యేన స్నానేన చైకేన భవముక్తో భవేన్నరః
ఆ ఒక్క స్నానంతోనే మనిషి జనన మరణాల బంధనాల నుంచి విముక్తుడవుతాడు.
గోసహస్రం చ యో దద్యాదేకాం వా కపిలాం నరః
ఎవరు వెయ్యి గోవులను లేదా కనీసం ఒక కపిలా గోవును దానం చేస్తారో,
యశ్చైకాం కపిలాం హన్యాన్నరో రజ్జుకరో యది
ఎవరు ఒక కపిలా గోవును చంపినా, ఆ మనిషి చక్రకారుడైనా సరే,
గవాం స్థితిం కల్పయేత ఘృతం గవ్యం న దూషయేత్
అతడు గోవులను కాపాడేలా చూసుకోవాలి, గోవు నెయ్యిని అపవిత్రం చేయకూడదు.
తుల్యం గోఘృతదానస్య భయరోగాదిపాలనమ్
భయం, వ్యాధి మొదలైన వాటి నుంచి రక్షణ, గోవు నెయ్యి దానం చేసినంత ఫలితాన్ని ఇస్తుంది.
తృణాదిభక్షణార్థం చ గవాం దద్యాద్ధరాదికమ్
గోవులు గడ్డి మొదలైనవి తినేందుకు భూమి వంటివి ఇవ్వాలి.
దశేహ కపిలాః ప్రోక్తాః స్వయమేవ స్వయంభువా
ఈ పది కపిలా గోవులను స్వయంభువుడు స్వయంగా ప్రకటించాడు.
విమానైర్వివిధైర్దివ్యైర్దివ్యకన్యాభిరర్చితః
వివిధ దివ్య విమానాలలో, దేవకన్యలతో సత్కారాన్ని పొందుతాడు.
సువర్ణకపిలా పూర్వా ద్వితీయా గౌరపిఙ్గలా 4.161.
మొదటిది బంగారు రంగు కపిలా, రెండవది తెలుపు, ఎరుపు రంగు కలిగి ఉంటుంది.
పంచమీ జుహువర్ణా స్యాత్షష్ఠీ తు ఘృతపిఙ్గలా
ఐదవది నెయ్యి రంగులో ఉంటుంది; ఆరవది నెయ్యి వలె ఎరుపు రంగులో ఉంటుంది.
నవమీ పాటలా జ్ఞేయా దశమీ పుష్పపిఙ్గలా
తొమ్మిదవది గులాబీ రంగులో ఉంటుంది; పదవది పువ్వు రంగు కపిలా.
సర్వా హ్యేతా మహాభాగాస్తారయంతి న సంశయః
ఈ గోవులన్నీ మహా భాగ్యశాలులు; అవి తప్పక రక్షిస్తాయి, సందేహం లేదు.
ఏవమేతాస్తు కపిలాః పాపఘ్న్యశ్చ వసున్ధరే
ఇలా, ఈ కపిలా గోవులు, ఓ vasundhare, పాపాలను నశింపజేసేవి.
అగ్నిజ్వాలోజ్జ్వలైః శృంగైః ప్రదీప్తాంగారలోచనా
అగ్నిలా మండే కొమ్ములతో, ఎర్రటి అగ్నికణాల్లాంటి కన్నులతో,
తామాగ్నేయ్యాం సదా దద్యాద్బ్రాహ్మణాయేతరైః సదా
ఆ అగ్నేయ గోవును ఎప్పుడూ బ్రాహ్మణునికి మాత్రమే ఇవ్వాలి, ఇతరులకు మాత్రం ఇవ్వకూడదు.
పతితశ్చ భవేన్నిత్యం చండాలసదృశః పుమాన్
అలా చేయకపోతే, ఆ మనిషి ఎప్పుడూ పతితుడై, చండాలుడిలా అవతడతాడు.
ద్వారాంతే పరిహర్తవ్యా కపిలా గౌర్ద్విజేతరైః
కపిలా గోవును ద్విజేతరులు తమ ఇంటి ద్వారంలో ఉంచకూడదు.
అసంభాష్యాశ్చ పతితాః శూద్రాస్తే పాపకర్మిణః అమేధ్యం భుఞ్జతేఽతస్తాం నోపజీవేద్ద్విజేతరః
పతితులైన, పాపకార్యాలు చేసే, అపవిత్రమైన ఆహారం తినే శూద్రులతో మాట్లాడకూడదు. అందుకే ద్విజేతరులు ఆ గోవు ద్వారా జీవించకూడదు.
తాసాం ఘృతం చ క్షీరం వా నవనీతమథాపి వా 4.161.
ఆ గోవుల నుండి వచ్చే నెయ్యి, పాలూ, వెన్నయినా కూడా—
కపిలాజీవినః శూద్రాః సర్వే గచ్ఛంతి రౌరవమ్
కపిలా గోవు మీద ఆధారపడే శూద్రులు అందరూ రౌరవ నరకానికి వెళ్తారు.
తతో విముక్తాః కాలేన జాయంతే శ్వానయోనిషు
తర్వాత, కాలక్రమంలో వారు అక్కడి నుండి బయటపడి, కుక్కలలో పుడతారు.
విష్ఠాస్వేవ చ పాపిష్ఠా దుర్గంధేషు చ నిత్యశః
అంతే కాదు, వారు ఎప్పుడూ మలమూత్రంలో, దుర్వాసన గల చోట్లే ఉంటారు.
బ్రాహ్మణశ్చైవ యో దేవి కుర్యాత్తేషాం ప్రతిగ్రహమ్
దేవీ, అలాంటి వారినుండి ఏ బ్రాహ్మణుడు స్వీకరించినా—
తం విప్రం నానుభాషేత న చాప్యేకాసనే విశేత్
ఆ బ్రాహ్మణునితో మాట్లాడకూడదు, అతడితో ఒకే ఆసనంపై కూర్చోవద్దు.
యస్తేన సహ భాషేత ప్రాయశ్చిత్తీ భవే ద్ద్విజః
ఎవరైనా ద్విజుడు అతనితో మాట్లాడితే, పాపపరిహారాన్ని చేయాలి.
కిమన్యైర్బహుభిర్దానైః కోటిసంఖ్యాతవిస్తరైః
కోట్లకొద్దీ ఇతర దానాలు చేసినా, వాటి వల్ల ఏమి ప్రయోజనం?
శ్రోత్రియాయ దరిద్రాయ సువృత్తాయాహితాగ్నయే
వేదపండితుడు, దరిద్రుడు, మంచి స్వభావం ఉన్నవాడు, అగ్ని సంరక్షణ చేసే బ్రాహ్మణునికి—
మాసే ప్రసవినీం ధేనుం దానార్థీ ప్రతిపాలయేత్
దానం చేయదలచినవాడు, నెలలో ప్రసవించబోయే ఆవును చూసి వేచి ఉండాలి.
జాయమానస్య వత్సస్య ముఖం యోన్యాం ప్రదృశ్యతే ।। 4.161.
పుట్టబోయే కడుక్కు ముఖం ఆవు గర్భద్వారంలో కనిపిస్తుంది.
తావత్సా పృథివీ జ్ఞేయా యావద్గర్భం న ముంచతి
ఆవు తన కడుక్కు బయటపెట్టే వరకు, ఆమెను భూమిలా భావించాలి.