ఇతి శ్రుత్వా మహీరాజో బలఖానిం మహాబలమ్
అలా విన్న భూమిపతి బాలఖాని అనే మహాబలాన్ని కూడగట్టాడు.
అర్ద్ధకోటిమితం ద్రవ్యం మత్తః ప్రాప్య సుఖీ భవ
నాకు ఉన్న అర కోటి విలువైన ధనం తీసుకో, సంతోషంగా ఉండు.
వర్షే వర్షే చ తద్ద్రవ్యం గృహాణ బలవన్ప్రభో
ప్రతి సంవత్సరం ఆ ధనాన్ని తీసుకో, ఓ బలవంతుడా ప్రభూ!
వయస్త్రయోదశాబ్దే చ కృష్ణాంశే బలవత్తరే
పదమూడు ఏళ్ల వయస్సులో, కృష్ణపక్షంలో బలమైన సమయంలో,
భాద్రే శుక్లే త్రయోదశ్యాం చాహ్లాదః సానుజో యయౌ
భాద్రపద మాసంలో శుక్లపక్ష త్రయోదశి రోజున, ఆహ్లాదుడు తన తమ్ముడితో బయలుదేరాడు.
కృష్ణాంశో బిన్దులారూఢో వత్సజో హరిణీస్థితః
కృష్ణపక్షంలో బిందులుడు, వత్సుని కుమారుడు, హరిణి నక్షత్రంలో ఉన్నాడు.
చత్వారో ద్విదినాన్తే చ గయాక్షేత్రం సమాయయుః 3.3.13.
రెండు రోజుల తర్వాత నలుగురు కలిసి గయా క్షేత్రానికి చేరుకున్నారు.
శతం శతం గజాంశ్చైవ భూషితాంశ్చ రథాస్తథా
వందలు వందల ఏనుగులు, అలంకరించిన రథాలు కూడా అక్కడ ఉన్నాయి.
ధేనూర్హిరణ్యరత్నాని వాసాంసి వివిధాని చ
ఆవులు, బంగారం, రత్నాలు,色色 దుస్తులు కూడా ఉన్నాయి.
లక్షావర్తిస్తు యా వేశ్యా యయౌ బదరికాశ్రమమ్
లక్షావతి అనే వేశ్యా బదరికాశ్రమానికి వెళ్లింది.
రాకాం చంద్రే తు సంప్రాప్తం రాహుగ్రస్తే తమోమయే
పూర్ణచంద్రుడు రాహువు గ్రహణంలో, చీకటిలో మునిగినప్పుడు,
హిమాలయగిరౌ రమ్యే నానాధాతువిచిత్రితే
వివిధ లోహాలతో అలంకరించబడిన అందమైన హిమాలయ పర్వతంపై,
రత్నభానో హతే శూరే నేత్రసింహో భయాతురః
రత్నభాను చనిపోయిన తర్వాత, ధైర్యవంతుడైన నేత్రసింహుడు భయంతో వణికిపోయాడు.
ద్వాదశాబ్దాన్తరే దేవో దదౌ ఢక్కామృతం ముదా
పన్నెండు సంవత్సరాలు గడిచిన తరువాత, ఆ దేవుడు ఆనందంగా ఢక్కా అమృతాన్ని ఇచ్చాడు.
దదౌ ఢక్కామృతం రాజ్ఞే పునః ప్రాహ శుభం వచః
ఆ దేవుడు రాజుకు ఢక్కా అమృతాన్ని ఇచ్చి, మళ్లీ శుభవాక్యాలు పలికాడు.
క్షయం శీఘ్రం గమిష్యంతి శత్రవస్తే మహాభటాః
ఓ మహాబలశాలి, నీ శత్రువులు త్వరలోనే నాశనం అవుతారు.
నగరం కారయామాస తత్ర సర్వజనైర్యుతమ్ 3.3.13.
అక్కడ అన్ని జనులతో కూడిన ఒక నగరాన్ని నిర్మింపజేశాడు.
నేత్రసింహగఢం నామ్నా విఖ్యాతం భారతే భువి
భారతదేశంలో ఆ నగరం 'నేత్రసింహగఢ్' అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందింది.
పాలితం నేత్రసింహేన తత్పురః పుత్రవన్మునే
ఆ నగరాన్ని నేత్రసింహుడు తన కుమారుడిలా కాపాడాడు, మునివరా!
సోఽపి రాజా సమాయాతో నేత్రసింహో మహాబలః కామాక్ష్యా వరదానేన సర్వమాయావిశారదా
ఆ రాజు కూడా వచ్చాడు — మహాబలశాలి నేత్రసింహుడు, కామాక్షి వరప్రసాదంతో అన్ని మాయల్లో నిపుణుడు.
దృష్ట్వా తాం సుందరీం కన్యాం బాలేన్దుసదృశాననామ్
చంద్రమండలంలా ముఖమున్న ఆ అందమైన యువతిని చూసి,
దృష్ట్వా తాం చ తథాహ్రాదః సర్వరత్నవిభూషితామ్ మూర్చ్ఛితశ్చాపతద్భూమౌ సా తం దృష్ట్వా ముమోహ వై
ఆమెను అన్ని రత్నాలతో అలంకరించినదిగా చూసి, అతడు ఆనందంతో మూర్చిపోయి నేలపై పడిపోయాడు; అతడిని చూసి ఆమె కూడా స్పృహ కోల్పోయింది.
దోలామారుహ్య తత్సఖ్యౌ నృపాన్తికముపాయయుః
ఆమె స్నేహితులు దోలపై కూర్చోబెట్టి, ఆమెను రాజు సమీపానికి తీసుకువచ్చారు.
దృష్ట్వా తథావిధం బంధుం కృష్ణాంశః ప్రాహ దుఃఖితః
అలా తన బంధువును చూసి, కృష్ణాంశుడు దుఃఖంతో మాట్లాడాడు.
రజో రాగాత్మకం విద్ధి ప్రమాదం మోహజం తథా
రజోగుణం అనగా ఆకర్షణతో కూడినదని, మోహం అజ్ఞానంతో కలుగుతుందని తెలుసుకో.
ఇతి శ్రుత్వా వచో భ్రాతుస్త్యక్త్వా మోహం యయౌ గృహమ్
తమ్ముడి మాటలు విని, మోహాన్ని వదిలి ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.
దుర్గామారాధయామాస జప్త్వా మధ్యచరిత్రకమ్ 3.3.13.
దుర్గాదేవిని ఆరాధిస్తూ, మధ్యచరిత్రకాన్ని జపించాడు.
మోహయామాస తాం కన్యాం వివాహార్థమనిన్దితా
ఆ నిర్దోషురాలు, పెళ్లి కోసం ఆ యువతిని మోహింపజేసింది.
ప్రాతర్బుద్ధ్వా తు సంచింత్య మహామోహముపాయయౌ
ఉదయం లేచి ఆలోచించగా, అతడు మళ్లీ గొప్ప మోహంలో పడిపోయాడు.
పౌషమాసే తు సంప్రాప్తే శుకకంఠే సుపత్రికామ్
పౌషమాసం వచ్చినప్పుడు, శుభసూచకాలు మరియు మధురమైన స్వరం గల గిల్లుతో కూడి,