ఇతి శ్రుత్వా ద్విజః ప్రాప్తో విస్మితోఽభూత్తథా నృపః
ఇలా విని, ఆ ద్విజుడు అక్కడికి వచ్చి ఆశ్చర్యపడ్డాడు. రాజు కూడా అలాగే ఆశ్చర్యపోయాడు.
అసౌ విప్రశ్చ నృపతే గౌడదేశే నివాసినః
ఆ బ్రాహ్మణుడు, రాజు ఇద్దరూ గౌడదేశంలో నివసించేవారు.
గరలం మిశ్రితం భక్ష్యే తేన పాఖండరూపిణా 3.4.9.
ఒక మాయవాది విషం కలిపిన భోజనం అతడు తిన్నాడు.
ఏతస్మిన్నంతరే రాజన్వయం తత్ర సమాగతాః శూలాత్తం హి సముత్తార్య హస్తౌ పాదౌ నృపోఽచ్ఛినత్
ఈలోపులో రాజా, మేము అక్కడికి వచ్చాము. అతన్ని శూలం నుంచి దించి, రాజు అతని చేతులు, కాళ్లు కోశాడు.
అస్మాకం శిష్యభూతో హి రాజాస్మాభిః ప్రబోధితః
రాజు మా శిష్యుడై, మేము అతనికి బోధించాము.
చౌరాఁస్తాన్సా హి పాతాలే చకార సురరక్షితాన్
ఆమె దేవతలు కాపాడిన దొంగలను పాతాళంలో పడేసింది.
క్రందమానే ద్విజే తస్మిన్హస్తాంఘ్రీ ప్రకృతిం గతౌ
ఆ బ్రాహ్మణుడు అరుస్తుండగా, అతని చేతులు, కాళ్లు మళ్లీ సహజ స్థితికి వచ్చాయి.
శ్రుత్వా రాజా ప్రసన్నాత్మా జయదేవముఖోద్భవమ్
జయదేవుని అద్భుతమైన కోలుకు గురించిన వార్త విని, రాజు హర్షంతో మనసు పరవశించిపోయాడు.
ఇతి తే కథితం విప్ర జయదేవో యథాభవత్
ఇలా, బ్రాహ్మణా! జయదేవుడు ఎలా అయ్యాడో నీకు చెప్పబడింది.
సర్వదేవమయం విష్ణుం పూజయిత్వా ప్రసన్నధీః
అన్ని దేవతల స్వరూపమైన విష్ణువును పూజించి, అతడు మనసు ప్రశాంతంగా మారాడు.
అన్యైస్సురైశ్చ సంపూజ్యో బభూవ హరిపూజనాత్
హరిని పూజించినందుకు, ఇతనిని ఇతర దేవతలు కూడా గౌరవించారు.
కదాచిత్తస్య గేహే వై వ్రతీ కశ్చిత్సమాగతః దృష్ట్వోవాచ మహాభాగః స స్పర్శాఢ్యో దయాపరః
ఒకసారి, వ్రతధారి ఎవరో అతని ఇంటికి వచ్చాడు. అతడిని చూసి, అదృష్టవంతుడైన అతను, దయతో నిండినవాడు, ఇలా అన్నాడు.
అనేన స్పర్శమణినా లోహధాతుశ్చ కాంచనమ్
ఈ పరస్మణితో ఇనుపను బంగారంగా మార్చవచ్చు.
స్నాత్వా తావత్సరయ్వాం చాయాస్యామి తేంతికం ముదా కృత్వా లక్ష్మీం సమాప్యాసీద్విష్ణుశర్మా తదాగమత్
నేను సరయూలో స్నానం చేసి, ఆనందంగా నీ దగ్గరకు వస్తాను. లక్ష్మీ పూజ చేసి, విష్ణుశర్మ అక్కడికి వచ్చాడు.
బహుస్వర్ణయుతాం పత్నీం దృష్ట్వోవాచ హరిప్రియః
తన భార్యను బంగారం ఆభరణాలతో అలంకరించి చూసి, హరిని భక్తితో పూజించే వాడు ఇలా అన్నాడు.
అహం విష్ణుపరో దీనశ్చౌరభీతః సదైవ హి
నేను విష్ణువు భక్తిని చేసేవాడిని, దరిద్రుడిని, ఎప్పుడూ దొంగల భయంతో ఉండేవాడిని.
