దృష్ట్వా తద్దీయమానం తు దానమేతద్యుధిష్ఠిర
ఈ దానం ఇస్తున్నదాన్ని చూచి, యుధిష్ఠిరా,
దానమేతత్ప్రదత్తం హి దిలీపేన యయాతినా
ఈ దానాన్ని దిలీపుడు, యయాతి కూడా ఇచ్చారు.
తేఽద్యాపి దివి మోదంతే దానస్యాస్య ప్రభావతః
ఈ దాన శక్తివల్ల వారు ఇప్పటికీ స్వర్గంలో ఆనందంగా ఉన్నారు.
దాతవ్యం భక్తియుక్తేన స్త్రియా వా పురుషేణ వా
ఈ దానాన్ని భక్తితో, స్త్రీ అయినా పురుషుడు అయినా ఇవ్వాలి.
ఏకమప్యుక్తవిధినా హలం దేయం విచక్షణైః
తెలివిగలవారు ఒక్క హలాన్ని కూడా చెప్పిన విధంగా ఇవ్వాలి.
యే సంతి లాంగలముఖోత్థరజోవికారా యావంతి తద్గతధురంధర రోమకాణి
హలము ముందుభాగం నుండి ఎన్ని ధూళి కణాలు పుడతాయో, యోకానికి ఎన్ని రోమాలు ఉంటాయో,
యుక్తాం వృషైరతిబలైర్హలపంక్తిమేతాం పుణ్యేహ్ని భక్తిసహితాన్ద్విజపుంగవేభ్యః
బలమైన ఎద్దులతో జోడించిన హలాల వరుసను, శుభదినంలో భక్తితో ఉత్తమ బ్రాహ్మణులకు ఇవ్వాలి.
ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణ ఉత్తరపర్వణి శ్రీకృష్ణ యుధిష్ఠిరసంవాదే హలపంక్తిదానవిధివర్ణనంనామ షట్షష్ట్యుత్తరశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీభవిష్య మహాపురాణంలో ఉత్తరపర్వంలో శ్రీకృష్ణుడు, యుధిష్ఠిరునితో చేసిన సంభాషణలో 'హలాల వరుస దానం చేసే విధానం' అనే నూరారవయ్యవ అధ్యాయం పూర్తయింది.
ఆపాకదానవిధివర్ణనమ్ బహుపుత్రో బహుధనో బహుభృత్యశ్చ జాయతే
ఆపాక దానం చేసే విధానం: దానిని ఇచ్చేవాడు అనేక మంది కుమారులు, విస్తారమైన ధనం, ఎక్కువ మంది సేవకులు పొందుతాడు.
(హవ్యవాహనః) పితృపైతామహం తేన ప్రాప్తం రాజ్య మకంటకమ్
(హవ్యవాహనుడు:) ఆ దానంతో పితృపితామహుల నుండి వచ్చిన రాజ్యం ఎలాంటి కష్టాలు లేకుండా ఉంటుంది.
న తస్య రాజ్యే విధ్వంసో న వైరిజనితం భయమ్
అతని రాజ్యంలో నాశనం ఉండదు, శత్రువుల వల్ల భయం కలగదు.
తస్యైవం కుర్వతో రాజ్యం పూర్వకర్మార్జితాశుభాత్
ఇలా పాలించేవాడికి, పూర్వజన్మలో చేసిన పాపకర్మల వల్ల మాత్రమే దుష్ఫలితాలు కలుగుతాయి.
న పుత్రః ప్రియకృత్కశ్చిన్న మంత్రీ మధురాక్షరః
ఇక్కడ ఎవ్వరూ ప్రేమతో ప్రవర్తించే కుమారుడు లేడు, మధురంగా మాట్లాడే మంత్రి కూడా లేడు.
న భోజ్యసమయే ప్రాప్తే భోజనం సార్వకామికమ్
భోజనం చేసే సమయం వచ్చినప్పుడు, అన్ని కోరికలు తీరే భోజనం లేదు.
న ధనం జనసంబన్ధకారకో రత్నసంచయః
ప్రజలను కలిపే ధనం లేదు, విలువైన రత్నాల సమాహారం కూడా లేదు.
అథైకస్మిన్దినే విప్రః పిప్పలాదోఽతివిశ్రుతః
ఒక రోజు ప్రసిద్ధి గాంచిన పిప్పలాదుడు అనే ముని అక్కడికి వచ్చాడు.
తమాగతం మునిం దృష్ట్వా రాజపత్నీ శుభావతీ
ఆ మునిని వచ్చినట్టుగా చూసిన రాణి శుభావతీ ఆయనను దర్శించింది.
తతః కథాంతే కస్మింశ్చిత్తమువాచ శుభావతీ 4.167.
అంతట కథ ముగిసిన తరువాత, శుభావతీ ఎవరికో మాట్లాడింది.
కస్మాన్న భృత్యాః పుత్రా వా మంత్రిమిత్రాదికం ద్విజ
ద్విజుడు! ఎందుకు ఇక్కడ సేవకులు, కుమారులు, మంత్రులు, స్నేహితులు లేరు?
కర్మభూమిరియం రాజ్ఞి నాతః శోచితుమర్హసి
రాజా! ఇది కర్మభూమి, అందువల్ల నీవు విచారించకూడదు.
న తత్కుర్వంతి రాజానో న దాయాదా న శత్రవః
రాజులు, వారసులు, శత్రువులు కూడా ఆ పని చేయరు.
తస్మాద్భవద్భియర్ద్దత్తం ప్రాప్తం తద్రాజ్యముత్తమమ్
కాబట్టి, పండితుల అనుగ్రహంతో నీకు వచ్చిన ఈ ఉత్తమ రాజ్యం లభించింది.
యేన మే బహవః పుత్రా ధనం భృత్యా భవంతి వై
దాని వల్లనే నాకు అనేక మంది కుమారులు, ధనం, సేవకులు కలుగుతారు.
మంత్రో వా సిద్ధయోగో వా వ్రతం దానముపోషితమ్
మంత్రం అయినా, సిద్ధయోగం అయినా, వ్రతం అయినా, దానం అయినా —
తతః స కథయామాస పిప్పలాదో ద్విజోత్తమః
అంతట పిప్పలాదుడు అనే ఉత్తమ ద్విజుడు మాట్లాడటం ప్రారంభించాడు.
శ్రద్ధయా కురుశార్దూల నారీ వాప్యథ వా పుమాన్
కురువంశంలో శ్రేష్ఠుడా! నమ్మకంతో, స్త్రీ అయినా పురుషుడు అయినా —
తచ్ఛ్రుత్వా స దదౌ రాజాఽఽపాకాఖ్యం దానముత్తమమ్
ఇది విని, రాజు అపాక అనే ఉత్తమ దానాన్ని ఇచ్చాడు.
దత్తేన యేన కామానాం పుమాన్భవతి భాజనమ్ ।। 4.167.
దానిని ఇచ్చినవాడు అన్ని కోరికలకు పాత్రుడవుతాడు.
గ్రహతారాబలం లబ్ధ్వా భార్గవం పూజయేచ్ఛుభమ్
గ్రహాలు, నక్షత్రాల బలాన్ని పొందిన తరువాత, శుభమైన భార్గవుని పూజించాలి.
కుర్యాత్తథైవ సమ్మానం యథా తుష్టోఽభిజాయతే
అలాగే గౌరవం చేయాలి, తద్వారా సంతృప్తి కలుగుతుంది.