దృష్ట్వా తాం సుందరీం కన్యాం బాలేన్దుసదృశాననామ్
చంద్రమండలంలా ముఖమున్న ఆ అందమైన యువతిని చూసి,
దృష్ట్వా తాం చ తథాహ్రాదః సర్వరత్నవిభూషితామ్ మూర్చ్ఛితశ్చాపతద్భూమౌ సా తం దృష్ట్వా ముమోహ వై
ఆమెను అన్ని రత్నాలతో అలంకరించినదిగా చూసి, అతడు ఆనందంతో మూర్చిపోయి నేలపై పడిపోయాడు; అతడిని చూసి ఆమె కూడా స్పృహ కోల్పోయింది.
దోలామారుహ్య తత్సఖ్యౌ నృపాన్తికముపాయయుః
ఆమె స్నేహితులు దోలపై కూర్చోబెట్టి, ఆమెను రాజు సమీపానికి తీసుకువచ్చారు.
దృష్ట్వా తథావిధం బంధుం కృష్ణాంశః ప్రాహ దుఃఖితః
అలా తన బంధువును చూసి, కృష్ణాంశుడు దుఃఖంతో మాట్లాడాడు.
రజో రాగాత్మకం విద్ధి ప్రమాదం మోహజం తథా
రజోగుణం అనగా ఆకర్షణతో కూడినదని, మోహం అజ్ఞానంతో కలుగుతుందని తెలుసుకో.
ఇతి శ్రుత్వా వచో భ్రాతుస్త్యక్త్వా మోహం యయౌ గృహమ్
తమ్ముడి మాటలు విని, మోహాన్ని వదిలి ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.
దుర్గామారాధయామాస జప్త్వా మధ్యచరిత్రకమ్ 3.3.13.
దుర్గాదేవిని ఆరాధిస్తూ, మధ్యచరిత్రకాన్ని జపించాడు.
మోహయామాస తాం కన్యాం వివాహార్థమనిన్దితా
ఆ నిర్దోషురాలు, పెళ్లి కోసం ఆ యువతిని మోహింపజేసింది.
ప్రాతర్బుద్ధ్వా తు సంచింత్య మహామోహముపాయయౌ
ఉదయం లేచి ఆలోచించగా, అతడు మళ్లీ గొప్ప మోహంలో పడిపోయాడు.
పౌషమాసే తు సంప్రాప్తే శుకకంఠే సుపత్రికామ్
పౌషమాసం వచ్చినప్పుడు, శుభసూచకాలు మరియు మధురమైన స్వరం గల గిల్లుతో కూడి,
స గత్వా పుష్పవిపినం మహావతిపురీస్థితమ్
అతడు అవతి అనే మహానగరంలో ఉన్న పుష్పవనం వైపు వెళ్లాడు.
వీర తేఽవరజో బంధుర్నామ్నాహ్లాదో మహాబలః
ఓ వీరా, నీకు తమ్ముడు, బంధువు అయిన ఆహ్లాదుడు, మహాబలుడు.
తాం జ్ఞాత్వా చ పునస్తస్యా ఉత్తరం దేహి మత్ప్రియమ్
ఇది తెలుసుకొని, మళ్లీ ఆమెకు నాకిష్టమైన సమాధానం చెప్పు.
ఇతి శ్రుత్వోదయో వీరో గృహీత్వా పత్రముత్తమమ్
ఇలా విని, ఉదయుడు అనే వీరుడు ఆ ఉత్తమమైన పత్రాన్ని తీసుకున్నాడు.
జమ్బుకశ్చ నృపో వీరో రుద్రదత్తవరో బలీ
జంబుకుడు అనే రాజు, రుద్రదత్తుని అనుగ్రహంతో, బలవంతుడు, వీరుడు.
తథావిధం మత్పితరమింద్రదత్తవరం రిపుమ్
అలాగే, నా తండ్రి, ఇంద్రదత్తుని అనుగ్రహంతో, శత్రువు అయినవాడు.
ఇతి జ్ఞాత్వా స ఆహ్లాదస్తామాశ్వాస్య హృది స్థితామ్ 3.3.13.
ఇది తెలుసుకొని, ఆహ్లాదుడు హృదయంలో స్థిరంగా ఉన్న ఆమెను ఓదార్చాడు.
స శుకః పన్నగః పూర్వం పుండరీకేన శాపితః
ఆ శుకుడు, ముందు నాగరూపంలో ఉండగా, పుండరీకుడు శాపం ఇచ్చాడు.
మృతే తస్మిఞ్ఛుకే రమ్యే దేవీ స్వర్ణవతీ తదా
ఆ ఆనందదాయకమైన శుకుడు మరణించినప్పుడు, అప్పుడు స్వర్ణవతి దేవి—
మాఘమాసి చ సంప్రాప్తే పంచమ్యాం కృష్ణపక్షకే
మాఘమాసం వచ్చినప్పుడు, కృష్ణపక్షంలో ఐదవ రోజున,
తాలనాద్యాశ్చ తే శూరాః స్వంస్వం వాహనమాశ్రితాః
తాలనుడు మొదలైన వీరులు తమ తమ వాహనాలపై ఎక్కారు.
వంగదేశం సముల్లంఘ్య శీఘ్రం ప్రాప్తా హిమాలయమ్
వంగదేశాన్ని దాటి, వారు వేగంగా హిమాలయాన్ని చేరుకున్నారు.
గచ్ఛ త్వం వీర కవచీ కరాలాశ్వం సమాస్థితః
ఓ వీరా, కవచం ధరించి, కరాళ అనే ఉగ్రశ్వంపై ఎక్కి వెళ్లు.
యుద్ధచిహ్నం తనౌ కృత్వా మామాగచ్ఛ త్వరాన్వితః
యుద్ధచిహ్నాన్ని నీ శరీరంపై వేసుకుని, త్వరగా నా వద్దకు రా.
స దదర్శ సభాం రాజ్ఞో బహుశూరసమన్వితామ్
అతడు రాజు సభను, అనేక వీరులతో కూడినదిగా చూశాడు.
స ఉవాచ నృపశ్రేష్ఠం నేత్రసింహం మహాబలమ్ సప్తలక్షబలైర్గుప్తః సంప్రాప్తస్తవ రాష్ట్రకే
అతడు మహాబలుడు, రాజులలో శ్రేష్ఠుడైన నేత్రసింహునితో ఇలా అన్నాడు: 'ఏడు లక్షల యోధులతో రక్షించబడి, నీ రాజ్యంలోకి వచ్చాను.'
తస్మాత్త్వం స్వసుతాం శీఘ్రమాహ్లాదాయ సమర్పయ 3.3.13.
కాబట్టి, నీ కుమార్తెను త్వరగా ఆహ్లాదునికి ఇచ్చి పెళ్లి చేయి.
ఇతి శ్రుత్వా వచస్తస్య స రాజా క్రోధమూర్ఛితః అరుధత్స కపాటం చ తస్య బంధనహేతవే
ఆ మాటలు విని, ఆ రాజు కోపంతో ఊగిపోయి, అతన్ని బంధించేందుకు గోడకప్పు మూసివేశాడు.
పాశహస్తాఞ్ఛూరశతం పట్టనాధిపరక్షితాన్
పాశాలు పట్టుకున్న వంద మంది వీరులు, పట్టణాధిపతి రక్షణలో ఉన్నారు.
హత్వా తన్ముకుటం రాజ్ఞో గృహీత్వాకాశగో బలీ
వారిని సంహరించి, ఆ బలవంతుడు రాజు కిరీటాన్ని పట్టుకొని ఆకాశంలోకి ఎగిరిపోయాడు.