వేదార్థం వాచయేద్యస్మాద్విపరీతోఽపవాచకః
వేదార్థాన్ని చదవాలి, దానికి విరుద్ధంగా చేసే వాడిని అపవాచకుడు అంటారు.
ఆదిమధ్యావసానే చ మన్త్రే చ ప్రణవం దిశేత్
మంత్రంలో, మొదట, మధ్య, చివర ప్రణవాన్ని కలిపి చెప్పాలి.
త్రిదేవం పుస్తకం విద్యాత్సూత్రం వాసుకిరుచ్యతే
పుస్తకాన్ని త్రిదేవతగా భావించాలి; సూక్తి వాసుకి వ్రాసిందని అంటారు.
పత్రాణి భగవాన్బ్రహ్మా ఊర్ధ్వదీర్ఘాణి యాని చ
భగవంతుడు బ్రహ్మా, పైకి పొడవుగా ఉన్న ఆ ఆకులను తయారు చేశాడు.
లిపీ భంగీ మహేశః స్యాత్తస్యా మాత్రా సరస్వతీ
లిపి రూపంలో మహేశుడు ఉన్నాడు, ఆ లిపికి పరిమాణం సరస్వతిగా ఉంటుంది.
చతుష్పాదాంతరే యుగ్మం మధ్యమోంఽతే యుగం యుగమ్
నాలుగు పాదాల మధ్యలో జంట ఉంటుంది; ఒక్కో యుగం తరువాత మరో యుగం వస్తుంది.
భారతే చేతిహాసే చ పురాణే ద్విజసత్తమాః
భారతంలో, ఇతిహాసాల్లో, పురాణాల్లో, ó ద్విజశ్రేష్ఠులారా,
వక్తృనామాక్షరైర్యుక్తం పంక్తిభేదేన సత్తమాః
వక్తల మాటలు అక్షరాలతో అలంకరించబడి ఉంటాయి, ó శ్రేష్ఠులారా, పంక్తులు విడగొట్టబడి ఉంటాయి.
ఆత్మసంశుద్ధిసంశుద్ధ్యా ధారయేద్ధర్మ సంహితామ్ 2.1.7.
తనను శుద్ధిపరచుకొని, పవిత్రతతో ధర్మశాస్త్రాన్ని ఆచరించాలి.
రిపుః సూర్యస్తయారామో యక్షోఽనంతః సరస్వతీ
శత్రువు సూర్యుడు; అతనితో ఆనందం కలుగుతుంది; యక్షుడు అంతం లేనివాడు; సరస్వతి అక్కడే ఉంటుంది.
విష్ణ్వన్తే చ భవేన్ముక్తిః సూర్యాంఽతే పాదవిచ్యుతిః
విష్ణువు చివర విముక్తి లభిస్తుంది; సూర్యుడు చివర పాదం పోతుంది.
అనంతే విపులా కీర్తిః సరస్వత్యాం ధనాగమః
చివర గొప్ప కీర్తి లభిస్తుంది; సరస్వతిలో ధనం లభిస్తుంది.
ముక్తిమాప్నోతి గాయత్ర్యా ఇతి పంక్తిఫలోదయః
గాయత్రీ ద్వారానే ముక్తి పొందుతారు; ఇలా పంక్తి ఫలం కలుగుతుంది.
బ్రహ్మేన్ద్రవైష్ణవం శైవం శాక్తికం చ మహేశ్వరీ
బ్రహ్మ, ఇంద్ర, వైష్ణవ, శైవ, శాక్త, మహేశ్వరీ రూపాలు ఉన్నాయి.
వైష్ణవం పరమం దైవం యచ్ఛైవం తల్లలాటకమ్
వైష్ణవం పరమమైన దైవం; శైవం లలాటంపై గుర్తు.
అగ్రే స్థితా గ్రహాః సర్వే దిశామీశాస్తథా ద్విజాః
అన్ని గ్రహాలు ముందుగా నిలుస్తాయి, దిక్పాలకులు కూడా అలాగే ఉంటారు, ó ద్విజులారా.
ద్వావాపృథివ్యౌ పాతాలం తస్యాంతః సముదాహృతమ్
అందులో రెండు భూములు, పాతాళం చెప్పబడ్డాయి.
న శస్యః పూజనీయశ్చ గృహే స్థాప్యేత మానవః
అతడు శుభకరం కాదు, పూజించదగినవాడు కూడా కాదు; అతన్ని ఇంట్లో ఉంచాలి, ó మానవుడా.
స యాతి బ్రహ్మసదనం మణివర్త్మాదికుట్టిమమ్ 2.1.7.
అతడు మణిపథం, ప్రథమ ద్వారం ద్వారా బ్రహ్మసదనానికి వెళ్తాడు.
పత్రాణామగ్రభాగే తు వేధం కుర్యాత్సువర్తులమ్
ఆ ఆకుల ముందు భాగంలో మంచి వృత్తాకారంగా రంధ్రం చేయాలి.
సంహితాగమతన్త్రేషు ప్రతివేధే చ సంకులమ్
సamhితలు, ఆగమాలు, తంత్రాలలో, ఒక్కో రంధ్రంలో కలబోత ఉంటుంది.
మధ్యం తస్య హరేదాయుః పార్శ్వవేధః శివం హరేత్
మధ్య రంధ్రం ఆయుష్కు హాని చేస్తుంది; పక్క రంధ్రం శివాన్ని ఇస్తుంది.
పరమం ప్రకృతేర్గుహ్యం స్థానం దేవైర్వినిర్మితమ్
ప్రకృతిలో అత్యంత రహస్యమైన, దేవతలు ఏర్పరిచిన పరమ స్థలం ఉంది.
అశక్తో బిల్వకాష్ఠస్య తథా శ్రీపర్ణికస్య చ
అతను బిల్వ లేదా శ్రీపర్ణి చెట్ల కట్టను ఉపయోగించలేడు.
ప్రాగారంభశ్లోకశతం ధర్మశాస్త్రస్య వై లిఖేత్
ధర్మశాస్త్రం ప్రారంభంలో వంద శ్లోకాలు నిజంగా వ్రాయాలి.
బ్రహ్మచర్యేణ విలిఖేన్న మోహాద్బ్రహ్మణః క్వచిత్
బ్రహ్మచర్యంతో వ్రాయాలి, బ్రహ్మం విషయంలో మోహంతో ఎప్పుడూ వ్రాయకూడదు.
అనామాత్వే హేమయుతాం బలాకం చిత్తమేవ చ
తల్లి లేనప్పుడు, బంగారు అలంకరించిన బలాక కట్టతో, శుద్ధమైన మనస్సుతో ఉండాలి.
గారుడస్య చ స్కాన్దస్య న లిఖేన్మధ్యతన్త్రకమ్
గారుడ లేదా స్కాంద తంత్రాల మధ్య భాగాన్ని వ్రాయకూడదు.
గృహస్థో న లిఖేద్గ్రంథం లిఖేచ్చ మథురాం వినా 2.1.7.
గృహస్థుడు మథురా గ్రంథం తప్ప ఇతర గ్రంథాన్ని వ్రాయకూడదు.
వాల్మీకిసంహితాయాశ్చ లేఖనే చ తథా క్వచిత్
వాల్మీకి సంహిత వ్రాయడంలో కూడా ఎప్పుడైనా ఇదే విధానం పాటించాలి.