தஸ்ய த்ரஷ்டுமதாப்யாகாந்நாரதோ முநிஸத்தமஃ
நீல உத்தலப்பூவின் இதழைப் போல் கருமையானவர், இரண்டு குண்டலங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்.
ஸம்ஶயம் பரிப்ரு'ச்சாமி பகவந்வக்துமர்ஹஸி
அவரைத் தரிசிக்க நாரத முனிவர் அருகில் வந்தார். அவர் சந்தேகத்தை வினவினார்: "பகவனே, தயவு செய்து விளக்குங்கள்."
தஸ்யா தர்ஶய மே ரூபம் மாயாயாஃ புருஷோத்தம
அருமைமிகு ஒருவனே, அந்த மாயையின் உருவத்தை எனக்குக் காண்பி.
ஆப்ரஹ்மஸ்தம்பபர்யம்தம் ஸதேவாஸுரமாநுஷம்
பிரம்மாவிலிருந்து ஒரு புல்வெட்டுவரை, தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் எல்லோரும் உடன்—
ஏவமுக்தஸ்து முநிநா தேவதேவோ ஜநார்தநஃ
அந்த முனிவர் இப்படிச் சொன்னபோது, தேவாதி தேவனாகிய ஜனார்த்தனன்,
பூயோऽபி மோஹயாமாஸ ஸோமக்ராஹேண நாரதம்
சந்திர கிரகணத்தின் மூலம் மீண்டும் நாரதரை மயக்கினார்.
மாயாம் தர்ஶய மே தேவ நாந்யதஸ்தி ப்ரயோஜநம் 4.3.
ஓ தேவனே, அந்த மாயையை எனக்குக் காண்பி; வேறு எந்த நோக்கமும் இல்லை.
அடுல்யக்ரேண ஸம்க்ரு'ஹ்ய நாரதம் முநி புங்கவம்
அந்த முனிவர்களில் சிறந்த நாரதரின் உடை முனையைப் பிடித்து,
ரு'க்வேதஸத்ரு'ஶஃ ஸாக்ஷாத்விஷ்ணுர்ப்ரஹ்மவதாஸ்திதஃ
விஷ்ணு, ரிக் வேதத்தில் கூறியபடி, பிரம்மாவைப் போல நேரில் நின்றார்.
ஶிகீ கமம்டலுத்ரு'தோ ம்ரு'கசர்மோபவீதகஃ
சிகை கட்டியவர், கமண்டலத்தை வைத்தவர், மான்தோலை யஜ்ஞோப்பவீதமாக அணிந்தவர்,
க்ரு'த்வாபி குஶதம்த்வக்ரபவித்ரக்ரு'த லக்ஷணம்
குசக் கிழங்கும் மரத்தோல் துண்டும் கொண்டு தூய்மையின் குறிகளைச் செய்தார்.
வைதிஶம் நாம நகரம் வேத்ரவத்யாஸ்தடே ஶுபம்
அவர், வேத்ரவதி ஆற்றின் கரையில் உள்ள வைதிச என்ற புனித நகரத்திற்குச் சென்றார்.
கோமஹிஷ்யஜஸம்பூர்ணம் பாஶுபால்யேந ஸம்ஸ்திதஃ
அங்கு மாடுகள், எருமைகள் நிறைந்திருந்தன; அவர் பசுக்களை மேய்ப்பவராக தங்கினார்.
க்ரு'ஹகர்மணி தந்நிஷ்டஃ ஸீரபத்ர இதி ஸ்ம்ரு'தஃ
வீட்டு வேலையில் முழுமையாக ஈடுபட்டு, அவர் சீரபத்ரன் என அழைக்கப்பட்டார்.
தேநாப்யாஸநஸந்மாநைஃ ஸமர்தேந க்ரு'தாதரௌ
அவர், உரிய இருக்கையும் மரியாதையையும் அளித்து, அவர்களை அன்புடன் வரவேற்றார்.
