సూత ఉవాచ రాజన్మూర్ఖో హి కస్తేషాం శ్రుత్వా రాజాబ్రవీదిదమ్
సూతుడు ఇలా చెప్పాడు — రాజా! ఇది విన్న తరువాత, ఆ రాజు ఇలా అడిగాడు: వీరిలో నిజంగా మూర్ఖుడు ఎవరు?
బోధితో యేన స వ్యాఘ్రః స మూర్ఖస్త్వధికో మతః 3.2.21.
ఆ పులికి బోధించిన వాడే ఇంకా ఎక్కువ మూర్ఖుడు అని భావించారు.
ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణే ప్రతిసర్గపర్వణి చతుర్యుగఖణ్డాపరపర్యాయే కలియుగీయేతిహా ససముచ్చయ ఏకవింశోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీభవిష్య మహాపురాణంలో ప్రతిసర్గపర్వంలోని చతుర్యుగఖండంలో కలియుగ ఇతిహాస సమాహారానికి సంబంధించిన ఇరవై ఒకవ అధ్యాయం ముగిసింది.
అహం పూర్వభవే చాసం క్షత్రసింహో మహీపతిః
నేను నా పూర్వజన్మలో క్షత్రసింహుడు అనే రాజుగా ఉన్నాను.
తస్య గ్రామే వసద్విప్రో వేదవేదాంగపారగః
ఆయన గ్రామంలో వేదాలు, వాటి ఉపాంగాలు పూర్తిగా నేర్చుకున్న ఒక బ్రాహ్మణుడు నివసించేవాడు.
ఉభకౌ తనయౌ తస్య సర్వవిద్యావిశారదౌ శాక్తోఽభవత్తదనుజో మోహనో నామ శ్రుతః
ఆ బ్రాహ్మణునికి ఇద్దరు కుమారులు ఉండేవారు; వారు అన్ని విద్యల్లో నైపుణ్యం కలవారు. వారిలో చిన్నవాడు మోహనుడు, శక్తి ఉపాసనలో నిష్ణాతుడు అయ్యాడు.
కదాచిత్క్షత్రసింహస్తు యజ్ఞార్థీ యజ్ఞహేతవే స్వయం చ కారయామాస చ్ఛాగమేధం సురప్రియమ్
ఒకసారి క్షత్రసింహుడు యజ్ఞం కోసం, దేవతలకు ప్రీతికరమైన మేక బలి యజ్ఞాన్ని స్వయంగా నిర్వహించాడు.
శంభుదత్తస్తు వృద్ధాత్మా శివభక్తిపరాయణః
శంభుదత్తుడు వృద్ధబుద్ధి కలవాడు, శివభక్తిలో పరమ నిష్ట ఉన్నవాడు.
హవ్యైః సుసంస్కృతై రమ్యైశ్చకార హవనం ముదా
అతడు బాగా సిద్ధం చేసిన, రుచికరమైన హవ్యాలతో ఆనందంగా హవనం చేశాడు.
లీలాధరస్తు తం దృష్ట్వా ఛాగం చ మరణోన్ముఖమ్
లీలాధరుడు, ఆ మేక మరణానికి సిద్ధంగా ఉన్నదని చూసి,
దారుణం నరకం యోగ్యమనయా జీవహింసయా
ఈ జీవహింస వల్ల భయంకరమైన నరకం కలుగుతుందని భావించాడు.
ఇతి శ్రుత్వా వచస్తస్య జ్యేష్ఠబంధోశ్చ మోహనః
తన అన్నయ్య మాటలు విని, మోహనుడు —
పురా సత్యయుగే భ్రాతర్బ్రాహ్మణా యజ్ఞతత్పరాః 3.2.22.౧
సత్యయుగంలో, అన్నయ్యా! బ్రాహ్మణులు యజ్ఞాలలో నిబద్ధతతో ఉండేవారు.
