அதிதிஃ கஶ்யபஸதீ ஆதித்யஸ்தேந சோச்யதே
அதிதி என்பது கஷ்யபனின் நல்ல மனைவி; அதனால் அவர் ஆதித்யன் என அழைக்கப்படுகிறார்.
தஸ்மாதேதஜ்ஜகத்ஸர்வமாதித்யாத்ஸம்ப்ரவர்ததே
இந்த உலகமெல்லாம் ஆதித்யனிடமிருந்து தோன்றுகிறது.
ருத்ரோபேம்த்ரௌ ததேம்த்ரஶ்ச ப்ரஹ்மா தக்ஷோத கஶ்யபஃ
ருத்ரன், உபேந்திரன், இந்திரன், பிரம்மா, தக்ஷன், கஷ்யபன்—
முகாத்பூதோ விரிம்சிஸ்து ருத்ரோ வக்ஷஸ்தலாத்ததஃ
விரிஞ்சி (பிரம்மா) அவருடைய வாயிலிருந்து தோன்றினார்; பின்னர் ருத்ரன் மார்பிலிருந்து தோன்றினார்.
வாமபாததலாத்தக்ஷோ தக்ஷிணாத்கஶ்யபஸ்ததா தேநாஸௌ தேவ ஆதித்யஃ ஸர்வதேவேஷு பூஜிதஃ
இடது காலைத் தளிரிலிருந்து தக்ஷன், வலது காலைத் தளிரிலிருந்து கஷ்யபனும் தோன்றினர்; இவ்வாறு இந்த ஆதித்யன் எல்லா தேவர்களிடமும் பூஜிக்கப்படுகிறார்.
யதி தஸ்ய ப்ரபாவோயம் பாராஶர்ய ஜகத்பதேஃ
பாராசரரின் வம்சத்தவரே, உலகத்தின் ஆண்டவரின் சக்தி இது என்றால்,
ஸ கிமர்தம் த்ரிஸம்த்யம் து ராக்ஷஸைஃ பரிபூயதே ராஹுணா க்ரு'ஹ்யதேऽக்ராஹ்யஸ்தத்கிமர்தம் த்விஜோத்தம
அப்படி என்றால், மூன்று காலங்களிலும் அவர் அரக்கர்களால் இகழப்படுவதும், ராகுவால் பிடிக்கப்படுவதும் ஏன்? அவர் பிடிக்க முடியாதவர் அல்லவா? இதற்கு காரணம் என்ன, சிறந்த பிராமணனே?
தக்ஷிணாக்நிர்தஹேத்க்ரோதாத்தமாக்ராமதி பாஸ்கரஃ
தெற்கு அக்னி கோபத்தில் எரித்தாலும், சூரியன் அதை மீறிச் செல்லுவான்.
த்ரிஸம்த்யம் து த்ரயோ தேவாஃ ஸாந்நித்யம் ரவிமம்டலே
மூன்று காலங்களிலும், சூரிய மண்டலத்தில் மூன்று தேவர்கள் இருக்கிறார்கள்.
தமேகமேவமுத்திஶ்ய லோகே தர்மஃ ப்ரவர்ததே
அவரை மட்டும் குறியாக கொண்டு, உலகில் தர்மம் நிலைபெறுகிறது.
த்ரிஸந்த்யம் வஸுதாதேவைர்பாஸ்கரஸ்த்ரிஃ ப்ரணம்யதே
மூன்று சமயங்களில், பூமியின் தேவர்கள், சூரியனை மூன்று முறை வணங்குகிறார்கள்.
அம்ரு'தார்தீ விமாநஸ்தோ யாவத்ஸம்ஸ்ரவதேऽம்ரு'தம்
அமரத்துவத்தை விரும்பும் ஒருவர், விண்ணுலக வாகனத்தில் அமர்ந்து, அமுதம் பெருகும் வரை காத்திருக்கிறார்.
ந கஶ்சித்தர்ஷிதும் ஶக்த ஆதித்யோ தஹதே த்ருவம்
யாரும் அவரை எதிர்க்க முடியாது; சூரியன் அவரை நிச்சயம் எரிக்கிறான்.
நாதித்யேந விநா ராத்ரிர்ந திநம் ந ச தர்பணம்
சூரியன் இல்லாமல் இரவும் இல்லை, பகலும் இல்லை, திருப்தி தரும் அர்ப்பணிப்பும் இல்லை.