ఇతి శ్రుత్వా వచో ఘోరం పతిభీతా పతివ్రతా
ఆ భయంకరమైన మాటలు విని, భర్తను చూసి భయపడిన ఆ పతివ్రత భార్య భయంతో నిలిచింది.
ద్విజోఽపి ఘర్ఘరామధ్యే తద్ద్రవ్యం బలతోఽక్షిపత్ ఉవాచ బ్రాహ్మణీం దీనాం స్వర్ణం కిం న కృతం త్వయా
ఆ కలహం మధ్యలో, ఆ ద్విజుడు ఆ వస్తువును బలవంతంగా నేలపై పడేశాడు. బాధతో ఉన్న బ్రాహ్మణిని చూసి, "నీవు బంగారం ఎందుకు చేయలేదని" అడిగాడు.
సాహ భో మత్పతిశ్శుద్ధో గృహీత్వా స్పర్శకం రుషా నిర్లోహో వర్తతే విప్రస్తతః ప్రభృతి హే గురో ।। 3.4.10.
ఆమె చెప్పింది, "స్వామీ, నా భర్త పవిత్రుడు. ఆయన కోపంతో ఆ వస్తువును తాకిన తర్వాత, ఆ స్పర్శకము ఇక బంగారం చేయడం మానేసింది, గురువుగారూ, అప్పటి నుంచి అలా జరుగుతోంది."
ఇతి శ్రుత్వా తు వచనం స యతిర్విస్మయాన్వితః
ఆమె మాటలు విని, ఆ యతి ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయాడు.
దరిద్రో భిక్షుకశ్చాస్తి భవాన్దైవేన మోహితః
స్వామీ, మీరు బీదవారు, భిక్షగాళ్ళు, విధి వల్ల మాయలో పడ్డారు.
ఇత్యుక్తవంతం యతినం విష్ణు శర్మా తదాబ్రవీత్
అలా యతి మాటలు చెప్పిన తర్వాత, విష్ణుశర్మ ఆ యతిని ఉద్దేశించి మాట్లాడాడు.
ఇత్యుక్త్వా యతినా సార్ద్ధం గృహీత్వా కంటకాన్బహూన్
అలా చెప్పి, యతితో కలిసి, అతను అనేక ముల్లు తీసుకున్నాడు.
తదా తు స యతీ విప్రం నత్వా ప్రోవాచ నమ్రధీః తతః ప్రాప్తం శుభం రత్నం తత్తు తద్దర్శనేన వై
ఆ సమయంలో, ఆ యతి బ్రాహ్మణుడికి నమస్కరించి, వినయంగా మాట్లాడాడు. వెంటనే, ఆ దృశ్యాన్ని చూసి, ఒక అద్భుతమైన రత్నం అక్కడ ప్రత్యక్షమైంది.
స్పర్శకో బహుధా ప్రాప్తో మయా లోభాత్మనా ద్విజ
ద్విజుడా, నా లోభంతో నాకు ఆ స్పర్శకము ఎన్నో మార్లు లభించింది.
విష్ణుశర్మా సహస్రాబ్దముషిత్వా జగతీతలే
విష్ణుశర్మ భూమిపై వెయ్యేళ్ళు నివసించాడు.
స ద్విజో వైష్ణవం తేజో ధృత్వా వై మాసి ఫాల్గునే
ఆ ద్విజుడు వైష్ణవ తేజస్సుతో, ఫాల్గుణ మాసంలో వెలిగిపోయాడు.
సూత ఉవాచ ఫాల్గునే మాసి తం సూర్యం సమారాధ్య సుఖీ భవ
సూతుడు చెప్పాడు: ఫాల్గుణ మాసంలో ఆ సూర్యుని ఆరాధించు, ఆనందంగా ఉండు.
ఇత్యుక్తో గురుణా దేవో ధ్యాత్వా సర్వమయం హరిమ్ 3.4.10.
గురువు చెప్పినట్లు ఆ దేవుడు, సర్వవ్యాపకుడైన హరిని ధ్యానించాడు.
తదా ప్రసన్నో భగవాన్సమభూత్సూర్యమణ్డలాత్ పశ్యతాం సర్వదేవానాం శక్రదేహముపాగమత్
ఆ సమయంలో, భగవంతుడు ప్రసన్నుడై సూర్య మండలంలో నుంచి బయటకు వచ్చాడు. అందరు దేవతలు చూస్తుండగా, శక్రుని శరీరంలో ప్రవేశించాడు.