మిత్రవనోద్దేశే స్థాపయామాస తాం తదా । । ౬ నిధాయ ప్రతిమాఁల్లోకే సామ్బస్తస్య మహాత్మనః । మిత్రం మిత్రవనే రమ్యే స్థాపయిత్వా విధానతః । । ౭ తతస్తామేవ పప్రచ్ఛ ప్రణమ్య ప్రతిమాం రవేః । కేనేయం నిర్మితా నాథ భవతో హ్యాకృతిః శుభా । । ౮ ప్రతిమా తమువాచాథ శృణు సామ్బ బ్రువే స్వయమ్ । నిర్మితా యేన చాప్యేషా మదీయా పురుషాకృతిః । । ౯ మమాతితేజసావిష్టం రూపమాసీత్పురాతనమ్ । అసహ్యం సర్వభూతానాం తతోఽస్మ్యభ్యర్చితః సురైః । । సహ్యం భవతు తే రూపం సర్వప్రాణభృతామితి । । 1.129.౧౦ తతో మయా సమాదిష్టో విశ్వకర్మా మహాతపాః । తేజసాం శాతనం కుర్వన్రూపం నిర్వర్తయస్వ మే । । ౧౧ తతస్తు మత్సమాదేశాత్తేనైవ నిపుణం తదా । శాకద్వీపే భ్రమిం కృత్వా రూపం నిర్వర్తితం మమ । । ౧౨ ప్రీత్యా తేషాం ప్రపఞ్చోఽయం స మయా కారితః పునః । తేనేయం కల్పవృక్షాత్తు నిర్మితా విశ్వకర్మణా । । ౧౩ కృత్వా హిమవతః పృష్ఠే పురా సిద్ధనిషేవితే । త్వదర్థం చన్ద్రభాగాయాం తతస్తేనావతారితా । । ౧౪ భవతస్తారణార్థం హి తతః స్థానమిదం శుభమ్ । రుచిరం సర్వదా సామ్బ సాన్నిధ్యం మేఽత్ర యాస్యతి । । ౧౫ సాన్నిధ్యం మమ పూర్వాహ్ణే సుతీరే ద్రక్ష్యతే జనైః । కాలప్రియే చ మధ్యాహ్నేఽపరాహ్ణే చాత్ర నిత్యశః । । ౧౬ పూర్వాహ్ణే పూజయేద్ బ్రహ్మా మధ్యాహ్నే చక్రధృత్స్వయమ్ । శఙ్కరశ్చాపరాహ్ణే తు మాం పూజయతి సర్వదా । । ౧౭ ఇత్యుక్తోఽసౌ భగవతా భాస్కరేణ స యాదవః । హర్షమాప మహాబాహో భాస్కరోఽన్తర్దధే తతః । । ౧౮ ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణే బ్రాహ్మే పర్వణి సప్తమీకల్పే సామ్బోపాఖ్యానే సామ్బకృతాదిత్యమూర్తిస్థాపనం నామైకోనత్రింశదధికశతతమోఽధ్యాయః
సుమంతుడు ఇలా అన్నాడు: వరం పొందిన అనంతరం, సామ్బుడు పురాతనమైన ఆ వరాన్ని పొందిన ఆనందంతో, అది ఒక అద్భుతమని భావించి హర్షంతో మనసులో ఆనందించాడు. పూర్వజన్మలో చేసిన సాధనతో, ఇతర తపస్వులతో కలిసి, స్నానం చేయడానికి ఎక్కువ దూరం కాదు అని భావించి చంద్రభాగ నదికి వెళ్లాడు. ప్రతిరోజూ శ్రద్ధతో తన శరీరాన్ని వృత్తాకారంగా చేసి, ఆ నదిలో స్నానం చేసి, "నేను ఏ రూపాన్ని ప్రతిష్ఠించాలి?" అని ఆలోచించాడు. అలా స్నానం చేసి, వెంటనే ప్రభావతీ దేవిని నమస్కరించి, నదిలో నీటి ప్రవాహంతో ముందుకు వచ్చిన సూర్యుని విగ్రహాన్ని చూసాడు. ఆ విగ్రహాన్ని చూసి, ఆ వీరుడికి దేవుడు చెప్పినదే ఇది అని స్పష్టంగా తెలిసింది; ఇందులో సందేహం లేదు. ఆ విగ్రహాన్ని నీటిలోంచి తీసి, భూమిపైకి తీసుకువచ్చి, మిత్రవనం అనే ప్రదేశంలో ప్రతిష్ఠించాడు. ప్రపంచంలో ఆ మహాత్ముడైన సామ్బుడు ఆ విగ్రహాన్ని మిత్రవనంలో సరిగా ప్రతిష్ఠించి, మిత్రుని అక్కడే ఉంచాడు. ఆ తరువాత, సూర్యుని విగ్రహాన్ని నమస్కరించి, "ఈ రూపాన్ని ఎవరు తయారుచేశారు? ప్రభూ! మీ అందమైన రూపాన్ని ఎవరు నిర్మించారు?" అని అడిగాడు. అప్పుడు ఆ విగ్రహం స్వయంగా సామ్బునితో ఇలా చెప్పింది: "సామ్బా! విను. ఈ రూపాన్ని ఎవరు నిర్మించారో నేను చెబుతాను. నా అపారమైన తేజస్సుతో ఒక పురాతన రూపం ఏర్పడింది. అది అన్ని జీవులకు భరించలేనిది. అందుకే దేవతలు నన్ను ఆరాధించారు. నీకు సర్వప్రాణులకు సహజంగా ఉండే రూపం కావాలని కోరగా, నేను విశ్వకర్మను ఆదేశించాను. అతను తన తపస్సుతో నా తేజస్సును తగ్గించి, నా రూపాన్ని తయారుచేయమని చెప్పాను. అప్పుడు విశ్వకర్ముడు శాకద్వీపంలో తిరిగి, నిపుణతతో నా రూపాన్ని నిర్మించాడు. వారి ఆనందార్థం ఈ ప్రపంచాన్ని నేను మళ్ళీ సృష్టించాను. అందుకే ఈ విగ్రహాన్ని విశ్వకర్ముడు కల్పవృక్షం నుండి తయారు చేశాడు. హిమవంతుని పర్వతంపై, సిద్ధులు పూజించే ప్రదేశంలో, నీ కోసమే చంద్రభాగ నదిలోకి తీసుకొచ్చాడు. నీ విమోచనార్థం ఈ పవిత్రమైన స్థలాన్ని ఏర్పరిచాడు. ఇక్కడ నా సన్నిధానం ఎప్పుడూ ఉంటుంది, సామ్బా! ఉదయాన్నే నా సన్నిధానం ఇక్కడ ప్రజలకు కనిపిస్తుంది. మధ్యాహ్నం, అపరాహ్నం కూడా నా సన్నిధానం ఉంటుంది. ఉదయం బ్రహ్మ దేవుడు పూజిస్తాడు. మధ్యాహ్నం చక్రధారి స్వయంగా పూజిస్తాడు. అపరాహ్నం శంకరుడు నన్ను ఎప్పుడూ పూజిస్తాడు. ఇలా భాస్కరుడు చెప్పగా, ఆ యాదవుడు సామ్బుడు ఎంతో ఆనందపడ్డాడు. ఆ తరువాత భాస్కరుడు అంతర్ధానమయ్యాడు.
