ததா ச ஸப்தமீகல்பஃ ஸர்வபாபபயாபஹஃ
அதேபோல், சப்தமி விரதம் அனைத்து பாவங்களையும் பயத்தையும் நீக்கும்.
பகலோகம் ஸமாஸாத்ய த்ரிஷு லோகேஷு கீயதே
பகவான் உலகை அடைந்தபின், மூன்று உலகிலும் புகழப்படுகிறது.
தஸ்மாதபி மஹாபாஹோ கச்சேல்லோகம் திவாகரம்
அதனால், வலிமைமிக்கவரே, அடுத்தபடியாக சூர்யன் உலகை அடைவான்.
ரு'தஸ்ய ச ததோ கச்சேத்கம்ஜஜஸ்ய ததஃ பரம்
அங்கிருந்து சத்திய உலகை அடைந்து, பின்னர் தாமரைப்பிறந்தவனின் உலகை அடைவான்.
ஶ்ரவணாத்பலமாப்நோதி பிதாமஹவசோ யதா
பெரியபாட்டன் சொன்னபடி, கேட்பதினால் பலன் பெறலாம்.
இதி ஶ்ரீபவிஷ்யே மஹாபுராணே ப்ராஹ்மே பர்வணி ஸப்தமீகல்பே ஸௌரதர்மே ஆதித்யமாஹாத்ம்யவாசகமாஹாத்ம்யபுராண ஶ்ரவண விதிவர்ணநம் நாம ஷோடஶாதிகத்விஶததமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, ஸ்ரீபவிஷ்ய மகாபுராணத்தில், ப்ராஹ்ம பருவத்தில், சப்தமி கல்பத்தில், சௌர தர்மத்தில், ஆதித்ய மகிமை கூறும் புராணம் கேட்பதற்கான விதிகளை விளக்கும் இருநூற்று பதினாறாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
ப்ரஹ்மோவாச வ்யோம்நஃ பரம் திஷ்டதி யஸ்து மக்நஃ ஸ முச்யதே ருத்ர இஹாபி திம்டீ
பிரம்மா கூறினார்: வானத்தைத் தாண்டி, முழுமையாக ஆழ்ந்து நிற்பவன், ருத்ரா, இங்கு இந்த தண்டனைக்கும் விடுவிப்பான்.
ஸ்தித்வா புரா ப்ரஹ்மஶிரஃ கிலாஸௌ ப்ரக்ரு'ஹ்ய தத்தஸ்ய ஶிரஃகபாலம்
பிரம்மாவின் தலைப்பாகத்தைப் பிடித்து, அவன் நின்றான்; அந்தக் கபாலம் அவனுக்கே ஆனது.
நக்நோ யதா தாருவநே முநீநாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ச தம் பைக்ஷ்யசரம் ஸுரேஶம் விஹாய திம்டிஃ ஸ து தாந்ஸுரர்ஷீம்ஸ்ததோ ரவேர்லோகமதாஜகாம
மரக்காடில், முனிவர்கள் அவனை நிர்வாணமாகக் கண்ட போது, தேவர்களின் தலைவன் பிச்சை கேட்கச் சென்றான்; அவன் அந்த தண்டனையை விட்டுவிட்டு, அந்தத் தெய்வ முனிவர்களை விட்டு, சூரியன் உலகிற்குச் சென்றான்.
ஆகச்சமாநம் ப்ரமதாஸ்தமூசுர்தேவேஶ நித்யம் ப்ரமஸே கிமர்தம்
அவன் வர approaching, பிரமதர்கள் அவனை நோக்கி, "தேவர்களின் தலைவா, எப்போதும் ஏன் அலைகிறாய்?" என்று கேட்டார்கள்.
தே பூய ஊசுஃ ப்ரமதாஸ்தமேவமத்ரைவ திஷ்டஸ்வ ரவேஃ புரஸ்தாத்
பிரமதர்கள் மீண்டும், "இங்கேயே, சூரியனை எதிர்கொண்டு நில்," என்று கூறினர்.
இத்யேவமுக்தஃ ப்ரமதைஸ்து ருத்ரஸ்தத்ரைவ தஸ்தௌ ரவிதோஷணாய
பிரமதர்கள் இப்படிக் கூறியபோது, ருத்ரன் அங்கேயே சூரியனை மகிழ்விக்க நின்றான்.
உக்தஃ ஸ துஷ்டேந ததஃ ஸவித்ரா ப்ரீதோஸ்மி தேவாகமநாத்தவாஹம்
பிறகு, சந்தோஷமான சவித்ரன் அவனை நோக்கி, "நீ வந்ததால் நான் திருப்தி அடைந்தேன், தேவரே," என்று சொன்னான்.
அஷ்டாதஶைதே ப்ரமதாஸ்து பாநோஶ்சதுர்தஶாந்யே து ரவே ரதஸ்தாஃ
இந்த பதினெட்டு பிரமதர்கள் பானுவுக்குச் சொந்தமானவர்கள்; மற்ற பதினான்கு சூரியனின் ரதத்தில் உள்ளவர்கள்.
யக்ஷௌ ச ஸித்தௌ ச நிஶாசரௌ சாதித்யாத்மஜாவப்ஸரஸாம் ப்ரதாநௌ 1.124.
யக்ஷர்கள், சித்தர்கள், இரவில் அலைபவர்கள், சூரியனின் இரு மகன்கள், அப்ஸரஸ்களில் தலைவர்கள்.
இத்யாதிதேவப்ரவராஸ்து ஸர்வே தாத்வர்தஶப்தைஶ்ச பவம்தி ஸித்தாஃ
இவ்வாறு, எல்லா பழமையான தலைமை தெய்வங்களும், தத்துவங்களை குறிக்கும் சொற்கள் மூலம் சித்தர்களாகிறார்கள்.
யதஶ்ச கௌதுகம் ப்ரஹ்மந்நஸ்மாகமிஹ ஜாயதே
இதனால், பிரம்மனே, எங்களுக்குள் இங்கு ஆவல் எழுகிறது.
ப்ரஹ்மோவாச பூயஸ்தவ ப்ரவக்ஷ்யாமி தம்டநாயகபிம்கலௌ
பிரம்மா கூறினார்: மீண்டும் நான் தண்டநாயகன், பிங்கலன் பற்றிக் கூறுகிறேன்.
மயா ஸஹ ஸமாகம்ய புரா தேவைர்விசாரிதம்
பழைய காலத்தில், என்னுடன் சேர்ந்த தேவர்கள் ஆலோசனை செய்தார்கள்.
தே து லப்தவரா பூத்வா அமாத்யாத்யா ஹ்யபீக்ஷ்ணஶஃ
அவர்கள் வரம் பெற்ற பிறகு, அமைச்சர்கள் மற்றும் பிறர் ஆக மீண்டும் மீண்டும் ஆனார்கள்.
தஸ்மாத்தேஷாம் விகாதார்தம் ப்ரவராஶ்ச பவாமஹே
அதனால், அவர்களை கட்டுப்படுத்தும் பொருட்டு, நாங்கள் அவர்களில் தலைவர்களாக ஆனோம்.
ஸம்மம்த்ர்யைவம் ததஃ ஸ்கம்தோ வாமபார்ஶ்வே ரவேஃ ஸ்திதஃ
அந்த ஆலோசனைக்குப் பிறகு, ஸ்கந்தன் சூரியனின் இடப்பக்கத்தில் நின்றான்.
உக்தஶ்ச ஸ ததார்கேண த்வம் ப்ரஜாதம்டநாயகஃ
அப்போது சூரியன் அவனை நோக்கி, "நீ மக்கள் தண்டனையின் தலைவன்," என்று சொன்னான்.
லிகதே யஃ ப்ரஜாநாம் ச ஸுக்ரு'தம் யச்ச துஷ்க்ரு'தம்
மக்களின் நல்லதும் கெட்டதும் செயலை எழுதும் அவன்.
ஆஶ்விநௌ சாபி ஸூர்யஸ்ய பார்ஶ்வயோருபயோஃ ஸ்திதௌ 1.124.
அஶ்வினிகள் இருவரும் சூரியனின் இருபுறங்களிலும் நின்றிருக்கின்றனர்.
த்வாரபாலௌ ஸ்ம்ரு'தௌ தஸ்ய ராஜ்ஞஃ ஶ்ரேஷ்டௌ மஹாபலௌ
அந்த அரசருக்கு முக்கியமான, பேரழுத்துடைய காவலாளிகள் என அவர்கள் நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்.
ராஜ்ரு'தீப்தௌ ஸ்ம்ரு'தோ தாதுர்நகாரஸ்தஸ்ய ப்ரத்யயஃ தஸ்மாத்ஸ கார்திகேயஸ்து நாம்நா ராஜ்ஞ இதி ஸ்ம்ரு'தஃ
'ராஜ்' என்ற வேர் பிரகாசமாகும்; அதில் 'ந' என்ற இணை சேர்க்கப்படுகிறது. அதனால் அவர் 'கார்த்திகேயன்' என்றும், அரசன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.
ஸ்ரு கதௌ ச ஸ்ம்ரு'தோ தாதுர்யஸ்ய ஸ ப்ரத்யயஃ ஸ்ம்ரு'தஃ
'சறு' என்ற செல்லும் பொருளுடைய வேர் நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது; அதற்குரிய இணையும் அப்படியே எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது.
ப்ரதமம் யத்பவேத்த்வாரம் தர்மார்தாப்யாம் ஸமாஶ்ரிதம்
முதலாவது வாயில் தர்மமும் பொருளும் அடிப்படையாக அமைந்துள்ளது.
த்விதீயாயாம் து கக்ஷாயாமப்ரத்ரு'ஷ்டௌ வ்யவஸ்திதௌ
இரண்டாவது சுற்றிலும், எவராலும் வெல்ல முடியாத இருவர் நிலை கொண்டுள்ளனர்.