సువర్ణో హృది సంజ్ఞాయ మత్ప్రియా బ్రహ్మవత్సలా
సువర్ణ తన హృదయంలో తన ప్రియురాలు బ్రహ్మకు ప్రీతిపాత్రమని గ్రహించాడు.
ఇతి శ్రీభీవిష్యే మహాపురాణే ప్రతిసర్గపర్వణి చతుర్యుగఖణ్డాపరపర్యాయే కలియు గీయేతిహాసముచ్చయే వింశోఽధ్యాయ
ఇలా శ్రీభవిష్య మహాపురాణంలో ప్రతిసర్గపర్వంలో, చతుర్యుగాల విభాగంలో, కలియుగ ఇతిహాస సమాహారంలో ఇరవయ్యవ అధ్యాయం ముగిసింది.
సూత ఉవాచ జయస్థలపురే రమ్యే వర్ధమానో నృపోభవత్
సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: జయస్థలపురంలో అందమైన నగరంలో వర్ధమానుడు అనే రాజు ఉండేవాడు.
తస్య గ్రామేవసద్విప్రో వేదవేదాంగపారగః
ఆయన ఊరిలో ఒక బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. అతడు వేదాలు, వాటి ఉపాంగాలలో నిపుణుడు.
చత్వారశ్చాత్మజాస్తస్య చతుర్భాగపరాయణాః
ఆ బ్రాహ్మణుడికి నలుగురు కుమారులు ఉండేవారు. వారు ఒక్కొక్కరు ఒక్కో విద్యలో నిష్ణాతులు.
కదాచిద్దైవయోగేన నిర్ద్ధనత్వం చ తే గతాః
ఒకసారి విధి వల్ల వారందరూ దారిద్ర్యంలో పడిపోయారు.
ఊచూ రమా కథం నష్టా తద్వదస్వ పితః ప్రియ
వారు ఇలా అడిగారు: 'తండ్రి గారూ, మా ధనం ఎలా పోయిందో చెప్పండి.'
ద్యూతో ధనవ్యయకరః పాపమూలో మహాఖలః ద్యూతకర్మప్రభావేణ త్వదీయద్రవ్యసంక్షయః
దుర్మార్గమైన జూదం పాపానికి మూలం. జూదపు ప్రభావంతోనే మన సొమ్ము నశించిపోయింది.
ధనోపాయేన భోః పిత్రోర్వాక్యం కురు మతిం ప్రతి
బిడ్డలూ, జీవనోపాధి కోసం మార్గం వెతకండి. తల్లిదండ్రుల మాట వినండి.
హే పుత్ర కులట త్వం వై వేశ్యాసంగం మహాశుభమ్
బిడ్డా, నీవు దురాచారంలో పడిపోయావు. వేశ్యలతో కలవడం చాలా అశుభం.
విషయిన్మాంసమదిరే నిత్యపాపవివర్ధికే
ఇంద్రియ సుఖాలు, మాంసం, మద్యం ఇవన్నీ పాపాన్ని పెంచుతాయి.
తస్మాత్త్వం ప్రభుమీశానం విష్ణుం జిష్ణుం జగత్పతిమ్ 3.2.21.
కాబట్టి నీవు జగత్పతి, విజయవంతుడు అయిన విష్ణువును భక్తితో పూజించాలి.
నాస్తికత్వం దేవనిందా పరిత్యజ్య మతిం కురు
అనాస్తికత్వం, దేవతలను నిందించడం వదిలిపెట్టి, మంచి బుద్ధి పెట్టుకో.
ఆత్మనోంగాని దేవాశ్చ సర్వజీవగుహాశయాః
మన శరీర భాగాల్లో, అన్ని జీవుల హృదయాల్లో దేవతలు నివసిస్తున్నారు.
ఇతి తే వచనం శ్రుత్వా గతాస్తీర్థాన్తరం ప్రతి
వారు ఆ మాటలు విని, మరో తీర్థానికి వెళ్లారు.
వర్షాంతే చ మహాదేవో విద్యాం సంజీవనీం దదౌ
సంవత్సరం చివరలో మహాదేవుడు వారికి మృతులను బ్రతికించే విద్యను ఇచ్చాడు.
