శేషపర్యంకశయనః శ్రీమాఞ్ఛార్ఙ్గవిభూషితః
సర్పం మీద మంచం వేసుకుని విశ్రాంతిగా ఉండి, శోభాయమానంగా, శారంగ ధనుస్సుతో అలంకరించబడి ఉండాలి.
ఇత్యుచ్చార్య జగన్నాథం విప్రాయ ప్రతి పాద్య తామ్
ఈ విధంగా ఉచ్చరించి, ఆ పదార్థాన్ని బ్రాహ్మణునికి జగన్నాథునికి నైవేద్యంగా సమర్పించాలి.
అనేన విధినా దత్త్వా జలధేనుం జనాధిప
ఓ రాజా! ఈ విధంగా జలధేను దానం చేసినవాడు,
శరీరారోగ్యమతులం ప్రశమః సర్వకాలికః
అతనికి అపూర్వమైన ఆరోగ్యం, శాశ్వతమైన మనశ్శాంతి లభిస్తాయి.
అత్రాపి శ్రూయతే భూప ముద్గలే న మహాత్మనా
ఇక్కడ కూడా, ఓ రాజా, మహాత్ముడైన ముద్గలుని కథ వినబడుతుంది.
స ముద్గలః పురా విప్రో యమలోకగతో మునిః
ఆ ముద్గలు ఒకప్పుడు బ్రాహ్మణ మునిగా యమలోకానికి వెళ్లాడు.
దీప్తాగ్నితీక్ష్ణయన్త్రస్థాః క్వాథతైలమయాస్తథా
అక్కడ మంటలు మండుతున్న అగ్నులు, పదునైన ఆయుధాలు, మరిగిన నూనెతో నిండిన పెద్ద పాత్రలు కనిపించాయి.
వ్రణక్షారనిపాతోథ కుమ్భీపాకమహాలయాః
అక్కడ గాయాలు, కాల్చే పదార్థాలు, భయంకరమైన కుంభీపాక నరకం వంటి బాధాకరమైన ప్రదేశాలు ఉన్నాయి.
ఆహ్లాదం తే తదా జగ్ముః పాపాస్తదనుకంపయా
అప్పుడు, దయచూపి, ఆ పాపులకు ఆనందం కలిగింది.
తదవస్థం విలోక్యాథ మునిర్నారకమణ్డలమ్ 4.153.
ఆ స్థితిని చూసి, ఆ ముని నరక లోకాన్ని దర్శించాడు.
తస్మై చాచష్ట రాజేన్ద్ర తదా వైవస్వతో యమః
అప్పుడు, ఓ రాజా, వైవస్వతుడు అయిన యముడు అతనికి వివరించాడు.
దానానుభావాత్సర్వేషాం నారకాణాం ద్విజోత్తమ
ఓ ఉత్తమ ద్విజా! దానం వల్ల, నరకంలో ఉన్నవారు అందరూ విముక్తి పొందారు.
త్వయాభ్యర్చ్య జగన్నాథం సర్వేశం జలశాయినమ్
నీ చేతితో సమస్త లోకాలకు అధిపతిగా, జలంపై విశ్రాంతి తీసుకునే జగన్నాథుడిని పూజించిన తరువాత,
తస్మాత్వజ్జన్మనోఽతీతే తృతీయే ద్విజ జన్మని
అందువల్ల, నీ జన్మ ముగిసిన తరువాత, మూడవ జన్మలో, ఓ ద్విజుడా,
యే త్వాం పశ్యంతి శృణ్వంతి యే చ ధ్యాయంతి మానవాః
నిన్ను చూసేవారు, నిన్ను వినేవారు, నిన్ను ధ్యానించేవారు అయిన మనుష్యులకు,
నివృత్తిః పరమా తేషాం సర్వాహ్లాదప్రదాయినీ
వారికి పరమమైన విముక్తి కలుగుతుంది, అది సంపూర్ణ ఆనందాన్ని ఇస్తుంది.
ఆహ్లాదహేతుజననం నాస్తి విప్రేన్ద్ర తాదృశమ్
ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! ఇలాంటి ఆనందానికి మరొక కారణం లేదు.
న దోషో న జ్వరో నార్తిర్న క్లమో ద్విజ జాయతే
ద్విజులకు ఎలాంటి దోషం, జ్వరం, బాధ, అలసట కలగదు.
స త్వం గచ్ఛ గృహీత్వార్ధమస్మతో ద్విజసత్తమ
కాబట్టి, ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! నువ్వు మా నుండి అర్ధాన్ని తీసుకుని వెళ్లు.
కృష్ణస్తు పూజితో యైస్తు యే కృష్ణార్థముపోషితాః 4.153.
ఎవరైతే కృష్ణుణ్ని పూజించారో, కృష్ణుని కోసం ఉపవాసం ఉన్నారో,
నమః కృష్ణాచ్యుతానంత వాసుదేవేత్యుదీరితమ్
'కృష్ణా, అచ్యుత, అనంత, వాసుదేవ' అని నమస్కరించినవారు,
దానం దదద్భిర్యైరుక్తమచ్యుతః ప్రీయతామితి
దానం ఇస్తూ 'అచ్యుతుడు సంతోషించాలి' అని పలికినవారు,
స ఏవ నాథః సర్వస్య తన్నియోగకరా వయమ్
ఆయన మాత్రమే అందరికీ ప్రభువు; మేము ఆయన ఆజ్ఞతోనే కార్యాలు చేస్తాము.
ఇత్థం నిశమ్య వచనం యమస్య వదతోఽఖిలమ్
ఇలా యముడు చెప్పిన మాటలను పూర్తిగా విన్న తరువాత,
నమః కృష్ణాయ హరయే విష్ణవే జిష్ణవే నమః
కృష్ణునికి, హరివు, విష్ణువుకు, విజయవంతుడైనవాడికి నమస్కారం!
నమః పఙ్కజనేత్రాయ నమః పఙ్కజనాభయే
పద్మాక్షుడికి నమస్కారం, పద్మనాభుడికి నమస్కారం,
గోవిందాయ నమో నిత్యం నమశ్చోదధిశాయినే
గోవిందుడికి ఎప్పుడూ నమస్కారం, సముద్రంపై విశ్రాంతి తీసుకునే వాడికి నమస్కారం.
శార్ఙ్గిణే శితఖడ్గాయ శంఖచక్రగదాభృతే
శారంగధనుర్ధరుడికి, పదునైన ఖడ్గాన్ని ధరించినవాడికి, శంఖం, చక్రం, గదను పట్టినవాడికి నమస్కారం,
వరాహరూపాయ తథా నమో యజ్ఞాఙ్గధారిణే
వరాహరూపాన్ని ధరించినవాడికి, యజ్ఞాంగాలను ధరించినవాడికి నమస్కారం.
వాసుదేవ నమస్తుభ్యం నమః కైటభసూదినే 4.153.
వాసుదేవా! నీకు నమస్కారం, కైటభాసురుని సంహరించినవాడా! నీకు నమస్కారం.