మండలం బింబరాజస్య అష్టోత్తరదలైర్వృతమ్
సూర్యుని వలయాన్ని నూరెండు పెటలాలతో చుట్టాలి.
త్ర్యృతుపత్రం సువృత్తం స్యాద్వృత్తయుక్తం సబిల్వకమ్
మూడు రుతుపత్రాలతో, బాగా గుండ్రంగా, బిల్వపత్రాలతో అలంకరించాలి.
శతం వింశాధికశతం ద్విశతం వింశముత్తమమ్
వంద, నూరు ఇరవై, రెండు వందలు, రెండు వందల ఇరవై — ఇవి ఉత్తమమైనవి.
లవల్యాభమథో వక్ష్యే సార్ద్ధహస్తప్రమాణతః 2.2.2.
ఇప్పుడు లవళి ఆకారంలో, అర చేతి పొడవుతో ఉండేదాన్ని వివరించబోతున్నాను.
దక్షిణోత్తరతశ్చైవ తద్వదేవ విజానీహి
దక్షిణం, ఉత్తరం వైపులా కూడా అలాగే ఉండాలని తెలుసుకో.
గ్రహపక్షేన్నపీతేన మధ్యే రక్తం ప్రతిష్ఠితమ్
గ్రహపక్షం ముదురు కాకుండా, మధ్యలో ఎరుపు రంగు ఉంచాలి.
సశాంతికే న యోక్తవ్యం కామే రక్తం వినిర్దిశేత్
శాంతిక కర్మలో దీనిని ఉపయోగించరాదు; కామకర్మకు ఎరుపు రంగు సూచించాలి.
శుక్లవర్ణేన తత్కుర్యాత్పీతవర్ణముదస్య చ
తెలుపు రంగుతో చేయాలి, పసుపు రంగును వదిలేయాలి.
పూర్వస్యాం దిశి శుక్రస్య పఙ్కజం శుభ్రవర్ణకమ్
తూర్పు దిశలో శుక్రునికి, తెల్లని పద్మాన్ని ఏర్పాటు చేయాలి.
రాహోః ప్రకల్పయేత్తచ్చ కేతోరపి నియోజయేత్
ఇదే రాహువుకు కేటువుకూ కేటాయించాలి.
విలోమే దలసన్ధీని పూరయత్సువిచక్షణః
విపరీతంగా ఆకుల సంధులను జ్ఞానులు నింపాలి.
పూర్వపశ్చిమదిగ్భాగే శుక్లం స్యాద్ద్వారదేశతః
తూర్పు, పడమర భాగాల్లో, ద్వార ప్రాంతంలో తెలుపు ఉండాలి.
త్రిస్థానే సమమధ్యే చ ద్వాదశాంగులప్రక్రమాత్
మూడు చోట్ల, మధ్యలో, పన్నెండు వేల్ల పొడవుతో కొలవాలి.
పఞ్చాబ్జమణ్డలం జ్ఞేయం చతుఃస్వస్తికభూషితమ్ ।। 2.2.2.
ఐదు పద్మాల మండలాన్ని, నాలుగు స్వస్తికాలతో అలంకరించిందిగా తెలుసుకోవాలి.
మూల్యకథనవర్ణనమ్ అమానేన హతో యజ్ఞస్తస్మాన్మానం ప్రశస్యతే
తప్పు కొలతతో యజ్ఞం నాశనం అవుతుంది. అందుకే సరైన కొలతను ప్రశంసించారు.
యస్య యజ్ఞస్య యన్మానం తత్తు తేనైవ యోజయేత్
ఎటువంటి యజ్ఞానికి ఏ కొలత చెప్పారో, అదే అనుసరించాలి.
ఆచార్యహోతృబ్రహ్మాణో విధిజ్ఞః సహకర్తృకః
ఆచార్యుడు, హోతృవు, బ్రాహ్మణుడు, విధిని తెలిసినవాడు, సహాయులతో కలిసి ఉండాలి.
అశీతిభిర్వరాటైశ్చ పణ ఇత్యభిధీయతే
ఎనబై వరాటాలు కలిపి ఒక పణం అంటారు.
రాజతైశ్చాష్టభిః స్వర్ణం యజ్ఞాదౌ దక్షిణా స్మృతా
యజ్ఞం ప్రారంభంలో ఎనిమిది వెండి ముద్రలు దక్షిణగా ఇవ్వాలని చెప్పారు.
తులస్యామలకీయాగే సువర్ణైకం ప్రచక్షతే
తులసి లేదా ఆమలకీ పూజకు ఒక బంగారు ముద్ర ఇవ్వాలి.
నవమే కోటిహోమే చ దేవతానాం చ స్థాపనే
తొమ్మిదవ కోటి హోమంలో, దేవతల ప్రతిష్ఠలో కూడా—
తడాగే పుష్కరిణ్యాం చ అర్ధార్ధం పరి కీర్తితమ్
చెరువు లేదా పుష్కరిణిలో, అర్ధం కొలత మాత్రమే చెప్పబడింది.
జీవతశ్చ వృషోత్సర్గే గయాశ్రాద్ధే తథైవ చ
బతికున్నపుడు వృషభాన్ని విడిచిపెట్టడంలో, గయాశ్రాద్ధంలో కూడా అలాగే—
దంపత్యోశ్చ వృషోత్సర్గే మానమేకముదాహృతమ్ 2.2.3.
దంపతులు వృషభాన్ని విడిచిపెట్టినపుడు, ఒక కొలత ఇవ్వాలని చెప్పారు.
రాజ్ఞః కరగ్రహే చైవ దీక్షాయాం దాన కర్మణి
రాజు ఆస్తి తీసుకున్నప్పుడు, దీక్షలో, దానం చేసే పనిలో—
గ్రహయాగే ప్రతిష్ఠాయాం సువర్ణశతరత్తికః
గ్రహారాధనలో, ప్రతిష్ఠలో, వంద రెట్లు బంగారు కొలత ఇవ్వాలి.
దేవానాం బ్రాహ్మణానాం చ దానం యస్య ప్రకల్పితమ్
దేవతలకు, బ్రాహ్మణులకు ఏ దానం చెప్పారో—
నానాస్య కిఞ్చిద్దాతవ్యం సంగభంగో భవేద్యతః
దానిలో వేరే ఏదీ ఇవ్వకూడదు, అలా చేస్తే క్రమం భంగమవుతుంది.
యజ్ఞేషు హోమే యద్ద్రవ్యం కాష్ఠమాజ్యాదికం చ యత్
యజ్ఞాల్లో, హోమాల్లో ఉపయోగించే ద్రవ్యాలు, మంటకట్ట, నెయ్యి మొదలైనవి—
అనాదిదేవతార్చాయాం పూజాస్నానాదికర్మణి
ఆది లేని దేవతల పూజలో, స్నానం వంటి కర్మల్లో—