ஏகதா ம்ரு'கயாகேலிலோலுபஃ ஸ மஹீபதிஃ
ஒரு நாள், வேட்டையாடும் விளையாட்டில் ஆர்வமுள்ள அந்த அரசன் புறப்பட்டான்.
சைத்ரஶுக்லநவம்யாம் து ந க்ரு'தம் ஜீவகாதநம்
ஆனால், சைத்ர மாதம் வளர்பிறை ஒன்பதாம் நாளில், எந்த உயிரையும் கொல்லவில்லை.
வால்மீகேஶ்ச குடீமத்யே ராத்ரௌ ஜாகரணம் க்ரு'தம்
வால்மீகியின் குடிலில், இரவில் ஜாகரணம் நடந்தது.
ஶ்ருதா ராமமயீ காதா தஸ்ய புண்யப்ரபாவதஃ
அவரது புண்ணியத்தின் பலனால், ராமனைப் பற்றிய பாடல் அங்கே கேட்கப்பட்டது.
கல்பவ்ரு'க்ஷஸ்ய வை பூஜா க்ரு'தா தேந மஹாத்மநா
அந்த மகானால், கல்பவிருஷத்தின் பூஜை செய்யப்பட்டது.
ஸ தமாஹ மஹாவ்ரு'க்ஷ மதீயம் நகரம் ஶுபம்
அந்த பெரிய மரம் அவனிடம், 'என் புனிதமான நகரம்—' என்று கூறியது.
இத்யுக்தே ஸதி வ்ரு'க்ஷேண நகரம் பூபதேஃ ஸமம்
அந்த மரம் இப்படிச் சொன்னதும், அந்த நகரம் அரசனுடன் ஒன்றாயிற்று.
ஸர்வே தே ராஜதுல்யாஶ்ச கல்பவ்ரு'க்ஷப்ரஸாததஃ
அவர்கள் அனைவரும், கல்பவிருஷத்தின் அருளால், அரசர்களுக்கு இணையாக ஆனார்கள்.
மலயாத்ரௌ மஹாரம்யே தேபதுர்பஹுலம் தபஃ
மலயமலைக்கு அழகாகிய இடத்தில் அவர்கள் கடுமையாக தவம் செய்தார்கள்.
கமலாக்ஷீதி விக்யாதா கந்யா ச ஶிவமம்திரே 3.2.15.
கமலாக்ஷி என்று புகழ்பெற்ற ஒரு கன்னி சிவன் கோவிலில் இருந்தாள்.
ஜீமூதவாஹநஶ்சைவ பூஜார்தே மம்திரம் யயௌ
ஜீமூதவாஹனும் பூஜை செய்ய அந்தக் கோவிலுக்குச் சென்றான்.
தஸ்யா தர்ஶநமாத்ரேண காமபாணேந பீடிதஃ
அவளை பார்த்தவுடன் அவன் மனதில் ஆசை அம்புகள் பாய்ந்தது போல வேதனை ஏற்பட்டது.
ஜீமூதவாஹந உவாச மதநாய நமஸ்துப்யம் க்ரு'ஷ்ணபுத்ராய தே நமஃ
ஜீமூதவாஹன் கூறினான்: 'மதனனுக்கு வணக்கம், கிருஷ்ணனின் மகனே உமக்கும் வணக்கம்.'
பம்சபாணாய காமாய ப்ரத்யும்நாய நமோநமஃ
ஐந்து அம்புகளைக் கொண்ட காமனுக்கும், பிரத்யும்னனுக்கும் மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.
ததா ப்ரஸந்நோ பகவாந்மகரத்வஜதேவதா
அப்போது மகரத்வஜன் எனும் தெய்வம் மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
விஶ்வாவஸுரிதி க்யாதஸ்தஸ்ய பூபஸ்ய வை ஸுதஃ
புகழ்பெற்ற விஷ்வாவசு அந்த அரசனின் மகனாக இருந்தான்.
நரம் நாராயணம் நத்வா கருடோத்தும்கமாயயௌ
நரனும் நாராயணனும் வணங்கி, கருடன் மீது ஏறி அவன் வந்தான்.
ருரோத பஹுதா தத்ர யத்ர ஜீமூதவாஹநஃ
ஜீமூதவாஹன் இருந்த இடத்தில் அவன் பலவகையில் பெரிதும் அழுதான்.
வ்ரு'த்தாமாஶ்வாஸ்ய பப்ரச்ச கேநேதம் துஃகமாகதம்
அந்த மூதாட்டியை ஆறுதல் கூறி, 'இந்த துயரம் யாரால் வந்தது?' என்று கேட்டான்.
தத்வியோகேந துஃகார்தா விலபாமி மஹாகுலா 3.2.15.
அவனைப் பிரிந்த துயரால், உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்த நான் புலம்புகிறேன்.
கருடோऽபி க்ரு'ஹீத்வா தம் நபோமார்கமுபாகமத்
கருடன் அவனை எடுத்துக்கொண்டு ஆகாயப் பாதையில் சென்றான்.
கமலாக்ஷீ து வியதி ஸ்திதம் கருடபக்ஷிதம்
ஆனால் கமலாக்ஷி, கருடன் விழுங்கிய அவனை ஆகாயத்தில் பார்த்தாள்.
ததா து கருடஸ்த்ரஸ்தஸ்தத்ராகத்ய த்வராந்விதஃ
அப்போது கருடன் பயந்து விரைவாக அங்கு வந்தான்.
ஸ ஹோவாச ப்ரபோ மேத்ய வசஃ ஶ்ரு'ணு மஹாமதே
அவன் கூறினான்: 'ஐயா, என் வார்த்தைகளைக் கேளுங்கள், அறிவுள்ளவரே.'
தஸ்யாஃ புத்ரஸ்ய ரக்ஷார்தம் ஸம்ப்ராப்தோऽஹம் தவாம்திகம்
அவளது மகனை காப்பாற்ற வர உம்மை அணுகியுள்ளேன்.
தத்வ்யாலஸ்யைவ துஃகேந துஃகிதஃ ஶத்ருமாப்தவாந்
அந்தப் பாம்பின் துயரால் வருந்தி, அவன் ஒரு பகைவரை அடைந்தான்.
ஸம்த்யஜ்ய மாநுஷம் திவ்யம் குர்வாஹாரம் மஹாமதே
ஓ மகா புத்திசாலி, மனிதர்களுக்கான உணவை விட்டுவிட்டு, தெய்வீகமான உணவை ஏற்று உண்ணு.
ஜீமூதவாஹநாயைவ வித்யாதரஸுதாய ச
இது ஜீமூதவாஹனுக்கும், வித்யாதரர்களின் மகளுக்கும் உரியது.
த்வம் து வித்யாதரபுரே ப்ராப்ய ராஜ்யம் மஹோத்தமம்
ஆனால் நீ, வித்யாதர நகரத்தில் சிறந்த ராஜ்யத்தை அடைந்தாய்.
இத்யுக்த்வாந்தர்ததௌ தேவஃ ஸ பித்ரா ராஜ்யமாப்தவாந் 3.2.15.
இவ்வாறு கூறி அந்த தேவன் மறைந்தார்; அவர் தந்தையிடம் இருந்து ராஜ்யத்தை பெற்றார்.