ఇతి శ్రుత్వా స భూపాలో నత్వా తం మ్లేచ్ఛపూజకమ్
ఇలా విని, ఆ రాజు ఆ మ్లేచ్ఛ పూజకుడికి నమస్కరించాడు.
స్వరాజ్యం ప్రాప్తవాన్రాజా హయమేధమచీకరత్ స్వర్గతే నృపతౌ తస్మిన్యథా చాసీత్తథా శృణు
ఆ రాజు స్వరాజ్యాన్ని పొందాడు, అశ్వమేధ యాగం చేశాడు; ఆ రాజు స్వర్గానికి వెళ్లిన తర్వాత ఏమైందో వినండి.
శ్రీసూత ఉవాచ శాలివాహనవంశే చ రాజానో దశ చాభవన్
శ్రీ సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: శాలివాహన వంశంలో పది మంది రాజులు ఉన్నారు.
మర్య్యాదా క్రమతో లీనా జాతా భూమండలే తదా దృష్ట్వా ప్రక్షీణమర్య్యాదాం బలీ దిగ్విజయం యయౌ
ఆ సమయంలో భూమిపై నియమాలు క్రమంగా తగ్గిపోయాయి; ధర్మం తగ్గిపోతున్నదని చూసి, ఒక బలవంతుడు దిక్కులను జయించడానికి బయలుదేరాడు.
సేనయా దశసాహస్ర్యా కాలిదాసేన సంయుతః
పది వేల సైన్యంతో, కాలిదాసుతో కలిసి,
జిత్వా గాంధారజాన్మ్లేచ్ఛాన్కాశ్మీరాన్నారవాఞ్ఛఠాన్
గాంధార రాజులను, మ్లేచ్ఛులను, కాశ్మీరీలను, నారవులను, మోసగాళ్లను జయించాడు.
ఏతస్మిన్నన్తరే మ్లేచ్ఛ ఆచార్య్యేణ సమన్వితః
అంతలో, ఒక మ్లేచ్ఛుడు, గురువు తోడుగా వచ్చాడు.
నృపశ్చైవ మహాదేవం మరుస్థలనివాసినమ్ చందనాదిభిరభ్యర్చ్య తుష్టావ మనసా హరమ్
ఆ రాజు, ఎడారిలో నివసించే మహాదేవుడిని, చందనం మొదలైన వాటితో పూజించి, మనసులో హరుడిని స్తుతించాడు.
భోజరాజ ఉవాచ త్రిపురాసురనాశాయ వహుమాయాప్రవర్త్తినే
భోజరాజు పలికెను: త్రిపురాసురులను సంహరించినవాడవు, అనేక మాయలు ప్రదర్శించేవాడవు,
మ్లేచ్ఛైర్గుప్తాయ శుద్ధాయ సచ్చిదానన్దరూపిణే
విదేశీయుల మధ్య దాగి ఉన్నవాడవు, నిర్మలుడవు, సచ్చిదానంద స్వరూపుడవు,
గంతవ్యం భోజరాజేన మహాకాలేశ్వరస్థలే
భోజరాజు మహాకాళేశ్వరుని స్థలానికి వెళ్లాలి.
మ్లేచ్ఛైస్సుదూషితా భూమిర్వాహీకా నామ విశ్రుతా 3.3.3.
వాహిక అనే పేరుతో ప్రసిద్ధమైన ఈ భూమి విదేశీయుల వల్ల పూర్తిగా అపవిత్రమైంది.
బభూవాత్ర మహామాయీ యోఽసౌ దగ్ధో మయా పురా
ఇక్కడ ఒక గొప్ప మాయావాది పుట్టాడు, అతడిని నేను ఎప్పుడో కాలంలో కాల్చాను.
అయోనిః స వరో మత్తః ప్రాప్తవాన్దైత్యవర్ద్ధనః
అతడు గర్భంలో పుట్టని వాడు, నన్ను ఆశ్రయించి వరం పొందాడు, దైత్యులను పెంచే వాడు.
నాగన్తవ్యం త్వయా భూప పైశాచే దేశధూర్తకే
రాజా! నీవు పిశాచుల మోసపూరిత దేశానికి వెళ్లకూడదు.
ఇతి శ్రుత్వా నృపశ్చైవ స్వదేశాన్పునరాగమత్
ఇలా విన్న రాజు తన దేశానికి తిరిగి వచ్చెను.
ఉవాచ భూపతిం ప్రేమ్ణా మాయామదవిశారదః
మాయలో నిపుణుడైన వాడు ప్రేమతో రాజును సంబోధించెను.
మమోచ్ఛిష్ఠం సభుంజీయాద్యథా తత్పశ్య భో నృప
నా ఊచితాన్ని యథాతథంగా తినిపించు; అది చూడుము, ఓ రాజా.
మ్లేచ్ఛధర్మే మతిశ్చాసీత్తస్య భూపస్య దారుణే
ఆ రాజు మనస్సు విదేశీయుల కఠినమైన మతంలో స్థిరపడింది.
తచ్ఛ్రుత్వా కాలిదాసస్తు రుషా ప్రాహ మహామదమ్
ఇది విని, కాళిదాసు కోపంతో ఆ మాయగుణుడిని ఉద్దేశించి పలికెను.
హనిష్యామి దురాచారం వాహీకం పురుషాధమమ్
నేను దుష్టుడైన వాహికుడిని, మానవులలో అతి నీచుడైన వాడిని సంహరిస్తాను.
జప్త్వా దశసహస్రం చ తద్దశాంశం జుహావ సః 3.3.3.
పదివేల సార్లు జపించి, దాని పదవంతు భాగాన్ని హోమంలో సమర్పించెను.
గృహీత్వా స్వగురోర్భస్మ మదహీనత్వమాగతమ్
తన గురువు బస్మాన్ని తీసుకొని, మదాన్ని విడిచిపెట్టెను.
స్థాపితం తైశ్చ భూమధ్యే తత్రోషుర్మదతత్పరాః
వారు దానిని భూమి మధ్యలో ప్రతిష్ఠించగా, మదానికి ఆసక్తి ఉన్నవారు అక్కడే నివసించిరి.
రాత్రౌ స దేవరూపశ్చ బహుమాయావిశారదః
రాత్రిపూట, ఆ దేవరూపుడు అనేక మాయల్లో నిపుణుడై కనిపించెను.
ఆర్య్యధర్మో హి తే రాజన్సర్వధర్మోత్తమః స్మృతః
రాజా! ఆర్యధర్మమే అన్ని ధర్మాలలో ఉత్తమమని గుర్తించబడింది.
లింగచ్ఛేదీ శిఖాహీనః శ్మశ్రుధారీ స దూషకః
లింగాన్ని కోల్పోయినవాడు, శిఖా లేకపోయినవాడు, గడ్డ పెంచుకున్నవాడు — ఇతడు అపవిత్రుడు.
వినా కౌలం చ పశవస్తేషాం భక్ష్యా మతా మమ
కౌలాచారం లేనివారికి జంతువులు ఆహారంగా నేను అనుమతించాను.
తస్మాన్ముసలవన్తో హి జాతయో ధర్మదూషకాః
అందువల్ల ముసలులతో పుట్టిన జాతులు ధర్మాన్ని భంగపరిచేవారు.
ఇత్యుక్త్వా ప్రయయౌ దేవః స రాజా గేహమాయయౌ
ఇలా చెప్పి ఆ దేవుడు వెళ్లిపోయాడు, రాజు తన ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు.