కారాగారే బహువిధం ప్రాప్తం దుఃఖమతః పరమ్ 3.2.29.
కారాగారంలో ఎన్నో విధాలుగా బాధలు అనుభవించబడినవి.
శ్రుత్వా సాధువచో రాజా ప్రాహ కోశాధికారిణమ్
ధర్మవంతుల మాటలు విని, రాజు కోశాధికారి తో మాట్లాడాడు.
జామాత్రా సహితః సాధుర్గీతవాదిత్రమంగలైః
తన మరిది తో కలిసి, ధర్మవంతుడు పాటలు, వాద్యాలు, మంగళ కార్యక్రమాలతో సేవ చేశాడు.
సత్యనారాయణో దేవః ప్రత్యక్షఫలదః కలౌ
కలియుగంలో సత్యనారాయణ స్వామి ప్రత్యక్ష ఫలితాలను ఇస్తాడు.
ప్రత్యుత్తరమదాత్సాధుః క్షిప నౌకాశ్చ సత్వరమ్
ధర్మవంతుడు సమాధానం ఇచ్చాడు: 'తక్షణమే నౌకలను పంపించండి.'
భోః స్వామిన్మే ధనం నాస్తి లతాపత్రాదిపూరితమ్
ఓ ప్రభూ, నా వద్ద ధనం లేదు; నా గిడ్డెల్లో ఆకులు వంటి వాటే ఉన్నాయి.
ఇత్యుక్తస్తాపసః ప్రాహ తథాస్త్వితి వచః క్షణాత్
అలా చెప్పినప్పుడు, తపస్వి వెంటనే 'అలా జరుగనివ్వండి' అని పలికాడు.
ధనం నౌకాసు నాస్తీతి సాధుశ్చింతాతురోఽభవత్
నౌకల్లో ధనం లేదని తెలిసి, ధర్మవంతుడు ఆందోళనకు లోనయ్యాడు.
వజ్రపాతాహత ఇవ భృశం దుఃఖితమానసః
వజ్రం పడినట్టు, అతని మనసు తీవ్రంగా బాధపడింది.
ఇతి మూర్ఛాగతః సాధుర్విలలాప పునఃపునః
అలా మూర్ఛ వచ్చి, ధర్మవంతుడు మళ్లీ మళ్లీ విలపించాడు.
గలే వసనమాదాయ ప్రణనామ స తాపసమ్ 3.2.29.
గదిలోని వస్త్రాన్ని తీసుకుని, తపస్వికి నమస్కరించాడు.
దేవదేవోఽథవా కోఽపి న జానే తవ విక్రమమ్
దేవదేవా, లేదా ఎవరో, నీ శక్తిని నాకు తెలియదు.
త్యజ మౌఢ్యమతి సాధో ప్రవాదం మా వృథా కృథాః
ధర్మవంతుడా, మూర్ఖత్వాన్ని వదిలి, వ్యర్థమైన మాటలు చెప్పవద్దు.
ఇతి విజ్ఞాపితః సాధుర్న బుబోధ మహాధనః
అలా చెప్పినా, ధర్మవంతుడు ఆ మహా ధనాన్ని గ్రహించలేదు.
చంద్రచూడో యదానర్చ సత్యనారాయణం నృపః
చంద్రచూడుడు రాజు సత్యనారాయణ స్వామిని పూజించినప్పుడు,
ప్రార్థితం న స్మృతం హ్యేవ ఇదానీం తప్యసే వృథా
అడిగినది గుర్తు పెట్టుకోలేదు; ఇప్పుడు నీవు వ్యర్థంగా బాధపడుతున్నావు.
తమనాదృత్య దుర్బుద్ధే కుతః సమ్యగ్భవేత్తవ
అతన్ని నిర్లక్ష్యం చేసినవాడా, తప్పు బుద్ధి కలవాడా, నీకు సద్వినియోగం ఎలా కలుగుతుంది?
సత్యనారాయణం దేవం తాపసం తం దదర్శ హ తుష్టావ తాపసం తత్ర సాధుర్గద్గదయా గిరా
ధర్మవంతుడు తపస్విని సత్యనారాయణ స్వామిగా చూచి, అక్కడ తపస్విని తడబడిన మాటలతో స్తుతించాడు.
యత్సత్యత్వేన జగతస్తం సత్యం త్వాం నమామ్యహమ్
ఈ ప్రపంచానికి నిజమైన సత్యమై ఉన్న నీకు నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
త్వన్మాయామోహితాత్మానో న పశ్యంత్యాత్మనః శుభమ్
నీ మాయ వల్ల మోహితమైన వారు తమకు శుభం ఉందని చూడలేరు.
మూఢోహం ధనగర్వేణ మదాంధీకృతలోచనః 3.2.29.
నేను ధనానికి గర్వంతో మూర్ఖుడిని, మదంతో నా కన్నులు మసకబారిపోయాయి.
క్షమస్వ మమ దౌరాత్మ్యం తపో ధామ్నే హరే నమః
నా దుష్టత్వాన్ని క్షమించు, తపస్సు నిలయమైన హరి, నీకు నమస్కారం.
ఇతి స్తుత్వా లక్షముద్రాః స్థాపితాః స్వపురోధసి
ఇలా స్తుతించి, లక్ష రూపాయలను తన పురోహితుని ముందు ఉంచాడు.
తుష్టో నారాయణః ప్రాహ వాంఛా పూర్ణా భవేత్తు తే అంతే సాంనిధ్యమాసాద్య మోదసే త్వం మయా సహ
నారాయణుడు సంతృప్తిగా ఇలా అన్నాడు: 'నీ కోరికలు నెరవేరాలని. చివరికి నా సన్నిధిని పొందినప్పుడు నాతో కలిసి ఆనందిస్తావు.'
ఇత్యుక్త్వాన్తర్దధే విష్ణుః సాధుశ్చ స్వాశ్రమం యయౌ
ఇలా చెప్పి విష్ణువు అదృశ్యమయ్యాడు, సద్గుణుడు తన ఆశ్రమానికి తిరిగి వెళ్లాడు.
ఆగత్య నగరాభ్యాశే ప్రాహి ణోద్ద్రుతమాశ్రమమ్
నగరానికి సమీపంలోకి వచ్చి, ఆశ్రమాన్ని త్వరగా పంపించాడు.
జామాత్రా సహితః సాధుః కృతకృత్యః సమాగతః
సద్గుణుడు తన జామాతతో కలిసి, తాను చేయవలసిన పని పూర్తి చేసి వచ్చాడు.
పూజాభారం సుతాయై సా దత్త్వా నౌకాంతికం యయౌ
ఆమె పూజా సామగ్రిని తన కుమార్తెకు ఇచ్చి, పడవ అంచుకు వెళ్లింది.
కలావతీ త్వవజ్ఞాయ ప్రసాదం సత్వరా యయౌ
కలావతి, కృపను పట్టించుకోకుండా, త్వరగా వెళ్లింది.
అవజ్ఞానాత్ప్రసాదస్య నౌకాశంఖపతేరథ
కృపను నిర్లక్ష్యం చేసిన కారణంగా, పడవ యజమాని—