కోణస్థః పిఙ్గలో బభ్రుః కృష్ణో రౌద్రోఽన్తకో యమః
కోణంలో నిలబడినవాడు, పింగళవర్ణం, బబ్రువర్ణం, నల్లగా, ఉగ్రంగా, అంతాన్ని కలిగించేవాడు, యముడు—
శనైశ్చరమితి స్తుత్వా పిప్పలాదో మహామునిః
శనైశ్చరుడిని ఇలా స్తుతించిన తర్వాత, మహాముని పిప్పలాదుడు—
ఇదం శనైశ్చరాఖ్యానం యే శ్రోష్యన్తి సమాహితాః
ఈ శనైశ్చరుని కథను ఏవిధంగా శ్రద్ధగా వినేవారు—
కృష్ణాయసేన ఘటితాం గ్రహరాజమూర్తిం లోహే నిధాయ కలశే తిలతైలపూర్ణే 4.114.
కృష్ణాయసంతో తయారైన గ్రహరాజు మూర్తిని, తిలతైలంతో నిండిన కలశంలో ఉంచాలి—
ఆదిత్యదిననక్తవిధివర్ణనమ్ వ్రతం తద్బ్రూహి గోవిన్ద సర్వపాపప్రణాశనమ్
ఆ వ్రతాన్ని, సూర్యుని పగలు-రాత్రి నియమాలను, పాపాలను నశింపజేసే విధానాన్ని వివరించు, గోవిందా—
సూర్యాగ్నిచన్ద్రరూపేణ తత్త్రిధా జగతి స్థితమ్
ఈ లోకంలో, సూర్యుడు, అగ్ని, చంద్రుడు అనే మూడు రూపాలలో స్థితి చెందాడు—
తమారాధ్య పుమాన్కిం న ప్రాప్నోతి కురునన్దన
కురునందన, అతన్ని ఆరాధించిన తర్వాత మనిషి పొందలేనిది ఏముంది?
ఉత్పద్యతే యదా భక్తిర్భానోరుపరి శాశ్వతీ
భానునిపై శాశ్వతమైన భక్తి కలిగినప్పుడు—
పూర్వోక్తవిధినా చైవ పూజయిత్వా ద్విజోత్తమాన్
మునుపు చెప్పిన విధానంతో, ఉత్తమ ద్విజులను పూజించిన తర్వాత—
విలిఖ్య ద్వాదశదలం పూజ్య సూర్యేతి పూర్వతః
పన్నెండు దళాలు ఉన్న పద్మాన్ని వ్రాసి, తూర్పు దిశలో సూర్యుని పూజించాలి—
భగం తు నైర్ఋతే దేవం వరుణం పశ్చిమే దలే
దక్షిణ పడమర దళంలో భగ దేవుని, పడమర దళంలో వరుణుడిని ఉంచాలి—
శాంతమీశానభాగే తు నమస్కారేణ విన్యసేత్
ఈశాన్య భాగంలో శాంత దేవునిని నమస్కారంతో ఉంచాలి—
దక్షిణే యమనామానం మార్తండం పశ్చిమే దలే
దక్షిణ దళంలో యముడు, పడమర దళంలో మార్తాండుడు ఉంచాలి—
అర్ఘ్యం దద్యాత్తతః పార్థ సతిలారుణచందనమ్ 4.115.౧౦ కాలాత్మా సర్వభూతాత్మా వేదాత్మా విశ్వతోముఖః
ఆ తరువాత, పార్థా, తిలతో, అరుణచందనంతో అర్ఘ్యం ఇవ్వాలి; ఆయన కాలాత్మ, సమస్త భూతాలకు ఆత్మ, వేదాలకు ఆత్మ, అన్ని దిశలకు ముఖంగా ఉన్నవాడు—
అగ్నిమీలే నమస్తుభ్యమిషే త్వోర్జే చ భాస్కరే
అగ్నిని స్తుతిస్తున్నాను: నీకు నమస్కారం; భాస్కరా, ఆహారం, శక్తి కోసం నీకు నమస్కారం—
అర్ఘ్యం దత్త్వా విసర్జ్యాథ నిశి తైలవివర్జితమ్
అర్ఘ్యం ఇచ్చిన తర్వాత, దేవతను విడిచిపెట్టాలి; రాత్రి సమయంలో తైలాన్ని వాడకూడదు—
ప్రాక్తనేఽహ్ని శనౌ చైవ తైలాభ్యంగం వివర్జయేత్
మునుపటి రోజున, శనివారం రోజున కూడా తైలాభ్యంగాన్ని వాడకూడదు—
పురుషం చ యథాశక్త్యా కారయేద్ద్విభుజం తథా
తన శక్తికి అనుగుణంగా, రెండు చేతులు ఉన్న మూర్తిని తయారు చేయించాలి—
గాం కల్పయిత్వా పురుషం సపద్మం దద్యాదనేకవ్రతనాయకాయ
ఒక ఆవును, ఒక మనిషిని, పద్మాన్ని సిద్ధం చేసి, అనేక వ్రతాలకు నాయకుడైన వ్యక్తికి ఇవ్వాలి.