ந வாஸ்மதீயம் யுஷ்மாகம் ரோசதேந்நம் ததோ ஹரிஃ
எங்களுடையது உங்களுக்கு விருப்பமில்லை; உங்களுடையது எங்களுக்கும் பிடிக்கவில்லை; இப்படிச் ஹரி கூறினார்.
உந்நாம்ய வக்த்ரம் சோவாச தேவஸம்ஸ்துதயா கிரா 4.3.
தலை உயர்த்தி, தேவர்கள் புகழும் சொற்களால் அவர் பேசினார்.
பஶுபாஶக்ரு'ஹாஸக்தாஃ ஶதார்த்தபலவாஹநாஃ
பசுக்களை மேய்ப்பவர்களின் வீடுகளுடன் இணைந்தும், ஐம்பது வலிமை கொண்ட வாகனங்களும் உடையவர்களும்,
த்வஞ்ச வ்ரு'த்திஶதைர்ந்நித்யம் வர்த்தஸ்வ ஸ்வஜநாவ்ரு'தஃ
நீயும் எப்போதும் உன் சொந்த மக்களால் சூழப்பட்டு, நூறு விதமான வாழ்வாதாரங்களால் வளர்ச்சி பெறுவாய்.
க்ஷேத்ரே கோஸ்வாமிநாமாநம் த்விஜம் தத்ரு'ஶதுஶ்ச தௌ
அந்த வயலில், கோஸ்வாமி என்ற பெயருடைய ஒரு பிராமணனை அந்த இருவரும் பார்த்தார்கள்.
பாகீரத்யாஸ்தடே ரம்யே வேணிகாக்ராமஸந்நிதௌ
பாகீரதியின் அழகான கரையில், வேணிகா என்ற கிராமம் அருகில்,
தாப்யாம் ஸம்ப்ரார்திதோ விப்ரோ போஜ்யம் ப்ராதாச்ச கிம்சந
அவர்கள் கேட்டபோது, அந்த பிராமணர் அவர்களுக்கு சிறிது உணவு அளித்தார்.
இத்யுக்தோऽஸௌ த்விஜஶ்ரேஷ்டோ ஹலகர்ம விதாய தத்
இவ்வாறு கேட்டபின், அந்த சிறந்த பிராமணர் அங்கே உழவு வேலை செய்தார்.
சக்ரே சைவாதரம் பக்த்யா ஸ்வயமாஸநஸத்க்ரியாம்
அவர் தானே பக்தியுடன் மரியாதையோடு இருக்கை மற்றும் உகந்த வரவேற்பையும் ஏற்பாடு செய்தார்.
ஸஹ பத்ந்யா ஸதநயோ போஜ்யம் புக்திம் சகார ஸஃ
தன் மனைவியுடன், மகனுடன் சேர்ந்து, அவர் அந்த உணவை உண்டார்.
ப்ரயாதௌ தததுஃ ஶ்ரேஷ்டம் வரம் தஸ்மை த்விஜாதயே
அவர்கள் புறப்பட்டபோது, அந்த பிராமணருக்கு சிறந்த வரம் வழங்கினர்.
மா தாந்யம் மகஸம்தாந மத்ப்ரஸாதாத்விஜோத்தம 4.3.
என் அருளால், உன் வீட்டில் தானியமும் யாக பரம்பரையும் குறையாது, சிறந்த பிராமணரே.
கிமிதம் வத தேவேஶ ஶாபரூபோ வரஸ்த்வயா
தேவர்களுக்குத் தலைவரே, இது என்ன? உங்கள் இந்த வரம் சாபமாக இருக்கிறதா என்று சொல்லுங்கள்.
இத்யுக்தஃ ப்ராஹ தேவேஶஃ ஶ்ரு'ணு நாரத மத்வசஃ
இவ்வாறு கேட்டபோது, தேவர்களின் தலைவர் கூறினார்: நாரதா, என் வார்த்தைகளை கேள்.
ஸம்வத்ஸரேண யத்பாபம் மத்ஸ்யகாதீ ஸமாசரேத்
ஒரு வருடத்தில் மீன்களை கொல்வோர் செய்யும் பாவம் எதுவோ,