దేహి మే వడవాం దివ్యాం యది తుష్టో భవాన్ప్రభుః
"ప్రభూ! మీరు సంతోషిస్తే, నాకు ఆ దివ్యమైన కుదిరను దయచేసి ఇవ్వండి."
దదౌ స భగవానింద్రస్తత్రైవాన్తర్హితోభవత్
అక్కడే భగవంతుడైన ఇంద్రుడు దాన్ని ఇచ్చి, వెంటనే అంతర్ధానమయ్యాడు.
తస్మిన్కాలే పరిమలః పితృశోకపరాయణః పరీక్షార్థం శివః సాక్షాత్సర్పరోగేణ తం గ్రసత్
ఆ సమయంలో పరిమళుడు తన పితృదేవతల విషాదంలో మునిగిపోయి ఉండగా, శివుడు స్వయంగా పరీక్షార్థం పాము వ్యాధితో అతన్ని పట్టుకున్నాడు.
వ్యతీతే పంచమే మాసే నృపః శక్తివివర్జితః
ఐదు నెలలు గడిచిన తర్వాత, రాజు బలహీనుడయ్యాడు.
మరణాయ యయౌ కాశీం స్వపత్న్యా సహితో నృపః
మరణం కోసం, రాజు తన భార్యతో కలిసి కాశీకి వెళ్లాడు.
ఏతస్మిన్నన్తరే కశ్చిత్పన్నగో మూలసంస్థితః
ఇంతలో, ఒక పాము వేరుల దగ్గర నివసిస్తూ ఉండింది.
రుద్రాహిం పన్నగః ప్రాహ భవాన్నిర్దయ మన్దధీః
రుద్రాహి అనే ఆ పాము ఇలా అన్నది: "నీవు దయలేని వాడు, మూర్ఖుడివి."
మూర్ఖోఽయం భూపతిః సాక్షాదారనాలం పిబేన్నహి 3.3.7.
"ఈ రాజు మూర్ఖుడు; అతడు నేరుగా కరిగిన రాగిని కూడా తాగగలడు!"
రాజ్ఞో దేహే పరం హర్షం ప్రత్యహం ప్రాప్తవానహమ్
ప్రతి రోజు రాజు శరీరంలో నాకు అపారమైన ఆనందం కలిగింది.
మూర్ఖోత్ర భూపతిర్యో వై తైలోష్ణం యన్న దత్తవాన్
ఇక్కడ ఈ రాజు మూర్ఖుడు, వేడినూనె ఇవ్వలేదు.
చకార పన్నగోక్తం తద్గతరోగో నృపోఽభవత్
రాజు ఆ పాము చెప్పినట్లు చేసి, వ్యాధి నుండి విముక్తుడయ్యాడు.
తతో జాతం స్వయం లింగమంగుష్ఠాభం సనాతనమ్
ఆ తరువాత, అంగుళం ఆకారంలో, శాశ్వతమైన స్వయంభూ లింగం ప్రత్యక్షమైంది.
నిశీథే తమ ఉద్భూతే దిక్షు సూర్యత్వమాగతమ్
అర్ధరాత్రి సమయంలో చీకటి వ్యాపించినప్పుడు, అది అన్ని దిక్కులలో సూర్యుడిలా ప్రకాశించింది.
మహిమ్నస్తవపాఠైశ్చ తుష్టావ గిరిజాపతిమ్
మహిమ్నస్తోత్రాన్ని పఠిస్తూ, గిరిజాపతిని స్తుతించాడు.
శ్రుత్వాహ నృపతిర్దేవం యది తుష్టో మహేశ్వర
ఇది విని, రాజు ఆ దేవునితో ఇలా అన్నాడు: "ఓ మహేశ్వరా! మీరు సంతోషంగా ఉన్నట్లయితే..."
తథేత్యుక్త్వా మహాదేవో లింగరూపత్వమాగతః
అప్పుడా మహాదేవుడు "అలా జరుగనీ" అని చెప్పి, లింగరూపంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
తదా మలస్తు సంతుష్టః ప్రాప్తో గేహం మహావతీమ్
ఆ సమయంలో మలసు సంతృప్తి చెంది, ఆ గొప్ప ఇంటికి చేరుకున్నాడు.
తతఃప్రభృతి వర్షాంతే జయచంద్రపురీం యయౌ 3.3.7.
అప్పటి నుంచి, సంవత్సరాంతంలో, అతడు జయచంద్రపురికి వెళ్లేవాడు.
దిష్ట్యా తే సంక్షితో రోగో దిష్ట్యా తే దర్శితం ముఖమ్
అదృష్టవశాత్తు నీ వ్యాధి పోయింది; అదృష్టంతో నీ ముఖం కూడా కనబడింది.
యదా మే విఘ్న ఆభూయాత్తదా త్వం మాం సమాచర
ఎప్పుడు నాకు ఏదైనా అడ్డంకి వస్తే, అప్పుడు నువ్వు నన్ను చూసుకోవాలి.
తదా తు లక్షణో వీరో భగవన్తముషాపతిమ్
ఆ సమయంలో, వీరుడైన లక్షణుడు ఉషాపతియైన భగవంతుని దగ్గరకు వెళ్లాడు.
పక్షమాత్రాంతరే విష్ణుర్జగన్నాథ ఉషాపతిః
అర్ధమాసంలోనే జగన్నాథుడు, ఉషాపతి అయిన విష్ణువు, అక్కడికి వచ్చాడు.
ఇత్యుక్తః స తు తం దేవం నత్వోవాచ వినమ్రధీః
ఇలా చెప్పబడిన తరువాత, అతడు ఆ దేవునికి నమస్కరించి, వినయంగా మాట్లాడాడు.
ఇతి శ్రుత్వా జగన్నాథః శక్తిమైరావతాద్గజాత్
ఇది విని, జగన్నాథుడు ఐరావతం అనే ఏనుగునుండి శక్తిని తీసుకున్నాడు.
ఆరుహ్యైరావతీం రాజా లక్షణో గేహమాయయౌ
ఐరావతిని ఎక్కి, రాజు లక్షణుడు తన ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు.
ఏతస్మిన్నంతరే వీరాస్తాలనాద్యా మదోత్కటాః
ఇంతలో, తాళనాదుడు మొదలైన వీరులు, గర్వంతో మత్తులో ఉన్నారు.
తేన సార్ద్ధం చ మహతీం ప్రీతిం కృత్వా న్యవాసయన్
వారంతా అతనితో కలిసి, గొప్ప ప్రేమతో అక్కడే నివసించారు.
ఊచుస్తం శృణు భూపాల వయం గచ్ఛామహే పురీః దత్త్వాధికారం పుత్రేభ్యస్తదాఽఽయాస్యామి వోఽన్తికమ్ ।। 3.3.7.
వారు అతనితో ఇలా అన్నారు: "రాజా! వినండి, మేము మా నగరాలకు వెళ్తున్నాం. అధికారాన్ని మా కుమారులకు అప్పగించి, మళ్లీ మీ దగ్గరికి వస్తాము."
తథేత్యుక్తాస్తు తే రాజ్ఞా స్వగేహం పునరాయయుః
రాజు అలా అనగానే, వారు తమ తమ ఇళ్లకు తిరిగి వెళ్లారు.
పుత్రేభ్యస్తాలనో వీరో దదౌ వారాణసీం పురీమ్
వీరుడైన తాళనాదుడు తన కుమారులకు వారాణసి నగరాన్ని ఇచ్చాడు.