ఉపవిశ్యాసనే విప్రో రాజానమిదమబ్రవీత్
ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆసనంపై కూర్చొని రాజును ఇలా ఉద్దేశించి మాటలాడాడు.
వర్ణయామి మహాఖ్యానమితిహాససముచ్చయమ్
నేను ఇప్పుడు గొప్ప కథను, పురాతన ఇతిహాస సంగ్రహాన్ని వివరించబోతున్నాను.
శివం మనసి సంస్థాప్య రాజ్ఞానమిదమబ్రవీత్ వారాణసీ పురీ రమ్యా మహేశో యత్ర తిష్ఠతి
శివుడిని మనసులో స్థాపించుకొని, అతను రాజును ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు: 'వారణాసి నగరం ఎంతో అందంగా ఉంటుంది, అక్కడ మహేశ్వరుడు నివసిస్తాడు.'
చాతుర్వర్ణ్యప్రజా యత్ర ప్రతాపముకుటో నృపః
అక్కడ నాలుగు వర్ణాల ప్రజలు నివసిస్తారు, రాజు ప్రతాపంతో కిరీటాన్ని ధరించి ఉంటాడు.
తత్పుత్రో వజ్రముకుటో మంత్రిణః సుతవల్లభాః
ఆ రాజుని కుమారుడు వజ్రముకుటుడు, మంత్రులు మరియు వారి కుమారులకు ఎంతో ప్రియమైనవాడు.
అమాత్యతనయశ్చైవ బుద్ధిదక్ష ఇతి శ్రుతః
మంత్రికి కుమారుడు బుద్ధిదక్షుడు, అతని జ్ఞానం, నైపుణ్యం అందరికీ ప్రసిద్ధి.
స దృష్ట్వా విపినం రమ్యం మృగపక్షిసమన్వితమ్
అతడు జంతువులు, పక్షులతో నిండిన అందమైన అడవిని చూశాడు.
తత్ర దివ్యం సరో రమ్యం నానాపక్షినినాదితమ్
అక్కడ వివిధ రకాల పక్షుల కిలకిలారావాలతో నిండిన దివ్యమైన, మధురమైన సరస్సు ఉంది.
దృష్ట్వా తత్ర గతౌ వీరౌ పరమానందమాపతుః
అక్కడికి వచ్చిన ఇద్దరు వీరులు ఆ సరస్సును చూసి పరమానందాన్ని పొందారు.
దంతవక్త్రస్య తనయా నామ్నా పద్మావతీ మతా
దంతవక్త్రుని కుమార్తె పద్మావతి అని పేరుగలవారు అందరిచేత గౌరవింపబడింది.
చిక్రీడ సఖిభిః క్రీడాం సరోమధ్యే మనోహరా 3.2.1.
ఆమె తన స్నేహితులతో కలిసి సరస్సు మధ్యలో ఆనందంగా ఆటలు ఆడింది.
దృష్ట్వా పద్మావతీం బాలాం తుల్యరూపగుణాన్వితామ్
పద్మావతిని, అందం మరియు గుణాలలో సమానంగా ఉన్న బాలికను చూశారు.
ప్రబుద్ధో వజ్రముకుటో మాం పాహి శివశంకర ౧౨ శిరసః పద్మకుసుమం సా గృహీత్వా తు కర్ణయోః
వజ్రముకుటుడు మేల్కొని, 'శివశంకరా, నన్ను కాపాడుము' అని ప్రార్థించాడు. ఆమె అతని తలపై ఉన్న పద్మపుష్పాన్ని తీసుకుని తన చెవుల వద్ద ఉంచింది.
పునర్గృహీత్వా తత్పుష్పం హృదయే సంప్రవేశితమ్
ఆ పుష్పాన్ని మళ్లీ తీసుకుని, తన హృదయంలో ఉంచుకుంది.
తీర్థార్థం చ సమం పిత్రా సంప్రాప్తా గిరిజావనే
తీర్థయాత్ర కోసం తన తండ్రితో కలిసి గిరిజన అరణ్యంలోకి వచ్చాడు.
మహతీం మానసీం పీడాం ప్రాప్తవాన్మోహమాగతః
అతనికి మనసులో గొప్ప బాధ కలిగి, మాయలో పడ్డాడు.
ధ్యాత్వా పద్మావతీం బాలాం మౌనవ్రతమచీకరత్
పద్మావతిని ధ్యానిస్తూ, మౌనవ్రతాన్ని ఆచరించాడు.
కుమారః కాం దశాం ప్రాప్త ఇతి హాహేతి సర్వతః
ఈ కుమారుడు ఏ స్థితికి చేరాడో అని అందరూ చింతిస్తూ, 'హాయో హాయ్!' అని విలపించారు.
అబ్రవీద్వజ్రముకుటం సత్యం కథయ భూపతే
అతడు వజ్రముకుటుని చూచి, 'ఓ రాజా, నిజం చెప్పు,' అని అన్నాడు.
తచ్ఛ్రుత్వా బుద్ధిదక్షశ్చ విహస్యాహ మహీపతిమ్ 3.2.1.
అది విని, బుద్ధిదక్షుడు నవ్వుతూ రాజుతో ఇలా చెప్పాడు.
కరణాటకభూపస్య దంతవక్త్రస్య సా సుతా
ఆమె కరణాటక రాజైన దంతవక్త్రుని కుమార్తె.
పుష్పభావేన జ్ఞాత్వాహం త్వాం నయామి తదంతికే
పువ్వు గుర్తుతో నిన్ను తెలుసుకొని, ఆమె దగ్గరకు తీసుకెళ్తాను.
ఆహాజ్ఞాం దేహి భూపాల యాస్యేహం కారణాటకే
'ఓ రాజా, ఆజ్ఞ ఇవ్వండి; నేను కరణాటకానికి వెళ్తాను.'
ఆయామి నాఽత్ర సన్దేహో యది జీవయసే సుతమ్
'మీ కుమారుడు బతకాలని మీరు కోరుకుంటే, నేను వెళ్తాను — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.'
హయారూఢౌ గతౌ శీఘ్రం దంతవక్త్రస్య పత్తనే
అతరు గుర్రాలపై ఎక్కి, త్వరగా దంతవక్త్రుని పట్టణానికి వెళ్లారు.
బహుద్రవ్యం దదౌ తస్యై బుద్ధిదక్షో విశారదః
బుద్ధిదక్షుడు ఆమెకు చాలా ధనం ఇచ్చాడు.
ప్రాతఃకాలే తు సా వృద్ధా గచ్ఛతీ రాజమన్దిరమ్
ఉదయాన్నే ఆ వృద్ధ మహిళ రాజమందిరానికి వెళ్లింది.
పద్మావతీం చ సంప్రాప్యైకాంతే మద్వచనం వద
పద్మావతిని ఒంటరిగా కలిసిన ఆమె, నా సందేశాన్ని చెప్పింది.
యో దృష్టః పురుషో రమ్యస్త్వదర్థే సముపాగతః
'నీ కోసం ఒక అందమైన యువకుడు ఇక్కడికి వచ్చాడు.'
రుష్టా పద్మావతీ ప్రాహ చందనార్ద్రాంగులీయికా 3.2.1.
పద్మావతి కోపంతో, తన వేళ్ళు చందనంతో తడిగా ఉండగా మాట్లాడింది.