ప్రసాదలక్షణవర్ణనమ్ శతానీక ఉవాచ కథం సామ్బేన విప్రేన్ద్ర ప్రతిష్ఠా కారితా రవేః । కస్య వా వచనాత్తేన ప్రాసాదః కారితో రవేః । । ౧ సుమన్తురువాచ అత్ర తే వచ్మి రాజేన్ద్ర యథా సామ్బేన ధీమతా । ప్రతిష్ఠా కారితా భానోః ప్రసాదశ్చ మహీపతే । । ౨ సులబ్ధ్వా ప్రతిమాం భానోశ్చిన్తయామాస నారదమ్ । స చాపి చిన్తితశ్చాగాద్యత్ర జామ్బవతీసుతః । । ౩ తమాగతమభిప్రేక్ష్య నారదం మునిసత్తమమ్ । సమ్పూజ్య విధివత్సాంబో నారదం వాక్యమబ్రవీత్ । ।౪ ప్రాసాదం కారయేద్యస్తు భాస్కరస్య నరో ద్విజ । కిం ఫలం తస్య దేవర్షే ప్రతిష్ఠాం యశ్చ కారయేత్ । । ౫ నారద ఉవాచ ప్రాసాదం శోభనే దేశే యస్తు కారయతే రవేః । స యాతి నరశార్దూల సూర్యలోకం న సంశయః । । ౬ సామ్బ ఉవాచ కథం కుర్యాదాయతనం కస్మిన్దేశే ద్విజోత్తమ । కీదృక్ఛస్తం చాయతనం దేవదేవస్య౧ వై ద్విజ । । ౭ నారద ఉవాచ యత్ర ప్రభూతం సలిలమాగమే చ వినాశనే । దేవతాయతనం కుర్యాద్యశోధర్మవివృద్ధయే । । ౮ ఇష్టాపూర్తేన లభతే లోకాంస్తాంశ్చ౧ విభూషితాన్ । దేవానామాలయం కార్యం ద్వయం యత్ర చ దృశ్యతే । । ౯ సలిలాద్యం చ ఆరామః కృతేష్వాయతనేషు చ । స్థానేష్వేతేషు సాన్నిధ్యముపగచ్ఛన్తి దేవతాః । । 1.130.౧౦ సరఃసు నలినీచ్ఛన్ననిరస్తరవిరశ్మిషు । హంససంక్షిప్తకహ్లారవీథీవిమలవారిషు । । ౧౧ హంసకారణ్డవక్రౌఞ్చచక్రవాకవిరావిషు । పర్యన్తవిమలచ్ఛాయావిశ్రాన్తజనచారిషు । । ౧౪ క్రౌఞ్చకాఞ్చీసులాపాశ్చ కలహంసకలస్వనాః । నద్యస్తోయాంశుకా యత్ర శఫరీకృతమేఖలాః । । ౧౩ ఫుల్లద్రుమోత్తమావాసాః సఙ్గమశ్రోణిమణ్డలాః । పులినాద్యున్నతోరస్కా రసహాసాశ్చ నిమ్నగాః । । ౧౪ వనోపాన్తనదీశైలసంస్కరోపాన్తభూమిషు । రమన్తే దేవతా నిత్యం పురేషూద్యానవత్సు చ । । ౧౫ భూమయో బ్రాహ్మణాదీనాం యాః ప్రోక్తా వాస్తుకర్మణి । తా ఏవం తేషాం శస్యన్తే దేవతాయతనేష్వపి । । ౧౬ చతుఃషష్టిపదం కుర్యాద్దేవతాయతనం సదా । ద్వారం చ మధ్యమం తస్మిన్సమదిక్సమ్ప్రశస్యతే । ౧౭ యో విస్తారో భవేత్తస్య ద్విగుణా తత్సమున్నతిః । ఉచ్ఛ్రాయస్తు తృతీయోఽథ తేన తుల్యా కటిర్భవేత్ । । ౧౮ విస్తారార్ధో భవేద్గర్భో భిన్నయోన్యాః సమన్తతః । గర్భపాదోనవిస్తీర్ణం ద్వారం ద్విగుణముచ్ఛ్రితమ్ । । ౧౯ ఉచ్ఛ్రయాత్పాదవిస్తీర్ణా శాఖా తద్వదుదుమ్బరీ । విస్తారాత్పాదప్రతిమాద్బాహుల్యం శేషయోః స్మృతమ్ । । 1.130.౨౦ నృపం సప్తనవభిః శాఖాభిస్తత్ప్రశస్యతే । అథ శాఖాచతుర్భాగే ప్రతిహారౌ నివేశయేత్ । । ౨౧ శైలమఙ్గల్యవిహగః శ్రీవృక్షః స్వస్తికైర్ఘటైః । మానాష్టమేన౧ భాగేన ప్రతిమా స్యాత్సపిణ్డికా । । ౨౨ ద్విభాగా ప్రతిమా తత్ర తృతీయో భాగపిణ్డికా । పూర్వే మేరుర్మహాబాహో కైలాసశ్చ తథాపరే । । ౨౩ భవన్తి చాపరే వీర విమానచ్ఛదనం తథా । సముద్రపద్మగరుడనన్దివర్ద్ధనకుఞ్జరాః । । ౨౪ గృహరాజో వృషో హంసః సర్వతోభద్రకో ఘటః । సింహో వృషశ్చతుష్కోణః షోడశాష్టాశ్రయస్తథా । । ౨౫ ఇత్యేతే వింశతిః ప్రోక్తాః ప్రాసాదా యదునన్దన । యథోక్తానుక్రమేణైవ లక్షణాని వదామి తే । । ౨౬ నవత్రింశదుచ్ఛ్రితమేరుర్ద్వాదశభౌమో వివిధకుహరశ్చ । ద్వారైర్యుతశ్చతుభిర్ద్వాత్రింశద్ధస్తవిస్తీర్ణః । । ౨౭ త్రింశద్ధస్తాయామో దశభౌమః సప్త మన్దరః । శిఖరయుతః కైలాసోఽపి శిఖరవానష్టావింశోష్టభౌమశ్చ । । ౨౮ జాలగవాక్షైర్యుక్తో విమానసంజ్ఞస్త్రిసప్తకాయామః । నన్దన ఇతి వై భౌమో ద్వాత్రింశత్షోడశాఙ్గయుతః । । ౨౯ వృత్తః సముద్గనామా పద్మాకృతిరయం చాష్టౌ । శృఙ్గేణైకేన భవేదేకేన చ భూమికా తస్య । । 1.130.౩౦ గరుడాకృతిశ్చ గరుడో నన్దీ వై షష్టివిస్తీర్ణః । కాయశ్చ సప్తభౌమో విభూషితోంఽగైశ్చ సప్తవింశతిభిః । । ౩౧ కుఞ్జర ఇతి గజపృష్ఠః షోడశాహస్తోచ్ఛ్రితో మధ్యే । గృహరాజః షోడశకస్త్రిచక్రశాలా భవేద్వలభీ । । ౩౨ వృష ఏవం మృమిశృఙ్గో ద్వావశహస్తః సమున్నతో వృత్తః । హంసో హంసాకారో ఘటోఽష్టసహస్రకలశరూపః । । ౩౩ ద్వారైర్యుతశ్చతుర్భిర్బహుశిఖరో భవతి సర్వతోభద్రః । బహురుచిరచన్ద్రశాలః షప్తవింశద్భాగభూమిశ్చ । । ౩౪ సింహః సింహాకారో౧ ద్వాదశకోణోఽష్టహస్తశ్చ । । ౩౫ సహస్రత్రితయం చైవ కథితం విశ్వకర్మణా । ప్రాహుః స్థాపయతశ్చాత్ర మతమేకం విపశ్చితః । । ౩౬ కపోతపాలినీయుక్తమతో గచ్ఛతి తుల్యతామ్ । । ౩౭ సామ్బ ఉవాచ య ఏతే కథితా విప్ర ప్రాసాదా వింశతిస్త్వయా । తేషాం సూర్యస్య కః కార్యః ప్రాసాదో భాస్కరస్య తు । । ౩ ౮ స్థానాని యాని చోక్తాని ప్రాసాదస్య ద్విజోత్తమ । తేషాం త్వయోక్తం హి పురం వ్యయవద్భిర్నరైర్యుతమ్ । । ౩ ౯ తస్మిన్ప్రదేశే వై కార్యం భానోర్మన్దిరముత్తమమ్ । దిశాం భాగే చ కతమే బ్రూహి శేషం ద్విజోత్తమ । । 1.130.౪౦ నారద ఉవాచ పురమధ్యం సమాశ్రిత్య కుర్యాదాయతనం రవేః । దిశాం భాగేఽథ వా పూర్వే పూర్వద్వారసమీపతః । । ౪౧ భూమిం పరీక్ష్య పూర్వం తు కుర్యాదాయతనం తతః ' । ఇష్టగన్ధరసోపేతా నిమ్నా౨ భూమిః ప్రశస్యతే । ౪౨ శర్కరాతుషకేశాస్థిక్షారాఙ్గారవివర్జితా । మేఘదున్దుభినిర్ఘోషా సర్వబీజప్రరోహిణీ । । ౪౩ శుక్లా రక్తా తథా పీతా కృష్ణా చ కథితా క్షితిః । ద్విజరాజన్యవంశ్యానాం శూద్రాణాం చ యథాక్రమమ్ । । ౪౪ పరీక్షితాయాం తస్యాం తు మధ్యే తస్యాః ప్రమాణతః । ఉపలిప్య చతుర్హస్తం చతురస్రం చ సమన్తతః । । ౪౫ హస్తమాత్రమధః కృత్వా మధ్యే తస్యా దశాఙ్గులమ్ । గర్తముత్కీర్య తేనైవ పాంసునా ప్రతిపూరయేత్ । । ౪౬ సమే సమగుణా జ్ఞేయా హీనే హీనగుణా భవేత్ । వర్ధమానే తు వై పాంసౌ భవేద్వృద్ధికరీ క్షితిః । । ౪౭ నిత్యం సమ్ముఖమర్కస్య కదాచిత్పశ్చిమాముఖమ్ । స్థాపనీయం గృహం సమ్యక్ప్రాఙ్ముఖస్థానకల్పనాత్ । । ౪౮ భవనాద్దక్షిణే పార్శ్వే రవేః స్నానగృహం భవేత్ । అగ్నిహోత్ర గృహం కార్యం రవేరుత్తరతః శుభమ్ । । ఉదఙ్ముఖం భవేచ్ఛమ్భోర్మాతౄణాం గృహమేవ చ । । ౪౯ బ్రహ్మా పశ్చిమతః స్థాప్యో విష్ణురుత్తరతస్తథా । నిమ్బస్తు దక్షిణే పార్శ్వే వామే రాజ్ఞీ ప్రకీర్తితా । । 1.130.౫౦ పింగలో పక్షిణే౭ భానోర్వామతో దణ్డనాయకః । శ్రీమహాశ్వేతయోః స్థానం పురతస్త్వంశుమాలినః । । ౫౧ తతఃస్థాప్యాశ్వినోః స్థానం పూర్వదేవగృహాద్వహిః । ద్వితీయాయాం తు కక్షాయాం రాజ్ఞాస్రౌషౌ వ్యవస్థితౌ । । ౫౨ తృతీయాయాం తు కక్షాయాం స్థితౌ కల్మాషపక్షిణౌ । జణ్డకామచరౌ౧ స్థాప్యౌ దక్షిణాం దిశమాశ్రితౌ । । ౫౩ ఉదీచ్యాం స్థాపనీయస్తు కుబేరో లోకపూజితః । ఉత్తరేణ తతస్తస్య రేవతః సవినాయకః । । ౫౪ యత్ర వా విద్యతే స్థానం దిక్షు సర్వా గుహాదయః । ద్వే మణ్డలేఽర్ఘ్యదానార్థం కార్యే సవ్యాపసవ్యతః । । ౫౫ దద్యాదుదయవేలాయామర్ఘం సూర్యాయ దక్షిణే । ఉత్తరే మణ్డలే దద్యాదర్ఘ్యమస్తమనే రవేః । । ౫౬ చక్రాకృతాం తథాన్యస్మిన్దేవస్య ప్రతిమాం రవేః । స్థాపయేద్విధివద్వీర చతుర్భిః కలశైః శుభైః । । ౫౭ నానాతూర్యనినాదైశ్చ శఙ్ఖశబ్దైశ్చ పుష్కలైః । తృతీయే మణ్డలే హ్యేవ పూజనీయో దివాకరః । । ౫౮ చతురస్రం చతుఃశృఙ్గం వ్యోమ దేవగృహాగ్రతః । ప్రతిమాయాస్తు సూత్రేణ కార్యం మధ్యేఽస్య మణ్డలమ్ । । ౫౯ దిణ్డీ స్థాప్యః పురస్తస్మాదాదిత్యాభిముఖః స్థితః । యదేతత్కథితం వ్యోమ సర్వదేవమయం మయా । । 1.130.౬౦ మధ్యాహ్నే తస్య దాతవ్యమర్ఘ్యమత్ర యదూత్తమ । అథ వా మణ్డలం చాన్యత్తృతీయం చక్రసమ్మితమ
శతానీకుడు ఇలా అడిగాడు: సామ్బుడు సూర్యుని ఆలయాన్ని ఎలా నిర్మించాడు? ఎవరి మాట విని ఆ ఆలయాన్ని నిర్మించాడు? సుమంతుడు ఇలా చెప్పాడు: రాజా! సామ్బుడు ఎలా సూర్యుని ప్రతిష్ఠ చేశాడో, ఆలయాన్ని ఎలా నిర్మించాడో నేను చెబుతాను. సూర్యుని విగ్రహాన్ని పొందిన తరువాత, సామ్బుడు నారదుని గురించి ఆలోచించాడు. ఆ సమయంలో నారదుడు అక్కడకు వచ్చాడు. అతన్ని చూసి, విధిగా పూజించి, సామ్బుడు నారదునితో ఇలా అడిగాడు: "ఓ దేవర్షీ! ఎవరు సూర్యుని ఆలయాన్ని నిర్మిస్తే, ఎవరు ప్రతిష్ఠ చేస్తే వారికి ఎలాంటి ఫలితం లభిస్తుంది?" నారదుడు ఇలా అన్నాడు: "ఓ రాజా! ఎవరు మంచి ప్రదేశంలో సూర్యుని ఆలయాన్ని నిర్మిస్తారో వారు నిస్సందేహంగా సూర్యలోకానికి వెళ్తారు." సామ్బుడు అడిగాడు: "ఆలయం ఎలా నిర్మించాలి? ఎక్కడ నిర్మించాలి? దేవదేవుని ఆలయం ఎలా ఉండాలి?" నారదుడు ఇలా చెప్పాడు: "ఎక్కడ నీరు సమృద్ధిగా ఉంటుందో, ప్రవాహం ఉండేదో, అక్కడ దేవాలయం నిర్మిస్తే యశస్సు, ధర్మం పెరుగుతాయి. ఇష్టాపూర్తి పనులతో అలాంటి లోకాలను పొందుతారు. దేవతలకు ఆలయం నిర్మించాల్సిన చోట రెండు విషయాలు ఉండాలి: నీరు, ఉద్యానవనం. అలాంటి ప్రదేశాల్లో దేవతలు సన్నిధానం కలిగి ఉంటారు. సరోవరాల్లో, కమలాలతో, నీడలు విరివిగా ఉండే ప్రదేశాల్లో, హంసలు, కరండవాలు, కౌంజాలు, చక్రవాక పక్షులు ఉండే ప్రదేశాల్లో, చల్లని నీరు, పూల చెట్లు, సంగమ ప్రదేశాలు, ఎత్తైన తీరాలు, నదుల ఒడ్డులు, అడవుల మధ్యన, పర్వతాల మధ్యన, నగరాల్లో, ఉద్యానవనాల్లో దేవతలు ఎప్పుడూ ఆనందిస్తారు. భూమిని నిర్మించడంలో బ్రాహ్మణులకు చెప్పిన విధానమే దేవాలయ నిర్మాణంలో కూడా వర్తిస్తుంది. దేవాలయం ఎప్పుడూ అరవై నాలుగు అడుగుల పరిమాణంలో ఉండాలి. మధ్యలో ద్వారం ఉండాలి. అన్ని దిక్కులు సమంగా ఉండాలి. పరిమాణానికి రెండింతలు ఎత్తు ఉండాలి. ఎత్తు మూడవ భాగం, అదే విధంగా వెడల్పు ఉండాలి. గర్భగృహం పరిమాణానికి సగం ఉండాలి. ద్వారం గర్భగృహం కన్నా రెండింతలు ఎత్తుగా ఉండాలి. శిఖరాలు, శాలలు, ప్రాకారాలు కూడా పరిమాణానికి తగిన విధంగా ఉండాలి. ఇలా ఇరవై రకాల ఆలయాలు ఉన్నాయి. వాటి లక్షణాలను నేను చెబుతాను. మేరు ఆలయం, కైలాస ఆలయం, నందన ఆలయం, వృత్తాకార ఆలయం, పద్మాకార ఆలయం, గరుడాకార ఆలయం, నంది ఆలయం, గృహరాజ ఆలయం, వృషభ ఆలయం, హంస ఆలయం, ఘటాకార ఆలయం, సింహ ఆలయం, వృషభ ఆలయం, చతురస్ర ఆలయం, షోడశాశ్రయ ఆలయం, ఇలా ఇరవై రకాల ఆలయాలు ఉన్నాయి. వీటిలో సూర్యుని ఆలయం ఏది నిర్మించాలి? ఏ ప్రదేశంలో నిర్మించాలి? నారదుడు ఇలా అన్నాడు: నగర మధ్యలో లేదా తూర్పు ద్వారానికి దగ్గరగా ఆలయం నిర్మించాలి. భూమిని పరిశీలించి, మంచి వాసన, రుచి ఉన్న, తక్కువ లోతు ఉన్న భూమి ఉత్తమం. శిల, బూడిద, ఎముక, క్షారాలు, బొగ్గు లేని భూమి మంచిది. మేఘాలు మోగే, అన్ని విత్తనాలు మొలిచే భూమి ఉత్తమం. తెలుపు, ఎరుపు, పసుపు, నల్ల రంగు భూమి వరుసగా బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్య, శూద్రులకు అనుకూలంగా ఉంటుంది. భూమిని సరిగా కొలిచి, మధ్యలో నాలుగు అడుగుల చతురస్రంగా తయారు చేసి, మధ్యలో పది వేలి లోతు గోతిని తవ్వి, మళ్ళీ మట్టి పోయాలి. భూమి సమంగా ఉంటే మంచిది. మట్టి ఎక్కువైతే అభివృద్ధి కలుగుతుంది. సూర్యుని ఆలయం ఎప్పుడూ తూర్పు ముఖంగా ఉండాలి. కొన్నిసార్లు పశ్చిమ ముఖంగా కూడా ఉండొచ్చు. ఆలయం తూర్పు ముఖంగా ఉండేలా ఏర్పాటు చేయాలి. ఆలయం దక్షిణ భాగంలో స్నానగృహం, ఉత్తర భాగంలో అగ్నిహోత్ర గృహం ఉండాలి. శివుని గృహం ఉత్తర ముఖంగా, బ్రహ్మ దేవుడు పశ్చిమ భాగంలో, విష్ణువు ఉత్తర భాగంలో ఉండాలి. దక్షిణ భాగంలో నింబవృక్షం, వామ భాగంలో రాణి గృహం, పింగల పక్షి వామ భాగంలో, మహాశ్వేత పక్షుల స్థానం ముందుగా ఉండాలి. అశ్వినీ దేవతల స్థానం ముందుగా, రెండవ ప్రాకారంలో రాజ్ఞులు, మూడవ ప్రాకారంలో కల్మాష పక్షులు, దక్షిణ దిక్కులో జండకామచరులు ఉండాలి. ఉత్తర దిక్కులో కుబేరుడు, అతని పక్కన రేవతుడు, వినాయకుడు ఉండాలి. అన్ని దిక్కుల్లో గుహాదులు ఉండాలి. రెండు మండలాలు అర్ఘ్యదానానికి ఏర్పాటు చేయాలి. ఉదయాన్నే దక్షిణ మండలంలో సూర్యునికి అర్ఘ్యం ఇవ్వాలి. ఉత్తర మండలంలో సూర్యాస్తమయానికి అర్ఘ్యం ఇవ్వాలి. సూర్యుని విగ్రహాన్ని చక్రాకారంగా, నాలుగు కలశాలతో ప్రతిష్ఠించాలి. వివిధ వాద్యాలు, శంఖధ్వని మధ్యలో మూడవ మండలంలో సూర్యుని పూజ చేయాలి. దేవాలయ ముందు వ్యోమాన్ని చతురస్రంగా, నాలుగు మూలలుగా, మధ్యలో మండలాన్ని సూత్రంతో ఏర్పాటు చేయాలి. వ్యోమంలో సూర్యుని ముఖంగా దిండిని ఉంచాలి. ఇదే వ్యోమం అన్ని దేవతల సమాహారంగా భావించాలి. మధ్యాహ్నం అర్ఘ్యం ఇవ్వాలి. లేదా మూడవ మండలాన్ని చక్రాకారంగా ఏర్పాటు చేయాలి.
