సూర్యరశ్మియుతం యద్వై తత్తోయం తు వినిందతమ్
సూర్యకిరణాలతో కలిసిన నీరు పవిత్రమైందిగా భావించాలి.
తస్మాద్దశగుణం కుండే తస్మాద్దశగుణం హ్రదే
అందువల్ల బావిలో పదింతలు ఎక్కువ, అలాగే చెరువులో కూడా పదింతలు ఎక్కువగా ఉంటుంది.
సుస్థితం దుఃస్థితం వాపి శివలింగం న చాలయేత్
శివలింగం ఎక్కడ బాగున్నా, బాగోలేకున్నా, దాన్ని కదిలించకూడదు.
ఉచ్ఛన్నగరగ్రామే స్థానత్యాగే చ విప్లవే
పాడైన పట్టణం లేదా గ్రామంలో, స్థలం విడిచిపెట్టేటప్పుడు, లేదా విపత్తు సంభవించినప్పుడు—
కేశవం హరివృక్షం చ మధూకం కింశుకం తథా
కేశవుడు, హరివృక్షం, మధూకం, అలాగే కింశుకం—
దేవాలయస్య పురతః కుర్యాత్పుష్కరిణీ ద్విజాః
దేవాలయం ముందు, ఓ ద్విజులారా, ఒక చెరువు తవ్వాలి.
దేవాథేం బ్రాహ్మణార్థే చ ముఖం కుర్యాచ్చ సర్వతః
దేవునికోసం, బ్రాహ్మణుల కోసమూ, అన్ని వైపులా ముఖద్వారం చేయాలి.
యామ్యే స్వార్థం న కుర్వీత కోణే తు నరకం భవేత్
తన అవసరానికి దక్షిణదిశలో చెరువు తవ్వకూడదు; మూలలో చేస్తే నరకం కలుగుతుంది.
కుర్యాద్దక్షిణపూర్వే తు అర్కహస్తప్రమాణతః 2.1.9.
దక్షిణాపూర్వ దిశలో, సూర్యుని చేతిపొడవు మేరకు చెరువు తవ్వాలి.
తృప్యే హస్తం నలిన్యాదావతో హీనం న కారయేత్
కమలపు చెరువులో చేతికి తృప్తి కలిగేలా చేయాలి; తక్కువగా చేయకూడదు.
హీనే హీనతరం కుర్యాద్ధస్తమానేన హ్రాసయేత్ మానస్తథా షోడశహస్తసమ్మితో రత్నాత్సగణ్డీయుగకామయోజితైః
తక్కువైతే, ఇంకా తక్కువగా చేసి, చేతి కొలత మేరకు తగ్గించాలి; అలాగే, పదహారు చేతుల పొడవుతో, రత్నాలు, గండీ జంటలతో కలిపి కొలతను నిర్ణయించాలి.
ఆనాహభగ్నే చ భవేచ్చ తస్య వింశాం గులో ద్విగుణో మధ్యగశ్చ
అది పూర్తిగా లేకపోతే లేదా పగిలిపోతే, మధ్యలో ఉన్నవానికి విలువ రెట్టింపు అవుతుంది.
ఏవంవిధశ్చైవ తడాగయూపో మధ్యే తథా షోడశహస్తసంమితః
అలాగే, చెరువు మధ్యలో యజ్ఞస్తంభం పదహారు ముట్టడుల పొడవుతో ఏర్పాటు చేయాలి.
ఆరామయోగేఽప్యథ మణ్డపే చ కార్యశ్చతుర్హస్తమితోఽథ యూపః హస్తద్వయం ప్రాపితవ్యం తడాగే హస్తః సార్ధః పుష్కరిణ్యాం ప్రరోపః
తోటలో లేదా మండపంలో యజ్ఞస్తంభం నాలుగు ముట్టడుల పొడవుతో ఉండాలి. చెరువులో అది రెండు ముట్టడుల వరకు ఉండాలి. పద్మసరోవరంలో ఒక ముట్టడు సగం మట్టికి నాటాలి.
ప్రాదేశం వై హస్తమానం కూపయూపస్య రోపతః
బావిలో యజ్ఞస్తంభాన్ని ఒక అరచేతి పొడవుతో నాటాలి.
తడాగే చాపి ఆరామే స్థాపయేచ్చ జలోపరి వాప్యాం గర్తే పుష్కరిణ్యాం ప్రకుర్యాజ్జలసంమితమ్
చెరువులో లేదా తోటలో యజ్ఞస్తంభాన్ని నీటి మీద స్థాపించాలి. వాపిలో, గుంటలో, పద్మసరోవరంలో నీటి మట్టుకు తగ్గట్టుగా ఏర్పాటు చేయాలి.
యావత్ప్రతోలీగతరేణుసంగసంఖ్యాగణో నో జరతాముపైతి
ప్రధాన రహదారిపై ఉన్న ఇసుక రేణువుల సంఖ్య ఎంతకాలం ఉంటుందో, అంతవరకు అది పాడవదు.
కిం వా వాచ్యః పుష్కరిణ్యా ప్రభావః కర్తా యః స్యాద్వారుణో బ్రహ్మలోకాత్
పద్మసరోవరానికి ఉన్న మహిమను చెప్పాల్సిన అవసరం ఏముంది? దాన్ని వరుణుడి వంటి గొప్పవాడు లేదా బ్రహ్మలోకానికి చెందినవాడు నిర్మిస్తే ఆ మహిమ అంతటా ప్రసిద్ధమే.
లక్షైకమారామమయోత్తమః స్యాన్మధ్యం తదర్ధం చ కనిష్ఠమానమ్ వినార్జునైర్బదరైః శైలుకైశ్చ హీనం కుర్యాచ్ఛానలైః పాతిలైశ్చ ।। 2.1.9.
ఉత్తమమైన తోట లక్ష చెట్లతో ఉండాలి. మధ్యస్థం అంటే దానికి సగం, కనిష్ఠం అంటే మళ్లీ దానికి సగం. అర్జున, బదరి, శైలుక వంటి చెట్లు లేకపోతే, అలాగే శానల, పాటిల చెట్లు లేకపోతే, ఆ తోట లోపంగా భావించాలి.
పూర్తనిర్ణయవర్ణనమ్ దశహస్తేన దణ్డేన పఞ్చహస్తేన వా పునః
పుణ్య కార్యాల కొరకు భూమిని పది ముట్టడుల లేదా ఐదు ముట్టడుల దండంతో కొలవాలి.
వాహయేత్సదా వృషభైస్తడాగార్థేఽపి భూమికామ్
చెరువు కోసం భూమిని ఎప్పుడూ ఎద్దులతో దున్నించాలి.
యా భూమిర్గ్రహయాగార్థే తన్న వాహైరపి స్పృశేత్
యజ్ఞశాల కోసం ఉద్దేశించిన భూమిని ఎద్దులతో దున్నకూడదు.
వాహయేత్త్రిదినం విప్రాః పఞ్చవ్రీహీంశ్చ వాపయేత్
బ్రాహ్మణులు మూడు రోజులు భూమిని దున్నించాలి, ఐదు రకాల బియ్యాన్ని విత్తాలి.
ముద్గమాషౌ ధాన్య తిలాః శ్యామాకశ్చేతి పఞ్చమః
పెసలు, మినుములు, ధాన్యాలు, నువ్వులు, శ్యామాకం — ఇవే ఐదు రకాలవి.
సర్షపశ్చ కలాయశ్చ ముద్గో మాషశ్చతుర్థకః
ఆవాలు, కలయలు, పెసలు, మినుములు — ఇవే నాల్గవ సమూహం.
సువర్ణమృత్తికా గ్రాహ్యా వర్ణానామనుపూర్వశః
బంగారు మట్టి రంగుల క్రమంలో తీసుకోవాలి.
అరత్నిమాత్రం విజ్ఞేయం ప్రశస్తం యష్టిహస్తకమ్
ఒక ముట్టడంత పొడవున్న దండం కొలతకు ఉత్తమంగా భావించాలి.
క్షీరదారుగర్తయుతం ద్వాదశాంగులమేవ చ ।। జ్వాలయేత్తిలతైలేన తథా కేశరజేన వా
పాలు ఇచ్చే చెట్టు కలిగిన గుంటను పన్నెండు వేల్లుల పొడవుతో తయారు చేయాలి. దాన్ని నువ్వుల నూనెతో లేదా జుట్టు పొడితో వెలిగించాలి.
పూర్వదిక్ప్రణవే సిద్ధిః పశ్చిమాశాగతిః శుభా 2.1.10.
తూర్పు దిశగా ప్రార్థన చేస్తే విజయము లభిస్తుంది. పడమర దిశ ప్రయాణానికి శుభదాయకం.
కల్పే విపత్కరం విద్యాత్తథా చైవ చ దిగ్గతే
విధిలో ఏది అపశకునం కలిగించేదో, అలాగే ప్రతి దిశకు సంబంధించిన విషయాలను తెలుసుకోవాలి.