మృతవ్యాఘ్రాస్థిని శ్రేష్ఠం మంత్రపూతాంబు చాక్షిపత్
వారు మంచి పులి ఎముకలపై మంత్రపరిశుద్ధమైన నీళ్లు చల్లారు.
తస్యోపర్య్యేవ కులటో మంత్రపూతం పయోఽక్షిపత్
ఆ తర్వాత దురాచారి మంత్రపరిశుద్ధమైన పాలను వాటిపై పోశాడు.
విషయీ చాక్షిపచ్చైవ తస్యోపరి జలం శుభమ్
ఇంద్రియాసక్తుడు కూడా వాటిపై పవిత్రమైన నీళ్లు పోశాడు.
సుప్తం వ్యాఘ్రం చ సంజ్ఞాయ నాస్తికస్తు జలం దదౌ
నిద్రలో ఉన్న పులిని చూసి, అనాస్తికుడు కూడా దానిపై నీళ్లు పోశాడు.
సూత ఉవాచ రాజన్మూర్ఖో హి కస్తేషాం శ్రుత్వా రాజాబ్రవీదిదమ్
సూతుడు ఇలా చెప్పాడు — రాజా! ఇది విన్న తరువాత, ఆ రాజు ఇలా అడిగాడు: వీరిలో నిజంగా మూర్ఖుడు ఎవరు?
బోధితో యేన స వ్యాఘ్రః స మూర్ఖస్త్వధికో మతః 3.2.21.
ఆ పులికి బోధించిన వాడే ఇంకా ఎక్కువ మూర్ఖుడు అని భావించారు.
ఇతి శ్రీభవిష్యే మహాపురాణే ప్రతిసర్గపర్వణి చతుర్యుగఖణ్డాపరపర్యాయే కలియుగీయేతిహా ససముచ్చయ ఏకవింశోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీభవిష్య మహాపురాణంలో ప్రతిసర్గపర్వంలోని చతుర్యుగఖండంలో కలియుగ ఇతిహాస సమాహారానికి సంబంధించిన ఇరవై ఒకవ అధ్యాయం ముగిసింది.
అహం పూర్వభవే చాసం క్షత్రసింహో మహీపతిః
నేను నా పూర్వజన్మలో క్షత్రసింహుడు అనే రాజుగా ఉన్నాను.
తస్య గ్రామే వసద్విప్రో వేదవేదాంగపారగః
ఆయన గ్రామంలో వేదాలు, వాటి ఉపాంగాలు పూర్తిగా నేర్చుకున్న ఒక బ్రాహ్మణుడు నివసించేవాడు.
ఉభకౌ తనయౌ తస్య సర్వవిద్యావిశారదౌ శాక్తోఽభవత్తదనుజో మోహనో నామ శ్రుతః
ఆ బ్రాహ్మణునికి ఇద్దరు కుమారులు ఉండేవారు; వారు అన్ని విద్యల్లో నైపుణ్యం కలవారు. వారిలో చిన్నవాడు మోహనుడు, శక్తి ఉపాసనలో నిష్ణాతుడు అయ్యాడు.
కదాచిత్క్షత్రసింహస్తు యజ్ఞార్థీ యజ్ఞహేతవే స్వయం చ కారయామాస చ్ఛాగమేధం సురప్రియమ్
ఒకసారి క్షత్రసింహుడు యజ్ఞం కోసం, దేవతలకు ప్రీతికరమైన మేక బలి యజ్ఞాన్ని స్వయంగా నిర్వహించాడు.
శంభుదత్తస్తు వృద్ధాత్మా శివభక్తిపరాయణః
శంభుదత్తుడు వృద్ధబుద్ధి కలవాడు, శివభక్తిలో పరమ నిష్ట ఉన్నవాడు.
హవ్యైః సుసంస్కృతై రమ్యైశ్చకార హవనం ముదా
అతడు బాగా సిద్ధం చేసిన, రుచికరమైన హవ్యాలతో ఆనందంగా హవనం చేశాడు.
లీలాధరస్తు తం దృష్ట్వా ఛాగం చ మరణోన్ముఖమ్
లీలాధరుడు, ఆ మేక మరణానికి సిద్ధంగా ఉన్నదని చూసి,