తిలాధికమజం మత్వా హవ్యే తే తు మనో దధుః
అప్పుడు వారు మేకకంటే నువ్వులు మిన్న అని భావించి, నువ్వులను హవ్యంగా సమర్పించాలనే సంకల్పం చేసారు.
ఊచుస్తే మధురం వాక్యం త్వన్మతం నిష్ఫలప్రదమ్
వారు మధురంగా ఇలా అన్నారు: 'నీ అభిప్రాయం ఫలితం ఇవ్వదు.'
ఏతస్మిన్నంతరే తత్ర పితృయోనిరమావసుః
అప్పట్లో అక్కడ అమావసు అనే పితృదేవుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
విమానం పరమారుహ్య మునీన్ప్రోవాచ నిర్భయః
అతడు అద్భుతమైన విమానంపై ఎక్కి, మునులకు నిర్భయంగా ఉపదేశించాడు.
ఇతి శ్రుత్వా వచస్తస్య తథా కృత్వా శివం యయుః
అతని మాటలు విని, వారు అలాగే చేసి శుభఫలితాన్ని పొందారు.
ఇతి శ్రుత్వా వచో ఘోరం లీలాధర ఉదారధీః
ఆ భయంకరమైన మాటలు విని, లీలాధరుడు, ఉదారమైన మనస్సున్నవాడు,
రజోగుణమయో లోకస్త్రేతాయాం సంబభూవ హ
త్రేతాయుగంలో ఈ లోకం రాజోగుణంతో నిండిపోయింది.
హవ్యేన తర్పితా దేవా న మాంసే రక్తసంభవైః
దేవతలు హవిస్సులతో సంతృప్తి పొందారు, రక్తంతో పుట్టిన మాంసంతో కాదు.
ఫలాఽద్యైః కారయామాస తదా పూర్ణాహుతీర్నృప నగరం దాహయామాస నరనారీసమన్వితమ్
ఆ సమయంలో, రాజా, ఫలాలు మొదలైన వాటితో సంపూర్ణ హోమాలు చేయించాడు, ఆ నగరాన్ని పురుషులు, స్త్రీలతో సహా కాల్చేశాడు.
మహామాయాప్రభావేణ శంభుదత్తః శివప్రియః 3.2.22.
మహామాయ యొక్క ప్రభావంతో, శంభుదత్తుడు, శివుడికి ప్రియమైనవాడు,
తదా లీలాధరో విప్రో దశపుత్రోపజీవకః
ఆ సమయంలో, లీలాధరుడు అనే బ్రాహ్మణుడు, పది మంది కుమారులతో జీవించేవాడు.
క్షత్రసింహస్తు నృపతిర్మోహనాన్తికమాయయౌ
క్షత్రసింహుడు అనే రాజు మోహనుని దగ్గరకు వెళ్లాడు.
తదంబాయై నమస్తుభ్యం మహావీరాయై నమోనమః
అమ్మా! నీకు నమస్కారం. మహావీరురాలైన నీకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం.
జప్త్వా సప్తశతీం విష్ణుర్వైష్ణవీం శక్తిమాప్తవాన్
సప్తశతిని జపించిన అనంతరం, విష్ణువు వైష్ణవీ శక్తిని పొందాడు.
ప్రణవాస్తనయా యస్యాస్తురీయపురుషప్రియా
ఆమె కుమారుడు ప్రణవం; ఆమెకు నాలుగవ వ్యక్తి ప్రియుడు.
యస్యా దేహే స్థితం విశ్వం తదంబాయై నమోనమః
ఆమె శరీరంలో ఈ విశ్వం ఉంది — ఆ అంబకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం.
శచీ సిద్ధిస్తథా మృత్యుః ప్రభా గీర్వాణసైనికాః లోకపాలప్రియా త్వం హి లోకమాతర్నమోనమః
నీవే శచి, సిద్ధి, మరణం, ప్రభ, దేవతల సైన్యం, లోకపాలులకు ప్రియమైనవాడవు; నీవే జగత్జనని — మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం.