ఇతి శ్రుత్వా వీరసేనః శిరశ్ఛిత్త్వా సమార్పయత్
అది విని, వీరసేనుడు తన తలను కోసి సమర్పించాడు.
దృష్ట్వా తద్రూప సేనస్తు కారణం సర్వమాదితః 3.2.3.
ఆ దృశ్యం చూసి, సేనాధిపతి ఆ విషయం మొత్తం మొదటి నుంచీ గ్రహించాడు.
తదా ప్రసన్నా సా దేవీ నృపముజీవ్య సాబ్రవీత్
ఆ సమయంలో సంతోషించిన ఆ దేవత రాజును జీవితం ప్రసాదించి ఇలా చెప్పింది.
స ఆహ వీరసేనస్తు సకులో జీవమాప్నుయాత్
వీరసేనుడు ఇలా అన్నాడు: అతని వంశమంతా దీర్ఘాయుష్మంతులవ్వాలి.
రూపసేనః ప్రసన్నాత్మా స్వసుతాం కామరూపిణీమ్ ముఖ్యస్నేహం కృతం కేన తేషాం మధ్యే వదస్వ మే
రూపసేనుడు ప్రశాంతమైన మనసుతో, తనకు కావలసిన రూపాన్ని ఎంచుకోగల తన కుమార్తెతో కలిసి అడిగాడు: వీరిలో ఎవరు ఎక్కువ ప్రేమ చూపించారు? నాకు చెప్పు.
ముఖ్యస్నేహం కృతం రాజ్ఞా దాసార్థే స్వతనుం దదౌ బంధుప్రీతిశ్చ భగినీ పితృస్నేహీ తు పుత్రకః
ఈలోగా రాజు తన దాసుని కోసం తన శరీరాన్ని ఇచ్చి గొప్ప ప్రేమను చూపాడు. అక్క చెల్లెలు బంధుత్వ ప్రేమను చూపింది. కుమారుడు తండ్రిపట్ల కుమార ప్రేమను చూపాడు.
మహాన్స్నేహః కృతో రాజ్ఞా రూపసేనేన ధీమతా
ధీమంతుడైన రూపసేనుడు రాజుపట్ల గొప్ప ప్రేమను చూపించాడు.
కాచిద్భోగావతీ నామ్నా నగరీ పరమాద్భుతా
భోగావతి అనే ఒక అద్భుతమైన నగరం ఉండేది.
రూపవర్మా చ నృపతిస్తత్ర రాజ్యం కరోతి వై
ఆ నగరంలో రూపవర్మ అనే రాజు పాలించేవాడు.
తస్య భూపస్య గేహే చ నివసనఞ్చ్ఛుభపంజరే
ఆ రాజు ఇంట్లో, శుభ్రమైన గదిలో నివసించేవాడు.
పప్రచ్ఛ మమ యోగ్యా వై శుక కాచిద్వరాంగనా
నాకు అనుకూలమైన ఒక మంచి యువతి శుకుని అడిగింది.
మగధేశ్వరభూపస్య కన్యా చన్ద్రవతీ శుభా
మగధదేశాధిపతి కుమార్తె చంద్రవతి పవిత్రురాలు.
ఇతి శ్రుత్వా స నృపతిర్గణేశం ద్విజసత్తమమ్
ఇలా విని ఆ రాజు, ద్విజులలో శ్రేష్ఠుడైన గణేశుని దగ్గరకు వెళ్లాడు.
గణేశోపి గతస్తూర్ణం దేశే మాగధకే శుభే
గణేశుడు కూడా వెంటనే మగధదేశం అనే పవిత్రమైన ప్రాంతానికి వెళ్లాడు.
నమః శివాయ శాంతాయ సర్వాభీష్టప్రదాయినే
శాంత స్వరూపుడైన, అన్ని కోరికలు తీర్చే శివునికి నమస్కారం.
మృడాయానందరూపాయ సర్వదుఃఖహరాయ చ
మృడా, ఆనందరూపుడైన, అన్ని బాధలను తొలగించేవాడైన ఆయనకు నమస్కారం.
ఇత్యుక్తవతి విప్రే చ తదా చన్ద్రవతీ శుభా 3.2.4.
బ్రాహ్మణుడు ఇలా చెప్పిన తర్వాత, పవిత్రురాలైన చంద్రవతి—
మమ యోగ్యశ్చ పురుషః కశ్చిదస్తి మహీతలే
ఈ భూమిపై నాకు అనువైన ఒక పురుషుడు ఉన్నాడు.
ఇతి శ్రుత్వా తు సా దేవీ దుర్గాం వాఞ్ఛితదాయినీమ్
ఇలా విని ఆ దేవత తన కోరికలు తీర్చే దుర్గాదేవిని ఆశ్రయించింది.
నమోనమో జగన్మాతర్మమ కార్యప్రదాయిని
జగన్మాతయైన, నా కార్యాలను నెరవేర్చే అమ్మవారికి పునఃపునః నమస్కారం.
త్వం స్వాహా త్వం స్వధా సంధ్యా నమస్తస్యై నమోనమః
నీవే స్వాహా, నీవే స్వధా, నీవే సంధ్యా. ఆమెకు నమస్కారం, మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం.
ఇతి స్తుత్యా ప్రసన్నాభూజ్జగదంబా జగన్మయీ
ఈ స్తోత్రంతో జగదంబ, జగత్తు అంతటినీ కప్పుకున్న తల్లి, సంతోషించింది.
వివాహం కారయామాస మాసాన్తే సిద్ధరూపిణీ
నెలాఖరులో, ఆమె సిద్ధి రూపంలో వివాహాన్ని జరిపించింది.
ఏకస్మిన్దివసే రాజన్మేనాం మదనమంజరీమ్
ఒక రోజు, ఓ రాజా, మేనా మదనమంజరీని ఇచ్చింది.
మేనకా ప్రాహ భో రాజన్వివాహాశ్చేదృశో మతాః
మెనకా ఇలా చెప్పింది: 'ఓ రాజా, ఇలాంటి వివాహాలే యోగ్యమైనవిగా పరిగణించబడతాయి.'
తథైవ త్రివిధా నారీ యథా యోగ్యో వరో భవేత్
అలాగే, మూడు రకాల మహిళలు ఉంటారు; వరుడు యోగ్యుడైతే ఎలా ఉండాలో అలా.
శృణు తత్కారణం రాజన్మయా దృష్టం యథాఽభవత్ 3.2.4.
దానికి కారణం ఏమిటో విను రాజా, నేను చూచినదాన్ని, జరిగినదాన్ని చెబుతాను.
అనపత్యో దేవయాజీ తస్య పత్నీ పతివ్రతా
పిల్లలు లేని దేవతలను పూజించే ఒకవాడు ఉండేవాడు; అతనికి భర్తకు విధేయురాలైన భార్య ఉండేది.
ద్యూతక్రీడాపరో నిత్యం సురాపానే రతస్సదా
అతడు ఎప్పుడూ జూదంలో మునిగిపోయి, మద్యం తాగడంలో ఎల్లప్పుడూ ఆసక్తిగా ఉండేవాడు.
తస్య ధర్మం చ పితరౌ సమాలోక్య వనం గతౌ
అతని ప్రవర్తన చూసి, అతని తల్లిదండ్రులు అరణ్యంలోకి వెళ్లిపోయారు.