ఏకమేవాత్మకం బ్రహ్మ తత్ప్రకృత్యాత్మకం ద్వయమ్
బ్రహ్మం ఒకటే, అది ఆత్మస్వరూపం; తన స్వభావంతో అది రెండుగా కనిపిస్తుంది.
రుద్ర ఏకాదశశ్చైవ అర్కార్కశ్చాపి ద్వాదశః
పదకొండు రుద్రులు, పన్నెండు సూర్యులు ఉన్నారు.
తిథ్యాత్మకం పంచదశే షోడశాఖ్యా కలాపరా
పదకొండవది తిథుల స్వరూపంగా ఉంటుంది, పదహారవది పరమమైన కళ అని పిలవబడుతుంది.
అష్టాదశాక్షరో మంత్రః పురాణాత్మక ఏవ చ 2.1.8.
పదెనిమిది అక్షరాల మంత్రం పురాణాల సారాన్ని కలిగి ఉంటుంది.
జ్యోతిర్మయశ్చైకవింశో ద్వావింశే కేశవార్చనమ్
ఇరవై ఒకటవది ప్రకాశవంతంగా ఉంటుంది; ఇరవై రెండవదిలో కేశవుని పూజ చేయాలని చెప్పబడింది.
పంచవింశే చ తీర్థాని షడ్వింశే చ త్రియంబకః
ఇరవై ఐదవదిలో పవిత్ర తీర్థాలు ఉంటాయి, ఇరవై ఆరవదిలో త్రినేత్రుడు ప్రస్తావించబడతాడు.
త్రింశద్యోగే శివః ప్రోక్తః పాతాలమేకత్రింశకే
ముప్పై సంఖ్య కలిసినప్పుడు శివుడు చెప్పబడతాడు; ముప్పై ఒకటవదిలో పాతాళం ఉంటుంది.
పంచత్రింశే తదంతః స్యాచ్ఛతే పూర్ణే దివాకరః
ముప్పై ఐదవదిలో ఆ ముగింపు కలుగుతుంది; వందవదిలో సూర్యుడు ప్రకాశిస్తాడు.
లక్షే బ్రహ్మా తథా కోట్యాం దేవో నారాయణః పరః
ఒక లక్ష వద్ద బ్రహ్మా, కోటి వద్ద పరమదేవుడు నారాయణుడు ఉంటాడు.
శుద్ధబ్రహ్మమయం నిత్యం జ్ఞానరూపం పరం మహత్ క్షణే బ్రహ్మమయం యాతి ఇత్యాహ భగవాన్మనుః
శుద్ధమైనది, బ్రహ్మస్వరూపమైనది, జ్ఞానరూపమైనది, పరమమైనది, మహత్తరమైనది — క్షణంలోనే అది బ్రహ్మమయంగా మారుతుందని భగవాన్ మనువు చెప్పారు.
పూర్తనిర్ణయవర్ణనమ్ బహిర్వేదం తథైవోక్తం శస్తం స్యాద్ద్వాపరే కలౌ
పూర్తి కర్మ నిర్ణయ వివరణ: వేదానికి బయట కూడా ఇదే విధంగా చెప్పబడింది, ద్వాపరయుగంలోను కలియుగంలోను దీనిని ప్రశంసించారు.
జ్ఞానసాధ్యం తు యత్కర్మ అంతర్వేదీతి కథ్యతే
జ్ఞానంతో సాధించబడే కర్మను 'అంతర్వేదం' అని అంటారు.
ప్రపాపూర్తాదికం చైవ బ్రాహ్మణానాం చ తోషణమ్
బావులు, చెరువులు నిర్మించడం, బ్రాహ్మణులను సంతృప్తిపర్చడం వంటి పనులు కూడా ఇందులో ఉంటాయి.
అకామేన కృతం కర్మ కర్మ చ వ్యసనాదికమ్
కామన లేకుండా చేసిన కర్మ, అలాగే దురదృష్టం వల్ల జరిగే కర్మ కూడా ఇందులో వస్తాయి.
ధర్మస్య కారణం రాజా ధర్మమేతద్భవేన్నృపః
ధర్మానికి కారణం రాజే; రాజా! ఇదే ధర్మం.
సప్తాశీతిర్బహిర్వేదీ సారమేషాం తృతీయకమ్
బయటి వేద కర్మలు ఎనభై ఏడు ఉన్నాయి; వాటిలో మూడవది ఉత్తమమైన మేషాలలో ఒకటి.
తడాగకరణం చైవ తృతీయం న చతుర్థకమ్
చెరువు నిర్మించడం కూడా మూడవదే, నాలుగవది కాదు.
అధివాసః ప్రతిష్ఠా చ దేవతానామవిక్రియా
దేవతలకు అధివాసం, ప్రతిష్ఠ, అలాగే అవి ఎప్పటికీ మారని స్వరూపం కలిగి ఉంటాయి.
త్రివిధా సా వినిర్దిష్టా ఉత్తమా చాథ మధ్యమా
అది మూడు విధాలుగా చెప్పబడింది: ఉత్తమమైనది, తరువాత మధ్యమమైనది.
త్రిధా భవతి సర్వత్ర ప్రతిష్ఠాదివిధిర్మతః 2.1.9.
ప్రతిష్ఠ మొదలైన విధులు ఎక్కడైనా మూడు రకాలుగా ఉంటాయని భావించాలి.
త్ర్యహసాధ్యవిధానేన అష్టావింశతిదేవతాః
మూడు రోజుల పద్ధతితో ఇరవై ఎనిమిది దేవతలను పూజించాలి.
ప్రత్యహం పూజయేత్తత్ర జాపకాస్తత్ర షోడశ
ప్రతి రోజు అక్కడ పూజ చేయాలి; అక్కడ పదహారు మంది జపకులు ఉంటారు.
చత్వారో యాజకాస్తత్ర త్రయోవింశతిదేవతాః
అక్కడ నలుగురు యాజకులు, ఇరవై మూడు దేవతలు ఉంటారు.
ఏకాహేనైవ పూజా చ మధ్యమః కథితో విధిః
ఒకే రోజులో చేసే పూజను మధ్యస్థ విధిగా అంటారు.
సంపూజ్య పూజ్యతే యత్ర కనిష్ఠోఽసౌ విధిః స్మృతః
పూజ పూర్తయ్యే చోట అది కనిష్ఠ విధిగా గుర్తించబడుతుంది.
నలినీదీర్ఘికాగర్తవాపీమలప్రపాదికమ్
తామరపూల చెరువులు, లోతైన కుంటలు, బావులు, కాలుకడుగే ప్రదేశాలు—
అగ్నికార్యం తతః కృత్వా న కుర్యాద్విధివిస్తరమ్
అక్కడ అగ్నికార్యం చేసిన తర్వాత, విస్తృతమైన విధిని చేయకూడదు.
వాప్యాదేః పుష్కరిణ్యాశ్చ క్షిపేద్గంగాజలం తతః
వాపీ లేదా పుష్కరిణిలో గంగాజలాన్ని పోయాలి.
సేతుప్రాసాదవాపీనాం ప్రతిష్ఠాం నైవ కారయేత్
సేతు, ప్రాసాదం, వాపీకి ప్రతిష్ఠ చేయకూడదు.
త్రిభిర్వర్ణైః ప్రతిష్ఠార్హా జీర్ణానాం తు సముద్గతాః 2.1.9.
పాతవై తిరిగి పైకి వచ్చినవి మూడు రంగులతో ప్రతిష్ఠకు అర్హమవుతాయి.