దారుపరీక్షావర్ణనమ్ నారద ఉవాచ అథ తే సమ్ప్రవక్ష్యామి ప్రతిమావిధివిస్తరమ్ । సర్వేషామేవ దేవానామాదిత్యస్య విశేషతః । । ౧ అర్చా౧ సప్తవిధా ప్రోక్తా భక్తానాం శుభవృద్ధయే । కాఞ్చనీ రాజతీ తామ్రీ పార్థివీ శైలజా స్మృతా । । ౨ వార్క్షీ చాలేఖ్యకా చేతి మూతిస్థానాని సప్త వై । వార్క్షీవిధానం తే వీర వర్ణయిష్యామ్యశేషతః । । ౩ కర్త్రనుకూలే దివసే సంవత్సరవిశోధితే । శుభైర్నిమిత్తైః శకునైః ప్రస్థానైశ్చ వనం విశేత్ । । ౪ క్షీరిణో వర్జితాః సర్వే దుర్బలాస్తే స్వభావతః । చతుష్పథేషు న గ్రాహ్యా యే చ పుత్రకవృక్షకాః
నారదుడు ఇలా అన్నాడు: ఇప్పుడు నేను అన్ని దేవతలకూ, ముఖ్యంగా ఆదిత్యుని విగ్రహ నిర్మాణ విధానాన్ని వివరంగా చెబుతాను. భక్తుల శుభవృద్ధికి విగ్రహం ఏడు రకాలుగా చెప్పబడింది: బంగారు, వెండి, రాగి, మట్టి, శిల, కలప, చిత్ర రూపంలో. వీటిలో కలపతో చేసే విధానాన్ని నేను పూర్తిగా వివరించబోతున్నాను. పనికి అనుకూలమైన రోజున, సంవత్సరాన్ని పరిశీలించి, శుభసూచకాలు, శుభపక్షులు కనిపించినప్పుడు అడవిలోకి వెళ్లాలి. పాలు వచ్చే చెట్లు, సహజంగా బలహీనమైనవి, నాలుగు దారుల కూడళ్లలో పెరిగినవి, పిల్లలతో ఉన్న చెట్లు ఇవన్నీ తీసుకోవద్దు.
౫ దేవతాయతనస్థా యే తథా వల్మీకసమ్భవా । ఉత్కీర్ణా దేవతా యేషు చైత్యవృక్షాశ్చ యే స్మృతాః । । ౬ శ్మశానభూమిజా యే చ పక్షిణాం నిలయాశ్చ యే । సకోటరాశ్చ యే వృక్షాః శుష్కాగ్రా యే చ పాదపాః । । ౭ శస్త్రేణ నిహతా యే చ కుఞ్జరాశాస్తథా కృతాః । సామాద్యాః సరుజోఽధశ్చ వ్యాధినశ్చ తథైవ చ । । ౮ అకాలే పుష్పితా యే చ కాలే తే చ వివర్జితాః । శీర్ణపర్ణాశ్చ తరవో రక్షోధ్వాంక్షనిషేవితాః । । ఏకశాఖాతిశాఖాశ్చ త్రిశాఖాశ్చ తథాధమాః । । ౯ మధూకో దేవదారుశ్చ వృక్షరాజశ్చ చన్దనః । బిల్వశ్చామ్రాతకశ్చైవ ఖదిరోథాఞ్జనస్తథా । । 1.131.౧౦ నిమ్బః శ్రీపర్ణవృక్షశ్చ పనసః సరలోఽర్జ్జునః । రక్తచన్దనపర్యన్తాః శ్రేష్ఠాః స్యుః ప్రతిమాద్రుమాః । । ౧౧ వర్ణానామానుపూర్వ్యేణ ద్వౌ ద్వౌ వృక్షౌ ప్రకీర్తితౌ । నిమ్బాద్యాః సర్వవర్ణానాం వృక్షా సాధారణాః స్మృతాః । । ౧౨ కథ్యమానాన్విశేషేణ శృణు వీర తథాపరాన్ । సురదారుః శమీ చైవ మధూకశ్చన్దనస్తథా । । ఏతే వై తరవస్తాత బ్రాహ్మణానాం శుభాః స్మృతాః । । ౧౩ క్షత్రస్య చ తథారిష్టః ఖదిరస్తిన్దుకస్తథా । అశ్వత్థశ్చ తథా సామ్బ ద్రుమః కరకతః శుభః । । ౧౪ వైశ్యానాం తద్వదేవ స్యుః ఖదిరశ్చన్దనస్తథా । పుణ్యాశ్చ తరవశ్చైతే శుభదాస్తు తథైవ చ । । ౧౫ కేసరః సర్జకశ్చామ్రః శాలవృక్షస్తథేతరః । ఏతే వై తరవః పుణ్యాః శూద్రాణాం శుభదాయకాః । । ౧౬ లిఙ్గం చ ప్రతిమాం చైవమవస్థాప్య యథావిధి । వృక్షం చాభిమతం గత్వా పూజయేద్బలిపుష్పకైః । । ౧౭ శుచౌ దేశే వివిక్తే చ కేశాంగారవివర్జితే । ప్రాగుదక్సూచకే దేశే లోకకష్టవివర్జితే । । ౧౮ విస్తీర్ణస్కన్ధవిటపః షత్రవానృజువృద్ధిగః । ఆతఙ్కహీనో వివశః సత్త్వక్పర్ణః శుభస్తథా । ౧౯ స్వేనైవ పతితా యే చ హస్తిభిః పాతితాస్తథా । శుక్లాశ్చ వహ్నిదగ్ధాశ్చ పక్షిభిశ్చాపి వర్జితాః । । 1.131.౨౦ తరవో వర్జనీయాశ్చ గ్రహీతవ్యాః శుభా ద్రుమాః । స్నిగ్ధరూపాః సపర్ణాశ్ర సపుష్పాః సఫలాస్తథా । । ౨౧ తేషాం తు గ్రహణం చాష్టమాసేషు కార్త్తికాదిషు । భూత్వా శుభదినే చైవ సోపవాసోఽధివాసయేత్ । । ౨౨ సమన్తాదుపలిప్యాథ తస్యాధస్తాద్వసున్ధరామ్ । గాయత్ర్యా పరిపూతేన పరితః ప్రోక్ష్య వారిణా । । ౨౩ శుక్లే చ పరిధూతే చ పరిధాయ చ౧ వాససీ । పూజయేద్గన్ధమాల్యైశ్చ సధూపబలికర్మభిః । । ౨౪ తతః కుశైః పరిస్తీర్ణే హుత్వాగ్నౌ తస్య చాన్తికే । దేవదారుసమిద్భిశ్చ మన్త్రేణానేన తత్త్వవిత్ । । ౨౫ ఓం భూర్భువః సువరితి తతో వృక్షం చ పూజయేత్ । ఓం ప్రజాపతయే సత్యసదాయ నిత్యం శ్రేష్ఠన్తరాత్మన్త్సచరాచరాత్మన్ । । సాన్నిధ్యమస్మిన్కురు దేవ వృక్షే సూర్యావృతం మణ్డలమావిశేశ్చ నమః । । ౨౬ నారద ఉవాచ ఏవం సమ్పూజయిత్యా తు వాక్యైస్తం పరిసాన్త్వయన్ । వృక్షలోకస్య శాన్త్యర్థం గచ్ఛ దేవాలయం శుభమ్ । । ౨౭ దేవ త్వం స్థాస్యసే తత్ర చ్ఛేదదాహవివర్జితః । కాలే ధూపప్రదానేన సపుష్పైర్బలికర్మభిః । । ౨౮ లోకాస్త్వాం పూజయిష్యన్తి తతో యాస్యసి నిర్వృతిమ్ । వృక్షమూలే కుఠారం తు ధూపమాల్యైః ప్రపూజ్య చ । । ౨౯ పూర్వతస్తు శిరః కృత్వా స్థాపనీయః ప్రయత్నతః । పరమాన్నమోదకౌదనపలపూపికాదిభిర్భక్ష్యైః । । 1.131.౩౦ మద్యైః కుసుమైర్ధూపైర్గన్ధైశ్చ తరుం సమభ్యర్చ్య । సురపితృపిశాచరాక్షసభుజఙ్గసురగణవినాయకాద్యానామ్ । । ౩౧ కృత్వా పూజాం రాత్రౌ వృక్షం సంస్పృశ్య చ బ్రూయాత్ । । ౩౨ అర్చాసు దేవదేవ త్వం దేవైశ్చ పరికల్పితః । నమస్తే వృక్ష పూజేయం విధివత్పరిగృహ్యతామ్ । । ౩౩ యానీహ భూతాని వసన్తి తాని బలిం గృహీత్వా విధివత్ప్రయుక్తమ్ । అన్యత్ర వాసం పరికల్పయన్తు క్షమన్తు తే చాద్య నమోఽస్తు తేభ్యః । । ౩౪ ప్రభాతాయాం తు శర్వర్యాం పునః సమ్పూజ్య తం నగమ్ । బ్రాహ్మణేభ్యస్తతో దత్త్వా భోజకేభ్యశ్చ దక్షిణామ్ । । ఛిన్ద్యాద్వనస్పతీంస్తజ్జ్ఞైస్తై కృతస్వస్తివాచనైః । । ౩౫ పూర్వస్యాం దిశి పాతోఽస్య ఐశాన్యాం చాపి యో భవేత్ । అథవా ఉత్తరస్యాం తు తథా ఛిన్ద్యాత్తు౧ నాన్యథా । । ౩౬ ఐన్ద్ర్యైశాన్యోరుదీచ్యాం చః పాతస్తిసృషు శస్యతే । నైర్ఋత్యాగ్నేయయామ్యాసు దిక్షు పాతో న శోభనః । । వాయవ్యాం చైవ వారుణ్యాం తస్య పాతస్తు మధ్యమః । । ౩౭ యస్య బాహ్యస్థితా శాఖా దిక్షు నష్టా చతసృషు । వాస్తుపూర్వం తతః స్థిత్వా తతః పశ్చాదవస్థితా । । ౩౮ అవిలగ్నమశబ్దం తు పతనం తు ప్రశస్యతే । ఉత్పద్యేద్ద్విదలం యస్య ద్రావశ్చ మధురో భవేత్ । । ౩౯ సర్పిస్తైలం క్షరేద్యస్య పాదపం తం వివర్జవేత్ । శుభదం యదుశార్దూల శృణు త్వం కథయే శుచి । । 1.131.౪౦ వృక్షం ప్రభాతే సలిలైర్నిషిక్తం పూర్వోత్తరస్యాం దిశి సన్నికృత్య । మధ్వాజ్యదిగ్ధేన కుఠారకేణ ప్రదక్షిణాం శోషమభిప్రహణ్యాత్ । । ౪౧ పూర్వోత్తరేఽప్యుత్తరదిగ్విభాగే పాతే యదా వృద్ధికరస్తదా స్యాత్ । ఆగ్నేయకోణక్రమశోఽగ్నిదాహ ఉగ్రోగ్రరోగాః సుధనక్షయశ్చ । ।౪౨ గారుడే దిశి పాషాణం కపోతో గృహగోధికా । సితవర్ణం జలం జ్ఞేయమఙ్గుష్ఠాభం భవేత్కృమిః । । దోషైరేతైర్వినిర్ముక్తం ముదా కాలం సముద్ధరేత్ । । ౪౩ ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణే బ్రాహ్మే పర్వణి సప్తమీకల్పే దారుపరీక్షావర్ణనం నామైకత్రింశదధికశతతమోఽధ్యాయః
దేవతా మందిరాలలో ఉన్నవి, పుట్టగొడుగుల దగ్గర పెరిగినవి, దేవతా మూర్తులు చెక్కిన చెట్లు, పవిత్ర వృక్షాలుగా గుర్తించబడినవి, శ్మశాన భూమిలో పుట్టినవి, పక్షులకు నివాసంగా ఉన్నవి, గుట్టలు ఉన్నవి, ఎండిపోయిన కొమ్మలున్నవి, ఆయుధాలతో కోసినవి, ఏనుగులు తోక్కినవి, వ్యాధిగ్రస్తమైనవి, క్రింద భాగం ఎండిపోయినవి, కాలుష్యంతో బాధపడినవి, కాలానికి తగినట్టు పువ్వులు పూయని చెట్లు, కాలానికి తగినట్టు పూలు రాని చెట్లు, ఎండిపోయిన ఆకులున్న చెట్లు, రాక్షసులు, గుడ్లగూబలు, గద్దలు తిరిగే చెట్లు, ఒక్క కొమ్మ ఉన్నవి, ఎక్కువ కొమ్మలున్నవి, మూడు కొమ్మలున్న చెట్లు — ఇవన్నీ తక్కువ స్థాయిలో పరిగణించాలి. మధూక, దేవదారు, వృక్షరాజు, గంధపు చెట్టు, బిల్వ, ఆమ్రాతక, ఖదిర, అంజన, నింబ, శ్రీపర్ణ, పనస, సరళ, అర్జున, రక్తచందన వరకు — ఇవి మూర్తి తయారుచేయటానికి ఉత్తమమైన చెట్లు. వర్ణానుసారం ప్రతి వర్గానికి రెండు చెట్లు చెప్పబడ్డాయి. నింబ మొదలైన చెట్లు అందరికీ సాధారణంగా అనుకూలంగా ఉంటాయి. ఇప్పుడు, వీరా! ప్రత్యేకమైన చెట్ల వివరాలు విను. సురదారు, శమీ, మధూక, గంధపు చెట్లు బ్రాహ్మణులకు శుభప్రదాలు. క్షత్రియులకు అరిష్ట, ఖదిర, తిందుక, అశ్వత్థ, సామ్బ వృక్షం, కరకట చెట్లు శుభప్రదాలు. వైశ్యులకు కూడా ఖదిర, గంధపు చెట్లు, ఇంకా ఇతర పుణ్య వృక్షాలు శుభప్రదాలు. కేశర, సర్జక, మామిడి, శాల వృక్షం మొదలైనవి శూద్రులకు పుణ్యప్రదాలు, శుభాన్ని ఇస్తాయి. లింగాన్ని లేదా ప్రతిమను విధిగా ప్రతిష్ఠించి, ఇష్టమైన వృక్షాన్ని వెతికి, పుష్పాలు, నైవేద్యాలతో ఆ చెట్టును పూజించాలి. శుభ్రమైన, ఒంటరిగా ఉన్న, జుట్టు, బొగ్గు లేని ప్రదేశంలో, తూర్పు లేదా ఉత్తరం వైపు చూస్తూ, జనుల బాధలు లేని ప్రదేశంలో, విస్తారమైన దుంగలు, కొమ్మలు, నేరుగా పెరిగిన, ఆరోగ్యంగా ఉన్న, ఆకులు ఎక్కువగా ఉన్న, శుభప్రదమైన చెట్టును ఎంచుకోవాలి. స్వయంగా పడిపోయినవి, ఏనుగులు పడగొట్టినవి, తెల్లగా ఉన్నవి, అగ్నిలో కాలినవి, పక్షులు దూరంగా ఉండే చెట్లు వదిలేయాలి. మెరిసే ఆకులు, పువ్వులు, పండ్లు ఉన్న చెట్లు తీసుకోవాలి. అలాంటి చెట్లను కార్తీకం మొదలైన ఎనిమిదవ నెలల్లో, శుభదినంలో, ఉపవాసంతో, ముందుగా శుద్ధి చేసి తీసుకోవాలి. చుట్టూ నేలను పూసి, చెట్టు అడుగున గాయత్రీ మంత్రంతో పవిత్రమైన నీటిని చల్లి, తెల్లటి, శుభ్రమైన వస్త్రాలు ధరించి, గంధం, పూలు, ధూపం, నైవేద్యాలతో పూజించాలి. తర్వాత, కుశ గడ్డలపై హోమం చేసి, దేవదారు సమిధలతో ఈ మంత్రాన్ని పలకాలి: "ఓం భూర్భువస్సువః" అని చెట్టు పూజించి, "ఓం ప్రజాపతయే, సత్యసదాయ, నిత్యం, శ్రేష్ఠాంతరాత్మా, చరాచరాత్మా, సూర్యుని కాంతితో కూడిన వృక్షంలో ప్రవేశించు, నమస్సు" అని ప్రార్థించాలి. నారదుడు ఇలా అంటాడు: ఇలా పూజించి, మృదువుగా మాటలతో చెట్టును శాంతింపజేసి, వృక్ష లోకానికి శాంతి కోసం దేవాలయానికి వెళ్ళు. దేవా! నీవు అక్కడ కోత, కాల్చుటకు అతీతుడవై నిలుస్తావు. కాలానుగుణంగా ధూపం, పుష్పాలు, నైవేద్యాలతో ప్రజలు నిన్ను పూజిస్తారు. అప్పుడు నీవు మోక్షాన్ని పొందుతావు. వృక్ష మూలంలో, కఱ్ఱను ధూపం, పూలతో పూజించి, తూర్పు వైపు తల పెట్టి, శ్రద్ధతో మిఠాయిలు, అన్నం, లడ్డు, పూరి మొదలైన భక్ష్యాలు సమర్పించాలి. మద్యం, పూలు, ధూపం, గంధంతో చెట్టును పూజించి, దేవతలు, పితృదేవతలు, పిశాచులు, రాక్షసులు, పాములు, వినాయకుడు మొదలైనవారికి నైవేద్యం సమర్పించాలి. రాత్రి పూజ చేసి, చెట్టును తాకి ఇలా చెప్పాలి: "దేవదేవా! దేవతలు ప్రతిష్ఠించిన ఈ ప్రతిమలో నీవున్నావు. వృక్షా! నమస్కారం. ఈ పూజను విధిగా స్వీకరించు." "ఇక్కడ నివసించే భూతాలు, ఈ బలిని స్వీకరించి, మరెక్కడైనా నివాసం ఏర్పరచుకోండి. నన్ను క్షమించండి. మీకు నమస్కారం." ఉదయాన్నే మళ్లీ చెట్టును పూజించి, బ్రాహ్మణులకు, భోజన తయారుచేసేవారికి దక్షిణా ఇచ్చి, శుభకార్యాలు చెప్పిన నిపుణులతో చెట్టును కోయించాలి. తూర్పు, ఈశాన్య దిశల్లో లేదా ఉత్తర దిశలో చెట్టు పడేలా కోయాలి. దక్షిణ, అగ్నేయ, నైరుతి దిశల్లో పడితే మంచిది కాదు. వాయవ్య, పశ్చిమ దిశల్లో పడితే మధ్యమం. బయట ఉన్న నాలుగు దిశల్లో కొమ్మలు లేకపోతే, మొదట తూర్పున నిలబడి, తరువాత పడవేయాలి. శబ్దం లేకుండా, విడిపోకుండా పడితే శుభం. రెండు భాగాలుగా విడిపోతే, లేదా మధురమైన రసం వస్తే మంచిది. నెయ్యి లేదా నూనె కారితే ఆ చెట్టును వదిలేయాలి. శుభదాయకమైన చెట్టు గురించి విను, యదుకుల శ్రేష్ఠా! ఉదయాన్నే నీటితో చెట్టును చల్లి, తూర్పు-ఉత్తర దిశలో ఉంచి, తేనె, నెయ్యి పూసిన కఱ్ఱతో ప్రదక్షిణగా తడి తగ్గేలా కొట్టాలి. తూర్పు-ఉత్తర, ఉత్తర దిశల్లో పడితే వృద్ధి కలుగుతుంది. అగ్నేయ దిశలో పడితే అగ్ని ప్రమాదం, తీవ్రమైన వ్యాధులు, ధన నష్టం కలుగుతాయి. వాయవ్య దిశలో పడితే అక్కడ రాయి, పావురం, గృహ గోదిక, తెల్లటి నీరు, బొటనవేలెంత పురుగు ఉంటే అవి దోషాలు. ఇవి లేకుండా ఉంటే, ఆనందంగా, సమయానికి చెట్టును తొలగించాలి.
శ్రీసూర్యప్రతిమాలక్షణవర్ణనమ్ నారద ఉవాచ హన్త తే సర్వదేవానాం ప్రతిమాలక్షణం పరమ్ । వచ్మి తే యదుశార్దూల ఆదిత్యస్య విశేషతః । । ౧ ఏకహస్తా ద్విహస్తా వా త్రిహస్తా వా ప్రమాణతః । తథా సార్ద్ధత్రిహస్తా చ సవితుః ప్రతిమా శుభా । । ౨ ప్రసాదాద్ద్వారతో వాపి ప్రమాణం చ ప్రకల్పితమ్ । తద్వత్ప్రయాణం కర్తవ్యం సతతం శుభమిచ్ఛతా । । ౩ ఏకహస్తా భవేత్సౌమ్యా ద్విహస్తా ధనధాన్యదా । త్రిహస్తా ప్రతిమా భానోః సర్వకామప్రదా స్మృతా । । ౪ సార్ధత్రిహస్తా ప్రతిమా సుభిక్షక్షేమకారిణీ । అగ్రే మధ్యే చ మూలే చ ప్రతిమా సర్వతః సమా । । గాన్ధర్వీ సా తు విజ్ఞేయా ధనధాన్యావహా స్మృతా । । ౫ దేవాగారస్య యద్ద్వారం తస్మాదష్టాంశముద్యతా । విభాగైః పిణ్డికాః కార్యా ద్వౌ భాగౌ ప్రతిమా భవేత్ । । ౬ అఙ్గులైశ్చ తథా మూర్తిశ్చతురశీతిసంమితైః । విస్తారాయామతః కార్యా వదనం ద్వాదశాఙ్గులమ్ । । ౭ ముఖాత్త్రిభాగైశ్చిబుకం లలాటం నాసికా తథా । కర్ణౌ నాసికయా తుల్యౌ పాదౌ చానియతౌ తయోః । । ౮ నయనే ద్వ్యంగులే స్యాతాం త్రిభాగా తారకా భవేత । తృతీయతారకాభాగాత్కుర్యాద్దృష్టిం విచక్షణః । । ౯ లలాటమస్తకోత్సేధం కుర్యాత్తత్సమమేవ చ । పరిణాహస్తు శిరసో భవేద్ద్వావింశదఙ్గులః । । 1.132.౧౦ తుల్యా నాసికయా గ్రీవా ముఖేన హదయాంతరమ్ । ముఖమాత్రా భవేన్నాభిస్తతో మేఢ్రమనన్తరమ్ । । ముఖవిస్తారణమురస్తతోఽర్ద్ధం తు కటిః స్మృతా । । ౧౧ బాహూ ప్రవాహతుల్యౌ తు ఊరూ జఙ్ఘే చ తత్సమే । గుల్ఫాధస్తాత్తు పాదః స్యాదుచ్ఛ్రితశ్చతురఙ్గులః । । ౧౨ షడఙ్గులసువిస్తారస్తస్యాఙ్గుష్ఠాఙ్గులత్రయమ్ । ప్రదేశినీ చ తత్తుల్యా హీనా శేషా నఖైర్యుతాః । । ౧౩ చతుర్దశాఙ్గులః పాద ఆయామాత్పరికీర్తితః । ఏవం లక్షణసంయుక్తా ప్రతిమార్చ్యా భవేత్సదా । । ౧౪ అంసౌ హరేస్తథైవోరూ లలాటం చ సనాసికమ్ । నియతే నయనే గణ్డౌ మూర్తేః కుర్యాత్సమున్నతే । । ౧౫ విశాలధవలావామపక్ష్మలాయతలోచనే । సస్మితాననపద్మస్య చారుబిమ్బాధరస్తథా । । ౧౬ రత్నప్రోద్భాసిముకుటకటకాఙ్గదహారవాన్ । అవ్యఙ్గపదమధ్యాదిసమాయోగోఽపి శోభితః । । ౧౭ సుప్రభో మణ్డలశ్చారుర్విచిత్రమణికుణ్డలః । కరాభ్యాం కాఞ్చనీం మాలాం ప్రోద్వహన్ససరోరుహామ్ । । ౧౮ ఏవం లక్షణసంయుక్తాం కారయేదీహితప్రదామ్ । ప్రజాభ్యశ్చ సదా భానుః శివారోగ్యాభయప్రదః । । ౧౯ అల్పాఙ్గాయాం నృపభయం హీనాఙ్గాయామకల్పతా । ఖాతోదర్యాం చ క్షుత్పీడా కృశాయాం తు దరిద్రతా । । 1.132.౨౦ సక్షతాయాం భయం శస్త్రాత్స్ఫుటితా మృత్యుకారిణీ । దక్షిణావనతాయాం తు శశ్వదాయుః క్షయో భవేత్ । । ౨౧ ఉత్తరావనతాయాం తు వియోగో భవతి ధ్రువమ్ । నాలోక్యా నాప్యనాలోక్యా రక్ష్యామూర్తిః ప్రశస్యతే । । ౨౨ తస్మాద్భాస్కరభక్తేన లోకద్వయహితైషిణా । తన్మూర్తేశ్చాదరః కార్యస్తదధీనాస్తు సమ్పదః । । ౨౩ శిరోరుగణ్డవదనైః సర్వాఙ్గావయవైస్తథా । ఏవం లక్షణసంపూర్ణా ప్రతిమా భవతే శుభా । । ౨౪ నాసాలలాటజఙ్ఘోరుదణ్డవక్షోభిరన్వితా । కుర్యాదాదిత్యవేషం తు గూఢపాదోదరం తథా । । ౨౫ కమలోదరకాన్తినిభః కఞ్చుకగుప్తః ప్రసన్నముఖః । రక్తోత్పలప్రభామణ్డలశ్చ కర్తుః శుభం కరోత్యర్కః । । ౨౬ కుణ్డలభూషితవదనః ప్రలమ్బహారోఽపి గృహవృత్తః । నృపతిభయం వ్యఙ్గాయాం హీనాఙ్గాయామకల్పనా కర్తుః । । ౨౭ ఖాతోదర్యాం క్షుద్భయమర్థవినాశః కృశాఙ్గాయామ్ । మరణం తు సక్షతాయాం శస్త్రనిపాతేన నిర్దిశేత్కర్తుః । । ౨౮ వామోన్నతా తు పత్నీం దక్షిణావనతా హినస్త్యాయుః । అన్ధత్వమూర్ద్ధ్వదృష్టిః కరోతి చిన్తామధోముఖీ దృష్టిః । । ౨౯ సర్వప్రతిమాస్వేవం శుభాశుభం భాస్కరేణోక్తమ్ । బ్రహ్మా కమణ్డలుకరశ్చతుర్ముఖః పఙ్కజస్థశ్చ । । ౩౦ స్కన్దః కుమారరూపః శక్తిధరో బర్హికేతుశ్చ । శుక్లశ్చతుర్విషాణో ద్విపో మహేన్ద్రస్య వజ్రపాణిత్వమ్ । । ౩౧ తిర్యగూర్ధ్వలలాటసంస్థం తృతీయమపి లోచనం చిహ్నమ్ । । ౩౨ ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణే బ్రాహ్మే పర్వణి సప్తమీకల్పే సామ్బోపాఖ్యానే శ్రీసూర్యప్రతిమాలక్షణవర్ణనం నామ ద్వాత్రింశదధికశతతమోఽధ్యాయః