నమోఽస్తు ఋక్సామయజుర్విధాత్రే పద్మప్రబోధాయ జగత్సవిత్రే
ఋగ్వేదం, సామవేదం, యజుర్వేదాన్ని సృష్టించినవారికి, పద్మాన్ని మేల్కొల్పినవారికి, జగత్తుకు సూర్యుడైనవారికి నమస్కారం.
ఇత్యనేన విధానేన వర్షమేకం తు యో నరః
ఈ విధానాన్ని ఒక సంవత్సరం పాటు ఎవరు చేస్తారో—
ధనధాన్యసమాయుక్తః పుత్రపౌత్రసమన్వితః 4.115.
వారు ధనం, ధాన్యం సంపదతో, కుమారులు, మనవులతో కూడి ఉంటారు.
కర్మసంక్షయమవాప్య పార్థివః శోకదుఃఖభయరోగవర్జితః
కర్మ ఫలితాలు తగ్గి, రాజు దుఃఖం, బాధ, భయం, రోగం లేని స్థితిని పొందుతాడు.
యా చ భర్తృగురుదేవతత్పరా వేదమూర్తిదిననక్తమాచరత్
భర్త, గురువు, దేవతలకు నిబద్ధతతో, వేద ప్రకారం పగలు రాత్రి ఆచరిస్తున్న మహిళ—
యః పఠేదథ శృణోతి వా నరః పశ్యతీత్థమథ వానుమోదయేత్ ।। సోఽపి శక్రభవనే దివౌకసైః కల్పకోటిశతమేకమీడ్యతే
ఈ విషయాన్ని ఎవరు చదువుతారో, వినుతారో, చూస్తారో, అనుమతిస్తారో, వారు కూడా ఇంద్రుడి లోకంలో దేవతలచే లక్ష కోట్ల కల్పాల పాటు పూజింపబడతారు.
ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణ ఉత్తరపర్వణి శ్రీకృష్ణయుధిష్ఠిరసంవాద ఆదిత్యదిననక్తవిధివర్ణనం నామ పఞ్చదశోత్తరశతతమోఽధ్యాయః
శ్రీభవిష్య మహాపురాణం ఉత్తరపర్వంలో శ్రీకృష్ణుడు యుదిష్ఠిరుడితో సంభాషించిన 'ఆదిత్య దినరాత్రి విధి వర్ణన' అనే నూరి పదిహేనవ అధ్యాయము ఇక్కడ ముగిసింది.
సంక్రాన్త్యుద్యాపనవర్ణనమ్ యదక్షయం పరం లోకే పురాణకవయో విదుః
సంక్రాంతి ఉత్సవం పూర్తిచేసే విధి వర్ణన. ఈ లోకంలో నశించని, అత్యున్నతమైనది పురాతన కవులు తెలుసుకున్నారు.
విషువే అయనే వాపి సంక్రాతివ్రతమారభేత్
విషువత్తు, అయనము, లేదా సంక్రాంతి రోజున వ్రతాన్ని ప్రారంభించాలి.
సంక్రాంతివాసరే ప్రాప్తే తిలైః స్నానం విధీయతే
సంక్రాంతి రోజున తిలాలతో స్నానం చేయాలి.
పద్మం సకర్ణికం కుర్యాత్తస్మిన్నావాహయేద్రవిమ్
కర్ణికతో కూడిన పద్మాన్ని తయారు చేసి, అందులో సూర్యుని ఆహ్వానించాలి.