చిక్రీడ సఖిభిః క్రీడాం సరోమధ్యే మనోహరా 3.2.1.
ఆమె తన స్నేహితులతో కలిసి సరస్సు మధ్యలో ఆనందంగా ఆటలు ఆడింది.
దృష్ట్వా పద్మావతీం బాలాం తుల్యరూపగుణాన్వితామ్
పద్మావతిని, అందం మరియు గుణాలలో సమానంగా ఉన్న బాలికను చూశారు.
ప్రబుద్ధో వజ్రముకుటో మాం పాహి శివశంకర ౧౨ శిరసః పద్మకుసుమం సా గృహీత్వా తు కర్ణయోః
వజ్రముకుటుడు మేల్కొని, 'శివశంకరా, నన్ను కాపాడుము' అని ప్రార్థించాడు. ఆమె అతని తలపై ఉన్న పద్మపుష్పాన్ని తీసుకుని తన చెవుల వద్ద ఉంచింది.
పునర్గృహీత్వా తత్పుష్పం హృదయే సంప్రవేశితమ్
ఆ పుష్పాన్ని మళ్లీ తీసుకుని, తన హృదయంలో ఉంచుకుంది.
తీర్థార్థం చ సమం పిత్రా సంప్రాప్తా గిరిజావనే
తీర్థయాత్ర కోసం తన తండ్రితో కలిసి గిరిజన అరణ్యంలోకి వచ్చాడు.
మహతీం మానసీం పీడాం ప్రాప్తవాన్మోహమాగతః
అతనికి మనసులో గొప్ప బాధ కలిగి, మాయలో పడ్డాడు.
ధ్యాత్వా పద్మావతీం బాలాం మౌనవ్రతమచీకరత్
పద్మావతిని ధ్యానిస్తూ, మౌనవ్రతాన్ని ఆచరించాడు.
కుమారః కాం దశాం ప్రాప్త ఇతి హాహేతి సర్వతః
ఈ కుమారుడు ఏ స్థితికి చేరాడో అని అందరూ చింతిస్తూ, 'హాయో హాయ్!' అని విలపించారు.
అబ్రవీద్వజ్రముకుటం సత్యం కథయ భూపతే
అతడు వజ్రముకుటుని చూచి, 'ఓ రాజా, నిజం చెప్పు,' అని అన్నాడు.
తచ్ఛ్రుత్వా బుద్ధిదక్షశ్చ విహస్యాహ మహీపతిమ్ 3.2.1.
అది విని, బుద్ధిదక్షుడు నవ్వుతూ రాజుతో ఇలా చెప్పాడు.
కరణాటకభూపస్య దంతవక్త్రస్య సా సుతా
ఆమె కరణాటక రాజైన దంతవక్త్రుని కుమార్తె.
పుష్పభావేన జ్ఞాత్వాహం త్వాం నయామి తదంతికే
పువ్వు గుర్తుతో నిన్ను తెలుసుకొని, ఆమె దగ్గరకు తీసుకెళ్తాను.
ఆహాజ్ఞాం దేహి భూపాల యాస్యేహం కారణాటకే
'ఓ రాజా, ఆజ్ఞ ఇవ్వండి; నేను కరణాటకానికి వెళ్తాను.'
ఆయామి నాఽత్ర సన్దేహో యది జీవయసే సుతమ్
'మీ కుమారుడు బతకాలని మీరు కోరుకుంటే, నేను వెళ్తాను — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.'
హయారూఢౌ గతౌ శీఘ్రం దంతవక్త్రస్య పత్తనే
అతరు గుర్రాలపై ఎక్కి, త్వరగా దంతవక్త్రుని పట్టణానికి వెళ్లారు.
బహుద్రవ్యం దదౌ తస్యై బుద్ధిదక్షో విశారదః
బుద్ధిదక్షుడు ఆమెకు చాలా ధనం ఇచ్చాడు.
ప్రాతఃకాలే తు సా వృద్ధా గచ్ఛతీ రాజమన్దిరమ్
ఉదయాన్నే ఆ వృద్ధ మహిళ రాజమందిరానికి వెళ్లింది.
పద్మావతీం చ సంప్రాప్యైకాంతే మద్వచనం వద
పద్మావతిని ఒంటరిగా కలిసిన ఆమె, నా సందేశాన్ని చెప్పింది.
యో దృష్టః పురుషో రమ్యస్త్వదర్థే సముపాగతః
'నీ కోసం ఒక అందమైన యువకుడు ఇక్కడికి వచ్చాడు.'
రుష్టా పద్మావతీ ప్రాహ చందనార్ద్రాంగులీయికా 3.2.1.
పద్మావతి కోపంతో, తన వేళ్ళు చందనంతో తడిగా ఉండగా మాట్లాడింది.
అంగులీభిః కపోలౌ చ తస్యాః స్పృష్ట్వా యయౌ గృహమ్
తన వేళ్లతో చెంపలను తాకి, ఆమె ఇంటికి వెళ్లింది.
స మిత్రం దుఃఖితం ప్రాహ శృణు మిత్ర శుచం త్యజ
తన బాధలో ఉన్న మిత్రునితో, 'మిత్రమా, విను, నీ దుఃఖాన్ని వదిలిపెట్టు,' అని అన్నాడు.
త్వదర్థే తాడితం వక్షః కదా మిత్రం భవిష్యసి
నీ కోసం నా ఛాతీకి దెబ్బ తగిలింది. మిత్రమా, నువ్వు ఎప్పుడు నాకు స్నేహితుడవుతావు?
రజస్వలాంతే భో మిత్ర తవాస్యం చుంబితాస్మ్యహమ్
రజస్వల కాలం ముగిసిన తరువాత, మిత్రమా, నేను నీ ముఖాన్ని ముద్దాడాను.
త్రిదినాంతే తు సా వృద్ధా పద్మావత్యై న్యవేదయేత్
మూడు రోజులు పూర్తయ్యాక, ఆ వృద్ధురాలు పద్మావతికి ఈ విషయం చెప్పింది.
తం భజస్వాద్య సుశ్రోణి సఫలం జీవనం కురు
అందమైన నడుము కలదానివి, నువ్వు ఈ రోజు అతనితో కలవు, నీ జీవితం ఫలవంతం చేసుకో.
గవాక్షద్వారి నిష్కాస్య తలే పృష్ఠే చ తాడితా
జనాల కిటికీ ద్వారం ద్వారా బయటకు తోసివేసి, ఆమెను వెనుక భాగంలో, కింద భాగంలో కొట్టారు.
ప్రసన్నో బుద్ధిదక్షశ్చ మిత్రం ప్రాహ శృణుష్వ భోః
ఆనందంగా, తెలివిగా ఉన్న మిత్రుడు ఇలా అన్నాడు: 'విను మిత్రమా!'
అర్ద్ధరాత్రే తు సంప్రాప్య భజ మాం కామవిహ్వలామ్
అర్ధరాత్రి వచ్చి, కోరికతో తడిసిన నన్ను ఆనందింపజేయి.
యయౌ శీఘ్రం మహాకామీ రమణీం తామరామయత్ 3.2.1.
మహా కాముడు వెంటనే వెళ్లి, ఆ మహిళను సంతోషపరిచాడు.