ఫాల్గునే మాసి సంప్రాప్తే త్రయస్తే యోగిరూపిణః 3.3.23.
ఫాల్గుణ మాసం వచ్చినప్పుడు, వారు ముగ్గురూ యోగుల రూపాలు ధరించారు.
మృదంగాంకస్తదా దేవో మకరందో విపంచిమాన్
ఆ సమయంలో దేవుడు మృదంగం వాయించాడు, మకరందుడు వీణ వాయించాడు.
మోహయిత్వా చ నగరం తథా గజపతిం నృపమ్
ఆ నగరాన్ని, అలాగే గజపతిని కూడా మాయలో పడేసి,
వాంఛితం బ్రూహి మే యోగిన్స శ్రుత్వా ప్రాహ నమ్రధీః
“ఓ యోగి, నీ కోరిక ఏమిటో చెప్పు,” అని వినగానే, అతడు వినయంగా సమాధానం ఇచ్చాడు.
కృత్వా కార్యమహం శీఘ్రం పునర్దాస్యమి తే సుతమ్
నేను పని త్వరగా పూర్తిచేసి, నీ కుమారుణ్ని మళ్లీ నీకు ఇచ్చేస్తాను.
ఇతి శ్రుత్వా గజపతిర్దత్త్వా తేభ్యః స్వకం సుతమ్
అది విని, గజపతి తన కుమారుణ్ని వారికి అప్పగించాడు.
పక్షమాత్రేణ బాహ్లీకం నగరం ప్రయయుర్ముదా
పదిహేను రోజుల్లో, వారు ఆనందంగా బాహ్లీక నగరానికి చేరుకున్నారు.
ఆయయుర్లాస్యతత్త్వజ్ఞా నృపమోహనతత్పరాః
నాట్యరహస్యాన్ని తెలిసినవారు, రాజును మాయలో పడేయాలని ఉత్సాహంగా, అక్కడికి వచ్చారు.
మోహితాస్తైశ్చ తే సర్వే గీతనృత్యవిశారదైః
పాట, నాట్యంలో నిపుణులైన వారిచేత అందరూ మంత్ర ముగ్ధులయ్యారు.
తానాదాయ పునర్భూపః స్వగేహమభినందనః
వారిని తీసుకుని, రాజు ఆనందంతో తన ఇంటికి వెళ్లాడు.
మకరందస్తదా వీణాం మృదంగం భీష్మజో బలీ 3.3.23.
అప్పుడు భీష్ముని కుమారుడు మకరందుడు, వీణా, మృదంగాన్ని తీసుకున్నాడు.
గృహీత్వా మోదయామాసుర్నారీవృన్దా మహోత్తమమ్
వాటిని తీసుకుని, ఆ గొప్ప స్త్రీ సమూహం హర్షంతో ఉల్లాసించారు.
మాయాం నిర్వాపయామాస నిష్ఫలా సాఽభవత్క్షణాత్
అతడు ఆ మాయను తొలగించాడు; అది వెంటనే ఫలించకుండా పోయింది.
వాంఛితం బ్రూహి మే వీర కృష్ణాంశశ్చాహ తాం వధూమ్
“నీ కోరిక చెప్పు, వీరా,” అని కృష్ణాంశుడు ఆ వధువుతో అన్నాడు.
ఇతి శ్రుత్వా చిత్రరేఖా శోకవ్యాకులచేతనా
అది విని, చిత్రరేఖ దుఃఖంతో మనసు కలవరపడింది.
ఇంద్రాద్యా దేవతాస్సర్వే మయా నిర్మితయా యయా
ఇంద్రుడు మొదలుకొని అన్ని దేవతలను నేనే సృష్టించాను.
దేవో నారాయణో వాపి ధర్మో వాపి శివః స్వయమ్
దేవుడు నారాయణుడు అయినా, ధర్ముడు అయినా, లేక శివుడు అయినా,
ఉదయో నామ మే రాజ్ఞి దేవసింహోఽయముత్తమః
రాణీ, నా పేరు ఉదయ. ఇతడు ఉత్తముడైన దేవసింహుడు.
ఇన్దులస్య వియోగేన వయం యోగిత్వమాగతాః
ఇందులుని విడిచి, మేము యోగశక్తిని పొందాము.
శుకం దేహి మహామాయే ఇందులం దేహి వా యది
ఓ మహామాయ, శుకుణ్ని ఇవ్వు, లేదా ఇష్టమైతే ఇందులుని ఇవ్వు.
దర్శనం దేహి మే శీఘ్రం నో చేత్ప్రాణాంస్త్యజామ్యహమ్ 3.3.23.
దయచేసి త్వరగా నన్ను దర్శించు. లేకపోతే నేను ప్రాణాలు విడిచిపెడతాను.
కృత్వా లజ్జాం పునః ప్రాహ మాం చ పుత్రం గృహాణ భోః
తన సిగ్గు వదిలేసి మళ్లీ ఇలా చెప్పింది: 'ప్రభూ, నన్ను, నా కుమారుడిని అంగీకరించు.'
పతిత్వా తచ్చరణయో రురోదోచ్చైశ్చ దంపతీ
ఆ dampatulu వారి పాదాల వద్ద పడిపడి గొప్పగా ఏడ్చారు.
ఇందులేనైవ లిఖితం గృహీత్వా పత్రముత్తమమ్
ఇందు రాసిన అద్భుతమైన ఉత్తరాన్ని తీసుకుని, అతడు దాన్ని స్వీకరించాడు.
సూర్యవర్మా గతో గేహం మకరందేన మానితః
సూర్యవర్మ తన ఇంటికి వెళ్లాడు, మకరందుడు అతనిని గౌరవించాడు.
యయౌ మనోరథారూఢో యత్రాహ్లాదః శుచాన్వితః
తన మనసులో ఉన్న కోరిక నెరవేర్చుకుంటూ, సంతోషం మరియు దుఃఖం కలిసిన చోటికి వెళ్లాడు.
దేవసింహం చ మాం విద్ధి తవ పుత్రాన్వేషణే రతమ్
దేవసింహుడు, నేనూ నీ కుమారుని వెతకడంలో నిమగ్నమై ఉన్నామని తెలుసుకో.
ఇతి శ్రుత్వా స ఆహ్లాదశ్చా హ్లాదం పరమాప్తవాన్
ఇలా విని, ఆహ్లాదుడు పరమానందాన్ని పొందాడు.
మహీపతిం సమాహూయ వచనం ప్రాహ నమ్రధీః
రాజును పిలిపించి, వినయంగా ఇలా అన్నాడు.
స హోవాచ శ్రుతం వీర కృష్ణాంశేన యథా హతః
అతడు ఇలా అన్నాడు: 'వీరా, కృష్ణాంశుడు ఎలా హతమయ్యాడో నేను విన్నాను.'