ஆதித்யஃ பாதி வை ஸர்வமாதித்யஃ ஸ்ரு'ஜதே ஸதா
சூரியன் எல்லாவற்றையும் காப்பாற்றுகிறான்; சூரியன் எப்போதும் எல்லாவற்றையும் உருவாக்குகிறான்.
பீஷ்மவ்யாஸஸம்வாதவர்ணநம் ததஹம்ஶ்ரோதுமிச்சாமி விப்ர மாம் ப்ரூஹி தத்த்வதஃ
பீஷ்மரும் வியாசரும் உரையாடியதை விவரிக்கிறேன். அதைக் கேட்க விரும்புகிறேன், முனிவரே, உண்மையை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
ஸகலம் மண்டலம் க்ரு'த்வா தத்தீக்ஷா ஸமயம் ததா
முழு வட்டத்தை அமைத்து, அதற்கான திக்ஷை நேரத்தையும் நிர்ணயித்தான்.
லப்த்வா ராதயதே யஸ்து பக்த்யா தத்கதமாநஸஃ
அதை பெற்றவன், பக்தியுடன், மனதை அதில் முழுமையாகக் கலந்தவாறு வழிபடுகிறான்.
பலஸித்திம் மஹத்வீர்யம் ப்ரதாபம் ச ஸ்வகாயநம்
அவன் வலிமை, பெரிய வீரம், சக்தி, தனக்கே உரிய ஒளி ஆகியவற்றை அடைகிறான்.
ஆரோக்யமாயுஃ கீர்திம் ச யஶஃ புத்ராம்ஶ்ச மாநத
அவன் ஆரோக்கியம், நீண்ட ஆயுள், புகழ், மரியாதை, மகன்கள், மதிப்பு ஆகியவற்றை பெறுகிறான்.
தர்மமர்தம் ததா காமம் வித்யாம் மோக்ஷஶ்ரியம் ததா
அவன் தர்மம், செல்வம், ஆசை, அறிவு, விடுதலை, வளம் ஆகியவற்றை அடைகிறான்.
ஸௌரேண விதிநா தாத பூஜயித்வா திவாகரம்
சூரிய வழிபாட்டு முறையின்படி, அன்புள்ளவரே, சூரியனை வழிபட்டான்.
யேந ஸ்நாதோऽமலோ யாதி நரஃ பூஜ யிதும் ரவிம்
யார் தூய்மையாகக் குளித்து, ரவியை வழிபட செல்லுகிறாரோ, அவர்கள் புனிதர்.
ஶுசௌ மநோரமே ஸ்தாநே ஸம்க்ரு'ஹ்யாஸ்த்ரேண ம்ரு'த்திகாம்
சுத்தமும் இனிய இடத்தில், மந்திரம் கூறி மண் எடுத்து வைத்தான்.
ஸம்திஸம்கோ ஹகாரஸ்து டரேபோபஸமந்விதே
ஒலி சேர்க்கையில் 'ஹ' என்ற எழுத்தும், 'ட', 'ர', 'ப' ஆகியவை சேர்ந்துள்ளன.
மலஸ்நாநம் ததஃ பஶ்சாச்சேஷார்தேந து காரயேத்
பின்னர், மீதமுள்ள அரை பங்கால் மலநீக்கக் குளியை செய்ய வேண்டும்.
ஏகமஸ்த்ரேண சாலப்ய ததாந்யம் பாஸ்கரேண து
ஒன்றை மந்திரத்தால் தொடந்து, மற்றொன்றை சூரிய மந்திரத்தால் தொட வேண்டும்.
ஜப்த்வாஸ்த்ரேண க்ஷிபேத்திக்ஷு நிர்விக்நம் து ஜலம் பவேத்
மந்திரத்தை ஜபித்து, அதை திசைகளில் எறிந்தால், அந்த நீர் தடையில்லாமல் இருக்கும்.
கு(மு)ண்டயித்வா ததஃ ஸ்நாயாதிதி தீர்தேஷு மாநவஃ
பின்னர் மனிதன் தலையை முழுவதும் முறைப்படி முறைசெய்து, அந்த புனிதமான நீர்நிலைகளில் நீராட வேண்டும்.
ஸ்நாத்வா ராஜோபசாரேண புநராசம்ய யத்நதஃ
நீராடியபின், அரசருக்குரிய மரியாதையுடன், மிக கவனமாக மீண்டும் ஆச்சமனம் செய்ய வேண்டும்.