నారదుడు ఇలా అన్నాడు: యదుకుల శిరోమణీ! ఇప్పుడు నేను సూర్యుని ప్రతిమకు సంబంధించిన ముఖ్య లక్షణాలను, అలాగే ఇతర దేవతల మూర్తుల లక్షణాలను వివరిస్తాను. ఒక చేతి పొడవు, రెండు చేతుల పొడవు, మూడు చేతుల పొడవు, లేదా మూడు చేతుల సగం పొడవుతో సూర్యుని ప్రతిమను తయారు చేయాలి. ప్రసాదం ద్వారం దగ్గర ఉన్నంత పొడవుతోనో, లేదా నిర్ణయించిన కొలతతోనో ప్రతిమను తయారు చేయాలి. శుభాన్ని కోరేవారు ఎప్పుడూ ఈ విధంగా తయారు చేయాలి. ఒక చేతి పొడవు ఉన్నది మృదువుగా ఉంటుంది, రెండు చేతుల పొడవు ఉన్నది ధనం, ధాన్యం ఇస్తుంది, మూడు చేతుల పొడవు ఉన్న సూర్యుని ప్రతిమ అన్ని కోరికలను తీరుస్తుంది. మూడు చేతుల సగం ఉన్న ప్రతిమ సమృద్ధి, క్షేమాన్ని ఇస్తుంది. ప్రతిమ ముందుభాగం, మధ్యభాగం, అడుగుభాగం అన్నీ సమంగా ఉండాలి. అటువంటి మూర్తిని గాంధర్వి అని పిలుస్తారు; అది ధనం, ధాన్యం ఇస్తుంది. దేవాలయ ద్వారం నుండి ఎనిమిదవ భాగం ఎత్తులో ఉండాలి. విభాగాల ప్రకారం పిండికలు చేయాలి. ప్రతిమ రెండు భాగాలుగా ఉండాలి. మూర్తి పొడవు ఎనభై నాలుగు అంగుళాలు ఉండాలి. వెడల్పు, పొడవు కూడా అలాగే ఉండాలి. ముఖం పన్నెండు అంగుళాల వెడల్పులో ఉండాలి. ముఖం మూడు భాగాల్లో, దవడ, నుదురు, ముక్కు ఉండాలి. చెవులు ముక్కుతో సమంగా ఉండాలి. పాదాలు కూడా అలాగే ఉండాలి. కళ్ళు రెండు అంగుళాల పొడవు, మూడు భాగాలు తారలు ఉండాలి. మూడవ తార భాగం నుంచి చూపును తయారు చేయాలి. నుదురు, తల ఎత్తు ఒకేలా ఉండాలి. తల చుట్టు ఇరవై రెండు అంగుళాలు ఉండాలి. ముక్కుతో సమంగా మెడ, గుండె ఉండాలి. ముక్కు అంత పొడవు నాభి, ఆ తరువాత మేడ్రం ఉండాలి. ముక్కు వెడల్పు అరంతు ఉరుసు ఉండాలి. బాహువులు ప్రవాహం లాంటి పొడవు, తొడలు, మోకాళ్లు కూడా అలాగే ఉండాలి. మడమల కింద పాదం నాలుగు అంగుళాలు ఎత్తుగా ఉండాలి. ఆరు అంగుళాల వెడల్పు, అంగుళి మూడు అంగుళాలు, ప్రదేశిని కూడా అంతే, మిగిలినవన్నీ చిన్నవిగా ఉండాలి. పాదం పద్నాలుగు అంగుళాల పొడవు ఉండాలి. ఇలా లక్షణాలతో కూడిన ప్రతిమ ఎప్పుడూ పూజించదగినది. భుజాలు, తొడలు, నుదురు, ముక్కు, కళ్ళు, చెంపలు సమంగా ఉండాలి. విపులమైన తెల్లని, ముద్దైన, పొడవైన కళ్ళు, నవ్వుతో కూడిన ముఖం, పద్మం లాంటి ముఖం, ఆకర్షణీయమైన పెదాలు ఉండాలి. రత్నాలతో మెరిసే మకుటం, కంకణాలు, హారాలు ఉండాలి. అవ్యంగమైన, మధ్య భాగాలు సమంగా ఉండాలి. ప్రభావంతమైన వలయం, అందమైన మణికుండలాలు, రెండు చేతులతో బంగారు మాల, హంసలు, పద్మాలు పట్టుకుని ఉండాలి. ఇలాంటి లక్షణాలతో కూడిన ప్రతిమను తయారు చేస్తే, ప్రజలకు కావలసినది ఇస్తుంది. సూర్యుడు ఎప్పుడూ శాంతి, ఆరోగ్యం, భయరహితత్వాన్ని ప్రసాదిస్తాడు. చిన్నదిగా ఉంటే రాజులకు భయం, లోపాలు ఉంటే పనికిరాదు. పొట్ట లోతుగా ఉంటే ఆకలి బాధ, క్షీణంగా ఉంటే దారిద్ర్యం కలుగుతుంది. గాయాలుంటే ఆయుధ భయం, పగిలినదైతే మరణానికి కారణం. కుడివైపు వంగి ఉంటే ఆయుష్షు తగ్గుతుంది. ఎడమవైపు వంగి ఉంటే భార్యతో వేరుపడటం జరుగుతుంది. చూస్తే కానీ, చూడకపోయినా, రక్షితమైన మూర్తి శ్రేష్ఠం. కాబట్టి, సూర్య భక్తుడు, రెండు లోకాల మేలు కోరేవాడు, ఆ మూర్తిని గౌరవించాలి. ఆపై సంపదలు అన్ని దానికి ఆధీనంగా ఉంటాయి. తల, చెంప, ముఖం, శరీరంలోని అన్ని అవయవాలతో కూడిన లక్షణాలతో ఉన్న ప్రతిమ శుభప్రదంగా ఉంటుంది. ముక్కు, నుదురు, మోకాళ్లు, తొడలు, కంఠం, ఛాతీతో కూడిన సూర్యుని వేషం తయారు చేయాలి. పాదాలు, పొట్టను దాచాలి. పద్మపు గర్భం వంటి కాంతి, కంచుకంతో కప్పిన, ప్రసన్నమైన ముఖం, ఎర్ర పద్మపు ప్రభావలయం ఉండాలి. కుండలాలతో అలంకరించిన ముఖం, పొడవైన హారం, గృహాకార శరీరం ఉండాలి. లోపాలు ఉంటే రాజభయం, లోపభాగాలు ఉంటే పనికిరాదు. పొట్ట లోతుగా ఉంటే ఆకలి భయం, ధనం పోవడం, క్షీణంగా ఉంటే మరణం కలుగుతుంది. ఎడమవైపు ఎత్తుగా ఉంటే భార్య లభిస్తుంది, కుడివైపు వంగి ఉంటే ఆయుష్షు తగ్గుతుంది. పైకి చూస్తే అంధత్వం, కిందకి చూస్తే మనోవ్యాకులత కలుగుతుంది. అన్ని ప్రతిమల్లో కూడా శుభం, అశుభాన్ని సూర్యుడు వివరించాడు. బ్రహ్మా కమండలుతో, నాలుగు ముఖాలతో, పద్మంపై ఉండాలి. స్కందుడు కుమారుడిగా, శక్తి ధరించి, పావురపు జెండాతో ఉండాలి. శ్వేతవర్ణం, నాలుగు దంతాలు ఉన్న ఏనుగు, ఇంద్రుడికి వజ్రాయుధం. తిర్యగ్గా, పైకి నుదురు మీద మూడవ కంటితో గుర్తించాలి.
