తతశ్చానంద దేవో హి జాతః పుత్రః శుభాననః
ఆ తరువాత ఆనందదేవుడు, శుభమైన ముఖం కలిగిన కుమారుడుగా జన్మించాడు.
తత్సుతేన పితుస్తుల్యం కృతం రాజ్యం మహీతలే
అతని కుమారుడు, తన తండ్రివలెనే భూమిపై రాజ్యం పాలించాడు.
అనంగపాలస్య సుతో జ్యేష్ఠాం వై కీర్తిమాలినీమ్
అనంగపాలుని కుమారుడు, అతడికి పెద్దదానిగా కీర్తిమాలిని అనే కుమార్తె ఉన్నది.
ధుంధుకారశ్చ వై జ్యేష్ఠో మథురారాష్ట్రసంస్థితః
ధుంధుకారుడు పెద్దవాడు, అతడు మథురా ప్రాంతంలో నివసించేవాడు.
మహీరాజస్తు బలవాంస్తృతీయో దేహలీపతిః
మహీరాజు బలవంతుడు, అతడు మూడవవాడు, దేహలీకి అధిపతి.
చపహానేశ్చ స కులం ఛాయయిత్వా దివం యయౌ
చపహానుడు తన వంశాన్ని కాపాడి, ఆ తరువాత స్వర్గానికి వెళ్లిపోయాడు.
మ్లేచ్ఛైశ్చ భుక్తవత్యస్తా బభూబుర్వర్ణసంకరాః
మ్లేచ్ఛులతో కలసి జీవించిన వారు వర్ణసంకరులయ్యారు.
మేహనా మ్లేచ్ఛజాతీయా జట్టా ఆర్యమయాః స్మృతాః
మ్లేచ్ఛ జాతిలో పుట్టిన మేహనా, జట్టా అని పిలవబడతారు, కానీ వారు ఆర్యులుగా గుర్తించబడ్డారు.
యదా కృష్ణః స్వయం బ్రహ్మ త్యక్త్వా భూమిం స్వకం పదమ్
కృష్ణుడు స్వయంగా పరబ్రహ్మగా భూమిని, తన స్థానాన్ని వదిలాడు.
దివ్యం వృన్దావనం రమ్యం ప్రయయౌ భూతలే తదా
ఆ తరువాత ఆయన భూమిపై ఉన్న దివ్యమైన, అందమైన వృందావనానికి వెళ్లాడు.
స్థితా ద్వీపేషు వై నానా మనుజా వేదతత్పరాః
వివిధ ద్వీపాలలోveda పట్ల భక్తి కలిగిన ప్రజలు నివసించేవారు.
అష్టషష్టిసహస్రాణాం వర్షాణాం మునిసత్తమ
ఓ మునిశ్రేష్ఠా, అరువెయ్యి ఎనబై వేల సంవత్సరాల పాటు,
షష్టివర్షసహస్రాణి ద్వీపరాజ్యమచీకరత్
అరవెయ్యి సంవత్సరాలు వారు ద్వీపాలను పాలించారు.
తత్పశ్చాద్భారతే వర్షే మ్లేచ్ఛయా కలిరాయయౌ
ఆ తరువాత భారతదేశంలో మ్లేచ్ఛుల ద్వారా కలియుగం వచ్చింది.
భయభీతస్త్వరావిష్టో గన్ధర్వాణాం యశస్కరః
భయంతో, తొందరగా, గంధర్వులకు కీర్తిని తెచ్చాడు.
తతో వర్షశతాబ్దాంతే సంతుష్టో రవిరాగతః
అప్పటికి వంద సంవత్సరాలు పూర్తయ్యాక, సంతోషంగా రవి వచ్చాడు.
చతుర్వర్షసహస్రాణి చతుర్వర్షశతాని చ
నాలుగు వేల సంవత్సరాలు, నాలుగు వంద సంవత్సరాలు,
సంపన్నం భారతం వర్షం తదా జాతం సమంతతః । ।।। 3.4.3.
ఆ సమయంలో భారతదేశం అన్ని వైపులా సుఖసంపదలతో నిండింది.
సహస్రాబ్దకలౌ ప్రాప్తే మహేన్ద్రో దేవరాట్ స్వయమ్
వెయ్యేళ్ల కలియుగం పూర్తయ్యాక, మహేంద్రుడు దేవతల రాజుగా స్వయంగా వచ్చాడు.
ఆర్యావతీ దేవశక్తిస్తత్కరం చాగ్రహీన్ముదా
ఆర్యావతీ అనే దైవశక్తి, ఆనందంగా అతని చేయిని స్వీకరించింది.
మిశ్రదేశోద్భవాన్మ్లేచ్ఛాన్వశీకృత్యాయుతం ముదా
విదేశాల్లో జన్మించిన మ్లేచ్ఛులను ఆనందంగా వశీకరించి, పది వేల మందిని జయించాడు.
నష్టాయాం సప్తపుర్యాం చ బ్రహ్మావర్తం మహోత్తమమ్
ఏడు నగరాలు నశించాక, అత్యుత్తమమైన బ్రహ్మావర్తాన్ని పొందాడు.
స్వపుత్రం శుక్లమాహూయ ద్విజశ్రేష్ఠం తపోధనమ్
తన కుమారుడు శుక్లుడు, బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడు, తపస్సులో సంపన్నుడు అని పిలిపించాడు.
నవపుత్రాఁస్తథా శిష్యాన్మనుధర్మం సనాతనమ్
తన తొమ్మిది మంది కుమారులు, శిష్యులు, మరియు మనువు యొక్క శాశ్వత ధర్మాన్ని కూడా పిలిపించాడు.
శుక్లోపి రైవతం ప్రాప్య సచ్చిదానందవిగ్రహమ్
శుక్లుడు కూడా, సచ్చిదానంద స్వరూపుడైన రైవతుని చేరాడు.
తదా ప్రసన్నో భగవాన్ద్వార కానాయకో బలీ
అప్పుడు ద్వారకా నాయకుడు, బలవంతుడు, భగవంతుడు సంతోషించాడు.
ద్వారకాం దర్శయామాస దివ్యశోభాసమన్వితామ్
ఆయన దివ్య కాంతితో నిండిన ద్వారకాను చూపించాడు.
అగ్నిద్వారేణ ప్రయయౌ స శుక్లోఽర్బుదపర్వతే 3.4.3.
శుక్లుడు అగ్ని ద్వారం ద్వారా అర్భుద పర్వతానికి వెళ్లాడు.
ద్వారకాం కారయామాస హరేశ్చ కృపయా హి సః
హరిదేవుని కృపతో, ఆయన ద్వారకాను నిర్మించించాడు.
పశ్చిమే భారతే వర్షే దశాబ్దం కృతవాన్పదమ్
భారతదేశం పశ్చిమ భాగంలో, పదేళ్ల పాటు తన స్థానం స్థాపించాడు.