విశ్వరూపవర్ణనమ్ నారద ఉవాచ తతోఽధివాసనం కుర్యాద్విధిదృష్టేన కర్మణా । ఐశాన్యాం దిశి వై కుర్యాదధివాసనమణ్డపమ్ । । ౧ చతుస్తోరణసమ్పన్నం సర్వాభరణసంయుతమ్ । దిశాసు విదిశాస్వేవ పతాకాభిస్తు భూషితమ్ । । ౨ ఆగ్నేయ్యాం దిశి రక్తాః స్యుః కృష్ణాః స్యుర్యామ్యనైర్ఋతే । శ్వేతా దిశ్యపరస్యాం తు వాయవ్యామేవ పాణ్డురా । । ౩ చిత్రా చోత్తర పార్న్యే తు పీతా పూర్వోత్తరే తథా । శ్రియమాయుర్జయం చైవ బలం యశో యదూత్తమ । । ౪ దదాతి సా వీర కృతా సమ్పదర్ధే న సంశయః । హితాయ సర్వలోకానాం మృణ్మయీ ప్రతిమా భవేత్ । । ౫ సుభిక్షక్షేమదా నిత్యం సర్వా మణిమయీకృతా । గాఙ్గేయా౧ పుష్టిదా రౌప్యా స్యాద్వై కీర్తిప్రవర్తినీ । । ౬ ప్రజావృద్ధిం తామ్రమయీం కుర్యాన్నిత్యమసంశయః । భూమేర్లాభం తు విపులం కుర్యాదశ్మమయీ సదా । । ౭ ప్రధానపురుషం హన్తి త్రపులోహమయీ సదా । సర్వదేవమయస్యైవమర్చా కుర్యాత్ప్రయత్నతః । । ౮ సామ్బ ఉవాచ సర్వదేవమయత్వం హి బ్రూహి మే భాస్కరస్య తు । సర్వదేవమయో హ్యేష కథం నారద కథ్యతే । । ౯ నారద ఉవాచ సాధు సామ్బ మహాబాహో శృణు మే పరమం వచః । బుధసోమౌ స్మృతౌ నేత్రే లలాటే చేశ్వరః స్థితః । । 1.133.౧౦ సురజ్యేష్ఠః శిరస్తస్య కపాలేఽస్య బృహస్పతిః । ఏకాదశే తథా రుద్రాః కణ్ఠమస్య౨ సమాశ్రితాః । । ౧౧ నక్షత్రాణి గ్రహాశ్చైవ దశనేషు సమాశ్రితాః । ధర్మాధర్మౌ చ దేవస్య ఓష్ఠసమ్పుటకే స్థితౌ । । ౧౨ సర్వశాస్త్రమయీ దేవీ జిహ్వాయాం చ సరస్వతీ । దిశశ్చ విదిశశ్చైవ సర్వాః శ్రోత్రేషు సంస్థితాః । । ౧౩ బ్రహ్మేన్ద్రౌ తాలుదేశే తు స్థితౌ దేవైశ్చ పూజితౌ । ఆదిత్యా ద్వాదశ విభోభ్రుర్వోర్మధ్యే సమాశ్రితాః । । ౧౪ ఋషయో రోమకూపేషు సముద్రా జఠరే స్థితాః । యక్షకిన్నరగన్ధర్వాః పిశాచా దానవాస్తథా । । ౧౫ రాక్షసాశ్చ గణాః సర్వే హృదయే స్యుః స్థితాః రవేః । నద్యో బాహుగతాశ్చైవ నగాః కక్షాన్తరే స్థితాః । । ౧౬ పృష్ఠమధ్యే స్థితో మేరుః స్తనయోరన్తరే కుజః । తస్య పుత్రో ధర్మరాజః స్థితో వై నాభిమణ్డలే । । ౧౭ కటిదేశే పృథివ్యాద్యా లిఙ్గే సృష్టిః సమాశ్రితా । జానునీ చాశ్వినీదేవావూరూ తస్యాచలా స్మృతాః । । ౧౮ సప్త పాతాలలోకాస్తు నఖమధ్యే సమాశ్రితాః । ససాగరవనా పృథ్వీ పాదమధ్యేఽస్య వర్తతే । । ౧౯ దేవః కాలాగ్నిరుద్రో యో దన్తాన్తేషు సమాశ్రితః । సర్వదేవమయో భానుః సర్వదేవాత్మకస్తథా । । 1.133.౨౦ వ్యంగేషు వాయవశ్చైవ లోకాలోకం చరాచరమ్ । వ్యాప్తం కర్మశరీరేణ వాయునా తస్య వై విభోః । । ౨౧ స ఏష భగవానర్కో భూతానుగ్రహణే స్థితః । ఏతత్తే పరమం జ్ఞానమేతత్తే పరమం పదమ్ । । ౨౨ తస్య స్థానవిభాగేన ప్రతిమాస్థాపనం యథా । తత్తే సర్వం ప్రవక్ష్యామి యథోక్తం బ్రహ్మణా పురా । । ౨౩ ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణే బ్రాహ్మే పర్వణి సప్తమీకల్పే సామ్బోపాఖ్యానే ప్రతిమాప్రతిష్ఠాకల్పే విశ్వరూపవర్ణనం నామ త్రయస్త్రింశదధికశతతమోఽధ్యాయః
నారదుడు ఇలా అన్నాడు: తర్వాత విధి ప్రకారం అధివాసనాన్ని చేయాలి. ఈశాన్య దిశలో అధివాసన మండపాన్ని నిర్మించాలి. నాలుగు తలుపులుండేలా, అన్ని అలంకారాలతో కూడిన మండపం నిర్మించాలి. అన్ని దిశల్లో, ఉపదిశల్లో జెండాలతో అలంకరించాలి. అగ్నేయ దిశలో ఎర్ర జెండాలు, దక్షిణ, నైరుతి దిశల్లో నల్ల జెండాలు, పశ్చిమ దిశలో తెలుపు జెండాలు, వాయవ్య దిశలో పసుపు రంగు జెండాలు ఉండాలి. ఉత్తర దిశలో రంగురంగుల జెండాలు, తూర్పు-ఉత్తర దిశలో పసుపు జెండాలు ఉండాలి. వీటివల్ల ఐశ్వర్యం, ఆయుష్షు, విజయము, బలము, యశస్సు లభిస్తాయి. వీరా! ఈ విధంగా నిర్మించిన మండపం సంపదను కలిగిస్తుంది, సందేహం లేదు. ప్రపంచానికి మేలు కోసం మట్టి మూర్తి చేయాలి. అన్ని రత్నాలతో చేసినది ఎప్పుడూ సమృద్ధి, క్షేమాన్ని ఇస్తుంది. గంగా మట్టి మూర్తి ఆరోగ్యాన్ని ఇస్తుంది; వెండి మూర్తి కీర్తిని పెంచుతుంది. ప్రజావృద్ధి కోసం రాగి మూర్తిని ఎప్పుడూ చేయాలి. భూమికి లాభం కోసం ఇనుప మూర్తిని ఎప్పుడూ చేయాలి. ప్రధాన పురుషుని హాని కలిగించేది తామ్ర మిశ్రమ మూర్తి. అన్ని దేవతల లక్షణాలతో కూడిన మూర్తిని శ్రద్ధతో తయారు చేయాలి. సాంబుడు అడిగాడు: సర్వదేవతల లక్షణాలు కలిగి ఉండటం అంటే ఏమిటి? సూర్యుడు ఎలా అన్ని దేవతల రూపంగా పరిగణించబడతాడు? నారదుడు ఇలా అన్నాడు: సాంబ మహాబాహూ! నా మాటలు విను. బుదుడు, సోముడు కళ్ళుగా, నుదురు మీద ఈశ్వరుడు ఉండేలా, తలపై ఇంద్రుడు, కపాలంలో బృహస్పతి, గొంతులో పదకొండు రుద్రులు ఉండేలా. పళ్ళలో నక్షత్రాలు, గ్రహాలు, పెదవులపై ధర్మ, అధర్ములు, నాలుకపై సరస్వతి, చెవుల్లో అన్ని దిశలు, ఉపదిశలు ఉండేలా. తాలువులో బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు, పూజ్యులు. భ్రూవుల మధ్యలో పన్నెండు ఆదిత్యులు. రోమకూపాల్లో ఋషులు, కడుపులో సముద్రాలు. హృదయంలో యక్షులు, కిన్నరులు, గంధర్వులు, పిశాచులు, దానవులు, రాక్షసులు, గణాలు ఉంటారు. నదులు బాహువుల్లో, పర్వతాలు కక్షాంతరాల్లో ఉంటాయి. వెనుక భాగంలో మేరు పర్వతం, వక్షోజాల మధ్య కుజుడు, నాభిమండలంలో యముడు, నడుము భాగంలో భూమి మొదలైనవి, లింగంలో సృష్టి ఉంటుంది. మోకాళ్లలో అశ్విని దేవతలు, తొడల్లో పర్వతాలు. మద్య భాగంలో ఏడుపాతాళ లోకాలు, పాదాల మధ్యలో సముద్రాలు, అడవులు, భూమి ఉంటుంది. పళ్ళ చివరలో కాలాగ్ని రుద్రుడు. సూర్యుడు అన్ని దేవతల రూపుడు, అన్ని దేవతల ఆత్మ. వాయువులు లోపభాగాల్లో, లోకాలలో, చరాచరమంతా ఆయన శరీరంలో వ్యాపించి ఉంది. ఈ విధంగా భగవాన్ సూర్యుడు భూతాలకు అనుగ్రహం కోసం ఉన్నాడు. ఇదే పరమ జ్ఞానం, ఇదే పరమ పదం. ఆయన అవయవాల ప్రకారం ప్రతిమ స్థాపన ఎలా చేయాలో, బ్రహ్మ చెప్పిన విధంగా నేను వివరంగా చెబుతాను.